Tibetan
ནས་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་གྱི་ནུས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ལ། དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་སྨྲ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། སྒྲ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་བཟུང་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་བར་འགྱུར་བ་དེ་ འདྲ་བ་ནི་ཉན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མ་བཟུང་ལ། དེ་འདྲ་བས་བསྐྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་སྒྲ་གཟུང་བ་ན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་འགའ་ཞིག་དོན་གཞན་དང་སྦྲེལ་བའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་ནི་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པའི་དོན་འཛིན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །གཅིག་གིས་དུ་མ་འཛིན་པ་ཙམ་ནི་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་ཡང་སྦྱར་ནས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ནི་སྦྱར་ནས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་དོན་གཞན་དང་སྦྱར་ནས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལ་འགའ་ཞིག་སྦྱར་ནས་འཛིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཞིག་སྒྲ་ལས་དོན་དང་སྦྱར་ནས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དང་འབྲེལ་པའི་སྒྲ་ཡང་བརྡ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བརྡའི་དུས་སུ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ནི་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་གཟུང་བ་ན་སྒྲ་དོན་དང་འབྲེལ་པར་གཟུང་བར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་མཐོང་བ་ཡང་སྔོན་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཡོད་པའི་སྒྲ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་ཡང་རང་བཞིན་ཡོད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་བརྡའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་སྣང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་གྱི་མཐུས་བསྐྱེད་པ་དང་དོན་ཙམ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་བ་ལ་སྒྲ་དོན་དུ་མ་སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དེ། རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྔོན་གྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་མ་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་སྣང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ ནི་དེའི་ཚེ་འདས་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འགའ་ཞིག་གིས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའམ་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཆ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་སྒྲ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང་སྔོན་གྱི་ཤེས་པར་ཡུལ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དོན་གྱི་མཐུ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་དེ་ཙམ་སྣང་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲ་ལ་རག་མ་ལས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་མངོན་སུམ་དོན་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་སྒྲའི་སྐྱེད་བྱེད་དང༌། གཟུང་བ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་མངོན་སུམ་གཞན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེ་སྣང་བ་མེད་པར་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །འདིར་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་པོ་སྣང་བ་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བའི་དོན་དག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པར་ལྷག་པར་ཞེ་ན་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་ནས། དེའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བས་མངོན་སུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་སྒྲའི་སྤྱི་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་མི་སྣང་བ་ཡིན་པར་སྣང་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་དབང་པོའི་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་རྟོག་པ་མེད་པར་བསྒྲུབས་པའི་སྐབས་འདི་ཁྱད་པར་མེད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་རྟོག་པ་མེད་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འདིར་ཡི་གེ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་མེད་པས་ཡི་གེའི་དོན་དུ་མི་སྣང་བར་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྣང་བའི་རྒྱུ་དོན་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྣང་བ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་གཞན་གང་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་སྣང་བ་ངེས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་ཞེས་སྨོས་སོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པའི་དོན་ཏོ། །ཁྱད་པར་དེ་ཉིད
Chinese
由于耳根的识是依仗对境的能力而产生的，所以声音并不显现。那么，为什么说它是没有分别的呢？ 确实是这样。即使如此，听觉的识并没有执取是执取了什么样的声音，才使得识成为具有分别的识，也不是由那样的声音所产生的。当执取与所说之事物相关的声音时，执取者就会变成具有分别的识，因为某种事物与另一种事物相连而产生的状态是连接，因此被称为具有分别。因此，执取相互关联的事物本身就是具有分别的。仅仅执取一个事物中的多个方面，并不是执取关联本身。例如，瓶子和布匹等事物虽然显现在同一个识中，但并不是连接起来执取的。此外，执取作为被区分的事物和作为区分者的事物，也不是连接起来执取的。因此，所有的识本身并不连接其他事物来执取，因此就其自身而言是没有分别的。执取事物时，连接某些事物来执取，那就是具有分别的，而其他的则没有分别。因此，任何识从声音中连接事物并执取为可表达之物，那本身就是具有分别的。与事物相关的声音也必然是具有表诠的，因此，在表诠之时所见之物，执取为“这正是它”，即执取为先前所见之物时，声音才会被执取为与事物相关，否则就不是。先前所见之物也是先前产生的识的对境，它也与先前的识一同消逝了，之后就不存在了。自性存在的声音是产生者，现量也是以自性存在的对境为对境的。因此，识不是由作为所说之物的表诠的对境所产生的，而且它也不显现，所以耳识是由事物的力量所产生，并且仅仅显现事物。因此，即使瑜伽士的智慧中声音没有显现为事物，它仍然是没有分别的，因为...
