Tibetan
བ་མེད་པའི་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་མྱོང་ཞིང་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་སྨོས་པ་ནི་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཡང་འདི་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་རྒྱུད་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསྟན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་རྒྱུད་གཞན་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣང་བའི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུའི་འཛིན་པའི་གནས་སྐབས་ཅི་འདྲ་བ་སྟེ་དེའི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་འདྲ་བ་ལས་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཅིག་བཞིན་དུ་གྲུབ་བོ། །དངོས་པོ་གང་མངོན་སུམ་གྱི་གྲུབ་པ་དེ་ལ་ནི་ཚད་མ་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་གི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་ཀྱང་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གཡོ་བ་མེད་པར་འདོད་པ་ན་མཐོང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དབེན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཡོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་གིས་དེ་རིག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་བདོག་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཚོར་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །འདི་དག་སྨོས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་དོན་ཏོ། །རིག་པར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དགག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དག་གིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་སྟོན་ཏོ། །འདིར་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་རྟོགས་པ་དེས་ན་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་དོན་ནི་འདི་ཡིན་པར་འདོད་དེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བས་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་པ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྐད་ཅིག་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་མ་ངེས་པས་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་དོན་འཛིན་པ་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ། །བདག་ཉིད་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པས་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་
Chinese
无垢的显现，一切众生都现量地体验且是确定的。说“一切”是因为，虽然并非一切众生的因都是现量，但凡具有这种性质的现量，一切都是一，没有差别。为了表明如同自己的相续一样，对一切都没有差别。如果认为他者的相续是他者的现量，那么，具有显现自性的士夫的执持状态是怎样的，即其执持的自性，其他一切也都不离此，因此一切都同样成立。为了表明，对于现量成立的事物，其他量式的作为是无意义的。因此说，对于此，其他的成办者能做什么呢？有人会想，因为那时有分别却不领悟，所以认为没有动摇，那么在见的状态中，没有成立远离显现的分别吗？为了遣除这个疑问，说了“无论以何种方式存在”等等。无论以何种方式，那不成为能知，即存在却不被领悟，不被觉知。说这些是为了表明，分别就是现量。不成为能知，即不是未确定的体验，以两个否定词，将要表明体验是确定的这个意义。生起和坏灭显示了分别的因存在和不存在。这里的意义是：因为生起的状态被领悟，因此退没的自性也被领悟，意思是确定为退没。此处的意义是这样认为的：如果未被体验领悟，那是不合理的，因为将要成立自证。例如，虽然像刹那一样体验，但因未确定而未领悟，那也是不合理的，因为分别的执持自己的意义就是这个，即完全断除对境。自己成为作者而完全断除对境。
English
The stainless appearance is experienced and ascertained as such by all sentient beings. The reason for saying "all" is that although the cause of all sentient beings is not manifest, all those who have a manifest nature like this are one, without difference. It is to show that there is no difference for all, just like one's own continuum. If it is assumed that the continuum of others is the manifestation of others, then what is the state of holding of a person who has the nature of appearance, that is, the nature of holding, all others do not deviate from that, so all are established in the same way. It is to show that for things that are established by manifestation, the actions of other valid cognitions are meaningless. Therefore, it is said, what can others do to accomplish this? Someone might think, because at that time there is conceptualization but it is not understood, so it is considered unwavering, then in the state of seeing, is it not established as devoid of the appearance of conceptualization? To dispel this doubt, it is said, "In whatever way it exists," and so on. In whatever way, that which does not become knowable, that is, existing but not being understood, not being perceived. Saying these is to show that conceptualization is itself manifestation. Not becoming knowable means not being an uncertain experience. With two negations, it will be shown that the meaning of experience is certain. Arising and ceasing show the existence and non-existence of the cause of conceptualization. The meaning here is: because the state of arising is understood, therefore the nature of cessation is also understood, meaning that it is certain as cessation. The meaning here is assumed to be this: if it is not understood by experience, then it is unreasonable, because self-awareness will be established. For example, although experiencing like a moment, it is also unreasonable if it is not understood because it is not certain, because the holding of their own meaning by conceptualizations is this, that is, completely cutting off the object. Having become the agent, completely cutting off the object.
