Tibetan
ཞིང་མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ཚིག་ཉུང་བས་བཤད་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་བརླིང་བའོ།། ཡང་ཞེས་ཕྱི་དང་ནང་གི་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་བརྗོད་པའོ། །གལ་ཏེ་འཆད་པ་པོ་བརྒྱུད་པའི་མན་དག་ཀྱང་མེད་ལ། །གཞུང་གཞན་ལས་དོན་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་ཀྱང་གཞུང་དེ་ལ་གཞན་པར་མི་ནུས་ན། འོ་ན་ནི་བཤད་ཀྱང་དོན་འདི་དེའི་འདོད་པ་མ་ཡིན་པས་ཅི་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་འདི་དག་ནི་རྟོག་གེ་ཤེས་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དོན་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་ལ་ཡང་སྟེ། དོན་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ནི་རྨོངས་པས་མི་ཤེས་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ལ་དཔལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོད་པ་དང༌། དྲི་མེད་བློ་མངའ་སྟེ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་བློ་ཡོད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཤེས་པའམ་ཚོན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ལ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་སྐལ་དང་བྲལ་བ་དང༌། བློ་གྲོས་དྲི་མ་ཅན་དག་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་རིང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་གང་ལ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་དེ་འདི་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པ་དང་འཁོར་བཏང་བསམ་ཡིན་པའོ། །བྱོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དུ་མ་གཉེར་བར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་རི་ཕུག་དབེན་པ་ཞིག་ན་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པས་གནས་པ་ན། གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་བྱུང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལས་གཞན་དུ་ཕྱོགས་ཏེ། གཅིག་པུ་ གྲོལ་བར་འདོད་པ་ན། སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་བྱོན་ནས། བུ་སྐྱེ་བོ་ངན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སེམས་སྔར་བའི་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པར་ནུས་པའི་སེམས་ཡོད་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། ལན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བ་ནི་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་དང་ལྡན་པས་བསྲན་བར་མི་ནུས་ལ། སེམས་ཀྱང་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དགའ་བས་གཡོ་བར་སྤྱོད་ཅིང༌། ཁྱོད་མཐོང་ཡང་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་དད་མ་བརླབས་ན། དེ་ལ་ཅི་ཞིག་བགྱིར་མཆིས་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ལན་དུ་ཅི་སྲིད་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཁྱོད་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེད་གཉེན་ནི་ང་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། སེམས་དཔའ་ཆེན
Chinese
田界结合的词语，因为简短而难以理解，这就是精炼。再说，就是讲述内外不了解的原因。如果讲授者也没有传承的诀窍，即使从其他论典中理解了这样的意义，也不能将该论典改变成其他的，那么即使讲了，这个意义也不是他的意愿，怎么能像外道那样认为这些不是思辨的知识呢？就像仅仅领会了真实，也不会成为意义不成立的原因一样，对于导师也是如此。意义不成立的原因就是因为愚昧而不知道，反而妄加臆测。对于这样的疑问，说了“对于谁”等等。对于谁拥有圆满兴盛的原因——福德的积聚，以及具有无垢的智慧，也就是具有远离垢染的智慧，那怎么会颠倒地理解或衡量意义呢？会迷惑的那些，是因为没有福分，以及具有染污的智慧的缘故。那又是谁呢？因为远离罪恶不善的诸法，所以是圣者。世尊文殊菩萨所摄受的，就是具有这样功德的。 “ཉིད་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”这个词，是化身和舍弃轮回的意思。 “བྱོན་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”这个词，是没有追求意义的意思。导师ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）在寂静的山洞里精进修行的时候，在某些时候，对轮回感到厌倦，从而偏离了利益众生的事业，想要独自 解脱的时候，就在那一瞬间，圣者文殊菩萨显现，说道：儿子，你和恶劣的人相随顺，心被先前的其他所控制，明明有能够利益一切众生的心，为什么还要舍弃呢？回答说：世尊，轮回充满了难以忍受的众多痛苦，无法忍受，而且心也喜欢不善良的人，行为轻浮，即使见到您，我也无法得到您的加持和信任，那又能做什么呢？回答说：只要你没有获得果位之前，你的善知识就是我。说完就消失了。这样，进入菩提道，以及大心
English
