Tibetan
ང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རིགས་པ་འཐད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བ་ཉིད་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་བ་པོ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་མེད་ཀྱང་རང་གི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གང་ལས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་སེལ་བར་བྱེད། ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་མཐོང་བར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་སྒྲར་བརྗོད་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡོད་པ་ན་འབྲེལ་པ་མེད་པ་གཞན་ཡོད་པ་སྟེ། འབྱུང་བར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་པ་གཞན་ཡོད་པ་ན་འབྲེལ་པ་མེད་པ་གཞན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ན་གཞན་ངེས་པར་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་ན་འབྲེལ་པ་མེད་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཤེས་བྱ་ཡོད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་སྟེ། དེས་ན་ཤེས་པས་དོན་བཟུང་བ་ལས་ཡོད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་གོ་ཞེ་ན། དགོས་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བཤད་པ། མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དེ་དངོས་པོར་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ཉིད་སྔར་བརྒལ་ཞིང་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའི་འདྲི་བས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །སྔར་བརྒལ་ཞིང་བརྟགས་པའི་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་འདིར་ལན་དུ་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་བརྗོད་པ་བཞིན་ཏེ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་སུ་ཁས་བླངས་པ་ན་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནམ་ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་སྤངས་ན་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དོན་ གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་ངེས་པ་དང་ལྡན་པར་འདོད་པས་གཞག་པར་བྱ་བ་དང་འཇོག་བར་བྱེད་པ་དག་འབྲེལ་པར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་པ་སྤངས་ནས་ནི་གཟུང་བ་ཐ་དད་པ་ལ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་པ་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱང་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་སྤོང་བར་བྱེད། དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་ངེས་པར་བྱས་པའི་དོན་ཐོབ་པར་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་མངོན་སུམ་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་བདུན་པ་སྟེ། འབྲས་བུའི་རྟགས་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ལས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་འབྲེལ་པ་དེ་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འདིས་ནི་འབྲེལ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་སྨོས་པ་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ་རྟགས་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ཉིད་ངེས་པ་ཡང་འབྲས་བུ་ཡི་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ངེས་པ་ཡིན་ཞིང༌། རང་བཞིན་གྱི་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁྱབ་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་ཁྱབ་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མས་ཤེས་པའི་རྟགས་ཉིད་དུ་ངེས་པ་དེ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་ པ་ནི་རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པས་བར་ཆོད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ཉིད་ལས་འབྱུང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་པོས་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མངོན་སུམ་ཚད་མར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་དེ། དེས་ན་དེ་ཡང་ཚད་མར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །གང་ཞིག་གང་ལས་གང་གི་ནུས་པའི
Chinese
为了证成以及理应如此的缘故。见本身并非一切事物的作者，因为即使没有见，也有其自身的因和关联。从何处遣除隐蔽？如果说是识，如果将能见的识称为见，那么，因为有见识的缘故，所以获得称为所见之物的意义，这就是这个意思。当他者存在时，没有关联的他者存在，并非必然产生。凭借什么获得？当他者存在时，没有关联的他者并非必然存在。有人认为，当任何他者存在时，他者并非必然存在，然而，当识的自性存在时，即使没有关联，也能安立有见的所知。因此，从识执持事物而安立存在。如果这样认为，为了显示那个必要性而说：因为见的缘故，即因为有见的缘故，所以承认存在是实有。如果这样认为，那是不合理的，因为见本身先前已经被辩驳和考察过了，难道不是吗？这样的提问会显示这一点。先前辩驳和考察过的见，就是这里所回答的。辩驳和考察本身显示其自性，即所谓的见是什么。正如所说，如果承认见等是与因果自性相异的法，那么执持等分别识的自性或所知的自性会变成什么？对此也已经说过过失了。因此，这被称为总结，即因为舍弃了因果的关联，所以与他者相异的识不能确定与他者相异的事物，如何才能获得呢？因此，想要从与他者相异的识的存在来确定与他者相异的境存在，就必须承认能立者和所立者之间存在关联。这是所说，即执持事物自身体性的那
English
It is for the sake of proving and because it is reasonable. Seeing itself is not the agent of all things, because even without seeing, it has its own cause and connection. From where does it eliminate the hidden? If it is said to be consciousness, if the consciousness that sees is called seeing, then, because there is seeing consciousness, the meaning of being called the seen object is obtained, this is the meaning. When the other exists, the unrelated other exists, it is not necessarily produced. By what is it obtained? When the other exists, the unrelated other does not necessarily exist. Some think that when any other exists, the other does not necessarily exist, however, when the nature of consciousness exists, even without connection, it can be established that there is a knowable object of seeing. Therefore, existence is established from the consciousness holding the object. If it is thought so, it is said to show that necessity: because of seeing, that is, because there is seeing, it is admitted that existence is real. If it is thought so, it is unreasonable, because seeing itself has been previously refuted and examined, isn't it? Such a question will show this. The seeing that has been previously refuted and examined is what is answered here. Refutation and examination itself shows its own nature, that is, what is called seeing. As it is said, if it is admitted that seeing and so on are dharmas that are different from the nature of cause and effect, then what will become of the nature of the grasping and so on, the discriminating consciousness, or the nature of the knowable object? The fault has already been stated about this. Therefore, this is called a conclusion, that is, because the connection of cause and effect is abandoned, the consciousness that is different from the other cannot determine the object that is different from the other, how can it be obtained? Therefore, wanting to determine the existence of the object that is different from the other from the existence of the consciousness that is different from the other, it is necessary to admit that there is a connection between the establisher and the established. This is what is said, that is, that which holds the own nature of the object itself.
