Tibetan
མ་པར་རྟོག་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེན་པ་རྣམས་རང་གི་བྱེད་པ་ལ་འགོད་པས་ན་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབང་པོའི་མངོན་སུམ་བཤད་ནས་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བར་བཞེད་ནས་རྒྱུ་དང་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་རང་བཞིན་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་བསྡུ་བའོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ནི་དེ་མ་ཐག་པ་ཡང་ཡིན་ལ། རྐྱེན་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །འདིས་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་དོན་དེ་མ་ཐག་པ་སྟེ། གང་ལས་བར་ཆད་མེད་པ་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདིས་ནི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཡིད་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་དོ། །མངོན་སུམ་སྨོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །སྦྱར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟོས་ཏེ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ཉིད་དགྲོལ་བ་བཤད་པ་ནི། དབང་པོའི་ཤེས་པའམ་འབའ་ཞིག་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱི། ཡིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། བཤད་པ། གང་ཞིག་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྐྱེད་པའོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་འདིས་ནི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མཚུངས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་བར་ཆད་དང་བྲལ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བར་མ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྐྱེན་ཀྱང་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་གྱི་དོན་ནི་རྒྱུའི་དོན་ཏོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་གྲགས་པའི་ མིང་གིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་གྲགས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་མ་གཞན་ནི་བཙལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་དབྱེ་བར་བཀོད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡོད་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མདོ་མཛད་པས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་གྲགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཁས་བླངས་པ་ལ་རྩོད་པ་བྱས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུའོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་རང་གི་ཡུལ་གྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་སྐད་ཅིག་དང་ལྷན་ཅིག་པས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་རིགས་མཚུངས་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་དེ་ནི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་སྨོས་པས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྟེ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལོ། །དེའི་ཞེས་དྲུག་པས་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་རྒྱུར་བྱས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་མ་ཆོད་པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཡུལ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི། དོན་གཅིག་པས་དེའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་གྱི་བོགས་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་གི་རྫས་ལ་བོགས་འབྱིན་པ་ནི་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་བྱ་བ་གཅིག་པས་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེས་བསྐྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་གཉིས་པ་འདིས་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡིད་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུའི་ཕྱིར་དབང་པོ་མེད་པར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་པོ་མེད་པ་དེ་ལ་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་མེད་པ་ཉིད་ནི་དབང་པོའི་ བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཡིད་མཐོང་བ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དབང་པོའི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གཞན་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་གཟུང་བའི་དོན་གྱི་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་འཛིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དོན་གཞན་ནི་ཐ་ན་རྒྱུད་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་དབང་པོའི་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡང་དོན་མཐོང་བར་ཐལ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ལོང་བ་དང་འོན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་གང་བརྗོད་པ་དེ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གཟུང་བ་མཐོང་བ་ལ་རང་གི་ཡུལ་གྱི་དེ་མ་ཐག་པས་ལྷན་ཅིག་བྱས་པའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་གཟུང་བ་འ
Chinese
不是没有依据的分别念。由于使执着安立于自己的作用，因此对于没有现量分别念的，也应知晓获得之支分执着无有差别。在宣说了根现量之后，为了避免他人所作的诤论，以因和境的差别来显示意现量的自性。所谓“意”，应当理解为仅仅依赖于意，因为一切识都是意本身。所谓“也”，是摄集于现量本身。根识本身既是等无间缘，也是俱有缘，即从它所产生的任何事物。这显示了因的差别。根的识的对境是等无间缘，即执持从中没有间隔的事物。这显示了境的差别，如此转变的意被认为是现量。如果问，由于没有提到现量，难道不是那样吗？答：已经提到了“现量”一词，这是指场合。所谓“结合”，是指观察，即观察它本身就是结合。解释经文本身是说，不仅根识是现量，意也是现量。那么，它的差别是什么呢？回答说：凡是由根的识所产生的。以根的识本身作为差别，这既是识的自性相同，也是无有间隔的，因为没有间隔的缘故。它本身也是俱有缘，俱有缘的意义就是因的意义。以宗派中著名的名称来命名，是为了显示意现量在宗派中是著名的，即为了证成意现量，不需要寻找其他的量。那么，为什么把它安立在现量的分类中呢？答：如果存在意现量，那么它的相就是这样，经的作者为了遮止对于宗派中著名的意现量承认之后所作的诤论。为了排除所缘缘，也提到了等无间缘，像这样，与自己的对境的等无间刹那同时，存在于自己的相续中，种类相似
English
