Tibetan
་མཐོང་སྟེ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚད་ མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གཞན་གྱིས་དོན་གྱི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དག་ལས་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་དོན་མཐོང་བ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མཐོང་བ་ཉིད་རྟོག་པར་མཛད་དོ། །མཐོང་བའི་སྒྲས་མཐོང་བར་བྱ་བ་སྟེ་མཐོང་བའི་དོན་ན་མ་མཐོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ་མཐོང་བ་པོ་ཉིད་ཡོད་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་ལེན་གྲང༌། དེས་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ནི་མཐོང་བའི་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡོད་པ་ནི་དངོས་སུ་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་གཏན་ཚིགས་སུ་ཉེ་བར་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བའི་ཤེས་པ་ཡང་ལྟ་བ་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ། །འདི་འདྲ་བའི་དོན་ཅན་གྱི་ངག་སྦྱར་བ་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ཉིད་བལྟ་བར་བྱའོ། །དཔེར་ན་གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དོན་མཐོང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་ཤེས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དོན་དང་ཤེས་པ་དག་གི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ནི་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མར་ཐལ་པས་འཇིགས་ནས། ཕ་རོལ་གྱི་མངོན་སུམ་པ་ཚད་མའི་རྒྱུ་མཚན་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མར་གྱུར་པ་གཉི་ག་འབྲེལ་པའི་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་སྔར་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་མ་འདས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡང་གཟུང་བར་བྱ་བ་དངོས་པོ་ཡིན་པའམ། འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེས་གཉི་གའི་ཆོས་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ངག་གི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་མངོན་སུམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དོན་འདི་བསྟན་པ་ན་ཡང་རྣམ་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལས་ཀྱང་དོན་གང་ཞིག་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ནི་ཕ་རོལ་གྱིས་འདོད་ པའམ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ཁས་བླ
Chinese
不见，因此如何获得呢？正因为不能获得，所以不是量。因此，像这样从他人见到或未见到事物的自性来区分量与非量时，论师以“见到事物者也是”等来辨识见。以“见”这个词来表示所见，即在见的意义上不作不见，也就是说，见者本身存在，这被用作论证。因此，论证的意义是“因为有见的意义”，这是指，成为其体性的“见”这个法，它的存在实际上就是它本身的存在，而这也被用作论证。同样，观看的知识也存在于观看者本身，这是一个论证。在其他类似的具有意义的言语组合中，也应当观察这种辨识。例如，“因为现量见到、执持和知晓事物，所以是量”，像这样，见等也是行为和作者、事物和知识的法。即使因果的事物已经存在，但由于害怕推理变成量，因此不应将他人的现量作为量的理由来展示。剩余的两者相关联的行为应当被采纳，而这并没有超出之前所说的辨识。不颠倒也同样是所取的事物，或者是能取之识，并没有超出这两者的法。如果说是事物，那么此时言语的意义是：因为有见的意义，所以它通过现量来获得。在阐述这个意义时，也应当辨识隐蔽的事物并不存在，因此会说它不能通过推理来获得，并且由此得出结论，只有现量的事物才存在，因此一切事物都会变成现量，因此一切都会被一切所见。像这样并不是对方所希望的或者合理的，因为其他人承认隐蔽的事物。
English
is not seen. Therefore, how is it obtained? Because it is not obtained, it is not a valid cognition. Therefore, when valid and non-valid cognitions are distinguished based on whether others see or do not see the nature of things in this way, the teacher discerns seeing itself by saying "the one who sees things is also," and so on. The word "seeing" denotes what is to be seen, that is, in the sense of seeing, not making it unseen, that is, the seer himself exists, which is taken as an argument. Therefore, the meaning of the argument is "because there is the meaning of seeing," which means that the existence of the dharma called "seeing," which has become its essence, is actually the existence of itself, and this is also taken as an argument. Similarly, the knowledge of viewing also exists in the viewer himself, which is an argument. In other similar combinations of words with meaning, this discernment should also be observed. For example, "because direct perception sees, grasps, and knows things, therefore it is a valid cognition," like this, seeing and so on are also the dharmas of action and agent, things and knowledge. Even if the objects of cause and effect already exist, fearing that inference will become a valid cognition, one should not show the direct perception of others as the reason for valid cognition. The remaining two related actions should be adopted, and this does not go beyond the discernment mentioned earlier. Non-perversion is also either the object to be taken or the knowledge that takes, and it does not go beyond the dharmas of these two. If it is said to be a thing, then the meaning of the words at this time is: because there is the meaning of seeing, it is obtained through direct perception. When explaining this meaning, it should also be discerned that hidden things do not exist, so it will be said that it cannot be obtained through inference, and from this it is concluded that only things that are directly perceived exist, so all things will become directly perceived, and therefore everything will be seen by everything. This is not what the other party desires or is reasonable, because others admit hidden things.