Tibetan
པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་ད་ལས་གྱོ་མོའི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེ་པའམ་དངོས་པོ་ལྡོག་པ་ཙམ་མ་མ་། དངོས་པོ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པར་གྲུབ་པར་བརྗོད་གྲང་ན། དེ་ལ་གྱོ་མོའི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །ལྡོག་པ་ཙམ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ འཇིག་པའི་ངང་ཅན་འཇིག་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། དེ་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ཐ་མི་དད་པ་ཡང་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །གང་ཡང་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་ན་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་མེད་ཀྱང༌། དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པ་དེ་བཞིན་དུ། འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཉེ་ན་དངོས་པོ་ལྡོག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་དགོས་སོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཉེ་བར་འཇོག་པ་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་མེད་དོ། །འཇིག་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ནི་ཡོད་པར་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཅི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དེ་རང་གི་རྒྱུ་དག་ལས་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྐྱེས་སམ། འོན་ཏེ་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་སུ་ཡིན་གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི། ལྡོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་ཉིད་ལྡོག་པར་འགྱུར་གྱི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྡོག་པ་དང་བཅས་པའི་ལྡོག་པ་ཉིད་ནི། དངོས་པོའི་རྒྱུ་དག་གིས་བསྐྱེད་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཅི་སྲིད་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་གནས་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་སྔ་མ་ཉིད་དུ་ལྡོག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བའི་དུས་སུ་ཡང་དུས་ཅུང་ཟད་གནས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་ངང་པོར་གནས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ལྡོག་པ་ཟློག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དུས་ཅུང་ཟད་ཅིག་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་ནས་ལོག་པ་ནི་འགའ་ཡང་དངོས་པོའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དེའི་ངོ་བོ་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་འཇིག་པའི་རྒྱུས་ཀྱང་བཟློག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་
Chinese
如果有人说，产生事物的因素是由显现和不显现组成的。那么，显现和不显现难道不是从陶器产生的状态或事物仅仅是转变吗？如果说，事物以坏灭的性质存在，才能获得产生等作用。那么，如果说在陶器的状态中产生事物，那正是承认由显现和不显现组成。仅仅是转变，因为不是事物，所以不能说是作用。如果认为坏灭的性质就是坏灭，那么，它既不是他异，也不是非他异，都不能起作用。如果有什么能产生事物，即使没有明显的聚合作用，事物也仅仅是产生而已，同样，如果坏灭的因缘接近，事物也仅仅是转变而已，这种说法需要仔细分析。产生事物的因缘是使事物不存在的近取因的自性，而对于不存在的事物，没有任何明显的聚合作用。坏灭的因缘是使存在的事物转变的因素，因此必须对此进行仔细分析：事物存在时，是以从自身因缘转变的法性而产生，还是以不转变的法性而产生？如果按照第一种情况，那么，转变的法性本身就会转变，而对于坏灭的因缘来说，具有转变的转变本身，不可能是事物因缘所产生的，这是可以说的。像这样，只要坏灭的因缘接近，它就是存在的法，如果是不存在的法性，那么早就应该转变了。即使在坏灭的因缘接近的时候，也仍然存在着短暂存在的自性，即刹那间存在的状态，因此，转变不是逆转，因为它存在了短暂的时间。因此，相对于坏灭的因缘来说，任何转变都不是事物因缘所产生的。如果它的自性是不转变的法性，那么坏灭的因缘也无法使其逆转。因此，对于事物的产生来说，需要依赖于产生者的分别念。
English
If someone says that the factors that produce things are composed of the manifest and the unmanifest. Then, aren't the manifest and the unmanifest merely arising from the state of pottery or the transformation of things? If it is said that things exist with the nature of destruction in order to obtain the function of production, etc. Then, if it is said that things arise in the state of pottery, that is precisely admitting that they are composed of the manifest and the unmanifest. Mere transformation, because it is not a thing, cannot be said to be an action. If it is thought that the nature of destruction is destruction, then it is neither different nor non-different, and neither can function. If there is anything that can produce things, even if there is no obvious aggregation, things are merely produced, and similarly, if the causes of destruction are near, things are merely transformed, this statement needs to be carefully analyzed. The causes that produce things are the nature of the proximate cause that makes things non-existent, and for non-existent things, there is no obvious aggregation. The causes of destruction are the factors that transform existing things, so this must be carefully analyzed: When things exist, do they arise with the nature of dharma transformed from their own causes, or with the nature of dharma that does not transform? If according to the first case, then the nature of dharma that transforms will itself transform, and for the causes of destruction, the transformation with transformation itself cannot be produced by the causes of things, this can be said. Like this, as long as the causes of destruction are near, it is the dharma of existence, if it is the nature of non-existence, then it should have transformed earlier. Even when the causes of destruction are near, there is still the nature of temporary existence, that is, the state of momentary existence, therefore, transformation is not reversal, because it exists for a short time. Therefore, relative to the causes of destruction, no transformation is produced by the causes of things. If its nature is the nature of dharma that does not transform, then the causes of destruction cannot reverse it either. Therefore, for the production of things, it is necessary to rely on the discriminating mind of the producer.
