Tibetan
དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བསྟན་བཅོས་ལས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བར་དུ་ཆོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་གགས་བྱེད་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ།། དེ་བས་ན་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་སྦྱང་ན་གནས་པའི་ས་བོན་དེ་ནི་བུམ་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཉིད་ མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་བཟློག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་ནི་ལོག་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་དོན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པས་རྒྱུར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕན་པ་ཐོབ་པ་དང་སྤོང་བ་ནི་གཞན་ལ་སྐྱང་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་སུ་ཞིག་གུས་པར་བྱེད་ཅེས་དོགས་པ་ལས་གཞན་ལས་གཞན་ལས་ཐོབ་པ་དང་སྤོང་བ་དགག་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ལས་འགྱུར་གྱི་གཞན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ངེས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། །གཞན་ནི་མ་ཡིན་ལ། དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་དམ་མེད། བུམ་པའམ་སྣམ་བུ་ཞེས་གཉི་གའི་ཆ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། གང་ཞིག་ཐོབ་པར་བྱ་བ་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱིམ་ན་འདུག་པ་ན་ཁྲོད་པ་ན་ཆུ་ཡོད་དོ་ཞེས་གཅིག་གི་ཆར་ཞེན་པར་བྱེད་ཀྱང༌། ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་ཆུ་མེད་པའི་དོགས་པ་མ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཁོ་ནའོ། །གང་ཡང་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་མེའི་སྟེང་དུ་སྦྲང་བུའི་ཚོགས་འདུས་པ་ལ་དུ་བར་ངེས་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་མེ་ངེས་པ་དེ་ཡང་ངོ༌། །སྦྲང་བུའི་ཚོགས་མཐོང་བ་ལྟ་ཞོག་སྟེ། བདེན་པའི་དུ་བ་མཐོང་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དུས་ཀྱི་སྔ་རོལ་དུ་སྦྲང་བུའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལོག་པའི་དུ་བའི་རང་བཞིན་ངེས་པ་མ་རྟོགས་ཤིང༌། ཅི་སྲིད་རྣམས་པར་མ་ཕྱེ་བ་དེ་སྲིད་དུ་མེའི་འབྲས་བུར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར། ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དུ་བའི་བྱེ་བྲག་གི་རང་བཞིན་ངེས་པ་རྣམ་པར་ཕྱིར་ཟིན་ཀྱང་དེའི་དུས་ན་མི་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། དྲན་ན་འཁྲུལ་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེའི་འབྲས་བུར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་མི་དྲན་ན་ཡང་དགོས་པའི་རྒྱུ་མ་ལོག་པས་སེམས་དང་ལྡན་ན་ཅི་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་མི་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ངེས་པ་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་དུ་བ་ཁོ་ན་ལས་མེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ།
Chinese
因为是需要考察的缘故，所以应当从论典中进行阐述。因为所有进入的事物都是间隔的因，所以存在阻碍的可能性。因此，因为是进入的支分，所以仅仅是先行的作用，而不是直接的因，这是需要说明的。如果进行净化，那么安住的种子就像瓶子一样，并非完全是苗芽的因，像这样遣除无能，同样，正确的意识不像颠倒的意识那样，不是获得意义的因，所以才说是因。如果利益的获得和舍弃不是由其他转变而来吗？谁会对正确的意识恭敬呢？因为有这样的疑惑，为了遣除从其他获得和舍弃，所以说“ निश्चित (梵文天城体，niścita，梵文罗马拟音，确定)”，必定是从正确的意识本身转变，而不是从其他。成办意义的，唯有 निश्चित (梵文天城体，niścita，梵文罗马拟音，确定)，不是其他。并且，成办意义的 निश्चित (梵文天城体，niścita，梵文罗马拟音，确定)本身，也唯有正确的意识。怀疑的意识也是存在还是不存在呢？就像“瓶子还是布匹”这样，是缘于二者的部分。并且，所要获得的，二者自性的事物也是不存在的。当住在家里时，会想“在坑里有水”，虽然执着于其中的一部分，但是因为没有确定的因，所以无法遣除没有水的疑惑，因此这个意识仅仅是怀疑。还有，无缘无故地，蜜蜂聚集在火焰上，从确定有烟而确定有真实的火，也是这样的。更不用说看到蜜蜂的聚集了，即使看到真实的烟，在进行比量之前，如果没有认识到与蜜蜂的聚集等相违背的烟的自性，并且只要没有完全区分，就会对火的果产生怀疑。因此，它本身就是怀疑。即使已经完全区分了烟的差别的自性，但在那个时候也不会忆念，因为如果忆念就不会有错乱。即使不忆念确定为火的果的自性，但因为必要的因没有颠倒，如果具有心，怎么会不产生怀疑呢？因此，唯有从已经确定自性的烟才能了知火。
English
