Tibetan
པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པར་སྟོན་ཅིང་སྒྲུབ་ཅིང་གཟན་དག་འགོག་པར་བྱེད་པ་ནི་གསལ་བར་རྒྱལ་པོའི་ཆོས་ལུགས་ཡིན་ནོ། །ཁྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་བརྟགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཚིག་འདི་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཆོས་ལུགས་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་མེད་པ་བརྗོད་པའི་ཚིག་གིས་འདི་ཐ་སྙད་དུ་མི་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། སྨྲས་པ། བདག་ཉིད་མི་སྨྲ་ན་ནི་གཞན་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ཏེ། མི་དབང་ལ་སྨྲ་ན་ཡང་མེད་པ་ལ་སྒྲ་འཇུག་པའི་སྐྱོན་འདི་སྤང་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ནི་སྐྱོན་གཞན་ཏེ། མེད་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་མི་འགོག་ན་སྒྲུབ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ། མེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ག་ལ་ཡོད་པའོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་བཀག་པ་ཉིད་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཉི་ག་ལ་དགག་པར་མི་ནུས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མེད་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ལྡོག་པ་དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཅི་ལྟར་འདོད། ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་གང་གིས་འདོད་ཅེ་ན། བཤད་པ། མེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བ་བ་འདིས་སོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། ལྡོག་པའི་ལྡོག་པ་ལ་མེད་པ་འབྱུང་ཁུང་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ལྡོག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནུས་པ་མེད་པའི་ ཕྱིར་འབྱུང་ཁུང་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྡོག་པའི་ལྡོག་པ་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པ་ལ་ནི་འབྱུང་ཁུང་ཉིད་བཀག་ལ། ལྡོག་པའི་ལྡོག་པ་ལ་ནི་འབྱུང་ཁུང་ཉིད་དུ་བརྗོད་དེ། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཉིད་ལྷག་དང་བཅས་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། ལྡོག་པ་མེད་པའི་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་དེ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཞིང༌། མེད་པ་ལ་ཡང་དེ་ནི་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་མེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་འདི་ནི་བླུན་པོ་སྟེ། གླེན་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། གལ་ཏེ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་མེད་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། ཡོད་པར་འདོད་དམ་ཅི་ཞེས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྒྱུར་ལ་སྦྱར་ཏེ། ལྡོག་པའི་སྒྲ་ནི་བྲལ་པའི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ། ཡང་ལྡོག་པའི་སྒྲ་དངོས་པོ་མེད་པ་བརྗོད་ན་ནི། དེས་ན་དེ་ལ་ལྡོག་པ་མེད་ན་ཞེས་གནས
Chinese
对于非有，显示不应安立名言，并且进行论证，以及遮止过失，这显然是国王的教规。您的这种既不合乎道理又不合乎逻辑的言辞，与国王的教规相似。如果有人认为，用表达“无”的言辞，就不能安立名言，那么（我）回答说：如果自己不说话，就不能使他人理解；即使对国王说话，也无法避免将声音施加于“无”的过失。同样，这是一个其他的过失：如果不遮止对于“无”的理由，那么就会获得成立。为什么呢？（我）解释说：从“无”中返回的相异的自相在哪里存在呢？这是这样说的：遮止“无物”本身就是将某种事物说成是事物；因此，不能对两者都进行遮止。因为遮止了“无物”，如果因此就变成承认了事物，那么这也是不合乎道理的。此外，你如何理解从“无”中返回的返回本身呢？你希望用什么样的言辞组合来表达呢？（我）解释说：用“从无中没有返回”这句话来表达。这是这样说的：如果说从“无”中没有成立返回，那么这就是在返回的返回上显示了“无”是来源。正如依赖于返回而没有能力，因此不是来源本身一样，对于返回的返回也是如此。对于返回，遮止了来源本身；而对于返回的返回，却说它是来源本身；这也是做了不合乎道理的事情。为了用偈颂来显示这个意义，并且更加完整，所以（我）说道：没有返回的“无”是什么，那本身就是所要成立的。那也是显示事物是存在的；并且对于“无”，也认为它是存在的；而显示“无物”与“无”之间没有关联，这是愚蠢的，是愚人的行为。如果从那（无物）中没有返回，那么就应该对那个“无物”施加理由，并且转变和结合区分，即是想要说它存在还是不存在呢？因为返回的声音表达的是分离的意义。如果，又如果返回的声音表达的是“无物”，那么，因此如果对于那（无物）没有返回，那么就……
English
