Tibetan
སྒྲའི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ན་ཡང་དོན་གྱི་མཐུས་བསྐྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་དྲན་པ་བསྐྱེད་པས་བར་ཆད་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་ཐ་དད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤྱིའི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱ་ལ། འདི་ཡང་སྐྱོན་ལྷག་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། །དོན་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ནའང་སྟེ། བྱེད་པ་དང་ལྡན་པར་ཁས་བླངས་པ་ན། གཞན་ཡང་སྟེ་ཡང་ལྷག་པར་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་བརྡའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་དྲན་པའི་རང་བཞིན་ལའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ལྟོས་ན་ཞེས་ཁས་བླང་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཅི་དེ་ལྟར་ལྟོས་པར་ཁས་ལེན་ནམ་ཞེས་འདྲི་བ་ནི་ལྟོས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཞིག་དེ་ལྟར་ལྟོས་པར་ཁས་བླངས་ཤེ་ན། དབང་པོའི་བློ་སྟེ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་ལ་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བཤད་པ། སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་དོན་དེ་ཆོད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དྲན་པས་ཆོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དྲན་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་དུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྒྲ་དྲན་པ་ལ་ལྟོས་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ན། བརྡའི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བརྡའི་སྟེ་སྒྲ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་དེའི་དུས་སུ་དོན་གང་ལ་དེ་བརྡ་སྦྱར་བ་དེ་ལ་གོམས་པ་སྟེ་འདྲིས་པར་བྱས་པའོ། །རྗོད་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་སྤྱི་ཡང་དེ་ཡིན་པས་བརྗོད་པའི་སྤྱི་སྟེ། དེ་མ་དྲན་བར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ནི་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་མ་དྲན་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་དོན་ ལ་དེ་སྦྱོར་མི་སྲིད་དེ། དྲན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཛིན་གྱི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་གཞན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྒྲ་གཞན་ལ་བརྡའི་དུས་ན་གོམས་པའི་སྤྱིའི་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་དྲན་པར་ནི་སྦྱོར་བར་མི་སྲིད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་གཞན་ཞེས་པ་འདི་ནི་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བདུན་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྡ་དང་ལྡན་པའི་སྒྲ་ཉིད་
Chinese
即使变成声音的普遍形式，也不会因意义的力量而产生，因为产生对意义的记忆会接近障碍。以前如果不是区分，就会变成过失，因此，凡是说不是产生作用的，也应视为与执持普遍形式没有差别。这也是其他的额外过失。在使意义接近产生感官的识时，如果承诺具有作用，那么，还有，特别地，所谓的记忆，是指在约定俗成时存在的，与声音结合的记忆的自性。所谓“如果”是指显示如果那样看待就承诺了。因此，提问“难道因为那个缘故就承诺那样看待吗？”就是“如果看待”。如果问“承诺那样看待什么？”，答：感官的智慧，即感官的识。如果问“那样承诺有什么过失？”，回答说：所希望的产生作用的意义被切断，即结果感官的识会被记忆切断，因为记忆会接近，所以会变成不是直接产生作用，这就是所要表达的意义。如果有人认为，即使感官的识可以具有普遍形式，那么怎么会依赖于声音的记忆呢？就提到了“约定时”，因为在约定的，即结合声音进行表达的那个时候，对于将约定俗成结合的意义已经习惯了。表达也是那个，普遍也是那个，所以是表达的普遍。直到没有记住那个为止。这是这样表达的，声音是以普遍的自性来表达的，而不是以差别来表达的。没有记住那个的补特伽罗不可能将那个结合到意义上，因为只有记忆才会执持特殊的意义，而不是其他的。所谓“如其他的声音一样”是指，如同对于其他的声音，在约定时习惯的普遍存在，如果没有记住那个，就不可能结合，对于这个也是一样的。这个“其他的声音”是指在普遍的控制下的第七格。将会这样表达，具有约定的声音本身。
English
Even if it transforms into the general form of sound, it will not arise from the power of meaning, because generating the memory of meaning brings it close to obstacles. If it were not distinguishing before, it would become a fault. Therefore, whatever is said not to be producing should also be regarded as not different from holding the general form. This is also another additional fault. Also, in bringing the meaning close to generating sense consciousness, if it is promised to have an effect, then, moreover, the so-called memory is the nature of memory that exists at the time of convention, combined with sound. The term "if" indicates that it shows the commitment to look at it that way. Therefore, the question "Is it because of that reason that you commit to looking at it that way?" is "if you look at it." If asked, "What do you commit to looking at that way?" The answer is: sense intelligence, that is, sense consciousness. If asked, "What is the fault in committing to that way?" The answer is: The meaning of wishing to produce is cut off, that is, the resulting sense consciousness will be cut off by memory, because memory will be close, so it will become not directly producing, that is the meaning to be expressed. If someone thinks, even if sense consciousness can have a general form, then how will it depend on the memory of sound? The term "time of convention" is mentioned, because at the time of convention, that is, combining sound to express, one has become accustomed to the meaning to which the convention is combined. Expression is also that, and generality is also that, so it is the generality of expression. Until that is not remembered. This is expressed in this way: sound expresses by its very nature of generality, but not by difference. A person who has not remembered that cannot combine that with meaning, because only memory will hold the specific meaning, and not others. The phrase "like other sounds" means that just as for other sounds, the general existence accustomed to at the time of convention, if that is not remembered, it is impossible to combine, so it is the same for this. This "other sound" is the seventh case under the control of the general. It will be expressed in this way: the sound itself that has the convention.
