Tibetan
ཞུང་བསྡུ་བའི་དོན་དུ་མི་སླུ་པར་བྱེད་པ་ལ་མ་འཁྲུལ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་མ་འཁྲུལ་པའི་སྒྲའི་དོན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་པ་ནི་མི་བཞེད་དེ། འཁྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དེ་དང་དེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བའོ་ཞེས་གསུངས་ན་ཡང༌། མངོན་སུམ་ནི་དངོས་པོ་སྣང་བ་དོན་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་པ་ན། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་དེ་ལས་བཟློག་པ་མི་བཞེད་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། བཟློག་པར་བཞེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་ནི་གཟུང་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པས་མངོན་སུམ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་བཟུང་བ་ལས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་མ་འཁྲུལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་དབྱེ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ ངག་ལ་མ་འཁྲུལ་པའི་སྒྲས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་གྲངས་མི་སླུ་བའི་དོན་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་གཟུང་བ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དོན་གྱི་མཐུ་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་པས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མི་བྱེད། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་བག་ཆགས་བརྟན་པ་དང་མི་བརྟན་པ་དག་གིས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་མཐོང་ལ། འདི་ནི་དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ལས་ཞེས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་ཚུལ་ཉིད་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་མ་འཁྲུལ་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཆ་འགའ་ཞིག་ལ་མི་སླུ་པ་དེས་ན་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་མ་འཁྲུལ་པ་སྨོས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཀྱང་མ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་ངེས་པའི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སླུ་བ་དེ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་དོན་དུ་མི་སླུ་བ་
Chinese
为了概括要点，将不欺骗理解为不迷惑，这并不合理。因为导师并不认可不迷惑之语的意义是那样的。因为迷惑的定义就像颠倒显现一样，因为在彼处和此处都这样说过。即使说“由于事物不显现，分别念就像现量一样显现”，但现量是指事物显现，对于能起作用的事物的自性不迷惑。如果说随念因为执著非彼为彼而变成迷惑，如果你们不认可现量是与此相反的，那么说随念本身是迷惑有什么用呢？如果你们认可相反，那么，它是由于在所取上颠倒而迷惑，由于与此相反，现量是不迷惑的，因此，现量在所取上不颠倒，所以成立为不迷惑。另外，现量本身就是正确之识的分类。对于此，在“正确之识是离分别且不迷惑”的语句中，以不迷惑之语来近似地取正确之识的同义词，即不欺骗之义，这本身是没有意义的。如果瑜伽行派的论典也全部都要随顺，导师说随念本身就是在所取上颠倒，并且由于事物力量的强大而产生，所以说是无分别的，为什么不随顺呢？因此，唯识宗说导师见到以串习稳固和不稳固来安立，并且说了“如果这没有意义就不会产生”，像这样等等，这是认可外境的事物之理。因此，先前所说的就是不迷惑的意义。有些人认为，像二月等知识，在某些方面是不欺骗的，因此是量，因此，为了反驳它而说不迷惑是不合理的，正因为如此，导师陈那（梵文：Dignāga）也没有这样做。如果说某些知识对于所决定的事物的本体全部都不欺骗，那才是量，为了这个意义而说不欺骗。
English
It is unreasonable to understand non-deception as non-confusion in order to summarize the main points. Because the teacher does not accept that the meaning of the word "non-confusion" is like that. Because the definition of confusion is like appearing reversed, because it is said so in both places. Even if it is said, "Because things do not appear, conceptual thought appears like direct perception," direct perception means that things appear, and it is not confused about the nature of things that can function. If it is said that subsequent thought becomes confused because it clings to what is not that as that, if you do not accept that direct perception is the opposite of this, then what is the use of saying that subsequent thought itself is confused? If you accept the opposite, then it is confused because it is reversed on what is to be taken, and because it is the opposite of this, direct perception is not confused, therefore, direct perception is not reversed on what is to be taken, so it is established as not confused. Furthermore, direct perception itself is a division of correct knowledge. For this, in the statement "Correct knowledge is free from conceptualization and not confused," it is meaningless to approximate the synonym of correct knowledge, the meaning of non-deception, with the word non-confusion. If the treatises of the Yogacara school are also to be followed entirely, the teacher says that subsequent thought itself is reversed on what is to be taken, and because it arises from the power of things, it is said to be non-conceptual, why not follow it? Therefore, the Vijnanavada school says that the teacher sees that it is established by stable and unstable habits, and says, "If this is meaningless, it will not arise," and so on, this is to accept the nature of external things. Therefore, what was said earlier is the meaning of non-confusion. Some people think that knowledge like the second moon is not deceiving in some aspects, therefore it is valid cognition, therefore, it is unreasonable to say non-confusion in order to refute it, and for this very reason, the teacher Dignāga did not do so either. If it is said that some knowledge is not deceiving at all about the nature of the determined thing, then that is valid cognition, and to say non-deception for this meaning.
