Tibetan
ཐོང་བ་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་གྲུབ་ཅིང་གཏན་ཚིགས་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱང་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། དེ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མངོན་སུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སློབ་དཔོན་དེ་ལ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཛད་དེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་མིང་ཐམས་ཅད་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚིག་གིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་དོན་གསལ་བ་ན་རང་ཉིད་གསལ་བར་གྱུར་པ་ནི་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཀྱང་བཀག་པར་ཐལ་བར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་གསལ་བའི་རང་བཞིན་འདི་མེད་དོ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ ནང་དུ་འདུ་བ་ལ་བརྟག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ནི་འབྱུང་བའོ། །འགག་པ་ནི་ལྡོག་པ་སྟ་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པ་ལ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བློ་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ནི་རེ་ཞིག་སྤང་དཀའ་བ་ཡིན་ལ་སྐྱོན་གཞན་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞི་འདྲི་བ་སྟེ་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ལ་འདི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་རེ་ཞིག་འདི་ཡོད་པ་ནི་བཟློག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ཡོད་པ་འདི་ཡང་ཤེས་བྱའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རམ། ཤེས་བྱའི་བདག་ཉིད་འགྱུར་ཞེས་གང་སྟོན་པ་ནི་དོན་ནམ་བློ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་བརྟགས་པ་བདག་ཉིད་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །བདག་ཏུ་གནས་པ་ནི་ནང་སྟེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལས་ཐ་དད་པར་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གནས་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ནི་སྣང་བ་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོར་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གནས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་དོན་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞི་མ་ཡིན་པར་སྣང་ངོ༌། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པར་སྣང་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནང་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་བར་རྟོག་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དུས་སུ་བདག་རྣམ་པར་རྟོ
Chinese
因为见到是现量之故，有法成立，并且能立（ हेतु ）不现见本身也转变的话，那本身就不是现量了。因此，即使承认现量是有分别的，不现见也丝毫没有损害。这是对那位论师进行辩驳和考察。名为“此”的一切名称，以现量的词语来把握分别，因此才说是“智慧的分别”。分别的意义显现时，自身也显现，这被称为智慧。不要成为意义也被遮止的过失，不能说没有这个显明的自性。因此，对内在的聚集进行考察。生是产生，灭是返回，在返回的自性中确定，这被称为智慧。暂时一词是用来表示次第的，如果心不是现量本身，那么成为没有体验的分别的过失，暂时是难以舍弃的，其他的过失也将要阐述。什么是分别，这个“什么”是询问基础，意思是说，在什么事物上，这个以自性的方式存在。意思是说，暂时这个存在是不能否定的，而且这个体验到的存在，也会成为所知的自性吗？所知的自性会转变吗？所显示的是意义还是心呢？意义不是，这是自己考察而遮止自性。以自性存在的是内在，因为与外境的意义不同，所以在执持为自性的处所完全显现。完全显现是显现，意思是说，在自己的体性中显现。什么是分别，它存在于执持为自性的处所，而分别的意义不是执持为自性的基础而显现。因为要分别的事物，显现为与境的差别相关联，而分别不是它的境，是内在安住的。同样，分别是在现在的时间里，我分别
English
Because seeing is direct perception, the subject is established, and if the reason, non-apprehension itself, also changes, then that itself is not direct perception. Therefore, even if one admits that direct perception is conceptual, non-apprehension does not cause any harm. This is to refute and examine that teacher. The term "this," which is all names, grasps conceptualization with the words of direct perception, and therefore it is said to be "conceptualization of wisdom." When the meaning of conceptualization becomes clear, the self also becomes clear, and this is called wisdom. Do not let it become a fault that the meaning is also obstructed, and it is not possible to say that this clear nature does not exist. Therefore, examine the inner gathering. Birth is arising, and cessation is returning; being certain in the nature of returning is called wisdom. The term "for a while" is used to indicate the order; if the mind itself is not direct perception, then the fault of becoming without the experience of conceptualization is temporarily difficult to abandon, and other faults will also be explained. What is conceptualization, this "what" is asking for the basis, meaning, on what thing does this exist in its own nature? The meaning is that, for a while, this existence cannot be denied, and will this experienced existence also become the nature of the knowable? Will the nature of the knowable change? What is shown is the meaning or the mind? It is not the meaning, this is examining oneself and obstructing the self-nature. Existing as the self is internal, because it is different from the meaning of external objects, it is completely clear in the place of holding as the self. Complete manifestation is manifestation, meaning, manifesting in one's own essence. What is conceptualization, it exists in the place of holding as the self, and the meaning of conceptualization does not appear as the basis of holding as the self. Because the object to be conceptualized appears to be related to the difference of the object, and conceptualization is not its object, it dwells closely within. Similarly, conceptualization is in the present time, I conceptualize