Because it needs to be examined, it should be explained from the treatises. Because all things that enter are the cause of interruption, there is a possibility of obstruction. Therefore, because it is a part of entering, it is only a preliminary action, not a direct cause, which needs to be explained. If purified, the seed of abiding, like a vase, is not entirely the cause of sprouts. Just as eliminating the inability, similarly, correct consciousness, unlike inverted consciousness, is not the cause of obtaining meaning, so it is said to be the cause. If the attainment and abandonment of benefit are not transformed by others, who would respect correct consciousness? Because of such doubts, to eliminate obtaining and abandoning from others, it is said, " निश्चित (Sanskrit Devanagari, niścita, Sanskrit Romanization, certain)," it is definitely transformed from correct consciousness itself, not from others. What accomplishes meaning is only निश्चित (Sanskrit Devanagari, niścita, Sanskrit Romanization, certain), not others. And the निश्चित (Sanskrit Devanagari, niścita, Sanskrit Romanization, certain) itself that accomplishes meaning is only correct consciousness. Does doubt consciousness also exist or not? Like "vase or cloth," it focuses on both parts. And the object to be obtained, the nature of both, also does not exist. When staying at home, one might think, "There is water in the pit," although clinging to one part, because there is no definite cause, the doubt of no water cannot be eliminated, so that consciousness is only doubt. Also, without reason, bees gather on the flame, from the certainty of smoke, the certainty of real fire is also like that. Let alone seeing the gathering of bees, even if seeing real smoke, before the time of inference, if one has not recognized the nature of smoke that contradicts the gathering of bees, etc., and as long as it is not completely distinguished, one will doubt the fruit of fire. Therefore, it itself is doubt. Even if the nature of the difference of smoke has been completely distinguished, one will not remember it at that time, because if one remembers, there will be no confusion. Even if one does not remember the nature of being certain as the fruit of fire, but because the necessary cause is not inverted, if one has mind, how can one not have doubt? Therefore, only from the smoke that has determined its nature can one know fire.
Tibetan
།གཞན་ལས་ནི་ཆ་གཅིག་གཏུ་གཟུང་ཡང༌། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་མ་ལོག་པས་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐོབ་པ་དང་སྤོང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ལས་ ཡིན་ནོ། །ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་ན་ཡང༌། རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལ། དེ་ལས་བཤད་པའི་ཚད་མ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར། དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་ཁོ་ན་ལས་ངེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཁོ་ན་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ལས་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཅེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་ལས་མི་འགྲུབ་པ་དོན་དམ་པའི་ཚད་མ་ནི་བཤད་པར་བྱ་བའི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཀུན་དུ་ཐ་སྙད་བའི་ཆད་མའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། མི་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། མི་མཁས་པ་དེ་དག་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་ལ་ཡང་གཞན་དུ་ཞེན་པར་མཐོང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཁྱབ་པ་མེད་དང་ལྡོག་པ་དག །སྤོང་བའི་དོན་དུ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །བསྟན་བཅོས་ནི་དེ་དག་ལ་ཡིན་གྱི་མཁས་པ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཐ་སྙད་ཁོ་ནས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པའི་ཤིང་རྟ་འདྲེན་པ་ཡང་བསྟན་བཅོས་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་པར་དོན་བྱེད་པ་གྲུབ་པ་ཉམས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་དག་ལ་ཡང་བསྟན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། དོན་ཐོབ་པ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་བདེན་ན་ཡང་མཐོང་བའི་ཚད་མ་ལ་རྨོངས་པས་མ་མཐོང་བ་ལ་ཡང་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་བསྟན་བཅོས་ནི་རྨོངས་པ་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་ལ་ཡང་ཚད་མ་ལ་རྨོངས་པས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་ན་བསླུས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་འདི་ནི་སྔོ་བསངས་ཡིན་ཏེ། དེའི་