Tibetan
་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བར་འདོད་པས་བཤད་པ། ངེས་ན་དྲན་པ་སྟེ་དྲན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་དོན་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དབང་པོའི་བྱེད་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འབྱུང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། གཟུགས་དང་རེག་པ་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་དེ་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་ཤེས་པ་གཉི་གའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པར་ཐལ་བའི་སྒོ་ནས་དོན་ཉེ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དང༌། སོགས་པ་སྨོས་པས་འཕངས་པ་འདོད་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཉིད་དུ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་བརྗོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་དོན་འཛིན་པར་དོགས་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡང་འདོད་པ་ལ་རག་ལས་པར་དོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་བ་ལང་གི་བློ་བཟློག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཀག་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགའ་ཞིག་འདིའི་དོན་དུ་འཛིན་པ་ནི་དོན་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་འདི་ནི་བུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཟློས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་སྔར་སྤྱིར་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡང་བཤད་པ་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྔར་ནི་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དག་ཁྱད་པར་མེད་པར་ ཐལ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་གཏད་པ་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་པས་དོན་ཉེ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པ་དང༌། འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ཉིད་ནི་བརྟགས་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱང་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་འཛིན་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པ་ལྡོག་པ་དང་དོན་ཉེ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཟློས་པར་དོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་དོན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་དོན་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་ནས་སྒྲའི་ཁྱད་པར་ཡིད་ཀྱིས་སྦྱར་བ་ལ་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བརྡའི་དུས་སུ་དོན་གང་ཞིག་ཡོད་པ་སྟེ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ལ་སྒྲ་གང་མཐོང་ནས་ཡང་དུས་གཞན་དུ་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་གྲུབ་པའི་དོན་དེ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་ལས
Chinese
因为怀疑是这样，想要结束而说的：确实，忆念，也就是忆念自性的分别，不是依赖于近取境的。如果这样，那么如何在根识的结尾产生呢？回答说：色和触等这些的识的因，在何处具有，就是具有二识之因，不是从根产生的。指示那个的就是意。因为意之识与不异，从不依赖近取境的角度，以及说了“等”字所包括的，与意欲相关联的根识已经说完，但对于根识被意识明显聚合之义的执持产生怀疑，所以也说了。为了消除对于根识也依赖于意欲的怀疑，用“牛的智慧转变”等遮止。有些分别执持此义是依赖于近取境的，不是其他的，为了遮止这样的怀疑，用“这不是瓶子”等遮止。因此，哪里会变成重复的过失，先前总的所说再次说没有意义不是的。因为先前是以执持非近取境之义，而说根识和意识没有差别，现在是以意靠近的所考察的事物执持，而说不依赖于近取境，只是依赖于意欲。执持所考察的事物本身就是执持考察，而那本身也是执持非近取境之义，因此，这本身会因为说意欲颠倒和不依赖于近取境而变成怀疑重复。因此，像那样，在成立根识不是以意识明显聚合之义来区分所要执持的义之后，为了成立对于意识连接的声音差别也不执持，说了“另外”。在表示的时候，有什么义存在，也就是显现的自性，看到什么声音，又在其他时候，一起使用成立的那个义，是从见到的原因。
English
Because of suspecting that it is like this, wanting to conclude, it is said: Certainly, memory, that is, the discrimination of the nature of memory, does not depend on the immediate object. If so, then how does it arise at the end of the sense consciousness? It is said: The cause of the consciousness of form and touch, etc., wherever it exists, is the one that possesses the cause of both consciousnesses, not the one that arises from the senses. The one that indicates that is the mind. Because the consciousness of mind is not different, from the perspective of not relying on the immediate object, and the sense consciousness related to desire, which is included by saying "etc.", has already been said, but there is doubt about the holding of the meaning of the sense consciousness being clearly aggregated by the mind consciousness, so it is also said. In order to eliminate the doubt that the sense consciousness also depends on desire, it is blocked by "turning the wisdom of the ox," etc. Some discriminations hold that this meaning depends on the immediate object, not others, and in order to prevent such doubts, it is blocked by "this is not a vase," etc. Therefore, where it would become the fault of repetition, it is not meaningless to say again what was previously said in general. Because previously, by holding the meaning of the non-immediate object, it was said that there is no difference between sense consciousness and mind consciousness, now, by holding the object of investigation approached by the mind, it is said that it does not depend on the immediate object, but only depends on desire. Holding the object of investigation itself is holding the investigation, and that itself is also holding the meaning of the non-immediate object, therefore, this itself will become a suspicion of repetition because of saying that desire is reversed and does not depend on the immediate object. Therefore, in that way, after establishing that the sense consciousness is not to hold the meaning to be distinguished by the meaning clearly aggregated by the mind consciousness, in order to establish that it also does not hold the difference of sound connected by the mind, "another" is said. At the time of indication, what meaning exists, that is, the nature of appearance, what sound is seen, and at other times, that meaning established by using together, is from the cause of seeing.