To show that it is inappropriate to establish terms for non-existence, and to argue and prevent faults, this is clearly the king's doctrine. Your words, which are neither reasonable nor logical, are similar to the king's doctrine. If one thinks that one cannot establish terms with words expressing "non-existence," then (I) answer: If one does not speak oneself, one cannot make others understand; even if one speaks to the king, one cannot avoid the fault of applying sound to "non-existence." Similarly, this is another fault: if one does not prevent the reason for "non-existence," then establishment will be obtained. Why? (I) explain: Where does the distinct self-nature of returning from "non-existence" exist? This is what is being said: To negate "non-entity" itself is to speak of something as an entity; therefore, one cannot negate both. Because one negates "non-entity," if it therefore becomes an admission of entity, then that is also unreasonable. Furthermore, how do you understand the return itself that returns from "non-existence"? What kind of combination of words do you wish to express it with? (I) explain: With the statement, "There is no return from non-existence." This is what is being said: If one says that return is not established from "non-existence," then this is showing that "non-existence" is the source for the return of return. Just as one is powerless in reliance on return, and therefore is not the source itself, so it is for the return of return. For return, the source itself is negated; but for the return of return, it is said to be the source itself; this is also doing something unreasonable. In order to show this meaning with verses, and more completely, (I) say: What is the "non-existence" without return, that itself is what is to be established. That is also showing that the entity exists; and for "non-existence," it is also thought to exist; and to show that there is no connection between "non-entity" and "non-existence," this is foolish, it is the behavior of a fool. If there is no return from that (non-entity), then one should apply reason to that "non-entity," and transform and combine the distinctions, that is, does one want to say it exists or does it not exist? Because the sound of return expresses the meaning of separation. If, again, if the sound of return expresses "non-entity," then, therefore, if there is no return for that (non-entity), then...
Tibetan
་གཞི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྨྲས་པ། འོ་ན་ནི་འདི་ཉིད་ནི་དགག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དངོས་པོ་བཀག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་འདོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་འགོག །དེ་ལྟར་གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པ་དེ་ཉིད་འགོག་ན་དགག་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། དགག་པ་འགོག་པ་ཡང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་མེད་པ་ལ་གཉི་ག་དགག་པར་བྱ་བ་ནི་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སྐྱོན་གཞན་བསགས་པའི་ཕྱིར། །སྒྲུབ་དང་དགག་པ་མ་རྟོགས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དག་གི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཐ་སྙད་ནི་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་མི་ནུས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཞན་མེད་པ་ནི་དེ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཐ་སྙད་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཉིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ཐ་སྙད་དུ་མི་ནུས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་མཐའ་ཅན་གྱི་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་བརྟག་པ་འམ་བརྗོད་པར་འགྱུར་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་བྱེད་པ་པོ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་པོ་ཡང་བྱེད་པ་པོའི་ནུས་པ་ཁོངས་སུ་འདུས་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ལ། དྲུག་པའི་ཡུལ་ཡང་ལྷག་མ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཉིད་དོ། །དེས་ ན་ནུས་པ་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་གནས་གཞི་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པས། དངོས་པོ་མེད་པ་འདི་ལ་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པའི་ཐ་སྙད་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་མི་སྨྲ་བ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མི་སྨྲ་བ་ཐོབ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། དགག་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བཤད་པ། འགལ་བའི་ཕྱིར་ན་རེ་ཞིག་ཡོད་པའི་དོན་རྣམས་ལ་ནི་དགག་པ་མེད་དོ། །གནས་གཞི་ལ་སོགས་པ་མི་འཐད་པས་དགག་པ་དེ་ནི་མེད་པ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་གཞན་གསུམ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་འདིས་དགག་པའི་དོན་མེད་པར་ཏེ་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡུལ་དང་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡུལ་ལམ་དུས་དེ་ན་མེད་དོ་ཞེས་དགག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཕ་རོལ་དོགས་ནས་གལ་ཏེ་ཡུལ་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྨོས་སོ། །ཅི་ལྟར་དེ་ཡོད་པ་སྟེ་དངོས་པོ་དེ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་དེས་ནི་དགག་པར་མི་ནུས་ལ། རྣམ་པ་གང་གིས་དེ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དེས་ཀྱང་དགག་པར་མི་ནུས
Chinese
成为基础理路。如果有人认为，对于不存在的事物运用论证也是不合理的。论师说：那么，这本身就是一种否定，例如，这被称为对事物的否定。因此，为什么要否定“没有意愿”呢？如果否定本身被否定，那么就获得了否定。否定否定也是肯定，因此不能对不存在的事物进行双重否定，这是所要表达的。现在，为了积累其他的过失，说了“不理解肯定和否定”等等。这是这样说的：词语的定义的特征，从声音产生的术语，不能应用于不存在的事物。因为对于其他不存在的事物，不能说存在或不存在。不存在的事物本身也不能被说成是存在或不存在。因为用具有区分界限的词语来表达的不存在的事物，无论是考察还是表达，所有的区分都是具有行动者想要表达的原因的。第一个区分也是包含在行动者的能力范围内的。第六个境也是剩余的行为和行动者先行的。因此，因为缺乏能力，由于与处所等的能力没有关联，所以对于这个不存在的事物，不能使用肯定和否定的术语，因此必然会陷入沉默。不仅仅是对不存在的事物保持沉默，而且所有的否定术语也会中断，为了说明这个意思，解释说：因为矛盾，所以暂时对于存在的事物是没有否定的。由于处所等不合理，所以否定不会应用于不存在的事物。因此，通过这第三种不存在的方式，否定的意义会变得无效。如果有人认为，存在本身是依赖于处所和时间而被否定的，例如，如同瓶子存在本身在那个处所或时间不存在而被否定一样。因此，为了消除对方的疑虑，说了“如果处所时间”等等。那事物是如何存在的呢？即事物以何种方式存在的，就不能以那种方式否定。以何种方式它不存在的，也不能以那种方式否定。
English
It becomes the basis of reasoning. If someone thinks that it is also unreasonable to apply reasoning to something that does not exist. The teacher said: Then, this itself is a negation, for example, this is called the negation of things. Therefore, why deny "no intention"? If the negation itself is negated, then negation is obtained. Negating negation is also affirmation, so it is impossible to perform double negation on something that does not exist, which is what is to be expressed. Now, in order to accumulate other faults, it is said, "Not understanding affirmation and negation," and so on. This is what is being said: The characteristic of the definition of words, the terminology arising from sound, cannot be applied to something that does not exist. Because for other things that do not exist, it cannot be said to exist or not exist. The thing that does not exist itself cannot be said to exist or not exist. Because the thing that does not exist, which is to be expressed by words with distinguishing boundaries, whether it is examined or expressed, all distinctions are those with the reason that the actor wants to express. The first distinction is also contained within the scope of the actor's ability. The sixth realm is also the remainder of the action and the actor preceding it. Therefore, because of the lack of ability, because there is no connection with the ability of the place, etc., the terms of affirmation and negation cannot be used for this non-existent thing, so it will inevitably fall into silence. Not only is it silent about things that do not exist, but all negative terms will also be interrupted. In order to explain this meaning, it is explained: Because of the contradiction, there is no negation for things that exist for the time being. Because the place and so on are unreasonable, the negation will not be applied to things that do not exist. Therefore, through this third way of non-existence, the meaning of negation will become invalid. If someone thinks that existence itself is negated depending on the place and time, for example, just as the existence of the vase itself is negated because it does not exist in that place or time. Therefore, in order to eliminate the other party's doubts, it is said, "If place and time," and so on. How does that thing exist? That is, the way in which the thing exists cannot be negated in that way. In what way it does not exist, it cannot be negated in that way either.