Tibetan
གང་གི་ཕྱིར་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ཙམ་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྔར་མཐོང་བའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དང་ད་ལྟར་མཐོང་བ་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་དཔྱོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཉིད་འདི་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ན། ཉེ་བ་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཏེ། མཐུས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཡུལ་ཉེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། གང་དེ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་བ་བརྡའི་དུས་སུ་གོམས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་སྔོན་མཐོང་བའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལ་བརྗོད་ལ། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ལ་ཡོད་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། སྔར་གྱི་མཐོང་བ་ལོག་ན་དེའི་ཡུལ་ཡང་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་སྔར་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་དཔྱོད་པར་མི་ནུས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་སྒྲོ་བཏགས་པར་འཛིན་པར་བྱེད། དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་བཏགས་པར་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔྱོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བར་ འགྱུར་ཏེ། སྔར་མཐོང་བ་དང་ཕྱིས་མཐོང་བ་དག་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་གཟུང་བ་ནི་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཟུགས་འཛིན་པར་སོ་སོར་ངེས་པ་དབང་པོས་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་འཛིན་པར་ཁྱད་པར་མེད་ན་ནི། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་དངོས་པོའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟེ། མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ཐ་དད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་དབང་པོའི་ཤེས་པས་ཀྱང་འཛིན་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པས་ཀྱང་མི་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་དག་དང་དཔོག་པ་སྟེ་དབང་པོའི་ཤེས་པས་ཀྱང་གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་མཐོང་བ་ལས་མ་མཐོང་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། མི་དཔོག་པ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དེ་ལས་བཟློག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་དང་དོན་ཡོད་པ་ནི་བདོག་པའོ། །དེ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི
Chinese
因为没有分别，所以不可能仅仅做这些事情。这不能分辨先前见过的境的物体和现在见到的境的物体是相同还是不同。如果有人说，没有分别本身也有理由，那么，这是因为处于可接近的境中的境的力量，由力量产生的缘故，所以没有分别。由境的接近的力量所产生的，只是执着于它的自性，而不是在记号的时候，由于习惯而附加的差别和具有差别的本身。先前见过的物体，也说是先前见过的知识的境，而它也不是像那样见到时就存在的，因为如果先前的见解改变，它的境也会改变。因此，不能被抓住。如果不能分辨先前见到的物体，那么，怎么会执着于附加的、产生差别等的意义的非自性呢？因此，对于执着于附加的差别等的自性、具有差别的物体，进行分别是不合理的。如果承认有分别，那么感官的意识和意识对于执着于不接近的意义，就没有差别了，先前见到的和后来见到的，被一个意识抓住，就成了执着于不接近的意义了。因此，即使感官对执着于色法分别确定，也会变得没有差别，因为陷入没有差别，所以感官的意识是没有分别的。如果不接近的意义的执着没有差别，那么，过去和未来以及物体的种种区分，即无常和痛苦等具有相反理由的不同的自性，感官的意识也会执着，而意识也不会执着。对于这些和推测，感官的意识也不会不同，从见到而了悟未见到，不推测，即意识的分别识也会与此相反。这些和有意义的是具有。依赖于它，就是与它相关，即意识的
English
Because there is no discernment, it is impossible to do only these things. This cannot discern whether the object of a previously seen realm and the object of a currently seen realm are the same or different. If someone says that the absence of discernment itself has a reason, then it is because of the power of the realm in an accessible realm, and because of the cause produced by power, there is no discernment. What is produced by the power of the proximity of the realm only grasps its own nature, and not the difference and the possessor of difference that are attached due to habit at the time of the sign. The previously seen object is also said to be the realm of the previously seen knowledge, and it is not present as it is seen, because if the previous view changes, its realm will also change. Therefore, it cannot be grasped. If one cannot discern the previously seen object, then how can one cling to the non-nature of the meaning that produces differences and so on, which is attached? Therefore, it is unreasonable to discriminate for the nature of clinging to the attached differences and so on, and the object with differences. If one admits that there is discernment, then there is no difference between the consciousness of the senses and the consciousness clinging to the meaning that is not close, and what was seen before and what was seen later, grasped by one consciousness, becomes clinging to the meaning that is not close. Therefore, even if the senses separately determine the clinging to form, it will become without difference, and because it falls into without difference, the consciousness of the senses is without discernment. If the clinging to the meaning that is not close has no difference, then the various distinctions of the past and future and objects, that is, the different natures of impermanence and suffering and so on, which have opposite reasons, will also be clung to by the consciousness of the senses, and the consciousness will not cling to them. For these and inference, the consciousness of the senses will not be different, and from seeing, one will realize what is not seen, and not inferring, that is, the discriminating consciousness of consciousness will be the opposite of this. These and the meaningful are possessions. Relying on it is related to it, that is, the consciousness of