Tibetan
སྨོས་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སླུ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མར་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་ན་བྱིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་ཡན་ཆད་ཀྱང་ཆ་འགའ་ཞིག་ཐ་ན་དངོས་པོ་ཙམ་ལ་མི་སླུ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ཡང་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚད་མ་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་གཏན་ནས་མི་སླུ་བ་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མི་སླུ་བར་སྦྱར་བར་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དོན་གང་ཞིག་མདུན་དུ་བྱས་ནས་རྟོག་བ་དང་ལྡན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཆ་ དེ་ཐོབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་སླུ་བར་འཇོག་ལ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཐོབ་ན་ཡང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་གང་ཅུང་ཟད་བརྟག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དོན་བྱེད་བར་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་རྣམས་ཉིད་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ངེས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བསླུས་པ་ན་ཡང་སྤྱི་ལ་མ་བསླུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་སྤངས་པ་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་བསླུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ལ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ནི་ཆུའི་རང་བཞིན་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནི་ནོར་བུའི་ཡུལ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྨི་ལམ་བདེན་པའི་ཤེས་པ་ནི་དུས་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པ་གཞན་པས་དངོས་པོ་གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །དེས་ན་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གནས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཤེས་པ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་པ་ཡིན་པས་འགལ་བའི་དངོས་པོ་མ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འགལ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་བསླུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འབའ་ཞིག་ཚད་མར་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེར་པོར་ཤེས་བ་ནི་དོན་བྱེད་པར་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྗོན་ཤིང་འགྲོ་བར་མཐོང་བ་ནི་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཟླ་བ་གཉིས
Chinese
說如果這樣也不合理，因為沒有對一切事物本性都不欺騙的識，這樣說道。如果這樣，那麼陳那論師所說的現量和比量是量如何成立呢？甚至到小孩等的思維，一部分甚至對事物本身不欺騙的識也沒有，並且也沒有對一切自性都不欺騙的。因此，為了確定量，才說有些有分別的識根本不欺騙。用先前所說的方式，就能夠將不欺騙應用於一切。因此，意思是這樣的：以做事情的目的為目標，具有思維，以追求目的本身而進入的部分，依賴於獲得它而安立為不欺騙，即使獲得了明顯的意願，也是對一切自性都不欺騙的。像這樣，稍微觀察的共同法，一切都能夠以特殊自性來實現目的，因為特殊本身能夠實現目的。如果那是因為能夠實現目的而存在，那麼即使在確定的特殊上被欺騙，也沒有所謂的在總體上沒有被欺騙。因此，捨棄了能夠實現目的的特殊，就是對一切自性的欺騙。對於特殊來說，就像海市蜃樓捨棄了水的自性。對於寶珠的光芒來說，捨棄了寶珠的境。夢中真實的知識是捨棄了時間，因為境、時間和形態不同，事物本身會改變。因此，對於處於不同境、時間和形態的事物，知道與之相反的事物，因為是互相捨棄，所以沒有抓住矛盾的事物。因此，執著於三種矛盾的自性，就是對一切自性的欺騙。因此，完全捨棄了後生等，對於有分別的識，只說比量是量。同樣，知道黃色是捨棄了能夠實現目的的形態。看到樹木行走，那不是它的境。看到兩個月亮
English
It is unreasonable to say that, because there is no consciousness that is not deceptive to all natures of things. If that is the case, how can the words of Master Dignāga, who said that direct perception and inference are valid means of cognition, be established? Even the conceptualizations of children and others, some parts, even the consciousness that is not deceptive to mere objects, do not exist, and there is nothing that does not deceive all natures. Therefore, in order to establish valid cognition, it is said that some conceptual consciousness is never deceptive. In the way described earlier, it is possible to apply non-deception to everything. Therefore, the intention is this: with the purpose of doing things as the goal, having thought, the part that enters by pursuing the purpose itself, relying on obtaining it, is established as non-deceptive, and even if the obvious desire is obtained, it is non-deceptive to all natures. Like this, any common dharma that is slightly examined can all accomplish the purpose with a special nature, because the special itself can accomplish the purpose. If that exists because it can accomplish the purpose, then even if one is deceived on a definite particular, there is no such thing as not being deceived on the general. Therefore, abandoning the particular that can accomplish the purpose is deception of all natures. For the particular, it is like a mirage abandoning the nature of water. For the light of a jewel, it is abandoning the object of the jewel. The knowledge of truth in a dream is abandoning time, because objects themselves change due to different objects, times, and forms. Therefore, knowing the opposite of an object that exists in a different object, time, and form, because they are mutually abandoned, one has not grasped contradictory objects. Therefore, clinging to the nature of three contradictions is deception of all natures. Therefore, having completely abandoned subsequent arising and so on, for conceptual consciousness, only inference is said to be a valid means of cognition. Similarly, knowing yellow is abandoning the form that can accomplish the purpose. Seeing trees walking is not its object. Two moons