Chinese
然而，应当通过从它所生而来进行确立。舍弃了所生之后，对于所取的不同之处进行确定的执着，这本身就不是安住。因此，执着于它的自性本身也是它的果，因此如何舍弃它呢？因此，能够获得通过现量确定的意义的原因，就是它的果本身。任何被称为现量关联的，以它的果本身为理由成为量，这对于比量来说也是相同的，这样联系起来了。因为比量也同样具有它的果本身。从果和自性的相属中，这被称为理由的第七种，从果的相属和自性的相属的理由中，任何比量，对于它来说，这种关联也是相同的。这表明，因为果和自性的相属是比量的原因，因此就像现量一样，是意义的果，因为如果果和自性的相属没有意义，就不会产生。这解释了关联的自性，即因为是原因。提到相属是为了表明，确定为相属的果和自性是比量的原因。确定相属本身，果的相属是确定为原因和果的事物，而自性的相属是确定为被证成的自性所遍及。因此，所立宗的法自身被所证成所遍及，通过成立的量所知的相属本身被确定，从那之中产生比量的知识，这样说。能知的量，如果被证成的意义不存在就不会产生，因此比量是从相属的知识所间隔的被证成的意义本身产生的，这样安住。因为对方应当以它的果本身为理由而承认现量为量，而它的果对于比量来说也没有差别，因此也应当承认它为量。任何从任何之中任何的能力的
English
However, it should be established through being born from it. Having abandoned what is born, the determination to grasp the differences in what is taken, this itself is not abiding. Therefore, grasping its own nature is also its result, so how can one abandon it? Therefore, the reason for being able to obtain the meaning determined by direct perception is its result itself. Whatever is called direct perceptual connection, being a valid means of cognition by reason of its result itself, is the same for inference as well, thus it is connected. Because inference also has its result itself. 'From the signs of result and nature,' this is called the seventh of reasons, from the reason of the sign of result and the sign of nature, whatever inference there is, for that, this connection is also the same. This shows that because the sign of result and nature is the cause of inference, therefore, like direct perception, it is the result of meaning, because if the sign of result and nature is meaningless, it will not arise. This explains the nature of connection, that is, because it is the cause. Mentioning the sign is to show that the result and nature, determined as the sign itself, are the cause of inference. Determining the sign itself, the connection of the result is determined as the cause and the object of the result, and the connection of the nature is determined as pervaded by the nature to be proven. Therefore, the dharma of the subject itself is pervaded by what is to be proven, the sign itself known by the valid means of establishing, from that the knowledge of inference arises, thus it is said. The valid means of knowing, if the meaning to be proven does not exist, it will not arise, therefore inference arises from the meaning to be proven itself, which is separated by the knowledge of the sign, thus it abides. Because the opponent should acknowledge direct perception as a valid means of cognition by reason of its result itself, and its result is no different for inference, therefore it should also be acknowledged as a valid means of cognition. Whatever of any from any of the power of
Tibetan
་རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་དེའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཐ་མར་གྱུར་པ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་ཚོགས་པ་གཅིག་གིས་ས་བོན་ལས་རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཅན་ཐ་མར་གྱུར་ཅིང་ཐ་མའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཚོགས་པ་གཉིས་པའི་ས་བོན་བཞིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གྱུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་བརྗོད་ལ། དེ་ལ་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡོད་ཀྱང་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཉིད་དང་འགལ་བ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དམིགས་པས་རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ན་ནུས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་དོན་གྱིས་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་ལས་དོན་ཐོབ་པར་ནུས་པའི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་སྤངས་མ་ཐག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་ལས་སུ་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་བྱེད་པ་པོར་གྱུར་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལས་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་སོ། །དེ་ནི་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་ལས་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བཤད་པ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གི་ཚོགས་ལས་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་རིགས་དམིགས་ཀྱིས་དགར་བའོ། །མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་གཞི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ ཤེས་པ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་དེ་ནི་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ལོག་པར་རྟོགས་པས་མ་ཤེས་པའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་སྒྲས་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། མི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཤེས་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་གྲུབ་པ་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་མཚན་ག
Chinese
无有差别之因，即是从彼生彼之无有差别之能力者。譬如，最终成为能生苗芽之能力聚合一体，从种子生起之无有差别之因，最终成为获得最终状态，具有能生苗芽之能力之第二聚合体的种子一般。何故？无有差别之因即是宣说因之聚合，彼则以无有依赖性所遍及。若彼虽有，然非具有能力，则与无有依赖性之因聚合自体相违，成为依赖于他者之过失。是故，周遍者乃是，以目标，无有差别之因，从不相似之方所退还时，以具有无有差别之能力所周遍。于比量，亦以意义，所谓果者，是从现量获得意义，是具有能获得之因无有差别之能力者之自性。未成立自体亦是立即舍弃者。是故，如现量一般，成为作用之比量，亦以成为作者之量之相所周遍之故，比量亦是量自体，从彼等之外则无有存在者而安住。彼乃如前所显示之现量与比量等之中，为显示现量之相之义而说。所谓“彼”者，乃是从现量与比量之聚合之中，为显示相之故，以目标而区分现量之种类。为显示相而说，所谓现量者，乃是名称之所依随后宣说，即是应以现量所说，成为现量之