Chinese
是作为不存在之名言的标志。这是可以这样说的：现量违背是从无则不生而确定，才作为事物不存在的名言，而不是以现量的相状本身来执持事物不存在。因此，以它为先导的事物不存在的名言是具有标志的，而不是现量所作的。现量违背以自己的自性来说，不是稍微有所作为，而且违背也是不见的自性，因此是无则不生的，有则确定为无的标志。如果没有，则仅仅是怀疑的缘故。如此 确实，有些比量是应当承认的。有些进入是不欺骗的，因此有些比量即使已经不欺骗，即使能够成办所希望的义，虽然如此，但它的自性，即从具有三相的标志所生的不欺骗中见到错乱，因此在一切时，仅仅具有那样的特征是不可信赖的，因为怀疑不是量。因为那样的事物是错乱的缘故，因此它不是量。然而，有些进入时所获得的不错乱，那是如乌鸦和棕榈树一样，从某些原因不错乱，对其他则不可信赖，如果这样说则不对，因为这是遮止不可信赖的因，它的特征是没有错乱的缘故。如果在那的儿子等上见到错乱，而且在那上也见到三相，那怎么会是没有错乱呢？凡是错乱的，在那上就没有三相。见到错误是因为它的自性，即没有表示那个标志的自性，而且从错误你也怀疑是错乱。因为表示正确的标志的特征的缘故，因此即使它不存在，也认识为存在，从而怀疑可能会错乱。在那的儿子等上，凡是没有也怀疑错乱的标志的特征，那又是什么呢？自性关联是自性相关的。
English
It is a sign that serves as a designation for non-existence. This can be said: The contradiction of direct perception is established from the fact that it does not arise without absence, and thus it serves as a designation for the non-existence of things, but it is not that it apprehends the non-existence of things by the very nature of direct perception. Therefore, the designation of non-existence, which is preceded by it, is a sign, but it is not made by direct perception. The contradiction of direct perception, by its own nature, does not do anything slightly, and the reversal is also of an invisible nature, so it is a sign that does not arise without absence, and if it exists, it is certain to be absent. If it does not exist, it is only because of doubt. Thus, Indeed, some inferences are to be admitted. Some entries are not deceptive, so even if some inferences are not deceptive, even if they are able to accomplish the desired meaning, even so, its nature, that is, the non-deception arising from the sign with three aspects, sees confusion, so at all times, it is not reliable to have only such characteristics, because it is suspected of not being a valid cognition. Because such a thing is confused, it is not a valid cognition. However, the non-deception obtained when some enter is non-deceptive for some reasons, like a crow and a palm tree, but it is not reliable for others, if you say so, it is not right, because this is to prevent the cause of unreliability, its characteristic is that there is no confusion. If confusion is seen in his son and so on, and the three aspects are also seen in it, how can it be without confusion? Whatever is confused does not have three aspects in it. Seeing the error is because of its nature, that is, not expressing the nature of that sign, and from the error you also suspect it is confused. Because it expresses the characteristics of a correct sign, therefore, even if it does not exist, it is recognized as existing, and thus it is suspected that it may be confused. In his son and so on, whatever is absent also suspects the characteristics of the sign of confusion, what is that? The nature relationship is the nature related.