It is not a baseless conceptualization. Since attachment establishes itself in its own function, it should be understood that there is no difference in the attachment of the limb that obtains even in the absence of direct perception conceptualization. After explaining sense direct perception, in order to avoid disputes made by others, the nature of mind direct perception is shown by the distinction of cause and object. The term "mind" should be understood as relying solely on mind, because all consciousnesses are mind itself. The term "also" is to gather into direct perception itself. The sense consciousness itself is both immediately preceding and a condition, that is, whatever arises from it. This shows the difference of cause. The object of the sense consciousness is immediately preceding, that is, it grasps what is without interruption from it. This shows the difference of object, and the mind that has become such is considered direct perception. If it is asked, is it not so because direct perception is not mentioned? Answer: The term "direct perception" has been mentioned, this is the occasion. The term "joining" means looking, that is, looking at it itself is joining. Explaining the sutra itself says that not only sense consciousness is direct perception, but also mind is direct perception. What is the difference between them? It is said: Whatever is produced by sense consciousness. By making sense consciousness itself a distinction, this is both the same in the nature of consciousness and without interruption, because there is no interruption. It itself is also a condition, the meaning of condition is the meaning of cause. Naming with a name famous from the established tenets is to show that mind direct perception is famous from the established tenets, that is, to prove mind direct perception, it is not necessary to seek other valid cognitions. Then why is it established in the classification of direct perception? Answer: If there is mind direct perception, then its characteristic is like this, the author of the sutra in order to prevent the dispute made after acknowledging the mind direct perception famous from the established tenets. In order to eliminate the objective condition, the immediately preceding condition is also mentioned, like this, simultaneous with the immediately preceding moment of one's own object, existing in one's own continuum, similar in kind.
Chinese
生起后续的感官意识，在某些情况下，瑜伽士们以存在于他人相续中的感官意识为对境，从而生起知晓他人心识的能力，这可以通过提及等同的直接因来排除。自己的，即是自身的，也就是感官的识之境。以“其”字第六格，表示前后刹那的相近取舍，以及从相近取舍中产生的实物。因此，感官意识的境作为因的刹那没有被抓住。所谓“直接”，就是没有间隔。所谓“刹那”，因为境是刹那的缘故，也显示了其自身也是刹那。任何感官意识，因为意义相同，是与其一同作用的，但不是增上的作用，因为对刹那的物质进行增上是不合理的。它们也是因为作用相同而一同作用的。像那样产生的意识，即是显现的。第二个差别也显示了它的境。因为意识是那样的缘故，所以没有感官也并非能见，对于没有以其为境的感官，也没有以其为境的意识能见。没有感官本身就是没有感官的作用。这是这样说的，在分别念的状态中，意识的见是不起作用的，因为没有等同的直接因——感官意识的缘故。也不是其他的境，因为执持属于感官意识所取之义的刹那，所以其他的义，甚至不属于同一相续的，也是不执持的。因此，驳斥了对方所说的，即使没有感官的作用也能见到义，以及同样因为意识也能见，所以不会有盲人和聋人等情况的说法，因为在分别念的状态中没有因，并且对于盲人等来说，在所取之见中，也没有与其自身之境的直接因一同作用的感官的识。还有，所取之
English
The arising of subsequent sensory consciousness, in some cases, yogis take the sensory consciousness existing in the continuum of others as the object, thereby generating the ability to know the minds of others, which can be excluded by mentioning the equivalent immediate cause. One's own, that is, one's own, is the object of sensory consciousness. The sixth case of "that" indicates that the preceding and following moments are closely taken and abandoned, and that the object arises from the close taking and abandoning. Therefore, the moment when the object of sensory consciousness is taken as the cause is not grasped. The so-called "immediate" means without interruption. The so-called "moment" also shows that it is itself a moment because the object is a moment. Any sensory consciousness, because it has the same meaning, acts together with it, but it is not an increasing action, because it is unreasonable to increase the momentary substance. They also act together because they have the same function. The consciousness that arises in this way is manifest. The second difference also shows its object. Because the mind is like that, it is not seen without the senses, and for those who do not have the senses as their object, there is no mind that can see with that object. The absence of the senses is the absence of the function of the senses. It is said that in the state of conceptualization, the seeing of consciousness does not arise, because there is no equivalent direct cause—the cause of sensory consciousness. Nor is it another object, because it holds the moment belonging to the meaning taken by sensory consciousness, so other meanings, even those not belonging to the same continuum, are not held. Therefore, it refutes the opponent's statement that even without the function of the senses, one can see the meaning, and similarly, because the mind can also see, there will be no blind and deaf people, because there is no cause in the state of conceptualization, and for the blind and so on, in the seeing of what is taken, there is no sensory consciousness that acts together with the immediate cause of its own object. Also, what is taken