Tibetan
་ཤེས་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མི་ལྟོས་པ་སྟེ་དབང་པོའི་ཤེས་པའོ། །དེ་དག་དང་ཞེས་བཟླ་བར་དབྱེ་བའོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་ཤེས་པའི་ཆོས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ནི་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་འཛིན་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ལ། དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཙམ་གྱི་ཆོས་སུ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡོད་ཀྱང་དཔོག་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་ཡུལ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལྷག་པ་གཞན་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མི་ཉེ་བ་ཅན་ཡིན་ཡང་གལ་ཏེ་དོན་ཡོད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ན་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པ་དེའི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ལ་ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་མེད་པ་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཡང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ ཀྱང་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་ཡིན་ལ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཉེ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་འཇུག་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་འཛིན་པ་ཉིད་བཏང་ན་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་རྟོག་པ་མེད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མངོན་བར་འདུས་བྱས་པ་སྟེ་བརྡའི་ཚེ་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སོགས་པས་སྦྱར་བ་བྱས་པ་ལ་དབང་པོའི་ཤེས་པས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེས་ན་དབང་པོའི་ཤེས་པས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པར་བྱ་བར་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་བཤད་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་
Chinese
是了知。与此相反是不依赖，即是根识。说“彼等”是为了区分重复。彼等以及等等，仅仅依赖意愿等等，会陷入彼等之中。在此，了知能知之法，如已逝之法等等，仅仅依赖于取非近境，因为是辨别之故，所以根识也有非近境性，因此也会陷入仅仅是其理由之法中。对此，即使存在推测等等，也不会变成意识，因为对其来说，也未见到有从非近境的境，取已逝等等之因之外的其他原因。同样，即使根识的境是非近境，如果依赖于实有之义，也会陷入意识。根识以了知彼之相的方式，安住于名为依赖于义并非如此，因为也了知不依赖的已逝等等之相。然而，是从了知本身而来，而这对于意识来说也没有差别。或者，根识也会陷入不依赖，因为没有差别之故。同样，对于仅仅是意愿的进入，也应以非近境性来应用。因此，如果舍弃了取非近境本身，则因为没有辨别，所以成立了无现量分别。意识明显地积聚，即以表示时的串习差别等等所结合的，根识能取，因此根识不应作忆念已逝等等，因为是意识所作之故。根识也是取差别之识，这是为了显示如此承诺。说“非也”是为了遣除他人所说。解释理由，因为不取如所说之差别等等，所以如此了知是差别之性，因为不应完全断定。如是思：意识本身接近
English
It is knowledge. The opposite of this is non-dependence, which is sense consciousness. Saying "those" is to distinguish repetition. Those and so on, merely relying on wishes and so on, will fall into those. Here, the knower knows the Dharma of knowledge, such as the past Dharma and so on, merely relying on grasping non-proximate objects, because it is discernment, so sense consciousness also has the nature of non-proximate objects, therefore it will also fall into the Dharma of merely being its reason. Regarding this, even if there is inference and so on, it will not become consciousness, because for it, no other cause is seen other than the cause of grasping the past and so on from a non-proximate object. Similarly, even if the object of sense consciousness is a non-proximate object, if it depends on a real meaning, it will also fall into consciousness. Sense consciousness abides in what is called dependence on meaning by knowing its aspect, which is not the case, because it also knows the aspect of the non-dependent past and so on. However, it comes from knowledge itself, and there is no difference for consciousness. Or, sense consciousness will also fall into non-dependence, because there is no difference. Similarly, for the entry of mere intention, it should also be applied with non-proximity. Therefore, if one abandons the grasping of non-proximity itself, then because there is no discernment, it is established that there is no direct perception of distinction. Consciousness manifestly accumulates, that is, what is combined with the difference of habituation at the time of expression and so on, sense consciousness can grasp, therefore sense consciousness should not act as remembering the past and so on, because it is done by consciousness. Sense consciousness is also the consciousness that grasps differences, which is to show that it is so promised. Saying "no" is to refute what others have said. Explaining the reason, because it does not grasp the differences and so on as said, therefore such knowledge is the nature of difference, because it should not be completely determined. Thus thinking: consciousness itself approaches