Tibetan
་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་འབྲེལ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། འབྲེལ་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་དག་ཁོ་ན་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་རང་བཞིན་འབྲེལ་ཅེ་ན་སྨྲས་པ། དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་རང་བཞིན་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་དམ་བཅའ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གཞན་དག་དོགས་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་ཆོས་སོ། །དེའི་བྱེ་བྲག་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྒྲོ་བཏགས་པས་དེས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གོ་བར་བྱ་བ་དང་གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་ངེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་གྱི། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གོ་བར་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། གོ་བར་བྱེད་པ་ཡང་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་བ་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ངེས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཐ་དད་པ་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ལ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཚིག་ཚད་མ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ནི། འདི་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ་རྟགས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཆོས་ཅན་ལ། ཁྱབ་པའི་ཡུལ་དུ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ། །རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་དེ་དག་གི་ཐ་སྙད་ཐ་དད་པ་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་བློ་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། བློ་ལ་བརྟེན་པའི་རང་བཞིན་དེས་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་བློས་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་བརྟགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། འདི་ནི་ཆོས་སོ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་བློས་ཀུན་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་ཀྱང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བློའི་བྱེ་བྲག་རང་དགའ་
Chinese
没有错谬是因为自性关系是先行的缘故。只有具有关系的这些才能理解，其他的则不是。谁是自性关系呢？回答说：因为是它的自体。因为能成立的，是所成立的自性，因此它对所成立的是自性关系。如果能成立的是所成立的自体，那么所成立和能成立就没有差别了，因此其他人怀疑说，那么立宗的意义的一部分会变成理由。回答说：不是的。分别念的知识的境的自性相异的原因是法。因为它的差别是被遍计的，因为是被增益的。这样说，法的差别是被增益的，因此所成立和能成立是不同的，这样说的。能理解的和能理解的是决定的境，不是事物的自性。这样，能理解的是必须决定的，能理解的也是必须变成决定的决定者。决定也是被增益的，因此决定的境的差别也是被增益的。对于这个意义，学派的陈那的词句显示为量。这是因为随此推测，所以是随此推测，即是相。随此推测的，是理由的相的境中的有法，在周遍的境中，则是随此推测的所成立的法。相和所成立的有法，那些名称的差别，相异的自性，那一切都是随心识而有的法和有法的差别，只是随自性的，依靠心识的自性，因此变成差别的名称。如果法和有法的名称是心识所遍计的，如果是这样，那么遍计的理由会成立所成立的，如果这样说。回答说：这个是法，这个是有法，这样说的有法本身，那只是心识所遍计的，也不是相异的自性的意义，而是心识的差别自乐。
English
The absence of error is because the self-nature relationship is prior. Only those with relationships are understood, not others. What is a self-nature relationship? It is said: Because it is its own essence. Because what establishes is the very nature of what is to be established, therefore it is a self-nature relationship to what is to be established. If what establishes is the essence of what is to be established, then there would be no difference between what is to be established and what establishes. Therefore, others doubt that one part of the meaning of the proposition would become the reason. It is said: No. The reason for the distinct nature of the object of discriminating knowledge is the dharma. Because its distinctions are imputed, because they are superimposed. It is said that the distinctions of dharma are superimposed, therefore what is to be established and what establishes are different. What is to be understood and what understands are the very objects of determination, not the nature of things. Thus, what is to be understood is precisely what must be determined, and what understands is also the determiner that necessarily becomes determined. Determination is also superimposed, therefore the difference in the object of determination is also superimposed. For this meaning, the words of Acharya Dignāga are shown to be valid. This is because it infers after this, so it is inference after this, that is, the sign. What is to be inferred after this is the subject in the realm of the characteristic of the reason, and in the realm of pervasion, it is the dharma to be established, which is to be inferred after this. The difference in the terms of the sign and the subject to be established, the nature of that difference, all of that is only following the difference in the nature of dharma and subject that exist in the mind. Because of the nature that relies on the mind, it becomes a term of difference. If the terms of dharma and subject are imputed by the mind, then if that is the case, then the imputed reason would establish what is to be established. It is said: This is dharma, this is subject, the subject itself that is spoken of, that alone is imputed by the mind, but it is not the meaning of the nature of difference, but rather the self-pleasure of the mind's distinctions.
