Tibetan
དུ་འགྱུར་བ་དེ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ནི། ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཕྱིར། །གནས་དང་མི་གནས་རྟོགས་པ་མེད། །ཅེས་བཤད་ལ། སྒྲོ་བཏགས་པའི་གཞན་སེལ་བ་དངོས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ནི། །སྤྱི་ཡི་བློ་ཡང་བསླད་པ་ཡིན། །དེས་ན་སུན་དབྱུང་བ་ཡང་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཞན་སེལ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་སེལ་པར་སྦྱོར་པའི་དུས་ན་ནི་ངེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ངེས་པའི་དོན་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་བྱེད་ན། ངེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་སེལ་བ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། གཞན་སེལ་བ་གཞན་དང་བྲལ་བ་ལ་སྒྲ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་སོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་སྒྲོ་བརྟགས་པ་ལྡོག་པ་གཅིག་དང་འབྲེལ་པ་ཆོས་ཅན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཕྱིའི་དོན་རྣམ་པ་གནས་པ་དེ་འདྲ་བའི་སྒྲའི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཆོས་གཅིག་སྒྲུབ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་ཐལ་ལ། འགོག་པ་ན་ འང་རང་བཞིན་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་ཐལ་ལོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཁྱད་པར་ཇི་སྙེད་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་གཅིག་མེད་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པར་འགྱུར་གྱི། ཆོས་འགའ་ཞིག་ནི་རྣམ་པར་གནས་ལ་ཆོས་འགའ་ཞིག་ལྡོག་པར་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་རྟོགས་པ་དེ་ལྟར་བློས་སྒྲའི་ཡུལ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བ་ནི། དེའི་ཚེ་བུམ་པའི་རང་བཞིན་དང་ཆུ་འཛིན་པར་ནུས་པ་དང༌། རྟག་པ་དང་མ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞི་མཐུན་པའི་ཆོས་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པར་ཐལ་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་རོལ་ནི་ཇི་སྙེད་ཅིག་བདེ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པ་འམ། ཡོད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འགའ་ཞིག་ནི་སྒྲུབ་ལ་གཞན་དག་ནི་འགོག་པས་ཐ་དད་པར་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྒྲའི་ཡུལ་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཆོས་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འགའ་ཞིག་ནི་སྒྲུབ་ལ་གཞན་དག་ནི་འགོག་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་ལྷ་སྦྱིན་སྒྲུབ་ལ་མཆོད་སྦྱིན་འགོག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཐ་དད་པར་ཁས་ལེན་ན། གཞན་དང་གཞན་དུ་གྱུར་པ་དག་གི་བཀག་པ་དང་ནི་སྒྲུབ་པ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཀྱི་ཡུལ་སྒྲུབ་པ་དང་ནི་དགག་པ་དག །ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་འདུ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག་གཅིག་ལ་འདུ་པར་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ནི་སའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། གསེར་གྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བུམ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བའི་སྒྲའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ནི་ཆོས་ཅན་དུ་མི་བཟུང་སེ། སྔར་བཤད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞིང༌། སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་ཡང་དག་པའི་རྟོགས་པས་རེས་འགའ་མི་གནོད་པ་ཡང་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། རང་གི་འདོད་པས་གཉི་ག་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཕྱི་རོལ་དུ་བཏགས་པའི་ཆོས་ཅན་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱེད་ཏེ། ཐ་སྙད་ཅི་ལྟར་བློས་བསྟན་པ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། ། ལྡོག་པ་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱི་རོལ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་གཅིག་སྒྲུབ་པ་ན། དེ་སྟེན་ཏེ་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་དང་སྦྱར་རོ། །ལྟ་བུའི་སྒྲ་སྨོས་པ་ནི་དོན་དམ་བར་ཐ་དད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་གྱི་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ལས་ལོག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་མང་པོ་ལས་ལྡོག་པར་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ནི་ཆོས་ཅན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ན་སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཆོས་གཞན་རྣམས་ནི་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའོ། །སྒྲ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་ཆོས་གཞན་འབྲེལ་པར་རུང་བ་དག་ལས་ཡང་བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་གཞན་དུ་གྱུར་ཏམ་མ་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྟེ། མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་རེ་ཞིག་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །མ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་འགའ་ཞིག་འགོག་ན་དེའི་དབེན་པ་སྟེ། དེས་སྟོང་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །འདིར་ཡང་ལྟ་བུའི་སྒྲ་ལྟ་བར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་གཞི་གཅིག་པའི་མ་བྱས་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་འགོག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། སྔར་རང་བཞིན་དེ་དང་ལྡན་པ་ཕྱིས་འགག་པ་དང་འབྲེལ་པ་དབེན་པ་ལྟ་བུར་སྣང་བར་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་དག་ལ་ནི་ལྟོས་པར་བྱ་སྟེ། མ་བྱས་པ་ཉིད་འགོག་པ་ན་བྱས་པ་ཉིད་
Chinese
如果执持那成为相异之体，因为没有相异的自性，所以没有安住与不安住的分别。如是说。如果执持虚构的遣余，实际上是分别的意义，那么，共通的智慧也会被扰乱，因此也没有驳斥。如是说。因此，分别是有境为遣余。在将声音与遣余结合时，应当结合必须表达决定的分别之义，否则就不会成为表达决定的意义。因此，如果分别之境的意义必须表达，因为是决定的自性，所以遣余是声音所表达的，因此安立遣余是声音施设于与他者相离之上的。无疑地，应当执持虚构与一个相异相关的法。如果是这样，如果将外境的意义以如此存在的名相的意义的体性执持为法，那么，此时如果成立一个法，则会推及成立一切法，如果遮止，也会推及遮止一切自性。意义是这样的，外境具有多少差别，即使没有一个差别，也会全部相异，但是如果某些法存在，而某些法相异，则不是对外境的认识。如果又如对外境的认识那样，以分别心执持声音之境为法，那么，瓶子的自性与能持水，以及常与非所作，这四个同体之法，会推及成立与遮止、成立与安乐成为一体。外境有多少安乐全部相异，或者没有存在的差别。因为认识到某些是成立，而其他是遮止，所以是各别的，因此声音之境与外境不相符是法。如果认为不是将那些法认识为一体，因此某些是成立，而其他是遮止，没有相违。例如，如同成立天施而遮止祭祀施一样。如果如是承认是各别的，那么，成为其他与其他的遮止与成立二者也会成为一体。
