Tibetan
།གལ་ཏེ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པར་མི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་དང་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་གཅིག་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འདོད་ཅེ་ན་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་རྣམ་ པར་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་དག་སྐྱེ་བར་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་རྒོལ་ཞིང་རྟོག་བར་བྱེད་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རིམ་གྱིས་དེ་དག་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་རྒྱུད་ཐ་དད་བ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་གྲང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་བའི་རྒྱུན་ལས་དྲོ་བའི་རེག་པ་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ལ་ལར་མཐོང་དུ་ཟད་མོད། དེས་ཅིར་འགྱུར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་ན་དོན་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་འགྲེལ་དང༌། འདིར་ཡང་ལེའུ་དང་པོར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །རྒྱུ་དག་གཅིག་ལ་སྔར་མུ་སྟེགས་པའི་བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཕྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་སྲིད་པ་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དག་གཅིག་ལ་འགལ་བ་འབྱུང་བ་ནི་མི་འགལ་ལོ། །འདི་ལྟར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འགལ་བ་དག་རྒྱུ་དག་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་ཡང་རིགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མཐོང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཉིད་ལས་ཕན་ཚུན་དབེན་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་མྱུ་གུའི་རང་བཞིན་དང་ས་བོན་གྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་ལ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ལས། རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི་རྒྱུད་ཙམ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་བདེན་ཏེ། འདི་ལ་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་ཅན། བསོད་ནམས་དང་གོམས་པ་ལས་འགལ་བའི་རང་བཞིན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ལས་སྐྱེ་ལ། ཡིད་ཀྱིས་ནི་འབད་རྩོལ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཡིན་གྱི་རྒྱུན་ཙམ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་འགལ་གྱི་རིམ་གྱིས་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་དེ་ཉིད་ལས་འགལ་བ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་མི་འགལ་ལོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་རང་གི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་མཐོང་བས་དུས་གཞན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས
Chinese
如果那些互相排斥而存在的事物，不应该从同一个近取因产生，就像蓝色和非蓝色一样。那么，你们认为如何能从一个心识之流中产生非一切智者呢？回答说：如果你们争论并认为一切智者和非一切智者能从一个心识刹那中产生，那是不对的。这些事物是次第产生的，只能是不同的流。如果从产生寒冷的流中不会产生温暖的触觉，难道不是吗？如果这在某些情况下被看到，那又有什么关系呢？识的自性，就究竟而言，是执持对境的自性，这在《释量论》和这里的第一品中都已经证实了。在同一个因上，先前有外道关于我的分别，后来跟随善逝的教法，看到了无我的分别。分别转变为特殊状态的可能性，也已经说过了。因此，从同一个因产生矛盾是不矛盾的。就像快乐和痛苦这些矛盾的事物，虽然不会同时从同一个因产生，但可以看到它们以种类的方式产生。同样，即使种子之流本身是相互分离的，也会产生幼芽的自性和种子的自性。有人认为，在种子之流中，是从不同的俱生缘产生自性的差别，而不是仅仅从流本身产生，这是对的。因为在这里，也存在以身语之业为特征的俱生缘，从福德和串习中会产生相反的自性。从根产生的快乐和痛苦，是从使快乐等习气成熟的对境产生的，而从意产生的快乐和痛苦，是从努力等产生的，而不是仅仅从流本身产生的。因此，刹那间是矛盾的，但次第上依赖于俱生缘，从那同一个俱生缘中产生矛盾，所以是不矛盾的。这样，由于依赖于因的矛盾不存在，所以暂时在自己的流中没有看到离贪和一切智，在其他时候也不会改变。
English
If those things that exist in mutual exclusion should not arise from a single proximate cause, just as blue and non-blue are. Then, how do you think that non-omniscient beings can arise from a single stream of consciousness? It is said: If you argue and contemplate that an omniscient being and a non-omniscient being can arise from a single moment of consciousness, then that is not so. These things arise sequentially, and can only be from different streams. If a warm sensation does not arise from a stream that produces coldness, is it not so? If that is seen in some cases, what does it matter? The nature of consciousness, in ultimate terms, is the nature of grasping objects, and this has already been proven in the Pramāṇavārttika and here in the first chapter. On the same cause, previously there was the conceptualization of self by the non-Buddhists, and later, following the teachings of the Sugata, the conceptualization of no-self was seen. The possibility of conceptualization changing into a special state has also been explained. Therefore, it is not contradictory for contradictions to arise from the same cause. Just as happiness and suffering, which are contradictory, do not arise simultaneously from the same cause, but it is seen that they arise by way of kind. Similarly, even though the stream of the seed itself is mutually separate, the nature of the sprout and the nature of the seed arise. One might think that in the stream of the seed, the difference in nature arises from different cooperative conditions, and not merely from the stream itself, which is true. Because here too, there are cooperative conditions characterized by the actions of body and speech, and from merit and habituation, opposite natures will arise. The happiness and suffering arising from the senses arise from the objects that ripen the predispositions of happiness and so on, while the happiness and suffering arising from the mind arise from effort and so on, and not merely from the stream itself. Therefore, it is contradictory in a single moment, but sequentially, it depends on the cooperative conditions, and from that same cooperative condition, contradictions arise, so it is not contradictory. Thus, since there is no contradiction dependent on the cause, for the time being, not seeing detachment and omniscience in one's own stream, it will not change at other times.