The words combining the field boundaries are concise and difficult to understand, which is refinement. Furthermore, it explains the reasons for not understanding the outer and inner aspects. If the teacher does not have the essential instructions of the lineage, and even if he understands such meanings from other scriptures, he cannot change that scripture to another. Then, even if he speaks, this meaning is not his intention. How can he, like the heretics, think that these are not speculative knowledge? Just as merely comprehending the truth does not become a reason for the meaning not being established, so it is for the teacher. The reason for the meaning not being established is because of ignorance and not knowing, but instead making wild guesses. Regarding such doubts, he said "For whom" and so on. For whom has the cause of perfect prosperity—the accumulation of merit, and possesses immaculate wisdom, that is, possesses wisdom free from defilements, how could he understand or measure the meaning in a reversed way? Those who are confused are because they have no merit and possess defiled wisdom. Who is that? Because he is far away from sinful and unwholesome dharmas, he is a noble being. The one who is taken care of by the Bhagavan Manjushri is the one who possesses such qualities. The word "ཉིད་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）" means emanation and abandoning samsara. The word "བྱོན་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）" means without seeking meaning. When the teacher ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） was diligently practicing in a secluded mountain cave, at some point, he became weary of samsara and deviated from the work of benefiting sentient beings, wanting to be alone When he wanted to be liberated, at that moment, the noble Manjushri appeared and said: Son, you are following evil people, your mind is controlled by others, and you have the mind to benefit all sentient beings, why do you abandon it? He replied: Bhagavan, samsara is full of unbearable sufferings, I cannot bear it, and my mind also likes unkind people, and my behavior is frivolous. Even if I see you, I cannot receive your blessings and trust, so what can I do? He replied: As long as you have not attained the ground, your virtuous friend is me. After saying that, he disappeared. Thus, entering the path to enlightenment, and the great-minded
Tibetan
་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ན། དེ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པར་ངེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་རྣམ་འགྲེལ་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བསྒྲུབས་པས་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་བཤད་པའི་ཆ་གཟུང་བར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཞན་དག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྤངས་བར་བཞེད་ནས་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་མདོའི་ཆ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ། །གཞན་དགག་གིས་ལོག་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྤང་བར་འདོད་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕྱེད་གོང་མས་རྣམ་པར་ངེས་པར་ཟློས་པའི་ཉེས་པ་སྤངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་བླུན་པོས་དོན་བརླིང་བ་ངེས་པར་ནུས་པ་དེས་ན་བཟློས་པའི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱེད་འོག་མས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ཉིད་སྤངས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་འབྲེལ་ཏེ། བརྩེ་བས་ཀྱང་ཞེས་བསྡུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་འགྲེལ་དུ་བྱ་བར་བསྒྲུབས་པས་ཀྱང་ཟློས་བའི་ཉེས་པ་སྤངས་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་འདི་ནི་རྣམ་པར་ངེས་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ནི་སྡིགས་པ་བས་ཀྱང་སྡིག་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ངེས་པའི་དགོས་པ་ནི་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་བྱེད་པས། བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་ཟིན་པ་དེ་མ་ན་དེའི་དོན་དུ་དེས་ ཡང་དེ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་དགོས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་རྣམ་འགྲེལ་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རང་རྒྱུད་བརྙས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཀུན་ལས་བཏུས་པས་བཤད་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་ངེས་པ་བརྩམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན། ཚིགས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པས་དགོས་དད་པ་བསྟན་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་མཉན་པ་ཉིད་ལས་ངེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། འདིར་དགོས་པ་སྟོན་པའི་ངག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཚིགས་ལས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་ཞིང༌། དེས་ན་དོན་དུ་གཉེར་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངག་མེད་ན་ནི་འདེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་བྱ་རོག་གི་སོ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་མེད་པར་དོགས་པའམ། མཐའ་ཡས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནད་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱི་མན་ངག་བཞིན་དུ་ཡོད་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའམ། །མ་བག་མར་ལེན་པའི་མན་ང་བཞིན་དུ་འདི་ཉན་པའི་དགོས་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་པའམ། བ
Chinese
由于他的加持，那必定具有福德和智慧的积聚。因此，这个偈颂通过确立撰写《释量论》的因，确立了掌握《集量论》的解释部分。如同导师为了断除他人的痛苦之因，而宣讲《集量论》的经文部分一样。为了知晓通过破斥他者，如同邪知一样，想要断除痛苦之因。有些人说，前半部分已经避免了重复“确定”的过失，因为愚钝的智慧能够确定深刻的意义，因此没有重复的过失。也有些人说，后半部分也舍弃了自宗，这非常不相关，因为没有“以慈悲”这样的总结，而且通过确立要撰写《释量论》，就已经避免了重复的过失。还有人说，这是确定的必要，这比责骂还要糟糕，确定的必要是凭借什么而做这件事呢？就是要理解所要表达的内容，如果不是他人已经完成的，那么为了那个目的，他再做这件事就没有必要了，这种没有必要本身，也通过指示撰写《释量论》的因来避免了。如果因为是轻视自宗的因，所以《集量论》所宣讲的，撰写确定的必要是什么呢？如果因为不是正量，即使显示了必要的信心，难道不是仅仅听闻论典就能确定吗？在这里，显示必要的语言有什么用呢？确实是这样，即使如此，偈颂中具有分别念的人会产生怀疑，因此会寻求意义，并且会由此而进入。如果没有所要表达的内容等语言，那么它的所要表达的内容就像显示乌鸦的牙齿一样，令人怀疑没有结果，或者像能够消除无边顶髻所有疾病的珍宝饰品的口诀一样，即使存在也无法实现，或者像迎娶新娘的口诀一样，会说听闻这个的必要不是显而易见的欲望等等，或者。
English
Due to his blessings, it is certain that it possesses the accumulation of merit and wisdom. Therefore, this verse, by establishing the cause for writing the Pramāṇavārttika, establishes the grasping of the explanatory part of the Pramāṇasamuccaya. Just as the teacher, wishing to abandon the cause of suffering for others, explained the sutra part of the Pramāṇasamuccaya. In order to know that by refuting others, like wrong knowledge, one wishes to abandon the cause of suffering. Some say that the first half has avoided the fault of repeating "certainty," because foolish wisdom is able to ascertain profound meanings, therefore there is no fault of repetition. Some also say that the latter half has also abandoned its own system, which is very irrelevant, because there is no summary such as "with compassion," and also by establishing that the Pramāṇavārttika is to be written, the fault of repetition has already been avoided. Others say that this is the necessity of certainty, which is worse than scolding, what is the necessity of certainty by relying on what to do this? It is to understand what is to be expressed, and if it is not already accomplished by others, then for that purpose, it is not necessary for him to do it again, this very lack of necessity is also avoided by indicating the cause for writing the Pramāṇavārttika. If because it is the cause of despising one's own system, what is the necessity of writing the determination that is explained by the Pramāṇasamuccaya? If because it is not a valid measure, even if the necessary faith is shown, is it not possible to determine by merely hearing the treatise? Here, what is the use of the words showing the necessity? It is true, even so, those with conceptual thoughts in the verse will have doubts, therefore they will seek the meaning, and will enter from that. If there are no words such as what is to be expressed, then what is to be expressed is like showing the teeth of a crow, causing doubt that there is no result, or like the precious jewel ornament mantra that can eliminate all diseases of the boundless crown, even if it exists, it cannot be accomplished, or like the mantra for taking a bride, it will be said that the necessity of hearing this is not manifest desire, and so on, or.