Tibetan
བ་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པ་རྣམས་ནི་དོན་གྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དོན་གྱི་གཞི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གིས་བརྟགས་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་དོན་གོ་བར་ཁས་ལེན་ན་ནི་དོན་ཏེ། དངོས་པོ་མི་འཐོབ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ། འདི་ནི་རྟེན་པ་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དུ་མ་ཙམ་ཞིག་ བློས་བརྟགས་བ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་ཏུ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་དང་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ཡང་བརྟགས་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅི་ལྟར་གཅིག་ལ་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པར་ནུས་ཤེ་ན། ཐ་དད་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་ཏེ་འགའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་དངོས་ནི་རིགས་མཐུན་བའོ། །གཞན་གྱི་དངོས་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པ་སྟེ། དེ་དག་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཏེ་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་ལ་ནི་རྟེན་པ་ཅན་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ལྡོག་ཅེ་ན། རང་རང་ལ་ངོ་བོ་ལ་གནས་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡིན་གྱི། ཕན་ཚུན་འདྲེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་འབྲེལ་པས་རིགས་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལྡོག་མཚམས་ཀྱི་དོན་གང་དང་གང་ལས་དེ་ལྡོག་པ་དོན་གཞན་གྱི་ལྡོག་པ་དེའི་རྒྱུ་ཅན་ལྡོག་མཚམས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་གྱི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཅན་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རབ་ཏུ་འབྱེད་ཅིང་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ །འདི་ལྟར་དཔེར་ན་བུམ་པ་གཅིག་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་ལ། ཐུན་མོང་བའི་ལྡོག་པ་དེ་ཡང་སྒྲའི་བརྗོད་བར་བྱ་བའི་རིགས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་དེའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་དེ་རྟོགས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རིགས་རྟོགས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྡོག་མཚམས་གཞན་དང་གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་བརྟགས་པའི་ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་དུ་མ་ལས་ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གཅིག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡུལ་དུ་བྱ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གང་གི་ཕྱི
Chinese
不依赖于意义的那些不是意义的所依，因为它们不是意义的基础。如果承认从它们所考察的对境中理解意义，那才是意义，否则只会变成无法获得事物。因此，说“这是具有所依的法，这是所依之法”，以及“是所要证成的和能证成的”，仅仅是 通过心来考察，而对外境的确定意义的自性以及与此相违背的考察都不是。又如何能对一个事物考察为不同呢？为了显示考察为不同的理由而说：因为一切事物都不是某一个。相似的事物是种类相同的。不同的事物是种类不同的，从这些事物中，以自性，即不是考察的自己的特征而相异的，就称为具有所依。为什么以自性相异呢？因为各自有安住于自性的原因。这是这样说的：因为一切事物都安住于自己的自性，而不是互相混合，因此，由于自性不相连，所以与种类相同和不相同的相异。因为是那样的，所以从相异之处的意义，从什么和什么相异，那个其他意义的相异的原因，具有相异之处特殊原因的对境的相异的原因，种类的区分，种类的差别，语言的表达，完全地辨别和完全地安立。例如，一个瓶子与不是瓶子的相异，其他的瓶子也是这样，共同的相异也是语言表达的种类中表达的。自己的特征的差别是什么，那个被理解，意思是如果理解了虚构的种类，那么自己的特征差别必定会确定，因此理解那个。因此，依赖于其他的相异之处，普遍考察的相异的差别，由分别念作为对境。因此，为了显示如同现量一样，从众多中相异的事物的自性，一个不能由分别念作为对境而说：因为什么
English
Those that do not depend on meaning are not the basis of meaning, because they are not the foundation of meaning. If it is admitted that meaning is understood from the object examined by them, then that is meaning, otherwise it will only become impossible to obtain things. Therefore, saying "this is a dharma with a basis, and this is a dharma that is based," and "is what is to be proven and what proves," is only examined by the mind. But the nature of the definite meaning of the external object and the examination of what is contrary to it are not. Again, how can one thing be examined as different? In order to show the reason for examining as different, it is said: Because all things are not something. Similar things are of the same kind. Different things are of different kinds, and from these things, by nature, that is, by their own characteristics that are not examined, they are called having a basis. Why are they different by nature? Because each has the cause of abiding in its own nature. This is what is said: Because all things abide in their own nature, and are not mixed with each other, therefore, since the natures are not connected, they are different from those of the same and different kinds. Because it is so, therefore, from the meaning of the point of difference, from what and what is different, the cause of the difference of that other meaning, the cause of the difference of the object with the special cause of the point of difference, the distinction of kinds, the difference of kinds, the expression of language, are completely distinguished and completely established. For example, one vase is different from what is not a vase, and other vases are also like that, and the common difference is also expressed in the kind of linguistic expression. What is the difference of one's own characteristics, that is understood, meaning that if the fabricated kind is understood, then the difference of one's own characteristics will definitely be determined, therefore understand that. Therefore, depending on other points of difference, the difference of universally examined differences is made an object by conceptual thought. Therefore, in order to show that, like direct perception, the nature of things that are different from many, one cannot be made an object by conceptual thought, it is said: Because what