English
If so, it would lead to the absurd conclusion of having no result. Just as relying on co-action to generate the knowledge that sound is permanent would lead to a great absurdity, the same absurdity would arise if one relied on co-action for benefit as well. Therefore, to conclude after accomplishing the desired purpose, it is said: Therefore, the nature of what can be an object is occasional. Because of this, it is impermanent. And how is impermanence like a sprout that follows the seed and is the fruit of the seed? This objectifiable entity also follows the actions of a person, the place, and the union of actions, and is subject to change. Therefore, what is produced by the actions of a person is made by a person and arises from a person. Therefore, this sound is occasional and follows the actions of a person, so it is impermanent and made by a person. If it were permanent, it would not be a means of expressing meaning, which is what "if it were not so" means. If it were permanent, then because there would be no connection of non-occurrence, meaning could not be understood from sounds. The word "also" is used to connect. Permanence is not a result. The nature of sound is also different from meaning, so it has no connection with the nature of meaning either. Therefore, when both connections are absent, one different thing cannot understand another different thing. If someone thinks that sound understands meaning through a connection related to its own nature, and that its own nature is existence itself, then it is said, "The existence of sound itself." For the difference of meaning, the thing that possesses difference, its existence is not related by nature. Explanation of the reason: because existence is without difference for all things. The meaning is this: once the nature of sound is established, it has no dependence on meaning whatsoever. Therefore, if meaning is understood merely by the existence of sound, then since existence has no difference, all things would be understood, and the understanding of things with difference would also be seen. Therefore, there is a connection with the difference of meaning, and it is from the different meanings...
Tibetan
སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཉིད་དེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཇི་ལྟར་ཡུལ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པའི་དབང་པོས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབང་པོས་གཟུང་བར་རུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་དང་ཡུལ་གཞན་དུ་སྒྲ་དང་དོན་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་རུང་བ་ཉིད་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ནི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒྲས་རྟོགས་པར་རུང་བ་ཡིན་ལ། སྒྲ་ཡང་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་རྟོགས་པར་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་རུང་བ་ཉིད་ནི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་བསུ་ནས། མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཡུལ་དང་དབང་པོ་དེ་ལས་ཡང་དབང་པོའི་ཡུལ་གཅིག་ལ་སོ་སོར་ངེས་པ་གང་ཡིན་པའི་ངེས་པ་དེ་ནི་དོན་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་དོན་དེ་ལ་ངེས་པ་ནི་དེས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་ཡུལ་དེས་ཕན་བཏགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་དེ་ལྟར་ཁས་བླང་དགོས་སྟེ། དེ་མ་ཡིན་ན་ཡུལ་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། ཕན་མི་འདོགས་པ་དེ་ནི་དབང་པོས་ལྟོས་པར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་གཞན་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྒྲས་མ་བྱས་པའི་མིག་སྒྲ་ལ་མི་ལྟོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་ཡང་མི་ལྟོས་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཉི་མ་ནས་གྲིབ་མར་ཞུགས་པའི་མིག་གི་དབང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་ལྟོས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གསལ་བའི་རྫས་ཀྱིས་ཉམས་པའི་དབང་པོ་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་གིས་འདུ་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེས་ལེགས་པར་བྱས་པ་དེ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕན་ཚུན་འདོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཉེ་བར་འདུ་བའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་དག་ལས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ན། དེ་ལ་དབང་པོའི་ཡུལ་གྱིས་ཕན་བཏགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་དབང་པོ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དེས་ན་རྟག་ཏུ་དབང་པོ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཐག་རིང་བོ་ན་གནས་པའི་གཟུགས་ཀྱང་གཟུང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གང་གི་རུང་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་གཟུགས་སྐྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་པོ་ལ་ཕན་པར་བྱེ
Chinese
具有产生之理，因为没有其他方式。如果有人这样想：不是从境产生的根，如何能了知具有差别的义呢？因为根能够对具有差别的义产生识，并且义也能被具有差别的根所取。在根和境之外，声音和意义也必定是互相适合的。义能够被境自身以具有差别的声音所了知，声音也能被有境自身以具有差别的义所了知。如果说，它们的适合性必定是有境性，那么就迎接这个疑问，回答说：不是的。在境和根之中，对于根的某一境，各自所确定的确定性，就是从该义产生的特征的理由，也就是说，对于根的义的确定，就是由它所产生的理由。显示这个的就是“由境所帮助”等等。必须毫无疑问地这样承认，如果不是这样，境就会变成不帮助，不帮助的境就不会变成根所依赖的，
English
It is reasonable to have arisen, because there is no other way. If one thinks thus: How can a sense that is not born from an object cognize a differentiated meaning? Because the sense is able to generate knowledge of a differentiated meaning, and the meaning is also able to be apprehended by a differentiated sense. Apart from the sense and the object, sound and meaning must also be mutually suitable. Meaning can be known by the object itself through a differentiated sound, and sound can also be known by the object-possessor itself through a differentiated meaning. If one says that their suitability must be object-possessingness, then, welcoming this doubt, it is said: It is not so. Among the object and the sense, the certainty that individually determines a certain object of the sense is the reason for the characteristic of arising from that meaning, that is, the certainty of the meaning of the sense is the reason generated by it. What shows this is "helped by the object" and so on. It must be admitted without doubt that if it is not so, the object will become unhelpful, and the unhelpful object will not become dependent on the sense,
