Tibetan
ཛིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་ནི་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའོ། །དེའི་དུས་ནི་དོན་ཡོད་པའི་དུས་ཏེ། ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པའི་དུས་མི་མཚུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དེ་དང་བྱེད་པའི་དུས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སྨྲས་པ། རང་སྟེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེའི་དུས་དེ་ན་ཡོད་པའི་ངང་ཚུལ་གང་ཡིན་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་དེའི་དུས་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་སྔ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་སྔ་ཕྱི་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔར་སྐྱེས་པ་ཉིད་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཕྱི་མ་དེ་ལ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ་ཅི་སྟེ་ཕྱིས་འབྱུང་བས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་ན་ནི་སྔ་མ་ཞིག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དུས་ཐ་དད་པ་དག་དོན་གཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་དོན་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་དུས་ མཉམ་པར་ཁས་བླངས་ནས་རྒོལ་ཞིང་རྟོག་པར་ཐལ་བར་དོགས་པས་ཤེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མ་ཡིན་ཏེ། གཉི་གཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཉི་ག་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །དུས་མཚུངས་པ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་མཚུངས་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཤེས་པའི་རྒྱུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ནི་རང་གི་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བར་ཏེ། དུས་གཅིག་པར་འགལ་བ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་འགལ་བ་དེའི་ཕྱིར་དུས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་པ་ཡིན་པ་ལན་ནུས་པ་མེད་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེས་ན་འགལ་བ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ནི་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་མེད་པ་ཡིན་ལ། མེད་པ་ཡང་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་འགའ་ཡང་མེད་པས་སྔར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ནུས་པ་ཡོད་པའི་དུས
Chinese
因此，驳斥了说因为执持的缘故，所以不是量之过失的说法。做，就是行为和作用。它的时间，就是有意义的时间，也就是存在的实物本身在做。做的时间不相同，就叫做那个。意识的对境，不是意识的因，即根识，和做的时间相同。说了时间不同的理由：自己，也就是自性的意识，在那个时候存在的状况。因为意识的对境在那个时候存在，而根识比意识早，因此它们有先后，所以不是同时做。如果先产生的能成立果，那么对后来的就不是做，如果后来产生的能生果，那么因为先前的已经灭尽，所以对它也不是做，那么时间不同的事物怎么会做同一件事呢？因此，事物不是同时做的。这样，如果有人认为，在承认境和识同时之后，进行反驳和推测有过失的嫌疑，所以说了“如果有人认为”。不是的。对于“二者”这个词来说，“二者”就是根识和意识的对境。时间相同，就是相同。因此，不是不同时做。为了成立时间相同而说：能产生识的因的对境，像这样，不是因就不是对境，因为会太过分，已经说过了。那就是和自己的识同时产生，和同一时间相违背，因为相违背，所以时间不相同。因为同时存在就必然没有能力，因此，相违背就必然和产生相违背。又问，为什么同时存在就没有能力呢？因为在产生果之前，没有同时存在的刹那，而没有，也就是没有一切能力的自性，因为没有能力，所以没有任何接近产生果的因缘，所以不能先产生。有能力的时候
English
Therefore, the fault of saying that it is not valid because of holding is also refuted by this. Doing is action and function. Its time is the time of meaning, that is, the existing object itself is doing. What is not the same time of doing is called that. The object of consciousness is not the same time as the cause of consciousness, that is, the root consciousness. The reason for the different times is stated: self, that is, the state of existence of the consciousness of self at that time. Because the object of consciousness exists at that time, and the root consciousness is earlier than the consciousness, therefore they have precedence and subsequence, so they are not doing at the same time. If what is produced first can establish the result, then it is not doing for the latter, and if what is produced later can produce the result, then because the former has perished, it is not doing for it either, so how can things of different times do the same thing? Therefore, things are not done at the same time. Thus, if someone thinks that after admitting that the object and consciousness are simultaneous, there is a suspicion of fault in refuting and speculating, so it is said "if someone thinks". No. For the word "both", "both" are root consciousness and the object of consciousness. The same time is the same. Therefore, it is not that they are not doing at the same time. In order to establish the same time, it is said: the object that can produce the cause of consciousness, like this, if it is not the cause, it is not the object, because it would be too much, it has already been said. That is, it arises simultaneously with one's own consciousness, which is contrary to the same time, and because it is contrary, the times are not the same. Because being simultaneous is necessarily without ability, therefore, being contrary is necessarily contrary to producing. Again, why is it that there is no ability when existing simultaneously? Because before the production of the result, there is no moment of simultaneous existence, and non-existence, that is, the nature of being devoid of all abilities, because there is no ability, there is no cause for approaching the production of the result, so it cannot be produced first. When there is ability
Tibetan