English
Since the consciousness of the ear faculty arises from the power of the object, sound does not appear. Then, why is it said to be non-conceptual? It is true. Even so, the consciousness of hearing does not apprehend what kind of sound is apprehended that makes consciousness become conceptual, nor is it produced by such a sound. When apprehending a sound related to what is to be said, the apprehending one becomes a conceptual consciousness, because the state of something being connected to another thing is a connection, therefore it is called conceptual. Therefore, apprehending mutually related things themselves is conceptual. Merely apprehending multiple aspects of one thing is not apprehending the connection itself. For example, although things such as a vase and cloth appear in the same consciousness, they are not apprehended by connecting them. Furthermore, apprehending as something to be distinguished and as a distinguishing thing is not apprehending by connecting them. Therefore, all consciousnesses themselves do not apprehend by connecting other things, so in themselves they are non-conceptual. When apprehending things, connecting some things to apprehend, that is conceptual, while others are non-conceptual. Therefore, any consciousness that connects things from sound and apprehends it as something expressible, that itself is conceptual. A sound related to a thing must also be indicative, therefore, when what is seen at the time of indication is apprehended as "this is it," that is, when it is apprehended as something previously seen, sound will be apprehended as related to the thing, otherwise it is not. What was previously seen is also the object of the consciousness that arose previously, and it has also passed away together with the previous consciousness, and it no longer exists later. A sound that exists by nature is a producer, and direct perception also has an object that exists by nature. Therefore, consciousness is not produced by the object of indication as something to be said, and it does not appear, so ear consciousness is produced by the power of things and only appears as things. Therefore, even if sound does not appear as a thing in the wisdom of a yogi, it is still non-conceptual, because...
Chinese
因为不是由先前认识的境所产生，也不是那样的显现。因为那时已经过去而没有了。因此，如果声音是表达自己的体性，即使是那样，以表达的方式，也是由某事物产生或被执取的成分。因此，耳的识、瑜伽者的识、意的识的现量，虽然都是执持声音的，但不是以境表达的方式在先前的识中产生的，也不具有那样的相，因此说是从义的力量产生并且仅仅是显现。因此，因为不依赖于声音，所以是没有分别的。从根产生的现量，以其他事物为境，并不是一切都是声音的产生者和被执取者，因此本身就是无分别的。因此，具有声音的相和现量，其他的不是以表达的自性产生分别的因，和没有显现没有差别。这里，因为安立名称者将显现作为应当分别的事物合为一体，而更加强调声音仅仅表达自己的体性，因此承诺仅仅表达自己的体性，因为离开了那样的相，所以成立了现量是无分别的。有些人认为表达是声音的共相，并且认为那在根的识中是不显现的，按照那些人的观点，说“对于没有根的作用”等等，和成立无分别的这个场合没有差别，因为通过表达境的方式，成立了那是无分别的。另外，这里因为文字没有那样的意义，所以会说文字不显现为文字的意义。如果显现的因是从义产生的，那么因为显现是确定的，所以是无分别的。那么，其他的什么会成为具有分别的呢？如果是不确定显现的识，那是什么呢？说是具有分别的。尼的语气是为了特别显示意的 识和现量的差别。那个差别本身。
English
Because it is not produced by the object of previous knowledge, nor is it such an appearance. Because it has passed away at that time and is no more. Therefore, if sound expresses its own nature, even so, in the manner of expression, it is a part that is produced or apprehended by something. Therefore, the consciousness of the ear, the consciousness of the yogi, and all the direct perceptions of the mind consciousness, although they all grasp sound, are not produced in the previous consciousness in the manner of expressing the object, nor do they possess such an aspect, therefore it is said to arise from the power of the object and only appear as such. Therefore, because it does not depend on sound, it is without discrimination. Direct perception arising from the senses, with other objects as its object, is not always the producer and object of sound, therefore it is itself non-discriminating. Therefore, the aspect of sound and other direct perceptions are not produced by the nature of expressing the cause of discrimination, and there is no difference from not appearing. Here, because the appointer of names combines the appearance as something to be distinguished, and emphasizes that sound only expresses its own nature, therefore it is promised that it only expresses its own nature, and because it is separated from that aspect, it is established that direct perception is non-discriminating. Some people think that expression is the general characteristic of sound, and that it does not appear in the consciousness of the senses. According to those people, saying "for there is no function of the senses" etc., and this occasion of establishing non-discrimination are no different, because it is established that it is non-discriminating through the way of expressing the object. Furthermore, here, because the letters do not have such a meaning, it will be said that the letters do not appear as the meaning of the letters. If the cause of appearance is produced from the object, then because the appearance is certain, it is non-discriminating. Then, what else would become discriminating? If it is a consciousness of uncertain appearance, what is it? It is said to be discriminating. The word "ni" is to specifically show the difference between the consciousness of the mind and direct perception. That very difference.