Tibetan
་བརྗོད་པར་ནི་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་ད་ལྟར་ཉིད་ཀྱང་དགག་པར་ མི་ནུས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་ན་ནི། དེ་མ་མཐོང་བ་ལས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལྡོག་པར་བྱེད། འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཇི་ལྟར་མ་དམིགས་ཤེ་ན་བཤད་པ། རྒྱུད་གཞན་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་རྣམས་ནི་སྲིད་ཀྱང་བལྟར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ནི་འགལ་བའི་འབྲས་བུ་མཐོང་བས་མི་སྲིད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་མི་ནུས་ལ། རང་གི་ངོ་བོ་མ་མཐོང་བས་མེད་པར་དཔག་པར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མི་དམིགས་པ་ནི་སྤང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟ་བུ་དག་ནི་སྤང་བར་འོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལས་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་དག་ནི་འགལ་བར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་དམིགས་པས་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ལ། རང་གི་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡང་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་མི་སྲིད་པར་ཕ་རོལ་པོས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྲིད་པའི་དུས་སུ་དཔག་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དས་ན་སྐྱེས་བུ་དག་ནི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་སྐྱེས་བུའི་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་ཉིད་ཡིན་ཡང་སྤང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ངག་ཀྱང་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་བཤད་པ། ཚིག་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་བལྟར་མི་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར་སྤང་བར་མི་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དག་ཀྱང་ཁྱད་པར་བལྟར་མི་རུང་བ་ཡིན་ན་ནི་ཁྱད་པར་སྤང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ཁྱད་པར་བལྟར་རུང་བའི་ཕྱིར་དག་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་མཐོང་བ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚིག་དག་ཀྱང་ ཐམས་ཅད་ནི་མཐོང་བ་མ་
Chinese
是不能说的。同样，对于他人的相续，也不能否定一切智、离贪以及当下本身，这是因为没有见到贪欲等无错乱的果。如果贪欲等有无错乱的果，那么不见此果，从他人相续中推测贪欲等，就会损害离贪。因为推测贪欲等没有果，如何能遮止离贪？如果有人想：如果他有离贪的特征差别，我们怎么会没有见到呢？回答说：在其他相续中，离贪等的特征差别虽然存在，但因为不能观察。意思是说，离贪的特征差别，不能因为见到相违的果而推测为不存在，也不能因为没有见到自性而推测为没有。像这样的不见是不可舍弃的，这是说，像这样的不见也是不应舍弃的。因此，他人相续中存在的差别，因为没有推测到相违，所以不是因为见到相违而遮止，也不是因为没有见到自性。对于自己的相续，在未来的时间里，也不可能被他人推测为不存在。存在的时候推测，前面已经说过了。因此，众生不是没有相续的差别。如果有人想：即使见到众生的差别，也是不应舍弃的，那么语言也是如此吗？回答说：词句不是这样的。因为众生有差别，但不能观察，所以不应舍弃。如果词句的差别也不能观察，那么差别就不应舍弃了，因为差别是可以观察的，所以不见词句的差别是应该舍弃的。如果像不见一切地等一样，词句也 不是一切都能见到
English
It cannot be expressed. Similarly, it is said that one cannot deny omniscience, freedom from attachment, and the present moment in the minds of others, because one has not seen the unerring results of attachment and so on. If attachment and so on had unerring results, then not seeing them, inferring attachment and so on in the minds of others, would harm freedom from attachment. Since inferring attachment and so on has no result, how can it prevent freedom from attachment? If one thinks, "If he had the distinguishing characteristics of freedom from attachment, how could we not have seen them?" it is said that the distinguishing characteristics of freedom from attachment and so on in the minds of others exist, but cannot be observed. The meaning is that the distinguishing characteristics of freedom from attachment cannot be inferred to be non-existent by seeing contradictory results, nor can they be inferred to be non-existent by not seeing their own nature. Such non-perception is not to be abandoned, which means that such non-perception is also not to be abandoned. Therefore, the differences that exist in the minds of others are not prevented by seeing contradictions because there is no inference of contradiction, nor by not seeing their own nature. It is also not possible for others to infer that one's own mind will not exist in the future. Inference at the time of existence has already been discussed. Therefore, beings are not without differences in their minds. If one thinks, "Even if the differences of beings are seen, they should not be abandoned, so is language also like that?" it is said that words are not like that. Because beings have differences, but they cannot be observed, therefore they should not be abandoned. If the differences of words also cannot be observed, then the differences should not be abandoned, because the differences can be observed, so not seeing the differences of words is to be abandoned. If, like not seeing all the earths and so on, words also are not all seen.