Tibetan
པ་ན་ཡང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་དེའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པས་དོན་མཐོང་བ་ན་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་མཐུ་ལས་དེའི་འོག་ཏུ་འདི་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་དེའི་བྱེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དོན་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ལ་བདག་གིས་འདི་ལྟར་བརྟགས་སོ་ཞེས་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དྲན་བའི་ས་བོན་འཇོག་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ངེས་པ་ཡིན་ཡང་ཕྱིས་མི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཡང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉམས་པའི་ཡིད་ནི་ནུས་པ་མེད་པར་མཐོང་གི །རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཆགས་པའི་ཡུལ་མཐོང་བའི་དོན་གཞན་གྱིས་ཡུལ་གཞན་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐལ་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ཡང་དྲན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་ཀྱང་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པ་ན་ཆགས་པ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང༌། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟན་པར་བརྗོད་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་དྲན་པ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་ལངས་པའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་དོན་ངེས་པར་བྱེད་ནུས་པའི་མཐོང་བའམ། རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རུང་སྟེ། དེའི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་ནི་དེ་འཆད་པའི་ཚེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཞེན་པ་སྐྱེད་ནུས་པར་མཐོང་ངོ༌། །དུས་གཞན་དུ་དྲན་པར་འགྱུར་རམ། རྒྱུ་གཞན་འགའ་ཞིག་ལས་མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྟེ། རྒྱུན་གྱི་མཐར་བྱུང་བའི་ཞེན་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྒྱུན་ཆད་པ་ན་ཡང་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་མྱོང་བ་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །འདིར་གཟུགས་གཅིག་ལྟ་བའི་སྐབས་ཡིན་ཡང་དུས་ཅི་ཙམ་གནས་ནས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཞེན་པར་བྱེད་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པར་ནི་ཞེན་པར་མི་བྱེད་ལ། ཕྱིས་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཞེན་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མངོན་དུ་ བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར
Chinese
然而，自身也因成为它的差别而将被完全断除。例如，当以无分别的智慧见到事物时，由于也体验到自己的自性，因此从力量上来说，在这之后，产生“我见到了这个”的，以它的作用所区分的事物的定解，就像这样，对于以分别的作用所区分的应分别的事物，产生“我如此分别了”的定解。如果说，因为没有安立记忆种子的能力，所以即使体验是确定的，之后也不会忆起，即使这样说，也是不合理的。因为，昏厥等所损害的心，被看到是没有能力的，而不是自然存在的。如果认为，见到贪著之境的事，被其他对其他境的分别所扰乱，因此被分别的事物也会被忆起，所以即使有分别，也没有觉察到。这也是不合理的。因为，当见色之自性持续不断地进行时，即使贪著没有差别，在某些情况下，分别也不是记忆，这是坚定地宣说的。在某些情况下，是记忆本身从集合中升起的状态。因此，无论是能够确定所见之义的见，还是能够完全断除应分别的事物的相状的分别，它们的相续进行，在阐述它时，被看到能够产生对自身境的执著。即使在其他时间会忆起，或者即使不是从其他某些原因产生，在相续的末尾产生的执著，仅仅是现量了知的因。当相续断绝时，也会体验到进行完全断除的体验，就是执著。在此，即使是观看一个色法的情况，无论持续多久，即使对自己的相续产生执著，也不会对分别产生执著，之后会对自己的相续产生执著，也会总摄分别。因此，因为没有仅仅从显现的分别所产生的执著，所以是没有分别的。为了显示这个道理。
English
However, one's own self will also be completely severed by becoming distinct from it. For example, when seeing things with non-conceptual wisdom, since one also experiences one's own nature, then by force, after that, the definite understanding of the thing distinguished by its action, saying "I saw this," arises. Just like that, for the thing to be distinguished that is distinguished by the action of distinction, the definite understanding arises, saying "I distinguished it in this way." If it is said that even though the experience is definite, it will not be remembered later because there is no ability to establish the seed of memory, even if it is said like that, it is not reasonable. Because the mind that is impaired by fainting, etc., is seen to be without ability, and it is not naturally existent. If it is thought that the matter of seeing the object of attachment is disturbed by other distinctions of other objects, therefore the distinguished object will also be remembered, so even if there is distinction, it is not perceived. That is also not reasonable. Because, when the nature of seeing form continues uninterruptedly, even if attachment is not different, in some circumstances, distinction is not memory, this is firmly declared. In some cases, it is the state where memory itself arises from the collection. Therefore, whether it is the seeing that can definitely determine the meaning of what is seen, or the distinction that has the aspect of completely severing the things to be distinguished, their continuous progression, when explaining it, is seen to be able to generate attachment to its own object. Even if it will be remembered at other times, or even if it does not arise from some other cause, the attachment that arises at the end of the continuum is merely the cause of direct knowledge. When the continuum is cut off, the experience of making a complete severance will also be experienced, which is the attachment itself. Here, even in the case of looking at one form, no matter how long it lasts, even if attachment arises to one's own continuum, attachment will not arise to distinction, and later attachment will arise to one's own continuum, and distinction will also be summarized. Therefore, because there is no attachment arising merely from manifest distinction, it is without distinction. In order to show this reason.