་ན་སྟེ་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན་ཡང་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཉིད་དེ། འབྲས་བུ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྫོགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། སྔར་ནི་ནུས་པ་མེད་པས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། ནུས་པ་ཡོད་པའི་དུས་ན་ཡང་འབྲས་བུ་རྫོགས་ཟིན་པས་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགལ་ལོ། །ལག་པ་དང་སྐྱུ་རུ་ར་གཉིས་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནམ། དུས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལ་ནི་གཟུང་བའི་དུས་སུ་འཛིན་པ་མེད་ལ། འཛིན་པའི་དུས་ན་ཡང་གཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མེད་པས་དུས་ཐ་དད་པ་ཇི་ལྟར་གཟུང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁས་བླངས་པ་སྟོན་པའོ། །རྒྱུ་ཉིད་ལ་གཟུང་བར་འཐད་པ་ཤེས་པས་རིག་སྟེ། རིག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་སོ། །ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ཉིད་ལ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་འཇོག་པ་ནི་འགོང་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནུས་པ་སྟེ་མཐུ་ཡོད་པའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལ་གཟུང་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། སྐམ་པ་དང་ལྕགས་སྦྲམ་གཉིས་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྕགས་ཀྱི་སྦྲམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་བྱེ་བྲག་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་སྔོན་པོར་སྣང་བ་མི་སྐྱེ་ལ། ཡུལ་སྔོན་པོ་ཡོད་ན་ནི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ནི་ཡུལ་གྱིས་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། མིག་ལ་སོགས་པས་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་འཇོག་པར་ནུས་པ་ནི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་མ་བཟུང་བའི་དོན་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ན་བར་སྐབས་སུ་སྦྱར་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་བསྒྲུབས་ཤིང་གཞན་གྱིས་བཀོད་པའི་སྐྱོན་ཡང་བསལ་ནས། འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ཚད་མ་སྔ་མའི་ཡུལ་འཛིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་ཀྱི། འདིར་རང་གི་ཡིད་ཀྱིས་བརྟགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་སྔ་མའི་ཡུལ་ཅན་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ།
Chinese
因为当原因完全具备时，也不会有近取作用，因为果的自性已经完全圆满了。它的意思是说，以前是没有能力，所以没有近取作用，有能力的时候，果已经圆满了，所以没有利益。因此，原因本身产生果，这与同时存在是相违背的。如同手和余甘子一样，存在本身不是能取和所取的对境吗？在不同的时间里，取的时候没有能取，能取的时候也没有所取，因为没有能取的作用，那么如何取不同的时间呢？这表明是承认了。知道原因本身适合被取，是因为智慧，是因为跟随智慧。那么，什么样的原因本身呢？ 对于知识来说，形象是安立在显现上的，是存在的，它具有能力，也就是威力。意思是说，能够产生具有自己形象的知识的原因本身，才应该说是被取的，而不是像干燥物和铁屑一样，不是能取和所取的对境。干燥物等和铁屑等，能取和所取的对境，都是因为成为因和果的差别而已。即使有根识等，也不会产生蓝色的显现，如果有蓝色境，就会产生，所以形象是境所产生的，不是眼等所产生的。因此，能安立形象的就是境本身。因为用偈颂表达了没有把握的意义，所以是中间穿插的偈颂。因此，像这样成立了所希望的现识的对境，并且消除了其他人所安立的过失之后，为了遣除不希望的对境而宣说：这个意识也不是执取先前量之对境的。这是这样说的，因为承认量，所以法称论师也说意识的对境是其他的，这里不是用自己的意识来推测的。即使是量，为什么不是先前量之对境呢？宣说：
English
Because even when the cause is fully complete, there is no immediate application, because the nature of the result is already completely perfect. Its meaning is that previously there was no ability, so there was no immediate application, and when there is ability, the result is already complete, so there is no benefit. Therefore, the cause itself produces the result, which contradicts being simultaneous. Just like the hand and the Emblic myrobalan, is existence itself not the object of the grasper and the grasped? In different times, there is no grasper when grasping, and there is no grasped when grasping, because there is no function of the grasper, then how to grasp different times? This shows that it is admitted. Knowing that the cause itself is suitable to be grasped is because of wisdom, because of following wisdom. So, what kind of cause itself is it? For knowledge, the image is established on appearance, it exists, it has ability, that is, power. The meaning is that the cause itself that can produce knowledge with its own image should be said to be grasped, but it is not like dry matter and iron filings, it is not the object of the grasper and the grasped. Dry matter and so on, and iron filings and so on, the object of the grasper and the grasped, are all because of becoming the difference between cause and effect. Even if there are sense faculties and so on, the appearance of blue will not arise, but if there is a blue object, it will arise, so the image is produced by the object, not by the eye and so on. Therefore, it is said that the object itself is able to establish the image. Because the meaning that is not grasped is expressed in verses, it is a verse interspersed in the middle. Therefore, in this way, the object of the desired manifest consciousness is established, and after eliminating the faults established by others, it is declared in order to dispel the undesired object: this consciousness is also not grasping the object of the previous valid cognition. This is what is said, because valid cognition is admitted, so Master Dharmakirti also said that the object of consciousness is other, here it is not inferred by one's own consciousness. Even if it is valid cognition, why is it not the object of the previous valid cognition? Declaring: