Tibetan
་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ལས་རང་གི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་བཅས་ཏེ་ལྡོག་པ་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ།། དེས་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པོ། །གང་གི་ཚེ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མེད་པར་བསྒྲུབས་པ་ན། ཡོད་པ་དང་བྱས་པ་ཡང་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །འགའ་ཞིག་འཇིག་པ་ཡིན་ན་ནི་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པས་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མཐོང་བ་འགའ་ཞིག་པོ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་མེད་པས་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་པ་ཕྱིས་འཇིག་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེ་འཇིག་པར་བྱེད་ པའི་དུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འདི་ལ་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུ་གཞན་མ་ཚང་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ལྟོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འགའ་ཞིག་གམ་རེས་འགའ་འཇིག་ན་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ལྡོག་པས་ན། ཁྱབ་པར་བྱ་བ་མི་དམིགས་པས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པོ། །ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དང་བྱས་པ་དག་གི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་བསྒྲུབས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་གཞན་དག་ལ་ཡང་འབྲེལ་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་སྨོས་སོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་མཐའ་མེད་པས་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡང་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་ཚད་མ་དག་གིས་ཤེས་པ་མང་པོའི་ཚིག་གོ །དེ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དེ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་དེ་ཉིད་ལས་ཏེ། ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་དེ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ནི་མ་ཚང་བ་དང་གེགས་བྱེད་པ་སྲིད་པས་རྒྱུ་ཉེ་བར་རེས་འགའ་བ་ཉེ་བར་གནས་པའི་ངེས་པ་མེད་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། དངོས་པོ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུས་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཞན་ནི་འགའ་ཡང་མི་བརྗོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་དོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ཐ་མི་དད་པ་ནི་དངོས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། བློས་བརྟགས་ནས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཐ་དད་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ངོ་བོར་ནས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡོད་ན་ཡང་བདག་མེད་པ་འམ་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་དད་པའི་ བདག་ཉིད་ནི་འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་དག་ཀྱང་འདིར་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་གང་ཞིག་བྱས་པ་འམ་ཡོད་པར་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཚད་མ་གང་གིས་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བའི་ཚད་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟག་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཚད་མས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟག་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་དུ་ངེས་སོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ཉིད་རྟགས་སུ་ཉེ་བར་ལེན་ན་ནི་དེ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་འགལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ལ་འགལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཡོད་པ་ཡང་འགལ་བའི་རང་བཞིན་གཞན་ཉེ་བར་སྡུད་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་རྟག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡོད་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་རྟགས་སུ་འགོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་རྟགས་ཉིད་ཉེ་བར་དགོད་པར་རིགས་ཏེ། མ་གྲུབ་པ་ནི་རྟགས་སུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་འབའ་ཞིག་པ་ནི་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཚད་མའི་བྱ་བ་མི་ཤེས་པའི་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མ་ངེས་པའི་དོན་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་བྱ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཚད་མ་ཡིན་པ་ན་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ངེས་པ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་ལྟོས་ནས་བརྟག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། བརྟགས་པའི་ཆོས
Chinese
如果与完全成立的次第和截然不同的方面，从非刹那性中，与自己的所遍一起返回时，则与所遍本身一同安住于刹那性中。因此，通过刹那性而遍及成立。何时量所成立的五蕴本身是所遍和能遍的事物之境，那时，如果成立了事物没有坏灭之因，那么存在和所作也遍及于不依赖于变为坏灭自性。如果有些事物坏灭，那么就像具有阻碍的事物一样，依赖于产生之差别，因为见到有些事物生为坏灭之自性，那个事物的产生者本身不存在，因此依赖于它，所作不会变成无依赖性。如果已生者后来坏灭，那么那个坏灭它的时间与此不接近，那也是因为其他因不齐全，因此依赖于它，不是无依赖性。因此，如果有些或偶尔坏灭，那么能遍的无依赖性就会返回，因为所遍不显现，所以通过刹那性而遍及成立。如已成立存在和所作的所遍和能遍的事物那样，为了显示对于其他的自性之理也应成立关联，所以说了“如是”。因为自性之理是无边的，所以损害的量也是无量的。自己是怎样的量，是许多智者的言辞。仅仅与此相关联，随之而行，存在着成立的所立之义。为什么是这样呢？因为事物仅仅与此相关联的自性是什么，说了“因为”，因为凡是成立者，就是事物仅仅与此相关联的自性，所以从那本身，即在那个境上没有就不会产生是确定的。与其他因相关联，凡不是仅仅随之而行的自性，因为可能有不齐全和阻碍，所以不确定近因偶尔接近。
English
If, contrary to the fully established order and the completely different aspects, from non-momentariness, when returning together with its own pervaded object, then together with the pervaded object itself, it will abide in momentariness. Therefore, pervasion is established through momentariness. When the five aggregates established by valid cognition are themselves the objects of the pervaded and the pervading thing, then, if it is established that there is no cause for the destruction of things, then existence and action are also pervasive because they do not depend on becoming the nature of destruction. If some things are destroyed, then, like things with obstructions, they depend on the difference of production, because some things are seen to arise as the nature of destruction, the producer of that thing itself does not exist, therefore, depending on it, action will not become independent. If what is born later is destroyed, then the time that destroys it is not close to this, and that is also because other causes are not complete, therefore, depending on it, it is not independent. Therefore, if some or occasionally destroyed, then the independence of the pervading will return, because the pervaded does not appear, so pervasion is established through momentariness. Just as the pervaded and pervading things of existence and action have been established, in order to show that the connection should also be established for other reasons of nature, therefore it is said "in the same way." Because the reason of nature is infinite, the measure of harm is also infinite. What kind of measure is oneself, is the word of many wise people. Only related to this, following along, there is the meaning of what is to be established that is established. Why is that so? Because what is the nature of things that are only related to this, it is said "because," because whatever is established is the nature of things that are only related to this, so from that itself, that is, it is certain that it will not arise if it does not exist in that realm. Related to other causes, whatever is not the nature of merely following along, because incompleteness and obstruction may exist, it is uncertain that the proximate cause occasionally approaches.
Chinese
也会变成错误。因此，对于变成那样的需要证明的事物来说，所有的理由都是错误的。那么，如果仅仅是随顺自性之外的他性来成立，那又该如何呢？回答说：像仅仅与事物相关联的自性那样，因为任何其他都不会被说出。然而，它本身就是将要成立的事物。如果说需要证明的事物和成立的事物没有差别，那也不是，因为它们的不差别是实际存在的。通过思维来区分需要证明的事物和成立的事物。那会怎么样呢？因此，需要证明的事物的自性本质并非本来就存在，即使存在，也会变成无我或者他者的自性，因为不同的自性具有相违的法，并且已成立和未成立在这里也是相违的。如果任何事物被看到是已作或存在，那么用哪个量看到它具有存在，不就是用那个量来确定吗？因此，量所对境的存在，必定是常有的差别。因此，如果仅仅取存在作为因，那么它必定是与无常相违的自性，并且必定要确立为相违的自性，那么存在也不能摄集其他的相违自性。如果想要仅仅将离于常有的存在作为因，那也是不合理的。因为任何被量成立的事物，才适合作为因来安立，未成立的事物是不适合作为因的。如果像那样仅仅是唯一的，那也不是已成立的吗？这是不了解量之作用的错误。像这样，不能将不确定的事物作为进入的对境，并且不进入的事物也不是量。因此，当进入确定之境的事物是量时，就必然依赖于能够产生确定。确定也是以各自的特征，依赖于相互对立的差别，是具有观察之法的对境，并且观察之法
English
will also become erroneous. Therefore, for something that has become like that and needs to be proven, all reasons are mistaken. Then, how does it follow merely establishing otherness apart from its own nature? It is said: Like the nature that is merely related to things, because nothing else is spoken of. However, it is the very thing that will be established. It is not the case that what needs to be proven and what establishes it are not different, because their non-difference is actually existent. Through thought, the things to be proven and the things that establish them are known to be different. What will happen from that? Therefore, the nature of what needs to be proven is not inherently existent, and even if it exists, it will become selfless or the nature of another, because different natures possess contradictory qualities, and what is established and not established are also contradictory here. If anything is seen as made or existent, is it not determined by the very valid cognition that sees it as having existence? Therefore, whatever existence is made an object by valid cognition is definitely a characteristic of permanence. Therefore, if existence itself is taken as a sign, then it is definitely a nature contradictory to impermanence, and existence, which must be determined as a contradictory nature, cannot gather other contradictory natures. If one wishes to posit only existence devoid of permanence as a sign, that is also unreasonable. For whatever is established by valid cognition is suitable to be posited as a sign, because what is not established is not suitable as a sign. If something is merely unique like that, is it not also established? This is a mistake of not understanding the function of valid cognition. Like this, it is not possible to make an uncertain thing the object of entering, and what does not enter is not valid cognition. Therefore, when what enters a definite object is valid cognition, it necessarily depends on the ability to generate certainty. Certainty is also an object of the Dharma of investigation, depending on the differences that mutually negate each other with their own characteristics, and the Dharma of investigation