Tibetan
ང་དུ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དང༌། འདོད་པ་དང་འབྲེལ་པས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་ལྡན་པར་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟ་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དབང་པོའི་གཟུང་བ་གསལ་བ་ན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ནང་དུ་ཡོངས་ སུ་གསལ་བའམ་འདོད་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསལ་བའི་དོན་ཀྱང་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ནང་དུ་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་གསལ་བར་གྱུར་པའི་དོན་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཞན་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པའི་དོན་གྱི་ཚོགས་འགའ་ཞིག་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་སྟེ། འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་དག་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡང་འདི་འདྲ་བའི་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་དང་རྗོད་པ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་བརྗོད་པ་དང་འདྲེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་མྱོང་བ་སྟེ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པ་ཡང་དོན་གྱིས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་འདི་དོན་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་འདི་ནི་བློ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཐལ་བ་འདིར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་དེའི་ཚེ་དོན་ཉེ་བར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་ནི་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་འགའ་ཞིག་གིས་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དེའི་མྱོང་བ་ནི་བློ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མྱོང་བ་ནི་བློའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་དེ་ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་ དེའི་བདག་ཉིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕན་པར་འདོད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་གནོད་པ་མི་འདོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་སོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་སྐྱེས་བུ་ལ་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་ནི་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཡིན་ནོ། །མྱོང་བ་དེའང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལས་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་དག་ཏུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་སྐྱེས་བུ་གཞན་གྱི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ། གཞན་གྱིས་ཡང་དག་པར་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དེ་དག་གིས་ཕན་པ་དང་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེ་བར་ཡོད་པར་ཤེས་པ་ལས་ཕན་འདོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་བདེ་བ་གཞན་ཁོ་ན་ཞིག་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ལས་ནི་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དགྲ་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བ་ཤེས་པ་ལས་ཀྱང་ཕན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་ལས་གནོད་པར་ཡང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཞན་གྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དེས་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་མྱོང་བ་མངོན་དུ་བྱས་པས་ནི་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་གང་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་གཞན་གྱི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་གིས་ཕན་པ་དང་གནོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ནི་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་ཡང་ཕན་པ་དང་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། འདི་ལ་ཟས་ཟོས་པ་དང་མ་ཟོས་པ་དག་གིས་ལུས་རྒྱས་པ་དང་ཞུམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་པ་དང་གནོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་ལས་ཀྱང་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་ བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བྱས་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་གིས་གསལ་བ་ཉིད་ནི་བསྙོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི
Chinese
如果有人问：既然已经变得清晰，并且与欲望相关联，那么具有生灭的特性，难道不是也认识到它不是那种自性吗？答：并非如此。因为当感官的对境清晰时，随着使之清晰的事物而行，因此不会认识到内在完全清晰或者由于欲望的力量而生灭。为了说明这一点，所以说“清晰的意义”。这样一来，内在完全清晰等等的形态，就不应该是那样变化的。如果认为，既不是变得清晰的意义，也不是隐蔽的知识，而是其他的，那么这与曾经体验过的某些事物集合相关联。并非有关联，而且从体验者和被体验者之外转变而来，体验中也没有这样的性质。即使体验具有这样的性质，但因为是隐蔽的，所以会变得不存在。具有追随意义和言辞的姿态的分别念，即具有与言辞混合的形态，这就是体验的自性。体验即是感受，是感受者和感受的自性。分别念是二者的自性。因此，如果说体验的对象、体验或体验者，那么就显示了没有言说的分别念的过失。从过失中返回也应该从意义上观察，体验的分别念是存在的，并且这不是意义，因此显现的这个是智慧。因为存在所取的意义，所以对于感官的知识来说，这个过失不会发生。对于分别念的知识来说，那时意义甚至不是接近存在的，并且意义是由某些指示的显现所转变的，因此才进行了过失的推论。此外，无论是快乐等，还是痛苦等的感受，都是智慧本身，因为感受是智慧的体性。智慧
English
