Tibetan
འི་ཐ་སྙད་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་སམ་གཞན་གྱིས་བསྟན་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེའི་ཚེ་ནི་མི་དམིགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ནི་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྣང་བ་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་འདྲེ་བའི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་ངེས་པ་ལས་ངེས་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་གཞན་དང་དེའི་མཐོང་བ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། དེས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཡུལ་ནི་དཔེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཡུལ་ཡོད་ན་ཡང་རྨོངས་པའི་ཕྱིར། །གཞན་དག་རྗེས་སུ་མི་བརྗོད་པ། །གྲུབ་པ་དང་ནི་ཆོས་མཐུན་ལས། །བརྡ་དྲན་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་གོ །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གང་ལ་མ་རྨོངས་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ལས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ལ། གང་ཞིག་གང་ལ་རྨོངས་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་མི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ། མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་དཔེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་འགའ་ཞིག་ཏུ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡང་ མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དགག་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དམིགས་པ་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ཡང༌། རྨོངས་པ་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར། རྨོངས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ལས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤིང་གི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལས་ཤིང་གི་ཐ་སྙད་ཞུགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཙམ་ཉིད་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པར་ནི་མ་ངེས་ཏེ་མཐོང་བའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དེའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་དུ་མི་དྲན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལང་ཆུང་དུ་དགལ་བ་ལང་གི་ཐ་སྙད་ཞུགས་ཀྱང་བ་ལང་ཆེན་པོ་ལ་མི་དྲན་པ་བཞིན་ནོ། །རྨོངས་པ་དེ་ཡང་ཅི་ཞིག་ལྟར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དེ་ཙམ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་
Chinese
在名言中，无论是自己证悟还是他人指示，那时就是不可得的自性因。能缘由显现本身所遍及，而显现也是在与一个识相混的对境执著先行之后，从其有境之识的因不成办无余而决定，从而能决定。因此，显现的事物与它的所见、识以及所知的自性就是不可得，由此就应成办事物不存在的名言。极成之境是譬喻，为此说： “境虽有然由愚昧故， 其他随逐不言说， 由成与法相同故， 唯是忆念之表示。” 因此，对于什么不愚昧，那对于它就是遍及，从不可得而成为不存在的名言；对于什么愚昧，那对于它，不可得本身就是自性因；在不存在的名言之境中，极成本身也是譬喻，因为仅仅是成为极成之因的缘故。以现量为先导的不存在的名言，任何一个也不存在，为此，对于此在某处遮止，现量也不应作，将会这样阐述。所有遮破，无论有多少，都是从不可得而来，在彼和彼处是这样说的。对于现量所显现的境之事物，对于愚昧者，从有法之随后的比量而成为名言；对于不愚昧者，就是从现量本身而来。从具有特殊性的树的形相的某一部分，树的名言已经进入，然而仅仅具有树叶等，并不一定是名言的理由，对于所见之形相本身也是理由而生怀疑的，那是对于见到与它的形相相离，对于那本身不忆念为名言之境，譬如在小牛身上安立牛的名言，然而对于大牛不忆念一样。那愚昧也是如何随逐极成之境之后，仅仅是理由。
English
In terminology, whether realized by oneself or taught by others, at that time it is the very reason of the nature of non-apprehension. The object is pervaded by appearance itself, and appearance is also determined by the fact that the cause of the consciousness of its object is completely fulfilled after the object of attachment mixed with a single consciousness has preceded it. Therefore, the object of appearance, its perception, consciousness, and the nature of the knowable are non-apprehension, and by this, it is to be proved that it is suitable for the terminology of non-existence. The object of complete establishment is an example, and for that reason it is said: "Although the object exists, due to ignorance, Others do not speak in accordance, Because of agreement with the established and the Dharma, It is only a reminder of the sign." Therefore, whatever is not ignorant of something, that is pervasive to it, and from non-apprehension it becomes the terminology of non-existence; whatever is ignorant of something, that non-apprehension itself is the reason of its nature; in the realm of the terminology of non-existence, complete establishment itself is also an example, because it is only the cause of becoming completely established. The terminology of non-existence, which is preceded by direct perception, does not exist at all, and therefore, it will be explained that it is not appropriate to act by direct perception to prevent this in some place. All negations, however many there are, come from non-apprehension, and that is what is said in those places. Even for the object of the field that appears directly, for the ignorant, it becomes a term from the inference following the characteristic; for the non-ignorant, it comes from direct perception itself. Although the term "tree" has already entered from some aspect of a particular tree shape, it is not certain that having only leaves and so on is the reason for the term, and whoever doubts that the seen shape itself is also the reason is the one who does not remember that which is seen as being separate from its shape as the object of the term itself, just as the term "cow" is established on a small calf, but it is not remembered for a large cow. How does that ignorance follow the object of complete establishment, and that alone is the reason.
Tibetan
ཡིན་པར་རིག་པར་བྱས་ཏེ། འདོད་པའི་དོན་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་དམ་གཞན་གྱིས་དེ་ལ་རྟོགས་པར་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་འགྱུར་རོ། །དོན་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཉིད་མཐོང་བའི་དོན་དུ་ཞེན་པར་བྱས་པ་དེའི་ཐ་སྙད་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ནི་དེ་ལྟར་ནམ་ཡང་མངོན་སུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །མ་དམིགས་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ལ་རྟག་ཏུ་འཁྲུལ་པར་དོགས་པས། སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་ནི་རྨོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་རིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པ་དེས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མངོན་སུམ་དེ་ཉིད་ལ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ མ་དམིགས་ཀྱང་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་ཉིད་དོན་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཡིན་པས་དེ་མེད་ན་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཕ་མ་ཡིན་པ་འགའ་ཞིག་ལ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བས་ཕའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །མཇུག་བསྡུ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་རང་གིས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་ལ་བརྟན་ནས་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་མ་ངེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་གོ་བར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །གོ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། མི་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བས་གོ་བར་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་དེ། གོ་བར་བྱ་བའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པའི་བདག་ཉིད་དག་གིས་མ་འབྲེལ་པ་ལ་ནི་མི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་བདག་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་ཁོ་ན་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། འབྲེ
Chinese
已经认识到这一点，对于想要表达的意义，无论是自己理解还是他人理解，都是通过推论来进行表达的。任何确定的理由都只能通过现量来改变。不随顺其他意义，对于分别念中显现的可以表达的事物，执着于所见之意义，这样的表达是现量，而无实物的表达则永远不是以现量为先导。即使没有见到也存在，因为总是怀疑对不可见的事物产生错觉，所以通过不可见的显现来表达无实物，而不是通过现量，这已经说过了。对于知识和所知没有执着，因为没有迷惑。以确定的一种方式，通过正确的理智来确定，因此是通过现量来进行表达的。因此，也已经说过，现量本身就被称为不可见。同样，存在的表达的原因是执着，因此，因为没有原因，即使没有见到，阻止对它的介入。执着本身就是事物存在的原因，如果不存在，就不应该介入存在的表达，这是要论证的。就像对于某些不是父母的人，说他们不是生养者，从而阻止了父亲的表达的介入一样。结论是，因此，不是自己成立的，而是依赖于现量的知识，不是以自己的体性成立的不确定，是与自性相关的能立，即依赖于使之理解。那么，使之理解的又是怎样的一种差别呢？所谓的不迷惑，就是说明使之理解的自性，对于所要理解的意义没有迷惑，那就是使之理解。它也是与那样的自性相关的，因为对于与那样的自性以及从那样的自性产生的特征的关联的自性没有关联，所以不存在不迷惑。所谓“因为”，是理由的意思，因为不是现量的事物只能通过与自性相关联的事物来理解，而关联
English
Having recognized this, for the meaning to be expressed, whether understood by oneself or by others, it is through inference that it is expressed. Any definite reason can only be changed by direct perception. Without following other meanings, for the things that appear in conceptualization that can be expressed, clinging to the meaning of what is seen, such expression is direct perception, but the expression of non-existent things is never preceded by direct perception. Even if not seen, it exists, because there is always doubt about having illusions about invisible things, so the non-existence of things is expressed through invisible appearances, not through direct perception, this has already been said. For knowledge and the knowable without attachment, because there is no delusion. In a definite way, determined by correct reasoning, therefore it is expressed through direct perception. Therefore, it has also been said that direct perception itself is called invisible. Similarly, the cause of the expression of existence is attachment, therefore, because there is no cause, even if not seen, preventing intervention in it. Attachment itself is the cause of the existence of things, if it does not exist, one should not intervene in the expression of existence, this is to be argued. Just as for some who are not parents, saying that they are not procreators, thereby preventing the intervention of the expression of father. The conclusion is, therefore, it is not established by itself, but relies on the knowledge of direct perception, the uncertainty that is not established by its own nature is the establisher related to self-nature, that is, it depends on making it understood. So, what kind of difference is it that makes it understood? The so-called non-confusion is to explain the nature of making it understood, there is no confusion about the meaning to be understood, that is what makes it understood. It is also related to such a nature, because for the nature of the relationship with such a nature and the characteristics arising from such a nature, there is no non-confusion because there is no relationship. The so-called "because" is the meaning of reason, because things that are not direct perception can only be understood through things that are related to self-nature, and the relationship