Tibetan
ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་ནི་གཅིག་བསྒྲུབ་ན་ཆོས་གཞན་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་ལྟོས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འགོག་པ་ལ་ནི་དགག་པར་བྱ་བ་དང་འགལ་བའི་ཆོས་གཞན་ལས་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །གང་ན་བཏང་སྙོམས་ཞེས་འདོན་པ་དེར་ནི་དགག་པར་བྱ་བ་གཞན་བཏང་སྙོམས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྦྱར་རོ། །རེ་ཞིག་ཆོས་གཅིག་ནི་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། གཞན་དག་ནི་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་འམ། སྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་གཅིག་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་བདེན་པའི་ཤེས་པས་གནོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སྨྲས་པ། ཅི་ལྟར་ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཐ་སྙད་བྱེད་པ་པོས་ཀྱང་ཐ་ སྙད་དེ་མ་བརྟགས་པར་ཏེ། རྣམ་པར་མ་ཕྱེད་པར་ཁས་ལེན་པ་སྟེ་རྟོགས་བས་སོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་བསླད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཡུལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ། འདི་སྙམ་དུ་ཅི་ལྟར་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཞེན་པ་ནི། རང་ཉིད་སྐྱེས་པའི་བདེན་པའི་ཤེས་པས་བཟློག་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་འདི་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོས་པ་ལ། ཐ་དད་དོན་རྟེན་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཐ་སྙད་གང་ལ་ཐ་དད་པའི་དོན་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པའི་རྟེན་ཡོད་པའོ། །སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་ཤེས་པ་ནི་ཆུ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ནི་ཕན་ཚུན་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྒྲོ་འདོགས་པ་འདི་རེས་འགའ་བ་ཡིན་ན་ནི་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། རེས་འགའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། འདི་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་བག་ཆགས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དོན་གང་ཡིན་པའོ། །འཇིག་རྟེན་དོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་བའི་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་དོན་དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་པོས་གནོད་པ་མིན་ཏེ། གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་བདེན་པ་དང་ལྡན་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་རེས་འགའ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་གནོད་དོ། །ད་ནི་ཅི་ལྟར་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། བསླད་པ་ཅི་ལྟར་མི་ལྡོག་པར་
Chinese
依赖于此。在修行的时候，如果修一种法，不一定非要依赖其他没有妨碍的法。对于遮止来说，则仅仅依赖于与所要遮止的事物相违的其他法。凡是提到“舍弃”的地方，都应理解为将其他要遮止的事物舍弃的意思。总之，一种法是要遮止的，其他的则是要舍弃的，或者是要依赖于修行的。我们所说的法和有法的术语就是如此。现在为了说明对于法和有法的术语的虚构，真实的智慧是不会造成损害的，所以这样说：正如依赖于一个有法，就能理解各种事物的术语一样。使用术语的人，在没有考察术语的情况下，也就是没有区分的情况下就接受了，这就是理解。这样说，分别念本身就是进行区分的，但它又是被虚假的，因此用什么来区分对象呢？例如，对海市蜃楼执着为水，会被自身产生的真实智慧所遣除，同样，对法和有法的虚构也是如此。为了说明这个必要性，所以说了“异义所依”。也就是说，在任何术语中，都有互相矛盾的异义作为依据。将海市蜃楼认知为水，并不是以不同于水的理由为依据，因此会受到损害。而法和有法的术语，则具有互相矛盾的理由，因此不会受到损害。如果这种虚构是偶然的，那么就会造成损害。但它不是偶然的，所以为了用其他方式来证明这一点，所以说：这是无始的，也是习气，是产生分别念的能力。从那之中产生的法和有法的意义是什么呢？世间义，也就是世间人普遍认同的意义，使用术语的人不会造成损害，因为造成损害的知识是不真实的。因此，因为它不是偶然的，所以不会造成损害。现在说明如何依赖于差别，以及如何不颠倒虚假。
English
It is dependent. When practicing, if one practices one dharma, it is not necessary to rely on other unobstructed dharmas. As for negation, it relies solely on other dharmas that contradict what is to be negated. Wherever "abandonment" is mentioned, it should be understood as the meaning of abandoning other things to be negated. In short, one dharma is to be negated, while others are to be abandoned or relied upon for practice. Our terms for dharma and possessor of dharma are like that. Now, in order to show that the imputation of terms for dharma and possessor of dharma is not harmed by true knowledge, it is said: Just as one relies on a possessor of dharma to understand the terms of various things, so too, the one who uses terms accepts the term without examination, that is, without discrimination, and this is understanding. It is said that discrimination itself is what distinguishes, but it is also false, so what is used to distinguish the object? For example, clinging to a mirage as water is dispelled by the true knowledge that arises from oneself, and so is the imputation of dharma and possessor of dharma. To explain this necessity, it is said, "basis of different meanings." That is, in any term, there are different meanings that contradict each other as the basis. Knowing a mirage as water is not based on a reason different from water, so it is harmed. But the terms of dharma and possessor of dharma have contradictory reasons, so they are not harmed. If this imputation were occasional, it would cause harm. But it is not occasional, so to prove this in another way, it is said: This is beginningless and also a habit, the ability to generate discrimination. What is the meaning of dharma and possessor of dharma that arises from that? Worldly meaning, that is, the meaning commonly accepted by worldly people, the one who uses terms does not cause harm, because the knowledge that causes harm is not true. Therefore, because it is not occasional, it does not cause harm. Now, explain how to rely on difference and how not to reverse falsehood.