Tibetan
པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ནི་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབས་པས། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དག་ཀྱང་དངོས་པོ་ལ་ཅུང་ཟད་མི་བྱེད་པ་བཀག་ན་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་དོན་དུ་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་པ་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། རིམ་དན་ཅིག་ཅར་གྱིས་དོན་མི་བྱེད་པ་མི་འཐད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་འཇིག་པ་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ནི་ལ་ལར་རེས་འགའ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རིམ་དང་རིམ་མ་ཡིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་འདི་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གི་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ལ་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འདི་ཉིད་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མར་འགོད་པར་བལྟ་བར་བྱས་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་འགའ་ལ་ཡང་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། གང་སྐྱེ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་འཇིག་པ་ལས་ཡང་རྒྱུ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའི་ཡན་ལག་གམ། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མར་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའི་ཡན་ལག་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་འཆད་པ་ནི་དངོས་པོའི་འཇིག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཏེ་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་པའི་ངང་ཚུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། གང་ཅུང་ཟད་བྱས་པ་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་ཡིན་ནོ། །འཇིག་པའི་ངང་ཅན་དུ་མཐོང་བ་ཉིད་ནི་ཡང་གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། །འཇིག་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་གང་དག་གིས་འཇིག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་གིས་རྒྱུ་མེད་པར་ཁས་བླངས་དགོས་སོ་ཞེས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཞེས་
Chinese
也没有一些，因为生不是没有的缘故。因此，不作一点点坏灭之因，就已成立不是遣除。如果遮止顺便之缘对事物一点点也不作，那么为了显示损害的量，为了完全修习损害的量的支分，才说这个。还有，坏灭成立为具有因，次第和同时不作事，以不应理本身就不能成立。比如，坏灭具有因，因为在有些时候偶尔发生，所以不是以次第和非次第的力量在刹那间就坏灭。因此，这也是完全修习损害。还有，当说哪个没有因本身就是坏灭的因不决定的那个时候，就应当观察安立这个本身为损害的量。比如，当坏灭的自性之体对任何因也不决定的时候，凡是生的一切都变成坏灭的自性，事物坏灭也不依赖于其他的因，就在刹那间成立了。因此，就像这样，是损害的量的支分，或者是接近安立为损害的量本身。其中，暂时宣说成立损害的量的支分的理路，就是“事物的坏灭是”等等。它的体性，即坏灭的自性之自体，不依赖于产生自己自体之外的因。为什么呢？因为从自己的因仅仅产生坏灭的自性，是遣除的法性的缘故。因为事物诸法的坏灭状态的自性本身是不依赖的，因此，凡是稍微作的，就是以自己的体性而坏灭的。见到坏灭的自性，也不是由其他的因使它那样的。为了这个没有坏灭之因的缘故，将要显示。这就是说，凡是确定承诺坏灭的自性的人们，就必须承诺没有因，所以说具有依赖性的法等等。
English
There are none either, because birth is not non-existent. Therefore, it is established that not making even a little cause of destruction is not a reversal. If the co-operative conditions are prevented from doing even a little to things, then in order to show the measure of harm, this is said in order to fully practice the limb of the measure of harm. Furthermore, destruction is established as having a cause, and the fact that it does not act sequentially or simultaneously cannot be established by its own unreasonableness. For example, destruction has a cause, because it sometimes occurs occasionally, so it does not change in an instant by the power of sequence and non-sequence. Therefore, this is also a complete practice of harm. Also, when it is said that whatever has no cause is the very cause of destruction, which is uncertain, then it should be considered to establish this itself as the measure of harm. For example, when the nature of the essence of destruction is not certain for any cause, then everything that is born becomes the nature of destruction, and the destruction of things does not depend on other causes, but is established in an instant. Therefore, in this way, it is either a part of the measure of harm, or it is close to being established as the measure of harm itself. For the time being, the reasoning that establishes the limb of the measure of harm is explained as "the destruction of things is" and so on. Its essence, that is, the self-essence of the nature of destruction, does not depend on causes other than those that produce its own self-essence. Why is that? Because from its own cause alone, the nature of destruction arises as the nature of reversal. Because the very nature of the state of destruction of things is independent, therefore, whatever is done a little is destructive by its own nature. The very sight of the nature of destruction is not made so by others. For the sake of this very absence of the cause of destruction, it will be shown. That is to say, those who definitely accept the self-nature of destruction must accept that there is no cause, so it is said that things with dependence, etc.