Tibetan
ད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པར་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་མེད་པ་དག་ཀྱང་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པར་བཤད་པ་དེ་འདིར་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་འདི་ནི་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ས་བོན་གྱིས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པའི་ཁྱད་པར་དང་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་ས་བོན་ནི་ཁྱད་པར་དང་པོ་སྐྱེད་པ་སལ་སོགས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་དག་གིས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་མིག་གི་དབང་པོ་ཡང་ཡུལ་གྱིས་ཕན་མ་བཏགས་པར་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕན་འདོགས་པ་མེད་པ་དག་ལ་ཅི་ལྟར་ལྟོས་ཤེ་ན། ལྟོས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཉེ་བར་འདུ་བའི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་ས་བོན་གྱི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དང་པོ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་གྱི་ཚེ་ནི་རྒྱུ་མེད་པས་དེའི་རང་བཞིན་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཉེ་བར་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདི་ནི་ལུང་དང་འགལ་བ་དང་རིགས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། འདིས་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུས་འགའ་ཞིག་སྐྱེད་པ་ ན་གང་གིས་གང་ལ་རེས་འགའ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོའི་ཕན་གདགས་དགོས་པ་དེ་ནི་རེས་འགའ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་བཏགས་ནས་འབྲས་བུ་དེ་བྱེད་པ་ཡིན་པའམ། ཕན་མ་བཏགས་ན་ནི་ཉེ་བར་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཞིང་ལ་སོགས་པས་ཕན་བཏགས་པའི་ས་བོན་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་ནི་ཉེ་བར་ཚོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དག་ཁོ་ན་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྲུབ་པས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཁྱད་པར་དང་པོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་ས་བོན་གྱིས་ལ་སོགས་པས་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ནི་རང་གི་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་ལས་འོངས་པར་ཁས་བླང་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། དབང་པོའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ཡང་རང་གི་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་ལས་འོངས་པར་ཁས་བླང་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རེས་འགའ་ནི་ཡུལ་གྱིས་སད་པར་བྱེད་ལ། རེས་འགའ་ནི་ཉེ་བར་ཚོགས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུས་ཡིན་གྱི། རྟག་པའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་ངེས་པ་འགའ་ཡང་ཡོད
Chinese
如果有人这样想，那么，《正理滴论》中说，互相不依赖的事物也能产生知识，这在这里就成了矛盾。这种观点也是不合理的。比如，种子和土地等一起产生与幼芽生长相似的最初差别，对于此，种子依赖于土地等共同作用的因素来产生最初的差别，但土地等并没有帮助它。同样，眼根即使没有外境的帮助，也能产生识。如果说对于没有帮助的事物如何依赖呢？依赖是丝毫没有的。然而，仅仅是聚集的因，凭借与种子产生幼芽相似的自性，就能产生最初的差别，而其他情况，因为没有因，所以仅仅是缺乏那种自性而已。同样，在这里，也仅仅是聚集的因才是自性的差别。因此，如果说这与经文和理证相违背，那么，回答是：这表明，当结果产生时，有时需要某物对某物施加其自性的帮助，那么有时就是通过施加帮助来产生那个结果，或者如果不施加帮助，那么就是通过聚集的因所成就的差别来产生结果。例如，对于第二刹那等，是田地等帮助过的种子产生与幼芽生长相似的差别，而对于第一刹那，就像仅仅是通过聚集的因成就了差别，从而与那些因一起产生最初的差别一样。毫无疑问，必须承认种子等所施加帮助的自性差别是从自己的因果相续中产生的，同样，也必须承认根境的差别所施加帮助的自性差别也是从自己的因果相续中产生的。其中，有时是外境唤醒，有时是聚集的因，但对于常法来说，没有任何确定性。
English
If one thinks like that, then the statement in the "Nyāyabindu" that things that do not depend on each other can also generate knowledge would become contradictory here. This view is also unreasonable. For example, seeds together with soil and so on produce the first distinction similar to the growth of sprouts. For this, the seed depends on the factors that work together with the soil and so on to produce the first distinction, but the soil and so on do not help it. Similarly, the eye faculty can also generate consciousness even without the help of objects. If you ask how to rely on things that do not help, there is no reliance at all. However, it is only the assembled cause that produces the first distinction by its very nature, which is similar to the seed producing the sprout, while in other cases, because there is no cause, it is only the lack of that nature. Similarly, here too, it is only the assembled cause that is the distinction of nature. Therefore, if you say that this contradicts the scriptures and reasoning, the answer is: This shows that when a result arises, sometimes something needs to exert its own nature's help on something, then sometimes it is by exerting help that the result arises, or if it does not exert help, then it is through the distinction achieved by the assembled causes that the result arises. For example, for the second moment and so on, it is the seed helped by the field and so on that produces the distinction similar to the growth of the sprout, while for the first moment, it is like the distinction is achieved only through the assembled causes, so that together with those causes, the first distinction arises. Undoubtedly, it must be admitted that the distinction of one's own nature, which is helped by the seed and so on, arises from one's own causal continuum, and similarly, it must also be admitted that the distinction of one's own nature, which is helped by the distinction of the root object, also arises from one's own causal continuum. Among them, sometimes it is the object that awakens, and sometimes it is the assembled cause, but for permanent things, there is no certainty.