Tibetan
་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱུའི་རང་གི་རང་བཞིན་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པར་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་མེད་ཅིང་ལྷག་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཡང་རྒྱུ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྒྱུ་མེད་པར་མི་འཇུག་པས་རྒྱུ་ལས་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ལྷག་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྒྱུའི་རང་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དེ་མི་དམིགས་པ་ནི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་དེ་དང་འགལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དམིགས་པ་ནི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་གང་ལ་གྲང་བའི་རྒྱུ་ནི་ཡོད་ཀྱང་རྟོགས་པ་པོའི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ལ། གྲང་བའི་རེག་པ་ཡང་མི་དམིགས་ཀྱི་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་མེ་ནི་སྣང་བའི་ཡུལ་དེ་ལ་འདི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མེ་མཐོང་བ་ལས་གྲང་བའི་རེག་པ་ལྡོག་ཅིང་དེ་ལས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འབྲས་བུ་ལྡོག་པ་རྒྱུ་མེད་པར་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་བརྗོད་ཅེ་ན། བཤད་པ་རྒྱུའི་རྫས་ཀྱི་སྤྱི་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་གྲགས་པ་རྣམ་པ་གཅིག་ ཏུ་འཛིན་པའི་རྒྱུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་དཔེར་བརྗོད་པའོ། །རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ལར་དངོས་པོ་མེད་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་མཚོ་ཆེན་པོའི་སྟེང་ན་ཡོད་པའི་རླངས་པ་ལ་ཐག་རིང་པོ་ནས་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ན་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མེ་མེད་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱེད་པ་བཞིན་ཏེ། མཚོ་ཆེན་པོ་མི་གཡོ་བ་དེ་ན་ནི་མེའི་འཛེལ་མ་ཙམ་ཡང་སྣང་བར་གྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མེ་མེད་པ་ལས་འབྲས་བུ་མེད་པ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་ལ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་མེད་པའི་ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པར་བཟད་དོ། །རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་འདིའི་ནང་དུ་འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པ་དང་འབྲས་བུ་འགལ་བ་མི་དམིགས་པ་དག་རང་ཉིད་སྡུད་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་དེ་དག་ལ་ལ་ཡང་ལྟོས་ནས་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བ
Chinese
因此。如因之自性是周遍，以无自性则无因故。无有相违且无有剩余亦如是，果亦周遍于因，且无因不生故，无有与因相违，因此无有自之剩余故。如是因之自性作是言说。如是成为彼之不现，即说为自性不现。如是果不现，如是与果相违之任何显现，即说为自性不现，如是关联。为彼之譬喻之故，说如是譬如等等。于彼，有法差别者，何者有寒冷之因，然非为证悟者之现量，亦不现寒冷之触，然从遥远处，火是显现之境，彼即是此连结。于彼，由见火而遣除寒冷之触，且由彼亦遣除彼之因故。若言，尔时果之遣除，非为了知无因耶？说者，因之实物之总集，何者于世间之名言中著名，于一 之执持之常恒之体性之自在而说，非为了知果不现，如是说，譬如等等，是彼之譬喻。因不现亦于某些方之差别处，是为了知无事物。譬如于大海上之蒸气，从远处怀疑为烟等事物时，为决定之故，如以无火作为理证，于彼不动之大海中，丝毫火星亦未显现。因此，由无火而成立无果。自性不现者，如前所说之方式，唯是自无，由彼成立彼处无事物，然可成立无有境之名言。于此自性不现之中，果不现与果之相违不现等，由自性而摄集，因此彼等亦有待于某些而为无有也，如是说。
English
Therefore. Just as the self-nature of the cause is pervasive, because without self-nature there is no cause. Just as there is no contradiction and no remainder, so too the effect pervades the cause, and because it does not arise without a cause, there is no contradiction with the cause, therefore there is no remainder of itself. Thus, the self-nature of the cause is spoken of. Such being the case, that which is non-apprehension is said to be the non-apprehension of self-nature. Just as the non-apprehension of the effect is, so too whatever appears that is contrary to the effect is said to be the non-apprehension of self-nature, thus it is connected. For the sake of illustrating that, it is said, for example, and so on. In that, the subject with a distinction, whatever has the cause of cold, but is not the direct perception of the one who realizes it, and the touch of cold is also not apprehended, but from a distant place, fire is the object of appearance, that is what this connects to. In that, by seeing the fire, the touch of cold is removed, and also by that, its cause is removed. If it is said, then the removal of the effect is not for understanding the absence of a cause? It is said that the totality of the substance of the cause, whatever is famous in the worldly expression, is spoken of in the freedom of the nature of the constant holding of one, not for understanding the non-apprehension of the effect, thus it is said, for example, and so on, that is its illustration. The non-apprehension of the cause also, in some particular places, is for understanding the absence of things. For example, when there is doubt about steam on the great ocean being smoke and other things from a distance, for the sake of certainty, such as establishing the absence of fire as a reason, in that unmoved great ocean, not even a spark of fire appears. Therefore, by the absence of fire, the absence of effect is established. The non-apprehension of self-nature, in the manner previously explained, is only self-absence, by that the absence of things in that place is not established, but it is permissible to establish the expression of the absence of an object. In this non-apprehension of self-nature, the non-apprehension of the effect and the non-apprehension of the contradiction of the effect, etc., are gathered by self-nature, therefore they also depend on some and are non-existent, thus it is said.