Tibetan
དེའི་ཕྱིར་ནུས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་སྣང་བ་ལས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནུས་པ་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བརྗོད་པར་བལྟའོ།། རྟོགས་པ་པོ་ཉེ་བ་དང་རིང་བ་ན་གནས་པ་ལ་ནི་སྣང་བ་འགའ་ཞིག་ཐ་དད་པར་ཟད་ཀྱི། ནུས་པ་ཐ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་གཞན་བསགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ནུས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་དང༌། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒྲའི་ཡུལ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་སྣང་བ་དང་རྣམ་པར་བརྟག་པ་དག་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་བའི་གཟུགས་གསལ་བར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་མེད་ན་ནི་སྒྲའི་སྣང་བ་གང་ཞིག་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ཡིན་ཡང༌། མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གང་ཞིག་མཐོང་བ་ལ་སྣང་བ་གསལ་བར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེན་པར་བྱས་པ་དེ་ནི་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་དབང་པོའི་དོན་སྒྲ་མི་སྣང་བ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་སོ་ན་འདུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཡོད་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ཡོད་ཀྱང་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་དེའི་བལྟ་བར་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བལྟ་བར་བྱ་བ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བ་དེ་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཞེན་པ་བདེན་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེན་ཀྱང་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་གང་ལ་མེད་པའི་དོན་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདིའི་སྣང་བ་ནི་མེད་པའི་དོན་སྣང་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་མེད་ཅེ་ན། བཤད་པ་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་སྣང་བ་ མི་ཉམས་པ་སྟེ། མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་སྣང་བ་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲ་དང་འདྲེས་པ་ཡིན་ལ། གང་སྒྲ་དང་འདྲེས་པ་དེ་ཡང་སྒྲ་དང་འབྲེལ་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ཞིང༌། སྒྲ་དང་འབྲེལ་བར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྒྲ་བརྗོད་པ་ལས་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་སྣང་བ་སྒྲ་བརྗོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡང་འབྱུང་བས་ཉམས་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་འབྱུང་ཡང་སྒྲ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྣང་བ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ནི་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་མེད་པར་སྣང་བ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་འབྱུང་བ་དང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་ཤེས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཞེན་བཤད་པ། དེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྣང་བ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མེད་པར་སྣང་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་དངོས་པོའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེའི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཉིད་ལྡོག་པ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དཔེ་གཉིས་དྲི་ལ་རོའི་བློ་བཞིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དོ། །རོའི་བློ་ནི་དྲི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་བ་དྲིའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གང་གི་སྣང་བ་གང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེའི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་ལ་མིག་གི་བློ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རོའི་བློ་ནི་སྣང་བའི་དྲིའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དྲི་སྣང་བ་མ་ཡིན་གྱི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་རྟོགས་པ་ནི་དེའི་སྣང་བ་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ཉིད་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པའི་རྒྱུར་མ་གྱུར་ཀྱང༌། ད་སྣང་བས་ན་མཐོང་བའི་འདིའི་ཡུལ་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་སེམས་ལ་གཏོད་པ་ཉེ་བར་ འཇོག་པ་དེར་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡུལ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཉིད་ཀྱང་རྒྱུ་ཁོ་ནའོ། །ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་རྗེས་སུ་འ
Chinese
因此，从不欺骗的能量显现中，存在和不存在本身，也从那差异本身中，可以区分出“那本身”和“其他”。正因为如此，具有不同能量特性的不同显现，被认为是不同的理由。对于处于近处和远处位置的觉悟者来说，一些显现是不同的，但并非遵循不同能量的轨迹，因此，事物不是不同的。或者，这被称为是为了积累其他的论证。因为不欺骗的能量显现是不同的，并且仅仅因为那个理由也不是同一的，因此声音的领域本身不是事物，并且从那之中，显现和分别念也不是同一的。如果所见之形没有清晰显现的事物，那么无论执着于何种声音的显现是存在的，也不是所见的自性，因为具有无能的另一种形态。还有，对于所见之物，如果执着于清晰显现的事物是它的自性，那么难道不会变成显现的事物本身吗？因此，如果说感官的对象，声音的不显现，并没有成立，那么回答说，即使存在也是如此。不仅仅是没有事物，即使存在，从声音产生的知识，也不是执着于存在的那个所见之物的自性，因为所见之物不是显现。如果说那个显现不是执着于所见的自性吗？回答说，即使执着是真实的，就像执着于不存在的事物是它的自性，但也不是它的自性一样，对于存在的事物也是如此。为什么呢？回答说：从声音产生的知识，与那个没有事物的意义显现的知识没有区别。因为这个显现与没有事物的意义显现没有区别，因此所见不是显现，这是它的意思。如何没有区别呢？解释说，即使没有事物，从声音产生的显现 也不会消失，因为不会退转。因为凡是从声音产生的显现，都是与声音混合的，凡是与声音混合的，也被视为与声音相关的。
English
