Tibetan
་གནས་པའི་དོན་ལ་ནི་སུ་ཡང་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་དང་སྣང་བ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་མངོན་གསུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་བའི་ཕྱི་རོལ་ཉིད་ལ་དོན་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྒྲ་རྣམས་ནི་ཞེས་པའི་དབང་གིས་དོན་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་དང་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བའི་དོན་ལ་ཡང་སྒྲ་ནི་འཁྲུལ་པར་དོགས་པ་ཉིད་དོ། །ཚུལ་འདིས་སྒྲའི་དོན་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་རྣམས་གང་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་སླུ་བར་དོགས་པ་ཡིན་ལ། གང་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་བློའི་དོན་དེ་ལ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་ལུང་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པ་དང༌། དོན་དང་དངོས་པོའི་འབྲེལ་པ་ཡང་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ལུང་ལོག་ཀྱང་དོན་མེད་ལ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀྱང་གི་སྒྲས་ནི་བསྐལ་པའི་ཡུལ་གྱི་མངོན་སུམ་དང་ རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ངོ༌། །མངོན་སུམ་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཡང་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དོན་མི་ལྡོག་གོ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ཙམ་ལྡོག་པས་ནི་དོན་ལྡོག་པར་མི་སྨྲའི། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་གང་ལ་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཡོད་པ་ནི་དོན་མེད་ན་དེ་ཉེ་བར་གནས་ན་མེད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་འདུ་བའི་དོན་གཞན་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་གཞན་དམིགས་པ་དེ་དང་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་དམིགས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ལོག་པ་ཚད་མར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་དེ་ལྟར་ཚད་མར་བྱེད་པས་ནི་བདག་གི་མངོན་སུམ་ལྡོག་པ་དེས་གང་གཟུང་བ་དེར་འོངས་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དགག་པར་རིགས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་བར་འོས་པ་ཡིན་པ་དང༌། གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ལོག་པ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་སྨོས་སོ། །ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་ནི་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟུང་བར་རུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དགག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མེད་པར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་མི་དམིགས་པར་བཤད་
Chinese
对于安住的意义，任何人都不允许进入，而是要将它与显现融为一体，通过现量来证悟。为了实现这个目标，只有那些在外追求意义、以意义为目标的人才能进入。因此，凭借“声音”等，声音是具有能起作用的事物作为对境的，并且本身就是量。对于如同所见一样未见之义，声音也仅仅是怀疑会出错而已。通过这种方式，声音的意义会被现量等所损害。因此，声音在何处是量，就在何处有被欺骗的怀疑；而在何处是无错乱的智慧之义，就在何处不是量。因为没有哪一部是人造的圣典，而且意义和事物之间也没有关联，因此错误的圣典也是无意义且无法理解的。而且，“也”这个词表示劫的对境的现量和比量也是如此。仅仅是现量颠倒，就能成立非能见，从而成立事物不存在的名称。如果说现量也是意义的果，因此颠倒了意义也不会颠倒，那么不能说仅仅是现量颠倒了意义就颠倒了。然而，所谓的“因缘不具足”，对于现量来说，如果因缘不具足，那么如果意义不存在，它就近在咫尺，那么不存在是不合理的。当在一个知识中汇集其他所缘之义时，那本身就会变成因缘不具足。因此，才说缘取其他意义，而没有缘取它自己的自性。对于事物如此安住，从他者的角度来看，为了成立事物不存在，就要将自己的现量颠倒作为量。如此这般地作为量，那么自己的现量颠倒所缘取的事物，凡是到来的事物，都理应被否定。对于一切智者来说，一切都应该通过现量来把握，而且其他一切的现量颠倒都没有成立，因此才说了他者。一切都不是那样的，因为从他者的角度来看，并非一切都可以通过现量来把握，因此并非要否定一切事物。因此，宣说了具有如此这般地确定不存在的结果的非能见。
English
Regarding the meaning of abiding, no one is allowed to enter, but rather it must be merged with appearance, and realized through direct perception. To achieve this goal, only those who outwardly seek meaning and aim for meaning can enter. Therefore, by means of "sound" and so on, sound is that which has the ability to function as its object, and is itself a valid means of cognition. Regarding the unseen meaning that is like what is seen, sound is merely a suspicion of being mistaken. In this way, the meaning of sound is harmed by direct perception and so on. Therefore, where sound is a valid means of cognition, there is a suspicion of being deceived; and where it is the meaning of unerring wisdom, there it is not a valid means of cognition. Because there is no scripture that is man-made, and there is no connection between meaning and things, therefore a false scripture is also meaningless and incomprehensible. Moreover, the word "also" indicates that the direct perception and inference of the object of the eon are also the same. Merely the reversal of direct perception can establish non-apprehension, thereby establishing the name of the non-existence of things. If it is said that direct perception is also the result of meaning, therefore reversing it does not reverse the meaning, then it cannot be said that merely reversing direct perception reverses the meaning. However, the so-called "incomplete causes and conditions," for direct perception, if the causes and conditions are incomplete, then if the meaning does not exist, it is close at hand, then non-existence is unreasonable. When the meaning of other objects of perception is gathered in one knowledge, that itself becomes incomplete causes and conditions. Therefore, it is said that one apprehends other meanings, but does not apprehend its own nature. For things that abide in this way, from the perspective of others, in order to establish the non-existence of things, one must take one's own reversed direct perception as a valid means of cognition. In this way, by taking it as a valid means of cognition, then the objects of perception of one's own reversed direct perception, whatever things come, should be negated. For the omniscient, everything should be grasped through direct perception, and the reversed direct perception of all others is not established, therefore the other is spoken of. Everything is not like that, because from the perspective of others, not everything can be grasped through direct perception, therefore it is not necessary to negate everything. Therefore, non-apprehension, which has the result of determining non-existence in this way, is taught.
