Tibetan
་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་ལས། འབྲེལ་པ་དྲན་པས་བར་དུ་ཆོད་པའི་རྟགས་ལས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་རྟོགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་རྟགས་གང་གིས་ཁྱབ་པར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པ་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། འབྲེལ་པ་འཛིན་པའི་དུས་སུ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་རྣམ་པ་ཅི་ལྟ་བུའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་གཉི་གས་རྟགས་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཅིག་ཤོས་མངོན་སུམ་ནི་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་ཏེ། རྒྱུན་གཞན་ནོ། །དེ་འཛིན་པ་ནི་རྟོགས་པའོ། །དེ་དབེན་པ་ནི་བྲལ་བ་སྟེ། དེ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུས་ན་སོ་སོར་གནས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་པ་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པར་བྱེད་པས་ན་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྩྭ་ལས་བྱུང་བ་དང་སེང་ལྡེང་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་མདུན་ན་གནས་པའི་དོན་ཁྱད་པར་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་དོན་དོན་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་གང་ལ་རང་གི་ངོ་བོའི་ཡུལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་གི་ཁྱད་བར་གྱིས་ཐ་དད་པར་ནི་མི་རྟག་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གང་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དོན་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་ནི་ཞེན་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དེས་ནི་མངོན་སུམ་དོན་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་གི་དངོས་པོ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཐོབ་པར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་མངོན་སུམ་ གྱི་ཚད་མ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེའི་རྒྱུན་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་སྐད་ཅིག་གཞན་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚད་མ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་ཡུལ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུན་རྒྱུན་གཞན་གྱིས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གཟུང་བས་མངོན་སུམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །རང་ལས་དེ་བདག་ཉིད་ལས
Chinese
因此，应当了知要证悟的事物。因此，《释量论》中说，由忆念关联而中断的相，能证悟隐蔽之义。因此，在证悟所要成立的事物之时，以何种相遍随而行，了知此相即是能成立者。并且，在执持关联之时，也要了知，以共同自性的相，见到何种所立之法与关联，那即是能成立者。因为没有差别，所以二种理路都说成是相总体的对境。现在，为了要阐明推论总体的对境，所以要显示现量自相的对境。另一方面，现量是与所见之差别相异的差别，即是其他的差别，也就是其他的相续。执持它就是了知。远离它就是脱离，因为脱离了它，所以凡是各自安住、各自决定的，就以它的自性来赋予形相，因为赋予自性，所以是有形相的。例如，从草中生出、从檀香木中生出等等，都属于面前安住之义的差别范畴，是了知其他意义和了知关联。因此，凡是现量具有自相，具有自本体的对境，就称之为现量。在这里，以刹那的差别来区分，就是无常。因为，对于任何差别，现量以力量生起决定的知识，以那个差别本身就称为现量与意义相应。刹那本身并没有执著的知识，因此它不是现量与意义相应。刹那的事物也不能被现量所获得，因此，现量 的量不是它的对境。然而，属于它的相续范畴的其他刹那才是对境。因此，量士夫的进入之处是决定的意义。因此，现量以各自决定的相续，执取与他相续相异的自性，所以现量是自相的对境。从自身，从那自性中
English
Therefore, it should be understood that the things to be realized. Therefore, in the Commentary on Valid Cognition, it is said that the sign interrupted by the memory of connection can realize the hidden meaning. Therefore, at the time of realizing the thing to be established, with what sign does it follow, and knowing this sign is the establisher. Moreover, at the time of holding the connection, it should also be understood that with the sign of common self-nature, seeing what kind of established dharma is related to the connection, that is the establisher. Because there is no difference, both kinds of reasoning are said to be the object of the general sign. Now, in order to clarify the object of the general inference, it is necessary to show the object of the self-characteristic of direct perception. On the other hand, direct perception is a difference that is different from the difference of what is seen, that is, another difference, that is, another continuum. Holding it is knowing. Being away from it is being separated, because it is separated from it, so whatever is dwelling separately and determined separately, it gives form with its own nature, and because it gives self-nature, it is formed. For example, things that are born from grass, born from sandalwood, etc., belong to the category of differences in the meaning of being in front, which is to know other meanings and to know connections. Therefore, whatever direct perception has its own characteristics and has the object of its own essence is called direct perception. Here, distinguishing by the difference of moments is impermanent. Because, for any difference, direct perception generates definite knowledge with power, and with that difference itself, it is called direct perception corresponding to meaning. The moment itself does not have the knowledge of attachment, so it is not direct perception corresponding to meaning. The thing of the moment cannot be obtained by direct perception, therefore, the measure of direct perception is not its object. However, another moment that belongs to its continuum is the object. Therefore, the place where the measurer enters is the determined meaning. Therefore, direct perception takes the self-nature that is different from other continuums with the continuum that is determined separately, so direct perception is the object of self-characteristic. From oneself, from that self-nature