Tibetan
་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མིག་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ན། འོ་ན་མིག་ལས་བྱུང་བ་གཞན་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། །དོན་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་རུང་བའི་དབང་པོ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུད་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་དོན་དེ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁ་ཅིག་གི་ནི་སྐྱེད་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཁ་ཅིག་གི་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཁྱད་པར་མེད་པས་གཉི་གའི་རྒྱུའམ་གཞན་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ནི་མིག་གི་བྱ་བ་མེད་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་བཤད་ནས། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་བཤད་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གོ །རང་བདག་ཉིད་འདིས་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རིག་པ་སྟེ། རིག་པར་རུང་བ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་བཤད་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཞེས་རིམས་པ་གཞན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་སྔར་བཤད་པར་ཡང་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཞིག་བདག་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིག་པར་རུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ཉིད་ནི་གཞལ་བྱ་ཡིན་ལ་དེ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་རུང་བའི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བླང་ཞེ་ན། བཤད་པ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་གསལ་བའང་ཡིན་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་པ་སྟེ། བསྒྲུབས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གང་ལ་ཡོད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྩོད་པ་མེད་པའི་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བསྟན་ན་ དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་གཞན་ལ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་གསལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་གཞུང་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདིར་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། འདི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བཟུང་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ་གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རིག
Chinese
如果认识是眼睛产生的，那么应该问，不是眼睛产生的认识是什么样的？对于那个事物，为什么能够产生认识的根，用同一个相续，在同一个刹那，对于执持那个事物的某些认识是产生的因，某些不是因，因为没有差别，所以会变成二者的因，或者没有差别。因此，心之现量不是眼睛的作用，而是安住于其他。在讲述了心之现量之后，为了讲述自证现量，所以说了“乐等”。乐等，是指痛苦等。因为自己本身能够认识，所以是认识，是说能够被认识的，那就是现量。对于此的解释是，乐等也这样，将次第安排在其他地方。也字的含义是，以前所说的也是现量，以及乐等的自性，能够真实认识的，那也是现量之量。自己是被衡量的，能够完全断除的执持，那就是现量之量。一切心和心所不是自证现量吗？为什么只是接近乐等呢？解释说，说乐等，是为了显示既是清晰的，也是体验的，是存在于所要证实的那个意义上的。因为如果显示了无诤的清晰体验，那么随之而来的，对于其他也是体验的理解。乐等如实地认识，就是清晰，应该看作是这样说的法称论师的论典。又为什么这里只是略微地显示，而不是完全地执持这个境呢？解释说，因为一切知识的自性，认识，那就是现量。又那怎么不是现量呢？说了“乐等”，因为乐等是认识的自性。
English
If cognition arises from the eye, then one should ask, what kind of cognition that does not arise from the eye is like? Regarding that object, why is it that the sense power capable of generating cognition, with the same continuum, in the same instant, is the cause of generating some cognitions that grasp that object, but not the cause of others? Because there is no difference, it would become the cause of both, or there would be no difference. Therefore, mental direct perception is not the function of the eye, but abides in something else. After explaining mental direct perception, in order to explain self-awareness direct perception, it is said, "pleasure, etc." Pleasure, etc., refers to suffering, etc. Because one's own self is able to know, it is knowledge, it is said to be knowable, and that is direct perception. The explanation of this is that pleasure, etc., are also like that, arranging the order elsewhere. The meaning of the word "also" is that what was said before is also direct perception, and whatever nature of pleasure, etc., is truly knowable, that is also the measure of direct perception. Oneself is the object to be measured, and the grasping that is able to completely eliminate that is the measure of direct perception. Are all minds and mental factors not self-awareness direct perception? Why only approach pleasure, etc.? It is explained that saying pleasure, etc., is to show that it is both clear and experienced, and it exists in the meaning of what is to be proven. Because if the clear experience without dispute is shown, then the understanding that others also experience will follow. Truly knowing pleasure, etc., is clarity, and it should be regarded as the treatise of Acharya Dignāga saying this. Again, why is it only slightly shown here, and not completely grasping this object? It is explained that because the nature of all knowledge, cognition, that is direct perception. Again, how is that not direct perception? It is said, "pleasure, etc.," because pleasure, etc., are the nature of cognition.