Tibetan
པ་ན། གཞན་གང་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཅི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པའམ། བཤད་པ། བཤད་ཟིན་པའི་མི་དམིགས་པ་ལས་གཞན་པའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་འཇུག་པ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་མེད་པའི་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཡོད་པའོ། །འཇུག་པའི་བློ་སྔོན་ཅན་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དེ་མེད་པ་དེར་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་བསྐལ་བའི་ཡུལ་ལ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དམིགས་པར་མི་རུང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོན་པའོ། །མི་འཇུག་འབྲས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཡོད་ པའི་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡོད་པའི་ཤེས་པ་དང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དང༌། ཡོད་བའི་ཡུལ་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དོ། །དེ་དག་འགོག་པ་མེད་པར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཡོད་པའོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། བཤད་པ། དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་རྒྱུ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དག་གོ །དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་དང༌། སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་མེད་པ་ལས་དེ་དག་མེད་དོ་ཞེས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་གཞན་པའི་མི་དམིགས་པ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཡོད་པའོ། །འཇུག་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དེའི་རྒྱུ་མཚན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མ་སྔར་བཤད་པ་ནི་མེད་པའི་ཤེས་པ་དང༌། མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་སྒྲ་དང༌། བུམ་པ་མེད་པར་ངེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་དོགས་པ་མེད་པར་འོངས་པ་དང་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་འཇུག་པའི་ཐ་སྙད་དེ་དག་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་གང་ལ་ཡོད་པ་དང༌། ཡང་གི་སྒྲས་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་འགོག་པའི་འབྲས་ཅན་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ཡུལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པའི་ས་ཕྱོགས་རབ་ཏུ་བསྟན་པས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།། ཚིག་ལེ་འུར་བྱ་བར་ནི་རྒྱུ་མཚན་སྨོས་པ་བྱ་བ་ལ། འགྲེལ་པར་ནི་ཡུལ་དུ་སྨོས་ཏེ། དེས་ན་འདིས་ནི་གཉི་གར་ཡང་གཉི་གའི་ཐ་སྙད་བྱ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ནི་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉི
Chinese
又，其他任何现量和比量颠倒的相，难道不是非量吗？答：已经说过的不可得之外的其他任何可得，那是有不转的，具有无有之名言的果。因为是具有转之识的前导。因为可得本身是诸有之有，因为那是有之名言的理由。在任何成为有之名言之因的地方，那个无有之处，有之名言也退转，因为没有理由。为了解说那一点，所以说了“堪能的境”等，即是具有不可得之境的任何不可得。所谓“无现量和比量”是显示自己的体性。所谓“具有不转之果”，为了解说那一点，所以说了“有的意识”等。有的意识和“有”这个声音，以及取有之境等名言。对于那些，具有无有遮止的决定的果。如何呢？答：可得是前导，即任何具有因者。因为可得本身是诸有之有，因此，那本身是有之意识、声音和名言的因，因为那没有，所以那些没有，是这样决定的。与此不同的不可得，是具有无有之名言转的果。因为见到应转之无有之名言的理由。先前所说的是，无有之意识和“无有”这样的声音，以及以瓶子无有之决定为前导的，无有疑惑地到来和离去的相，那些转的名言，那本身是具有转的果，而且，用“又”这个词，也是具有遮止有之名言的果。为了解说那一点理由，所以说了：以境瓶子等空虚的处所，极善显示，因为是具有极善成立之境的名言成立的缘故。在词句解释中，应作理由的陈述，在解释中，则说了境，因此，这显示了在任何一处都应作任何一处的名言。理由是不可得之相。
English
Furthermore, isn't anything else that is a characteristic of the reversal of direct perception and inference a non-valid cognition? Answer: Whatever is an object of cognition other than the non-apprehension that has already been explained is that which has the result of the absence of the term 'existent' because it does not occur. Because it is the very antecedent of the mind that occurs. Because the very object of cognition is the existent of all existents, because that is the reason for the term 'existent'. Wherever that which has become the cause of the term 'existent' is absent, there the term 'existent' also reverses, because there is no reason. In order to explain that very thing, it is stated as 'the object of potentiality', which is whatever non-apprehension has an object that cannot be apprehended. The term 'absence of direct perception and inference' indicates its own nature. In order to explain 'having the result of non-occurrence', the terms 'consciousness of existence' and so forth are stated. Consciousness of existence and the sound 'it exists', and the term for taking an existent object, and so forth. That which has the result of certainty without the prevention of those. How is it? Answer: The object of cognition is that which precedes, that is, whatever has a cause. Because the very object of cognition is the existent of all existents, therefore, that itself is the cause of the consciousness of existence, sound, and terms, and because that is absent, those are absent, it is certain. The non-apprehension that is different from this is that which has the result of the occurrence of the term 'non-existent'. Because the reason for the term 'non-existent' that should occur is seen. The former, which was previously explained, is the consciousness of non-existence and the sound of such a form as 'it is non-existent', and the characteristic of coming and going without doubt, which is preceded by the certainty of the absence of a pot, those terms of occurrence, that itself is that which has the result of occurrence, and also, by the word 'also', it also has the result of preventing the term 'existent'. In order to explain that reason, it is stated: Because the place that is empty of objects such as pots is very well shown, it is the cause for the establishment of the term that has a very well established object. In the word-by-word explanation, the statement of the reason should be made, but in the commentary, the object is stated, therefore, this shows that the term for either one should be made in either one. The reason is the characteristic of non-apprehension.