Tibetan
ཉིད་དེ་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་འབྲེལ་པའོ། །འདིས་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་བརྗོད་ལ་དེ་ཉིད་ནི་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་འདིས་མཚོན་པའི་རྟགས་དེ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་དོ། །གང་ཞིག་གང་དུ་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བས་འབྲེལ་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་འཁྲུལ་པ་ཡང་གང་ལས་ཤེ་ན། བཤད་པ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གང་ལ་རྟགས་འབྲེལ་པ་དེ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་གཞག་པའི་ རྟགས་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བས་སྨོས་སོ། །དེ་མེད་ན་རྟགས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེས་བསྐྱེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་མེད་པར་ཡོད་པར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚུལ་གསུམ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེས་བསྐྱེད་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཉིད་པས་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་འབད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་ཡིད་བརྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་ཚད་མར་ཁས་ལེན་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཚད་མར་ཁས་བླང་བར་བྱས་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་མངོན་སུམ་ལས་ཚད་མའི་རྒྱུ་མཚན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ནི་དོན་ཏེ་ཆད་མའི་འཇུག་པའི་ཡུལ་མེད་ན་མི་སྲིད་ན་མི་འབྱུང་བ་ལས་ཏེ་འདིས་ནི་ལྡོག་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱང་ཤུགས་ཀྱིས་བརྗོད་དེ། མངོན་སུམ་ཡོད་པ་ནི་དེ་མེད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་ཡང་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཐོབ་པར་ནུས་པར་གནས་པ་མ་ཚད་མ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་གང་ཡིན་པ་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་པ་ན་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཉིས་མཚུངས་སོ། །འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་དོན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཤེས་པ་ལས་ཡིན་ཞིང་ཤེས་པ་དེ་ཡང་རྟགས་ལས་ཏེ། རྟགས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ནི་བསྒྲུབ་པར
Chinese
彼即是关联的自性关联。此乃说明彼之体性和彼所生，而彼即是相之体性，是为正理。以体性所表示之相，彼无有错谬。凡于何处，以彼之体性和彼所生而关联者，则于彼无有错谬。何以不欺诳耶？说曰：所谓“彼”，即于何处相关联之境，乃以势用邻近安立之“有相”而说。若无彼，则相之自性将不成立。彼之体性和彼所生，若无彼，如何能存在？是故，凡是错谬，皆非由三相所生，而彼所生即是无有错谬，故为通达相之体性，应努力，而非不可信赖。是故，以前所说之理，汝应承许比量，而非不可信赖，应如是安住。又，以现量为量，则无疑地应承许比量为量，因比量与现量在量之理由上无有差别。何以故？现量乃是义，若无断绝之入门境，则不可能，即不生，此乃显示了遮遣。若彼存在，则存在本身亦以势用而说，即现量存在，若无彼则不可能存在，以彼存在之势用，则说彼存在。是故，如是现量亦是彼之果，故能获得入门之境而安住，故说为量。彼之果本身，于比量亦无有差别。彼无有差别者，即是显示。凡与所应成立之义相关联之自性相，彼即是比量之因，则现量与比量二者相同。如是，现量是由义所生，同样地，比量亦是由了知关联之自性相而生，而了知亦是由相而生，相亦有
English
That is the connection of the nature of connection. This explains its essence and what arises from it, and that itself is the characteristic of the sign, which is the way. There is no error in the sign indicated by this characteristic. Wherever something is related by its essence and what arises from it, there is no error in it. From what does it not deceive? It is said: That which is called "that" is the object to which the sign is related, which is referred to by the "possessor of the sign" which is established nearby by force. If that is not there, the nature of the sign will not exist. How can its essence and what it creates exist without it? Therefore, whatever is an error is not born from the three aspects, and what it creates is without error, so one should strive to understand the nature of the sign, because it is not unreliable. Therefore, according to the method shown earlier, you should accept inference, but not what is not to be trusted, it should remain as it is. Furthermore, by accepting direct perception as valid, inference is undoubtedly accepted as valid, because there is no difference in the reason for validity between inference and direct perception. Why? Direct perception is the object, if there is no object of uninterrupted entry, it is impossible, that is, it does not arise, this shows negation. If it exists, then existence itself is also expressed by force, that is, direct perception exists, it cannot exist without it, by the force of its existence, it is said that it exists. Therefore, in this way, direct perception is also its fruit, so it is said to be valid because it is able to obtain the object of entry and abide. Its fruit itself is no different for inference either. That which is without difference is what is shown. Whatever is the nature sign related to the object to be proven, that becomes the cause of that inference, then direct perception and inference are the same. In this way, direct perception arises from the object, similarly, inference also arises from knowing the nature sign of connection, and that knowing is also from the sign, and some signs are to be proven
Tibetan
