Tibetan
བྲེལ་པའི་ཕྱིར་ནི་དེའི་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ལས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་ཞིག་གང་དང་མ་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་དེས་ནི་འབྲེལ་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་གཞན་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྟགས་པའི་འབྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་དོན་འགྲུབ་པ་ནི་མེད་ལ། དངོས་པོའི་འབྲེལ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཡིད་ཆོས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཆེས་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དོན་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་སྟེ། འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་གཅིག་ཡིན་ནོ། །བདེན་པའི་དོན་སྟོན་པའི་རྒྱུ་ཁྲོ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གཞན་ནི་སོགས་པ་སྨོས་པས་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་ཡིད་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཆེས་པ་ནི་སྐྱོན་ཟད་པ་ཡིན་ལ། སྐྱོན་ཡང་ལོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པས་སྤངས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བ་དེས་བསྟན་པའི་ལུང་གང་ ཡིན་པ་ནི་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུང་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕ་རོལ་པ་དོགས་བ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུ་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་འདོད་པ་ཉིད་དེ། འོན་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་དེ་ལྟ་བུས་བསྟན་པའི་ཚིག་ཁོ་བོ་ཅག་གི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ངེས་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པས་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཤེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཉིད། །ཤེས་པར་ནུས་ན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དོན་འདི་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ངེས་པར་མི་ནུས་ཀྱང་ཚིག་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་ནི་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ཅན་ཏེ། ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལུང་ངམ་ལུང་མ་ཡིན་པ་ཚོལ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དོགས་པར་བྱས་ཏེ། དགེ་མི་དགེ་རྙེད་མ་རྙེད་ཅེས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་བཅས་པ་བརྗོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ལུང་ཚོལ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། མངོན་པར་འདོད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ལུང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཡང་ན་ལུང་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཚོལ་བ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལེགས་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་ཉིད་མེད་པར་འཇུག་པར་མི་རིགས་སོ། །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ལུང་ངམ་ལུང་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡང་དགོས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ལུང་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ལ་ནི་འཇུག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་དགོས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདིར་འཇུག་པར་འདོད་པས་ཡིན་ཏེ། ལུང་གི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཇུག་པར་འདོད་པ་དེ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འཇུག་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པར་དེ་ཡོངས་སུ་རྟོག་ན་ནི་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཞེན་པས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ན། རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཞེན་པས་མ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་དང་མི་ལྡན་པ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཀྱང་དཔྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་ངེས་པ་ཉིད་ལས་འཇུག་པར་རིགས་ཏེ། ཡོན་ཏན་མ་ངེས་ པ་ལས་འཇུག་ན་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་བུའི་ངག་ལས་ཀྱང་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་སེམས་པ་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ལུང་གཟུང་བར་བྱའི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་ངེས་པ་གཟུང་བར་བྱའི་གཞན་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡོན་ཏན་ངེས་པ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་ཡོན་ཏན་ངེས་པ་ལས་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དང་པོར་སྐྱེས་བུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་སྐྱེས་བུ་བརྟགས་ལ་རྒྱུར་གྱུར་པ་ལས་འཇུག་པར་ཁས་ལེན་ན་ནི་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །གཏན་ཚིགས་སྨྲས་པ། སྐྱེས་བུའི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཤེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་མ་བརྟགས་པ་ཡང་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། དབང་པོའི་ཤེས་པའམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་མ་བརྟགས་བ་ནི་སྐྱེས་བུའི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པར་ནི་ཐ་སྙད་ཉིད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ཡོན་ཏན་ངེས་པ་མ་ཤེས་ཀྱང་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་དོན་བརྗོད་པ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག
Chinese
并非因为仓促而理解其意义，而是认为源于所言与能言之间的关联，这并不合理。例如，如果某个事物与另一事物毫无关联，那么该事物就无法使人理解与其无关的其他事物。我们的想法是，所言与能言之间的关联并非实体，而是一种假想。然而，通过假想的关联也无法实现目的，而实体的关联又不存在。有人会想，所有的声音并非源于我们的经典，而是由可信之人所宣说。因为是由可信之人所宣说，所以说，如实见到事物真实存在状态的人，就是如实见到事物真实状态的人。这是不颠倒地完全了解事物的一种功德。显示真理的因，如无嗔等其他功德，都包含在“等”字中。具备这些功德的人就是可信之人。可信之人是断除过失的人，而过失是指颠倒的认知等。这些过失也通过如实见等而被断除。如实见所宣说的经典，对于所要宣说的内容不会欺骗，因此，我们的经典就是可靠的。为了驳斥对方的怀疑而说，这样的人所说的话语就是真理本身，这正是我们所希望的。然而，这样的人所宣说的词语并非我们理解的依据，因为通过确定而作为对象的这种特殊之人是无法被认识的。因此说：如果能够认识到那个特殊之人，那么为了这个原因，这正是我们所希望的。如果不能确定地认识到特殊之人，那么词语怎么能不是理解的依据呢？说：凡是具有先进行分别之状态的，就是具有先进行分别的，这是“必定使人理解”的同义词。寻找经典或非经典的一切，被称为……这是世俗之语的……