Tibetan
། བརྡའི་དུས་སུ་མཐོང་བའི་སྒྲ་དེ་དྲན་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྡའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་དེ་རྟོགས་པ་སྟེ། མཐོང་བ་མེད་ན་ནི་དུས་གཞན་དུ་སྒྲའི་ཁྱད་པར་ཏེ་སྒྲའི་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་དྲན། ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །སྒྲ་དེ་མ་དྲན་ན་སྒྲ་དེ་དང་དོན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྦྱར་ཞིང་བསྲེས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རྟོགས། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གང་ཞིག་ཁས་བླངས་པས་ཉེས་པ་འདིའི་སྐབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཁས་བླངས་པ་དེ་སྟོན་ཏོ། །རང་གིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་རང་རྗོད་བྱེད་དེ་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་སྒྲའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་ཏེ་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་དོ། །ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་ཡིད་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་ཉིད་ལ་རྩོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྡ་བྱང་བས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། གཞན་དག་གིས་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྦྱོར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ན་ད་ནི་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་ན་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་བརྗོད་པ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཐོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ལྡོག་པར་འགྱུར་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་ཏེ་དེ་ལས་གཞན་ ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དྲན་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དྲན་པ་མི་རིགས་ཤེ་ན། བཤད་པ་གང་གི་ཕྱིར་བརྡའི་དུས་སུ་གོམས་པའི་དོན་མཐོང་བ་ཡོད་ན་ནི་དོན་མཐོང་བ་དེ་ལས་བརྡའི་དུས་སུ་དོན་ཉེ་བ་ལ་མཐོང་བ་སྒྲ་དྲན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་མེ་དང་དུ་བ་དེ་དག་གི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་ནི་མེ་མཐོང་བ་ན་ངེས་པ་དང་ལྡན་པའི་དུ་བའི་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། སྒྲ་དང་དོན་དག་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་གྲུབ་པ་ཅིག་མཐོང་ན་ངེས་པ་ཅན་གྱི་དྲན་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དོན་མཐོང་ནས་སྒྲ་ངེས་པར་དྲན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ་བཤད་པ་བརྡ་གོམས་པ་འདིས་དོན་གང་ལ་སྒྲ་མེད་པ་དེ་མི་མཐོང་བ་ལ་མཐོང་ན་ཡང་སྟེ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲ་དེ་མི་དྲན་ལ་མ་དྲན་ན་སྟེ་མ་དྲན་པའི་ཕྱིར་དོན་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཡིད་ཀྱིས་དོན་ལ་སྒྲ་མ་སྦྱར་ན་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་ཅན་དུ་དྲན་པ་ལས་ནི་དོན་མཐོང་བ་
Chinese
在约定俗成的时期，回忆起所见的声音是合理的。理解成为约定俗成之地的意义。如果没见到，那么在其他时候，如何回忆起声音的差别，即声音的细微之处？您认为这并非是必然的。如果记不起那个声音，那么如何通过意识将那个声音与意义结合并混合，又如何通过感官的意识来理解？“如果”等等，是为了表明，通过承诺，会变成这种过失的情况。自己所说的是自己所表达的，即说话的声音。那本身就是差别，即依赖于它的意义本身。所谓“通过意识”，是指依赖于感官，因为对于意识本身具有分别，是没有争议的。所谓“即使精通约定俗成”，这是一种差别，因为其他人不可能将表达的声音与差别结合起来。如果这样确定地承诺，那么现在这样承诺后，感官意识的表达，即感官意识存在，所听到的也会被推翻。更不用说体验了，这是以说话的方式来表达的。表达本身就是差别，因为它与其他 事物不同。因此，不应该回忆。如何不应该回忆呢？解释说，因为在约定俗成的时期，如果存在习惯的意义，那么从所见的意义中，在约定俗成的时期，接近意义时，会回忆起声音。就像火和烟的关系成立一样，看到火时，必然会产生烟的回忆。同样，如果看到声音和意义一起使用的东西成立，就会产生必然的回忆，否则就不会。那么，是否因为看到了意义，就必然会回忆起声音呢？对于这种疑问，解释说，通过这种约定俗成的习惯，对于没有声音的意义，即使在看不到时看到，也就是说，因为没有看到，所以不会以确定的方式回忆起那个声音，如果不回忆，也就是说，因为不回忆，所以不会将声音与意义结合起来。如果意识没有将声音与意义结合起来，就不会理解，也就是说，不会看到。这个意义是，从必然的回忆中看到意义。
English
It is reasonable to remember the sound seen at the time of convention. Understanding is the meaning that has become the place of convention. If there is no seeing, then at other times, how can one remember the difference of sound, that is, the subtleties of sound? You think that this is not necessarily the case. If that sound is not remembered, then how can the meaning of combining and mixing that sound and meaning with the consciousness be understood by the sense consciousness? "If" and so on, is to show that by promising, it will become the case of this fault. What one says oneself is what one expresses, that is, the sound of speaking. That itself is the difference, that is, the meaning itself that depends on it. The so-called "through consciousness" means relying on the senses, because there is no dispute that consciousness itself has distinctions. The so-called "even if proficient in convention" is a difference, because others cannot combine the expressing sound with the difference. If you definitely promise like this, then now after promising like this, the expression of sense consciousness, that is, the existence of sense consciousness, what is heard will also be overturned. Not to mention the experience, this is expressed in the way of speaking. The expression itself is the difference, because it is different from other things. Therefore, one should not recall. How should one not recall? It is explained that because at the time of convention, if there is the meaning of habit, then from the meaning seen, at the time of convention, when approaching the meaning, the sound will be recalled. Just as the relationship between fire and smoke is established, when seeing fire, the memory of smoke will inevitably arise. Similarly, if seeing something where sound and meaning are used together is established, a necessary memory will arise, otherwise it will not. So, is it because one sees the meaning that one will necessarily recall the sound? For this question, it is explained that through this conventional habit, for the meaning that has no sound, even if one sees it when one cannot see it, that is, because one does not see it, one will not recall that sound in a definite way, and if one does not recall, that is, because one does not recall, one will not combine the sound with the meaning. If the consciousness does not combine the sound with the meaning, it will not be understood, that is, it will not be seen. This meaning is that from the necessary memory, one sees the meaning.