Tibetan
་སྐྱེས་བུ་གཏོང་བར་བྱེད་པའམ། སྐྱེས་བུའི་ཡུལ་དུ་དོན་འགུགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པར་བྱེད་ པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ལས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་བྱ་བ་གཞན་མེད་ལ། འཇུག་པ་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ནི་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་ན་ངེས་པས་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུན་དུ་གྱུར་པ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཐ་མི་དད་བ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཚད་མ་ཡིན་པས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་དོན་འདུག་པའི་ཡུལ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། དུང་ལ་སེར་པོར་ཤེས་པ་དང༌། ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་དག་ཀྱང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ངེས་པས་གཞན་ངེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་གཞན་ཁོ་ནའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཀར་པོ་ཡང་སེར་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ༌། །ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཉིད་དེ་ཉིད་ནི་སྤྱིའི་ཆོས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ལ། དོན་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཕྱིར་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དོན་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཟུང་བ་ན་གཟུང་བར་གྱུར་པ་འཁྲུལ་པས་མ་ངེས་པ་ནི་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དངོས་པོའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །མང་པོ་རྣམས་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་བ་ན་རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཚོགས་པའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཆོས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཀར་པོ་མ་བཟུང་ན་དེའི་ཆོས་སམ་གཞན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིབས་མ་བཟུང་བས་ན་སླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེར་པོར་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཐོབ་པ་ནི་འཇུག་པ་གཞན་ལས་ཡིན་པར་སྨྲའོ། །འཇུག་པར་བྱེད་ པའི་ཤེས་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དོན་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བྱ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་བློ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ་ངེས་པར་བྱས
Chinese
是使人舍弃，或者不是将事物吸引到人的地方，而是使人进入。因为对于知识来说，除了进入之外，没有获得的其他作用。进入也无非是理解，因此，所有的量都是未理解的事物。因此，最初的现量和比量刹那，因为能够确定事物的原因，所以能够作为进入的对境。因此，后续的成就和快乐等无差别的事物，因为是量而被舍弃。如果说获得完全确定的事物所在的境是量，那么，将海螺认知为黄色，将宝石的光芒认知为宝石，以及其他类似的认知形式，都被认为是量。说“因为确定了它，所以确定了其他”是不对的，因为这样会太过分。境、时间和形态的差别也完全是其他的。因为它们也是造成差别的，否则就会导致没有差别。白色也与黄色不同。从随行和相违中能够起作用的，也被认为是蓝色等差别。由于相违的原因，自性本身就存在于共相的法中，而由于起作用的原因，它就是存在的，否则就不可能起作用。当它被抓住时，所抓住的由于迷惑而不确定，就需要其他的量来确定，例如事物的刹那等。当许多事物显现在一个知识中时，长等形状聚集的境上所存在的形态，是各自显现的法，而不是事物的法。因此，如果没有抓住白色，就没有抓住它的法或其他法的形状，因此是欺骗性的，所以将黄色认知为量是不对的。获得事物被认为是来自其他的进入。与进入的知识所指示的事物获得相关的行为一起的智慧就是进入，无论它存在与否，都必须确定。
English
It is to make one abandon, or it is not to attract things to the place of a person, but to make a person enter. Because for knowledge, there is no other function than entering to obtain. Entering is also nothing other than understanding, therefore, all valid cognitions are only of things not understood. Therefore, the first moment of direct perception and inference, because it can determine the cause of things, it can serve as the object of entry. Therefore, the subsequent achievements and happiness, etc., which are undifferentiated, are abandoned because they are valid cognitions. If it is said that obtaining the place where the completely determined thing resides is a valid cognition, then, perceiving a conch as yellow, perceiving the light of a jewel as a jewel, and other similar forms of cognition, are said to be invalid cognitions. To say "because it is determined, so others are determined" is not correct, because it would be too extreme. The differences of object, time, and form are also completely other. Because they also cause differences, otherwise it would lead to no difference. White is also different from yellow. The ability to function from concomitance and opposition is also seen as only the distinctions of blue, etc. Due to the reason of opposition, the nature itself exists in the general dharma, and due to the reason of functioning, it is existence itself, otherwise it would be impossible to function. When it is grasped, what is grasped is uncertain due to delusion, and other valid cognitions are needed to determine it, such as the momentariness of things, etc. When many things appear in one knowledge, the forms existing in the place where long shapes, etc., are gathered are the dharmas that appear separately, not the dharmas of things. Therefore, if white is not grasped, the form of its dharma or other dharmas is not grasped, therefore it is deceptive, so perceiving yellow as a valid cognition is not correct. Obtaining the thing is considered to be from other entries. The wisdom that is together with the action of wanting to obtain the thing indicated by the knowledge of entering is entering, and whether it exists or not, it must be determined.