English
It is not because of haste that one understands its meaning, but if one thinks it is due to the relationship between what is said and what can be said, that is not reasonable. For example, if something is not related to something else, then that thing cannot make one understand other things that are unrelated to it. Our thought is that the relationship between what is said and what can be said is not an entity, but a supposition. However, even through a supposed relationship, the purpose cannot be achieved, and the relationship of entities does not exist. Someone might think that all sounds do not originate from our scriptures, but are spoken by a credible person. Because it is spoken by a credible person, it is said that the one who sees the true state of affairs as they truly exist is the one who sees the true state of affairs as they truly exist. This is one quality of completely understanding things without inversion. The cause that shows the truth, such as other qualities like non-anger, are all included in the word "etc." The person who possesses these qualities is a credible person. A credible person is one who has eliminated faults, and faults refer to inverted cognition, etc. These faults are also abandoned through seeing things as they truly are, etc. The scripture spoken by seeing things as they truly are does not deceive the content to be spoken, therefore, our scripture is reliable. To refute the other party's doubt, it is said that the words spoken by such a person are the truth itself, which is exactly what we hope for. However, the words spoken by such a person are not the basis of our understanding, because such a special person who is the object of certainty cannot be known. Therefore, it is said: If that special person can be recognized, then for this reason, this is exactly what we hope for. If the special person cannot be definitively recognized, then how can the words not be the basis of understanding? It is said: Whatever has a state of prior conceptualization is one with prior conceptualization, which is synonymous with "definitely making one understand." Seeking all that is scripture or non-scripture is called... This is the... of worldly speech.
Chinese
是故，世间一切处，对于显现欲求之不顺品，皆生疑惑，如善与非善、得与未得等，皆言不顺品。如是，此处虽亦寻求圣教，然以具有显现欲求之不顺品之故，故说非圣教。又，寻求非圣教亦是寻求，如是则能善知应断之境。具分别者，不应于无所求之义而趣入。具分别者，完全了知圣教与非圣教亦是具有必要，然完全了知圣教，除趣入外，亦无其他必要，是故此处以欲趣入故，以圣教之理而欲趣入者，是为完全了知。若不以其理而寻求趣入，则以无必要之故，若以耽著而完全了知，则具分别者非以耽著也。不具分别者，趣入之支分亦非应观察者。唯由功德决定乃可趣入，若由功德未决定而趣入，则亦将由大道丈夫之语而趣入。是故，士夫趣入之支分心者，无论如何亦应取具功德之圣教，而非其他，如是亦应取功德决定者，而非其他。彼功德决定亦是由士夫之功德决定而转变，是故首先应观察士夫。若彼观察士夫，且承诺由因所成者而趣入，则定不趣入。论师云：以不能知士夫如是之差别故。若谓依于根之识，未完全观察功德亦见为趣入之支分耶？真实也，根识或他之分别皆可，未完全观察功德是士夫趣入之支分，以无彼则名言亦不应理故。何者虽未了知功德决定，然说根所超之义是趣入之支分。
English
Therefore, in all places in the world, doubts arise regarding unfavorable aspects of manifest desires, such as good and non-good, gain and non-gain, all of which are considered unfavorable aspects. Similarly, although we seek the scriptures here, because they possess unfavorable aspects of manifest desires, they are called non-scriptures. Furthermore, seeking non-scriptures is also a form of seeking, as it allows us to clearly understand the objects to be abandoned. Those with discernment should not engage in meaningless pursuits. Those with discernment, who fully understand both scriptures and non-scriptures, do so out of necessity. However, fully understanding the scriptures has no other purpose than to engage with them. Therefore, here, the desire to engage is the reason for fully understanding the scriptures. If one were to fully understand them without seeking to engage with them for that reason, it would be unnecessary. If one were to fully understand them out of attachment, then those with discernment would not do so out of attachment. For those without discernment, the aspects of engagement are not to be examined. It is appropriate to engage only based on the certainty of qualities. If one were to engage without the certainty of qualities, then one would also engage based on the words of great individuals on the road. Therefore, the mind, which is an aspect of a person's engagement, should always grasp the scriptures that possess qualities, and not others. Similarly, one should grasp the certainty of qualities, and not others. The certainty of those qualities also changes based on the certainty of the qualities of the person. Therefore, one should first examine the person. If, after examining the person, one promises to engage based on what has become the cause, then one will certainly not engage. The logician said: Because such distinctions of persons cannot be known. If it is said that the knowledge based on the senses, without fully examining the qualities, is also seen as an aspect of engagement, then it is true. Whether it is sense consciousness or another form of discrimination, not fully examining the qualities is an aspect of a person's engagement, because without it, even the term itself would be unreasonable. Whoever does not know the certainty of qualities, but speaks of meanings beyond the senses, is an aspect of engagement.