Tibetan
ཀྱིས་འགའ་ཞིག་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཛིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བརྡའི་དུས་ན་གོམས་པ་ཉིད་དང༌། དྲན་པ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དོན་ལ་སྒྲ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བརྡ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་ན་ནི་སྒྲས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་དོན་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་བརྡ་རིག་པ་དང་གཞན་ཐམས་ཅད་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཛིན་པར་འགྱུར་ན་འཛིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ།། དེས་ན་ལྡོག་པ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དག་ལས་ངེས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ལ་ནི་བརྡ་གོམས་པ་དང་དྲན་པ་དག་གིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་ཡང་སྒྲ་གཞན་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དང་བརྡ་གོམས་པ་དང་དྲན་པའི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲགས་པས་བྱས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སྒྲ་གཞན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་དྲན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དོན་ཆོད་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དོན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དོན་དེ་སྟེ་ཡུལ་གྱི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་སྟེ། གང་དུ་གནས་པས་དབང་པོའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་བྱས་པའི་ནང་གི་དངོས་པོ་ནི་ནང་གི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། སྒྲ་དྲན་པའི་བག་ཆགས་སད་པ་དེ་ལ་མེད་ནའོ། །སྒྲ་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ན་ཁྱད་པར་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་དེ་ལ་དྲན་པར་མི་རིགས་སོ། །ངེས་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དེ་ཉིད་མེད་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དེ་ཡང་དོན་ལས་གཞན་ཡིན་ན་ནི་ངེས་པ་ འགར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། རུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་དོན་ཀྱང་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་དྲན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲན་པའི་ནུས་པ་སད་པའི་རྒྱུ་ནི་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་གི་སྒྲས་ནི་སྒྲའི་སྤྱི་དྲན་པ་དང༌། རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་དོན་གྱིས་བྱས་པ་འདི་གཉི་ག་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེས་བྱས་པ་ཉིད་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་ལྟོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། དེ་ངེས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དོན་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་འགའ་ཞིག་གིས་དྲ
Chinese
对于将某些事物视为特殊的事物来说，并非如此。因此，在约定的时间里，习惯和记忆是普遍存在的，而对于事物来说，将声音视为特殊的是普遍存在的。像这样，如果没有与约定的关联，那么声音所区分的事物就不是被把握的。否则，如果精通约定和其他一切事物，所有的声音都会将所有的事物视为特殊，那么也就不是把握了。因此，从否定和肯定中，凭借必然性和具足性来把握特殊事物，这被约定俗成和记忆所遍及。如果没有普遍存在的事物，那么普遍存在的事物也会颠倒，因为在其他声音中也能看到。为了表明把握特殊事物、约定俗成和记忆的普遍存在的事物和普遍存在的事物的自性并非事物，而是由名声所造，所以说了“其他声音”。有人认为，如果仅仅凭借记忆来把握特殊事物，那么事物也不会被确定。因此，说了“事物”，事物是指存在于适宜于与境相近的境中的事物，即存在于能够产生感官意识的地方。由它所造的内在事物是内在的转变，即如果没有唤醒声音记忆的习气。声音本身与它不同，因此是特殊的，因此不应该记住表达特殊事物的声音。意思是“必然性”。会这样说，因为总是会产生过失，所以记忆本身不是不存在的。如果那个原因也与事物不同，那么就不会有任何确定性，并且存在于不适宜的境中的事物也不是原因，因为总是会记住。因此，唤醒记忆能力的原因是存在于适宜的境中。而且，用“又”这个词来表示声音的总体记忆，以及存在于适宜的境中的事物所造的这两者都必须毫无疑问地依赖。为什么说必须毫无疑问地依赖于它所造的事物呢？因为说了“如果那不是确定的”，即任何其他的事物
English
It is not the case that some things are regarded as special. Therefore, habit and memory are pervasive at the time of agreement, and regarding sound as special in relation to things is pervasive. Like this, if there is no connection with agreement, then the meaning distinguished by sound is not apprehended. Otherwise, if one is proficient in agreement and everything else, all sounds would regard all things as special, then there would be no apprehension. Therefore, from negation and affirmation, the apprehension of special things by virtue of certainty and possession is pervaded by agreement, habit, and memory. If there is no pervading thing, then the pervaded thing will also be reversed, because it can also be seen in other sounds. In order to show that the nature of the apprehender of special things, the habit of agreement, and the pervader and pervaded of memory are not things, but are made by fame, the word "other sound" is mentioned. It is thought that even if special things are apprehended by memory alone, things will not be determined. Therefore, the word "thing" is mentioned, meaning that thing exists in a suitable place for proximity to the object, that is, it exists in a place where it can generate sensory consciousness. The inner thing made by it is the inner transformation, that is, if there is no awakening of the habit of sound memory. The sound itself is different from it, so it is special, so it is not appropriate to remember the sound that expresses the special thing. The meaning is "certainty." It will be said like this, because there is always the fault of arising, so memory itself is not non-existent. If that cause is also different from the thing, then there will be no certainty, and the thing existing in an unsuitable place is not the cause, because it will always be remembered. Therefore, the cause of awakening the power of memory is the existence in a suitable place. Moreover, the word "again" indicates that the general memory of sound and the things made by the thing existing in a suitable place must both be relied upon without doubt. Why is it said that it must be relied upon without doubt on what it has made? Because it is said, "If that is not certain," that is, any other thing