Therefore, from the non-deceptive appearance of energy, existence and non-existence themselves, and also from that difference itself, it is possible to distinguish "that itself" and "other." Precisely because of this, different appearances with different energy characteristics are considered to be different reasons. For those who are aware and located near and far, some appearances are different, but they do not follow the trajectory of different energies, therefore, things are not different. Alternatively, this is said to be for the accumulation of other arguments. Because the non-deceptive appearance of energy is different, and not the same merely because of that reason, therefore the field of sound itself is not a thing, and from that, appearances and discriminations are not the same. If there is no object in which the visible form appears clearly, then no matter what appearance of sound is clung to as existing, it is not the nature of what is seen, because it has another form of incapacity. Also, for what is seen, if clinging to the object that appears clearly is its nature, then wouldn't it become the object of appearance itself? Therefore, if it is said that the object of the senses, the non-appearance of sound, is not established, then the answer is that even if it exists, it is so. Not only is there no object, but even if it exists, the knowledge arising from sound is not clinging to the nature of that object to be seen, because the object to be seen is not an appearance. If it is said that the appearance is not clinging to the nature of what is seen? The answer is that even if clinging is true, just as clinging to a non-existent thing is its nature, but it is not its nature, it is the same for an existent thing. Why? The answer is: the knowledge arising from sound is no different from the knowledge of the appearance of the meaning of that which does not exist. Because this appearance is no different from the appearance of the meaning of non-existence, therefore what is seen is not an appearance, that is its meaning. How is there no difference? It is explained that even if there is no object, the appearance arising from sound does not disappear, because it does not regress. Because whatever appearance arises from sound is mixed with sound, and whatever is mixed with sound is also seen as related to sound.
Chinese
也是，凡是与声音相关联而显现的，也是从声音的表达中显现出来的。从声音产生的显现，以声音表达的力量跟随，即使在没有事物的地方也会出现，因此没有过失。因此，即使在有事物的地方出现，但并非仅仅依赖于声音，像那样的显现，与其他的没有差别，就不是见到的自性。如果认为没有差别而显现，那么仅仅凭此，为什么对于事物存在的地方出现以及执着于它的自性的知识，不是执着于事物呢？解释说，因为它不跟随存在与不存在，所以它不是执着。因为，凡是显现跟随和返回的知识，那就是执着。没有显现和没有差别的相，不是跟随事物的跟随和返回，因此它不是执着。为了从返回和跟随的角度来显示这个意义，说了两个例子，如嗅觉对味道的意识等等。味道的意识不是执着于气味。因此，显现不跟随气味的跟随和返回。还有，哪个的显现跟随哪个的跟随和返回，那就是它的执着，例如，对于色法，就像眼睛的意识一样。如果味道的意识没有执着于显现的气味的自性，气味不是显现，而是从声音产生的觉悟，因为执着于它的显现是见到的自性，难道见到的本身不是显现吗？因此，即使不跟随跟随和返回，即使没有成为从见到产生的知识的因，现在因为显现，为什么不会成为见到的这个境呢？解释说，将自己的相投向心，安置在那里，其中的能力是什么，那就是境，而那本身也仅仅是因。向外，被称为是理由。因此，不跟随跟随和返回，不是因就不是境。它仅仅是显现，不是了解意义的因吗？因此，跟随
English
Also, whatever appears in connection with sound, also appears from the expression of sound. The appearance arising from sound follows with the power of sound expression, and it occurs even where there is no object, therefore there is no fault. Therefore, even if it occurs where there is an object, but it does not depend solely on sound, such an appearance, without distinction from others, is not the nature of seeing. If it is thought that it appears without distinction, then why is it that merely by this, the knowledge that arises in a place where an object exists and clings to its nature, is not grasping at the object? It is explained that it is not grasping because it does not follow existence and non-existence. Because, whatever knowledge follows and returns from appearance, that is grasping. The aspect of non-appearance and non-distinction does not follow the following and returning of objects, therefore it is not grasping. In order to show this meaning from the perspective of returning and following, two examples are given, such as the mind of taste for smell, and so on. The mind of taste does not grasp smell. Therefore, appearance does not follow the following and returning of smell. Also, whichever appearance follows the following and returning of whichever, that is its grasping, for example, for form, like the mind of the eye. If the mind of taste does not cling to the nature of the appearance of smell, smell is not an appearance, but the realization arising from sound, because clinging to its appearance is the nature of seeing, is not seeing itself an appearance? Therefore, even if it does not follow following and returning, even if it has not become the cause of knowledge arising from seeing, now because of appearance, why would it not become the object of this seeing? It is explained that the ability to cast one's own aspect onto the mind, placing it there, whatever power is there, that is the object, and that itself is only the cause. Outward, it is called the reason. Therefore, not following following and returning, not being a cause is not an object. Is it merely appearance, not the cause of understanding meaning? Therefore, following