Tibetan
་པ་སྟེ་རིག་པར་རུང་བའི་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྒྲ་དང་བསྲེས་ནས་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རང་གི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་ནི་དངོས་སུ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ནི་བདག་ཉིད་རིག་པའི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་བདག་ཉིད་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་དང་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ། གང་གི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་གང་ལ་བརྡ་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །བརྡ་མི་ནུས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྡ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གང་ཞིག་རང་རིག་པས་གཟུང་པ་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་དེ་དག་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ལ། སྒྲ་དགོད་པ་ཡང་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལ་བརྗོད་པར་གཟོ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་ནི་རིམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་དང༌། བརྗོད་པར་གཟོ་བ་དང༌། འགོད་པ་རྣམས་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ། བརྗོད་པར་གཟོ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་སྒྲ་བཀོད་པ་བྱས་ནས་སྐྱེས་པ་ན། སྒྲའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་གྲང་ན། ཚུལ་འདི་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལ་སྒྲ་བཀོད་པའམ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་ཡིན། རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ན་ཡང་སྒྲ་འགོད་པ་ན་སྐྱེས་ པའམ་མ་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན། རེ་ཞིག་མ་སྐྱེས་པ་ལ་བཀོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མ་སྐྱེས་ཀྱང་སྤྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སོ་སོར་ངེས་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་བརྗོད་དོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ཅན་རང་རིག་པས་སོ། །འདིར་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པ་རིག་པའི་སྒྲས་ནི་རིག་པར་རུང་བའི་བདག་ཉིད་ཚད་མར་གྱུར་པ་བཟུང་གི་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཚད་མ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་ཅེ་ན། བཤད་པ་བདག་རིག་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་རིག་པ་འདི་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་མ་གྲུབ་ན། དེ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉི་ག་མེད་
Chinese
即是能被认识的自性进行分别，分别就是与声音混合而执持，那不是存在。像这样，执持自己的自性是真实的，因为自身不是自身认识的隐蔽之处。认识自身，就是不迷惑自身，也没有分别。为什么没有分别呢？解释说：因为快乐等等的自性，对于什么不能表达，因此对于它没有分别。为什么不能表达呢？因为，所谓“因为”，就是因为它们的自性不依赖于其他，所以不能表达。像这样，凡是自证所取的一刹那的自性，都是不共有的。声音的安立也是以所作境为对象，以表达的意图为先导，如果一个刹那具有次第，作为所作境，表达的意图和安立都是不可能的。因此，在未生之时就作为所作境，在以表达的意图为先导而安立声音之后产生时，如果认为是执持声音的差别，这种方式也是不可能的。因为，是那个认识本身对自身安立声音，还是由其他的意识？如果是认识本身，那么在安立声音时，是已生还是未生？暂时对于未生者是不能安立的，因为未生就是未出现。即使未生，也因为作为总的境，所以特别说为个别决定。快乐等等的自性不是作为境，而是境的具有者自证。这里，成立事物，以认识的声音，不是执持能被认识的自性成为量，也不是果的自性，因为对于它没有成为量。为什么不作为境呢？解释说：那个自证就是快乐等等，它的自性的体性就是它本身。因为这个自证是快乐等等的自性，是自己的体性，如果它不成立，那么它也不成立，因此在快乐等等的自性未生时，境和有境两者都没有。
English
That is, to discriminate the nature that can be known, and discrimination is to hold on to it by mixing it with sound. That is not existence. In this way, holding one's own nature is real, because oneself is not hidden from self-awareness. To know oneself is also to be free from delusion and without discrimination. Why is there no discrimination? It is explained: Because the nature of happiness, etc., cannot be expressed for anything, therefore there is no discrimination for it. Why can't it be expressed? Because, the so-called "because" is because their nature does not depend on others, so it cannot be expressed. In this way, whatever is grasped by self-awareness, the nature of a moment, is uncommon. The establishment of sound is also based on the object being made, with the intention of expression as the guide. If a moment has a sequence, as the object being made, the intention of expression and the establishment are impossible. Therefore, it is taken as the object in the unproduced state. When it is produced after the sound is established with the intention of expression as the guide, if it is considered to be holding the difference of sound, this method is also impossible. Because, is it that the consciousness itself establishes the sound on itself, or is it by another consciousness? If it is the consciousness itself, then when the sound is established, is it produced or unproduced? For the time being, it is impossible to establish it for the unproduced, because the unproduced is the unmanifested. Even if it is unproduced, it is specially said to be individual determination because it is taken as the general object. The nature of happiness, etc., is not taken as the object, but the self-awareness of the object-possessor. Here, to establish things, with the sound of consciousness, it is not to hold the nature that can be known as valid, nor is it the nature of the fruit, because there is no validity for it. Why is it not taken as the object? It is explained: That self-awareness is happiness, etc., and the nature of its nature is itself. Because this self-awareness is the nature of happiness, etc., and is its own essence, if it is not established, then it is not established, therefore when the nature of happiness, etc., is not produced, both the object and the object-possessor do not exist.