Tibetan
ན་པ་ཡིན་ན་ནི་མཐོང་བའི་དོན་གྱི་མིང་གང་ཡིན་པ་དེ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། མ་བཟུང་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་ངེས་པ་ཉིད་དུ་དེ་བཟུང་ནས་སྦྱོར་བ་དེའི་ཕྱིར་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་མིང་དྲན་པ་ནི་དེས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དབང་པོའི་བློ་ནི་དྲན་པ་ལ་ལྟོས་ལ། དྲན་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་ཡང་རུང་བའི་ཡུལ་ན་འདུག་པའི་དོན་ཁོ་ནས་བྱས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ནི་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གནས་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་རྒྱུ་ཡིན་པར་མཐོང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ལུགས་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་རང་གི་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་རུང་བའི་ཡུལ་ན་འདུག་པའི་དོན་ཡང་དབང་པོའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་མཐོང་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་འཛིན་པ་ཉིད་ཤེས་པ་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དེའི་དེ་མ་ཐག་པ་སྟེ་བར་མ་ཆོད་པའི་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡིན་ན་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་བར་དུ་མ་ཆོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་སྟེ་དྲན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པས་དེ་བར་དུ་ཆོད་ཅིང་བསྐལ་པ་སྟེ། དོན་དེ་ནི་དྲན་པ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བ་དེས་ན་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དེས་བར་དུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་དུ་ཟིན་ན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དོན་དེ་དྲན་པས་བར་དུ་ཆོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། །བར་དུ་ཆོད་པའི་རྒྱུས་གང་སྔོན་ཏེ་སྔར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་སོ་ སོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ཡང་གཞན་ལ། ཕྱི་མ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གྲུབ་བ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉེར་སྦྱོར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་རྣམས་ཐ་དད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་དེས་དྲན་པའི་རྒྱུར་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་འདིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་ཡིན་
Chinese
如果这样，那么所见之义的名，就不会被确定地执持。如果成为未执持的过失，那么必定执持它之后才会有连结，因此必定以连结而忆念它的名，就会安立为由它所作。因为根识依赖于忆念，忆念的习气苏醒也是由安住于堪能境中的义所作，因此义的近连结是与作者一起的，即因为说近连结是与作者一起的缘故。如有些安住的义被见为因，如是执持安住之理，就是与自己的果近连结。从随行和违逆等堪能境中安住的义，也被见为生起根识，因此执持它的境就是与那个识连结。那个近连结的紧接着的，即无间断的作者的果是什么，不会是那样。如果是具有作者，那么作者的果就不是无间断的。忆念，即忆念的识，它间隔了，并且是劫。那个义是直接连结于生起忆念，因此根识间隔了。如果已经那样成立，那会怎么样呢？因此说了“因此”，因为那个义被忆念间隔了，因此，被间隔的因，凡是先前不生起的，之后也会转变，这样连结。如果刹那各自是不同的，那么先前的也是其他的，后来的也是其他的吗？因此那些成立和安乐怎么会是一样的呢？说了“因为近连结没有差别”，即因为没有不同。这样说的是，如果刹那都是不同的，即使那样，也是由安住在堪能境中而生起它们。安住在堪能境中，对于一切也没有差别，因此如先前的刹那一样，以那个自性近连结于忆念的因。以这个理证，一切也都是生起，成立和安乐是一样的。
English
If that is the case, then the name of the meaning seen will not be definitely grasped. If it becomes the fault of not grasping, then it is only after definitely grasping it that there will be a connection, therefore, definitely remembering its name through connection will be established as being done by it. Because the sense consciousness relies on memory, and the awakening of the habit of memory is also done only by the meaning abiding in the capable object, therefore, the close connection of meaning is with the agent, that is, because it is said that the close connection is with the agent. Just as some abiding meanings are seen as causes, so holding the principle of abiding is closely connected to its own result. From the capable object abiding in following and reversing, it is also seen that sense consciousness arises, therefore, holding its object is connected to that consciousness. That immediate close connection, that is, what is the uninterrupted result of the agent, it will not be like that. If it is with the agent, then the result of the agent is not uninterrupted. Memory, that is, the consciousness that causes memory, it is interrupted, and it is a kalpa. That meaning is directly connected to the arising of memory, therefore, the sense consciousness is interrupted. If it has been established like that, what will happen? Therefore, it is said "therefore", because that meaning is interrupted by memory, therefore, the interrupted cause, whatever does not arise earlier, will also change later, thus connecting. If the moments are each different, then is the previous one also different, and the later one also different? Therefore, how can those establishments and pleasures be the same? It is said "because there is no difference in close connection", that is, because there is no difference. This is what is said, if the moments are all different, even so, they are generated by abiding in the capable object. Abiding in the capable object, there is no difference for everything, therefore, like the previous moment, with that nature, it is closely connected to the cause of memory. With this reasoning, everything is also arising, establishment and pleasure are the same.