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེས་ན་བསྟན་བཅོས་ནི་མཐོང་བའི་རྨོངས་པ་ཡང་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའོ། །བསྡུ་བའི་དོན་ལ་གཙོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པས་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བློ་གཞན་གྱིས་རང་དབང་དུ་རྟོགས་པས་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འདི་གང་གི་ཁྱིམ་ཡིན་པ་དེ་ཁྲིད་དེ་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །བསྟན་པའི་དོན་དེ་དགོས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བྱེད་པ་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་བྱེད་པར་རྩོམ་ལ། ཉན་པ་པོ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་ཉན་པར་རྩོམ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཡང་དག་བའི་ཤེས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་གིས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་
Chinese
即使从其他方面只取一部分，由于怀疑的根源没有消除，所以仍然是怀疑。因此，获得和舍弃只能来自正确的知识。即使有量（pramāṇa）的定义，对于使人深入的知识，如果说从那里面所说的量就是这个，那么对于有作用的知识等等，难道不是只能从名言上确定吗？即使那样，即使没有定义，也能仅仅从名言上理解，因为从名言上所说的就是量本身。不能从名言上成就的胜义量不是要说的主要内容，因为这将要解释为：这始终是在陈述世俗量的自性。对于这种疑惑，提到了“对于不聪明的人们”，因为人们看到那些不聪明的人们对于体验的意义也执着于其他。例如，就像所说的：“没有周遍和遣除，是为了舍弃的意义”。论典是为那些人而作的，不是为聪明人作的，因为那些人仅仅通过名言就能确定。即使那样，不了解定义的驾车人，与了解论典一样，难道不是有作用的成就没有缺失吗？对于那些人，教导又有什么用呢？如果获得意义没有差别是真实的，但由于对所见的量感到迷惑，对于没有见到的也加以增益，因此论典是为了遣除迷惑。对于所见的，如果由于对量感到迷惑而趋入非量，就会被欺骗，例如，就像说：“这是蓝色的，因为他是他的儿子”。因此，论典也能遣除对所见的迷惑。所谓“那”，就是正确的知识。由于不是收集意义的主要部分，所以不能掌握，即使那样，由于论典是主要的，所以其他智慧能够自主地理解并掌握，例如，就像说：“把这是谁的家的人带过来”。教导的意义对于什么有需要，那就是它的意义。那又是什么呢？ 对于作者来说，就是开始写作；对于听者来说，就是开始听闻。为了领会正确的知识，我以正确的知识
English
Even if only a part is taken from others, it is still doubt because the root of doubt has not been eliminated. Therefore, obtaining and abandoning can only come from correct knowledge. Even if there is a definition of valid cognition (pramāṇa), if it is said that the valid cognition spoken of therein is this, then for knowledge that is effective, etc., is it not only determined from mere terms? Even so, even without a definition, it can be understood from mere terms, because what is said from terms is valid cognition itself. The ultimate valid cognition that cannot be accomplished from terms is not the main thing to be explained, because this will be explained as: This is always stating the nature of conventional valid cognition. For this doubt, it is mentioned "for the unwise people," because people see that those unwise people are also attached to other things for the meaning of experience. For example, like what is said: "Without pervasion and elimination, it is for the meaning of abandonment." The treatises are for those people, not for the wise, because those people can only determine through terms. Even so, is it not that the chariot driver who does not understand the definition, like understanding the treatise, is the accomplishment of having a function without loss? What is the use of teaching for those people? If it is true that there is no difference in obtaining meaning, but because of being confused about the valid cognition of what is seen, it also increases what is not seen, therefore the treatise is to dispel confusion. For what is seen, if one enters into non-valid cognition because of being confused about valid cognition, one will be deceived, for example, like saying: "This is blue, because he is his son." Therefore, the treatise can also dispel the confusion about what is seen. What is called "that" is correct knowledge. Since it is not the main part of collecting meaning, it cannot be grasped, even so, since the treatise is the main thing, other wisdom can independently understand and grasp it, for example, like saying: "Bring the person whose house this is." The meaning of the teaching is what is needed for what, that is its meaning. What is that? For the author, it is to start writing; for the listener, it is to start listening. In order to comprehend correct knowledge, I, with correct knowledge