If someone asks: Since it has become clear and is associated with desire, possessing the characteristics of arising and ceasing, is it not also recognized that it is not that nature? Answer: It is not so. Because when the object of the senses is clear, it follows the thing that makes it clear, therefore it is not recognized as being completely clear internally or arising and ceasing due to the power of desire. To illustrate this, it is said, "the meaning of clarity." In this way, the form of being completely clear internally, etc., should not be changed in that way. If one thinks that it is neither the meaning of becoming clear nor hidden knowledge, but something else, then this is related to some collection of things that have been experienced. It is not related, and it has transformed from outside the experiencer and the experienced, and there is no such quality in experience. Even if experience has such a quality, it will become non-existent because it is hidden. The conceptualization that has the attitude of following meaning and words, that is, having the form of being mixed with words, that is the nature of experience. Experience is feeling, it is the nature of the feeler and the feeling. Conceptualization is the nature of both. Therefore, if one says the object of experience, experience, or experiencer, then it shows the fault of no verbal conceptualization. Returning from the fault should also be observed from the meaning, the conceptualization of experience exists, and this is not meaning, therefore this manifested is wisdom. Because there is a meaning to be taken, this fault will not occur for the knowledge of the senses. For the knowledge of conceptualization, at that time meaning is not even close to existing, and meaning is transformed by some indicating manifestation, therefore the inference of fault is made. Furthermore, whether it is happiness, etc., or the feeling of suffering, etc., it is wisdom itself, because feeling is the nature of wisdom. Wisdom
Chinese
而且因为是隐蔽的缘故， 它的自性，安乐等等的感受，也生为士夫的隐蔽。想要利益的感受和不想要损害的感受不会改变。从那之中，名为安乐和痛苦。这样说，安乐和痛苦对于士夫的利益和损害，仅仅是感受的自性。感受也是因为隐蔽的缘故，从隐蔽中也不会变成利益和损害。例如，感受其他士夫的安乐和痛苦，因为是其他士夫的隐蔽，存在于他者的相续中，他人如实感受的自性，那些也不会变成利益和损害一样。知道儿子等等有安乐，从利益等等的自性，仅仅生起自己相续中存在的其他安乐，不是从相续中存在的本身就是利益和损害，因为在那自性中没有差别的缘故，知道敌人等等的安乐也会变成利益，知道痛苦也会变成损害的缘故。因此，知道他者的安乐和痛苦，应当观察不会变成对他者的利益和损害。如果利益和损害是自己相续中存在的安乐和痛苦所作，不是由显现感受所作吗？因此，像这样，凡是了知其他安乐等等的瑜伽士们，不会因为其他安乐和痛苦而成为安乐和痛苦。即使那样，存在于其他相续中的安乐和痛苦不能够成为利益和损害，而存在于自己相续中的，即使没有感受也会变成利益和损害吗？这里说，对于此，吃了食物和没有吃食物，以身体增长和消瘦的相状，凡是利益和损害，那些即使没有感受也会改变， 安乐和痛苦所作的不是那样。像这样，想要和不想要的感受所显现的本身，因为是不能够否认的缘故。安乐和痛苦的
English
Moreover, because it is hidden, Its nature, the experience of happiness and so on, is also born as the hiddenness of the person. The experience of wanting to benefit and not wanting to harm will not change. From that, it is called happiness and suffering. It is said that happiness and suffering for the benefit and harm of the person are only the nature of experience. Experience is also because it is hidden, and from hiddenness, it will not become benefit and harm. For example, experiencing the happiness and suffering of other persons, because it is the hiddenness of other persons, exists in the continuum of others, the nature of others truly experiencing, those will not become benefit and harm. Knowing that sons and so on have happiness, from the nature of benefiting and so on, only another happiness existing in one's own continuum arises, not from the very existence in the continuum is benefit and harm, because there is no difference in that nature, knowing the happiness of enemies and so on will also become benefit, and knowing suffering will also become harm. Therefore, knowing the happiness and suffering of others, it should be observed that it will not become benefit and harm to others. If benefit and harm are done by the happiness and suffering existing in one's own continuum, is it not done by manifesting experience? Therefore, like this, all the yogis who know the happiness and so on of others will not become happiness and suffering because of the happiness and suffering of others. Even so, the happiness and suffering existing in the continuum of others cannot become benefit and harm, but what exists in one's own continuum, even if not experienced, will become benefit and harm? Here it is said, for this, eating food and not eating food, with the characteristics of the body growing and shrinking, all the benefits and harms, those will change even without experience, What is done by happiness and suffering is not like that. Like this, the very manifestation of wanting and not wanting experience, because it cannot be denied. Of happiness and suffering