English
If one holds onto that which becomes different, because there is no nature of difference, there is no distinction between dwelling and not dwelling. Thus it is said. If one holds onto the exclusion of others that is fabricated, which is actually the meaning of discrimination, then the common wisdom will also be corrupted, and therefore there is no refutation either. Thus it is said. Therefore, discrimination has an object that is the exclusion of others. When combining sound with exclusion, one should combine it with the meaning of definite discrimination that must be expressed, otherwise it will not become the expression of a definite meaning. Therefore, if the meaning of the object of discrimination must be expressed, since it is of a definite nature, the exclusion of others is what is expressed by sounds. Therefore, it is established that exclusion of others is the application of sound to that which is separate from others. Undoubtedly, one should hold as a subject of debate the fabrication that is related to a single difference. If that is the case, if one holds the nature of the meaning of a word that is like the external object as a subject of debate, then at that time, if one establishes one quality, it would follow that all qualities are established, and if one negates, it would also follow that all natures are negated. The meaning is this: no matter how many distinctions there are in external objects, even if there is not a single distinction, they would all become different, but if some qualities exist and some qualities are different, then it is not a perception of the external object. If, again, just as the perception of the external object, the mind holds the object of sound as a subject of debate, then at that time, the nature of a pot and the ability to hold water, and the fact that it is permanent and not made, these four qualities that are in the same basis, it would follow that their establishment and negation, establishment and happiness, become one. How many external objects are there? All happiness is different, or there is no difference in existence. Some are established and others are negated, so they are perceived as different. Therefore, the object of sound that does not agree with the external object is a subject of debate. If one thinks that those qualities are not perceived as one, therefore there is no contradiction in establishing some and negating others. For example, just as establishing Devadatta and negating a sacrificial offering. If one admits that they are different in that way, then the negation and establishment of those that have become other and other will also become one.
Chinese
如同安立一般，法的境，安立和遮破等，不会在一个有法上相合。安立和遮破在一个上相合是证悟，如瓶子是土的自性，不是金子的自性，这样瓶子所变成的金子的自性就被遮破了。因此，外境的意义如何，那样的声音的意义的境就不会被执持为有法，因为有之前所说的过失。如果这样，你的假立的自性如何成为法和有法的名称呢？假立的意义，以真实的证悟有时不会损害，这又如何呢？因为以自己的意愿显示了二者，所以说了，以仅仅从不是瓶子的事物中遣除，而对外境假立的一个有法进行自在，如何以名言显示呢？这样连接。 仅仅一个遣除的最终的有法，那样的外境什么也没有。因此，安立一个法的时候，依靠它，和它相关联一样的有法进行自在，这样和它连接。说“一样的”的词语，是因为没有先前的真实义的差别。仅仅从一个中遣除而假立的，那本身就是从众多中遣除而观察的，因此，它是有法而安住的。因此说了是多种法的所依。其他的法是舍弃的，没有完全执持的。说“声音是无常的”的时候，其他的法，和关联相符的那些也成了舍弃，这个变成其他的或者没有变成其他的都可以，暂时成为无常的，这是舍弃。如果遮破一些法“不是所作”，那么它的空寂，和它空虚的有法连接。这里也要看“一样的”的词语。因为声音和本体相同的非所作本身在之后宣说而遮破，因此，之前具有那个自性，之后灭尽和关联的空寂显现一样的就是有法。从那之外的法要观察，遮破非所作本身时，所作本身
English
Just as it is established, the object of dharma, such as establishment and negation, will not coincide on one subject. The realization that establishment and negation coincide on one is the realization that a vase is of the nature of earth, not of the nature of gold, so the nature of gold that the vase has become is negated. Therefore, whatever the meaning of the external object, the object of the meaning of such a sound will not be held as a subject, because there is the fault mentioned earlier. If so, how does your imputed nature become the name of dharma and subject? How is it that the meaning of imputation is sometimes not harmed by true realization? Because both are shown by one's own intention, it is said that by merely eliminating from things that are not vases, a single subject imputed to the external object is given freedom, how is it shown by name? Connect in this way. There is nothing external like that subject that is the ultimate of just one elimination. Therefore, when establishing one dharma, rely on it, and give freedom to the subject that is related to it, and connect it with that. The word "like" is mentioned because there is no difference in the true meaning that came before. That which is imputed by merely eliminating from one is considered to be eliminated from many. Therefore, it is the subject that abides. Therefore, it is said to be the basis of various dharmas. Other dharmas are abandoned and not fully grasped. When saying "sound is impermanent," other dharmas, those that are compatible with the relationship, also become abandoned. Whether this becomes other or does not become other, it temporarily becomes impermanent, which is abandonment. If some dharmas are negated as "not made," then its emptiness, and the subject that is empty of it, are connected. Here, too, the word "like" should be seen. Because the non-made itself, which has the same essence as sound, is later proclaimed and negated, therefore, the subject is that which previously possessed that nature and later appears as emptiness related to extinction. Other dharmas should be observed, and when the non-made itself is negated, the made itself