Tibetan
ག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་དོན་ནི་འདས་པའམ་མ་འོངས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་གཞན་བཤད་པ། འདོད་པ་ནི་བསམ་པའོ། །དེའི་དབང་ནི་མཐུ་སྟེ་དེས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དེ་དག་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་འདོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་འདོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ ཏེ། འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱི་དོན་དང་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་པའི་དབང་གིས་སྐྱེད་པའམ་འགག་པར་བྱར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་ཡང་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ནང་དུ་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་དང་འདོད་པའི་དབང་གིས་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གཟུང་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཏེ་ནང་དུ་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་དང་འདོད་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་ཏུའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་མི་རིགས་པའི་སྒྲ་མཐར་གནས་པའི་བསྡུ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདོད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འདིར་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་རྒྱུར་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནང་དུ་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ། དེའི་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པར་བློ་ཉིད་འགྱུར་བའམ། འདོད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པའམ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་ནི་འགྱུར་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ནང་དུ་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་དང་འདོད་པ་ལ་རག་ལས་པས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་ནི་བློ་ཉིད་ལ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་དང་ལྡན་པར་འཇུག་ཀྱང་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་བློ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གསལ་བའི་དོན་དེའི་ཆོས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་གསལ་བར་བྱ་བའི་དོན་ལ་བཞག་པ་དེས་ན་དེ་ཉིད་དུ་ན
Chinese
执着于做什么呢？分别的意义是执着于与对过去或未来的分别念相异。其他理由的阐述：欲是思维。它的力量是威力，因为由此产生的生和灭是不合理的。外境的意义是不可能由欲望的力量产生和灭亡的。而这种分别念是由欲望的原因产生和灭亡的，那么怎么会变成外境的自性呢？因为具有相违的法，所以是不同的。像那样的意义和过去未来，都不能由欲望的力量产生或灭亡，因为过去和未来是不存在的。对于现在发生的，也是随顺欲望的缘故。因此，像那样在内完全显现，并且具有由欲望的力量产生和坏灭，所以不是外境所取的自性。因此，在这里，即在内完全显现，并且由欲望的力量产生和灭亡之中。如果说是不合道理的语尾的总结，即使是那样，也是通过意义的力量而掌握了生和灭本身。或者说，与“随顺欲望于此”相连。这个意义是：为了完全显现的因，为了使之完全显现，为了体验内在的完全显现，心识本身会变成具有它的作用，或者具有随顺欲望，或者变成具有它的原因，具有生和灭。因为执着于它的自性被称为变化，所以依赖于内在的完全显现和欲望，执着于生和灭的自性，对于心识本身是合理的。它虽然与先前所说的完全显现等一起存在，但并不显现，也没有被体验，因为它已经是隐蔽的了。心想：如果心识是隐蔽的，即使是那样，也能够了知与显现的意义的法相联系。将显现的法安立于所显现的意义上，那么就在那里面
English
It is held as to what is being done. The meaning of discrimination is to hold as distinct from discriminating past or future. Explanation of other reasons: Desire is thought. Its power is might, because those arising and ceasing from it are unreasonable. It is unreasonable for external objects to arise and cease by the power of desire. But since this discrimination arises and ceases by reason of desire, how can it become the nature of external objects? Because it possesses contradictory qualities, it is different. Such meaning and whatever is past and future cannot be caused to arise or cease by the power of desire, because the past and future do not exist. Even for what is happening now, it is because it follows desire. Therefore, since it is thus fully manifest within and possesses arising and destruction by the power of desire, it is not the nature of an external object to be grasped. Therefore, here, that is, within what is fully manifest and arises and ceases by the power of desire. Even if it is said to be an unreasonable concluding particle, even so, it is taken as being in the power of arising and ceasing themselves by the force of meaning. Or it is connected with "following desire here." This meaning is: for the cause of full manifestation, in order to make it fully manifest, for the sake of experiencing the inner full manifestation, the mind itself will become possessed of its function, or possessed of following desire, or become possessed of its cause, possessed of arising and ceasing. Because grasping its nature is said to be change, it is reasonable for the mind itself to grasp the nature of arising and ceasing, depending on the inner full manifestation and desire. Although it exists together with the previously mentioned full manifestation and so on, it is not manifest and not experienced, because it is already hidden. Thinking: if the mind is hidden, even so, it is understood to be connected with the dharma of the meaning of manifestation. By establishing the dharma that manifests on the object to be manifested, then in that itself