Tibetan
་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ལ་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོའི་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ནོ། །འཐོབ་པ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ཏེ། ཐ་ན་རེག་བྱ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །ངེས་པ་འཐོབ་པ་ནི་ངེས་པའི་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུའི་ཤེས་པ་ལས་སྨིག་རྒྱུའི་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེས་ན་དེ་ཉིད་ངེས་པར་འཐོབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཐ་དད་པའི་ནོར་བུ་ཐོབ་པ་ནི་འཇུག་པ་གཞན་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་རྒྱས་པར་ནི་ཚད་མ་བརྟག་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་འདི་གཉི་ག་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་ཅི་ཞིག་ལྟར་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་གང་གི་ཕྱིར་ཚད་མའི་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པའི་ཡུལ་སྟོན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་དོན་ཐོབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ནི་སྔ་མའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཐོབ་པར་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །དེའང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ལས་བདག་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་དོན་ཐོབ་པར་རུང་བ་ཡོད་བས་ན་དེ་ལའང་ཚད་མ་ཁོ་ནའོ། །ནུས་པ་ངེས་པ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའི་མངོན་སུམ་ནི་རང་ཁོ་ན་ལས་འགྱུར་རོ། །འཇུག་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ཡང་ལ་ལ་ནི་རང་ཁོ་ན་ལས་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་དོགས་པ་མཐའ་དག་བསལ་ནས་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འདི་ལྟར་སྒྲོན་མས་གསལ་བར་བྱས་པ་ན་སྔོན་པོ་ཡང་དམར་པོ་ཉིད་དང༌། མིག་སེར་གྱིས་ཉམས་པས་དཀར་པོ་ཡང་སེར་པོ་དང༌། ཐག་རིང་པོ་ནས་ཆུང་དུ་ཡང་ཆེན་པོ་དང༌། གཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ མཐོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་པ་མ་བསྙད་པ་དང༌། ཡུལ་ཉེ་བ་དང༌། གསལ་བྱེད་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་གཟུང་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་བདེན་པར་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་མཐོང་ནས་ཐ་སྙད་གོམས་པ་ལ་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་གྲུབ་པའོ། །སྔ་མའི་རང་བཞིན་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ལས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་
Chinese
因为蓝色事物的本身是最终的，所以对蓝色的认知不是导致先前行为的原因，因为获得了另一种形式。获得只能来自另一种认知，甚至是感知。确定获得是因为对确定对象的迷惑，例如从对水的认知中产生对海市蜃楼的认知，因此就像确定获得它一样。同样，应该知道，获得不同对象的宝物只能来自另一种行为。关于这个的详细内容，请参考量论的考察。因此，通过获得完全确定的行为对象，这二者与正确的认知没有区别。如果这样，那么什么样的情况会导致无法获得行为对象的事物成为量呢？这也是不合理的，因为量的作用仅仅是展示行为的对象。确实，因为本质不是，所以单独获得意义的后续认知不是先前正确认知本身，但却是能够获得的。这也是因为从要获得的事物中，通过获得自身的原因，对于不导致行为的事物，也有可能获得意义，因此对于它来说也是量。能力的确定也仅仅来自推论和显现作用的显现。导致行为的显现也有些仅仅来自自身，即消除了所有错误的怀疑，并且理解了自性的差别。就像这样，当灯照亮时，蓝色也变成红色，眼睛发黄时白色也变成黄色，从远处看小的也变成大的，睡眠使一切都颠倒地显现。因此，对于那些没有被梦等扰乱的认知，对象接近，并且没有不一致的显现，对事物的把握会因为体验它的自性而确定意义的真实性，像这样变成没有错误的多次显现，并且象征着词语的习惯。因此，从自己的体性中，如果无意义就不会产生，这是成立的。从与先前自性一致的事物中这样理解是推论。
English
Because the blue thing itself is ultimate, the cognition of blue is not the reason for the prior action, because another form is obtained. Obtaining is only from another cognition, even perception. Determining obtaining is because of confusion about the determined object, for example, from the cognition of water arises the cognition of a mirage, so it is like determining obtaining it. Similarly, it should be known that obtaining a treasure of different objects is only from another action. For details on this, refer to the examination of valid cognition. Thus, by obtaining the object of a completely determined action, these two are no different from correct cognition itself. If so, then what kind of situation would cause something that does not obtain the object of action to become a valid cognition? This is also unreasonable, because the function of valid cognition is merely to show the object of action. Indeed, because the essence is not, the subsequent cognition of obtaining meaning alone is not the prior correct cognition itself, but it is capable of obtaining. This is also because from the thing to be obtained, through the reason of obtaining itself, for the thing that does not lead to action, there is also the possibility of obtaining meaning, so for it too, it is only valid cognition. The determination of ability also comes only from inference and the manifestation of appearing to function. The manifestation that leads to action also some only from itself, that is, eliminating all doubts of error, and understanding the difference of self-nature. Just like this, when a lamp illuminates, blue also becomes red, when the eyes are yellowed white also becomes yellow, from far away small also becomes large, sleep makes everything appear upside down. Therefore, for those cognitions that are not disturbed by dreams etc., the object is close, and there is no inconsistent manifestation, the grasping of things will determine the truth of meaning by experiencing its self-nature, becoming like this a non-erroneous multiple manifestation, and symbolizing the habit of words. Therefore, from its own essence, if meaningless it will not arise, this is established. Understanding in this way from things that are consistent with the prior self-nature is inference.