་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ཡང་དེའི་འབྲས་བུར་ཁྱད་པར་མེད་པས། ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ཐོབ་པར་ནུས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་འབྲེལ་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡང་དོན་ལ་མི་ སླུ་བ་སྟེ་ཐོབ་པར་ནུས་པ་ཉིད་ལས་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གི་སྒྲས་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་འབའ་ཞིག་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ལས་ཚད་མར་འདོད་པར་མ་ཟད་ཀྱི་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སླུ་བ་དེ་ནི་དོན་དེ་ལས་བདག་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གང་ཡིན་པ་དེ་དོན་དེས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་གཞན་ལས་སྐྱེས་པས་ཀྱང་དེ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ཤེ་ན། བཤད་པ། གཞན་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་སྐྱེས་བའི་ཡོད་བ་སྟེ། ལྡོག་པ་ནི་དེ་ལ་མི་སླུ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་རྒྱུར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟོས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་ལ། གཞན་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་གྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ངེས་པར་བྱས་པའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་བཞིན་ནོ། །འདིས་ནི་ལྡོག་པ་མེད་པ་ལ་མི་སླུ་བ་མེད་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །མ་བྱུང་བ་ནི་དེ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལས་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་ལས་མ་བྱུང་བ་དེ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ལ་མི་སླུ་བ་མེད་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་འདིས་ནི་འབྲེལ་པས་མི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། མི་འཁྲུལ་པས་ན་དེ་ཐོབ་པར་ནུས་ཞེས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མི་རིགས་པའི་ཁྱད་པར་ཏེ་མི་སླུ་བ་མི་རིགས་པར་ངེས་པའོ། །འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལས་ནི་བྱ་རོག་དང་ཏ་ལ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འདི་མི་སླུ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། མངོན་སུམ་ནི་དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་ལ་མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མི་སླུ་བ་གང་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་ཏེ། འོན་ཀྱང་དོན་མཐོང་བ་ལས་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་གྱི་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ
Chinese
是作用的自性。有些是所要证得的果，因此两者作为它的果没有差别。由于能够获得没有差别，所以才能够获得。这段偈颂的意义关联是，现量不欺骗对境，即是因为能够获得才是量。又，用“又”字表明，我们不仅仅认为比量是由于无意义就不会产生才是量，而且您也认为这个现量是量。这表明，不欺骗是因为从那个对境获得自己的体性。因为，凡是现量，都是由那个对境所产生的，所以能够获得。又，如果从他者产生也不能获得，那又该如何呢？回答说：从他者产生，即是产生的有法，返回来说，对它来说，不欺骗是不合理的。它的自性也不是作为因，凡是无待的，从他者所产生的，怎么会没有错乱呢？例如，有眼花的人的意识，对于所认定的对境是错乱的。这说明了没有返回就没有不欺骗。没有产生，是从它所要了解的对境来观察。凡是从某处没有产生的，就是和它没有关联的，因此不是错乱的。这说明了没有随行就没有不欺骗。以这种方式，通过关联而不错乱，因为不错乱所以能够获得，这样来论证。“确定”这个词是不合理的差别，即确定不欺骗是不合理的。已经说明了，从没有关联的意识中，连乌鸦和棕榈树都没有。为了驳斥这是不欺骗的理由，所以说：现量是因为没有对境就不会产生，仅仅是对境的果，所以不是对境不欺骗。那么，不欺骗是从哪里来的呢？回答说：说了“然而”，然而，是从见到对境而来。因为现量见到对境的自性，所以能够获得对境。比量对对境一点也
English
is the nature of action. Some are the fruits to be attained, so there is no difference between the two as its fruits. Because it is possible to obtain the non-difference, it is possible to obtain. The meaning of this verse is that direct perception does not deceive the object, that is, it is valid because it can be obtained. Also, the word "also" indicates that we not only consider inference to be valid because it does not arise without meaning, but you also consider this direct perception to be valid. This shows that not deceiving is because one's own nature is obtained from that object. Because whatever is direct perception is produced by that object, it is possible to obtain it. Also, if it is not possible to obtain it even if it is produced from another, then how is it? It is said that what arises from another, that is, the existing dharma that arises, in return, it is unreasonable for it not to deceive it. Its nature is also not the cause, whatever is independent, whatever arises from another, how can it be without error? For example, the consciousness of a person with blurred vision is confused about the object that is recognized. This explains that there is no non-deception without return. Not arising is to observe from the object to be understood. Whatever does not arise from somewhere is not related to it, and therefore is not confused. This explains that there is no non-deception without following. In this way, it is argued that it is not confused through association, and because it is not confused, it can be obtained. The word "certainly" is an unreasonable difference, that is, it is certain that non-deception is unreasonable. It has been explained that even crows and palm trees do not exist from unrelated consciousness. In order to refute that this is the reason for non-deception, it is said that direct perception is because it does not arise without an object, it is only the fruit of the object, so it is not that the object does not deceive. So, where does non-deception come from? The answer is: "However" is said, however, it comes from seeing the object. Because direct perception sees the nature of the object, it is possible to obtain the object. Inference does not