Tibetan
་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་གྱི། དེའི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དུས་སུ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ། ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཚིག་ཤེས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཅི་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མཁས་པ་ལ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བརྩམས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རང་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པ་དེ་དག་ལ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚིག་ཀྱང་རང་ཉིད་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་ལ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་བརྩམས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་བྱིས་པས་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཤེས་པ་དོན་ཤེས་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་མི་ཤེས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་མི་ཤེས་པ་སྟོན་པར་མཛད་དེ། དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟགས་ལས་མ་འདས་པར་རྟགས་ཅན་གྱི་དོན་རྟོགས་པ་སྟེ། ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་དུ་བ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ཀྱང་རྟགས་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་བརྗོད་པ་མཐོང་ངོ༌། །གཞན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟགས་དེའི་ཆོས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་ཁྱབ་པར་ཟིན་པ་དང༌། ལྡོག་པ་ལྷག་པ་དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་པ་སྤོང་བ་དང་ལྷག་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་དག་རྟགས་དེའི་ཆོས་ཡོད་པ་བཏང་ནས་ལྷག་པ་དང་ལྡན་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །མ་ཁྱབ་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་མ་ཁྱབ་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། ཉེ་བར་སྡུད་པ་ནི་ཉེ་བར་གཏོད་པའོ། །དཔེ་ལ་ནུས་པ་མཐོང་བའི་རྟགས་ཡང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་ལ་སྡུད་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མཐུན་པའི་དཔེ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཉེ་བར་སྡོམ་པ་ནི་ཉེ་བར་གཏོད་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་བཅའ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཟློས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དེ་ཡང་ནུས་པ་མཐོང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཆོས་ཅན་ལ་ཉེ་བར་བསྡུས་པའི་བྱ་བ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་མཇུག་སྡུད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བལྟའོ། །འདི་དག་གི་བརྗོད་པ་ཡང་དེ་དག་གི་སྦྱོར་བས་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་ལ་བརྟེན་ནས་མེད་ན་མི་བྱུང་བར་ཤེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཆོས་ཅན་ལ་སྔར་བསྟན་པ་ཉིད་ན་ཆོས་ཅན་དང་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཉེ་བར་གཏད་པ་ཅི་ཞིག་བྱ། མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཡང་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་མཇུག་བསྡུ་བས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱན་མེད་དོ། །དེས་ན་བྱིས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དང༌། ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་ནས་མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། དེ་ལས་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གི་ནང་ནས། རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། ཚུལ་གསུམ་གང་ཡོད་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ཏེ། དེ་ལས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་མཐོང་བ་ནི་ཤེས་པ་སྟེ། ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ལས་རང་ བདག་ཉིད་ལ་ཡང་ཤེས་པ་སྐྱེ་པ་མ་ཡིན་ནམ། མོད་ལས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་ནི་སྨོས་པ་མ་བྱས་ཏེ། དེས་ན་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་སྨོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མཐོང་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ཐལ་བར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། རྟགས་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པ། གོ་བར་བྱེད་བའི་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཤེས་ཤིང་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དྲན་པས་བར་དུ་ཆོད་པའི་རྟགས་གོ་བར་བྱེད་པ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་མེད་ན་མ་འབྱུང་བ་འདྲེན་པས་བར་དུ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རང་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཐོང་བ་སྐྱེས་པའི་དུས་ན་ནི་རྟགས་ཉིད་དངོས་པོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ད་རུང་དུ་ཡང་རྟགས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་མཐོང་བ་ཞིང་དྲན་པས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་རྟགས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་གྱུར་བའི
Chinese
就會依賴於其他的。要知道它的陳述並非完全。意思是，在推斷自己的意義時，是完全確定的。推斷他人的意義，僅僅是陳述而已，因此不需要另外陳述。如果有人這樣說，學者的隨後陳述，並非依賴於近處的指示，也不是對詞語知識的定義的陳述，那樣說是對的。然而，無論如何，正確的知識也不是為了向智者展示而著述的。而是為了那些自己無法理解的人，同樣，詞語也是為了向那些自己無法陳述的人展示。這個陳述本身，無論是什麼樣的著作，都是為了讓孩子們理解。正確的知識不是無法理解的嗎？如果知道聲音和意義的聯繫，也知道意義，但不知道理解它的聲音的組合，那是不可能的。為了遣除這種疑惑，學者展示了無知。如實地，從標誌中沒有超出地理解了有標誌的事物，也就是說，從具有三種方式的標誌，煙霧中理解了所要證成的事物。即使如此理解，也能看到像標誌那樣說話陳述。展示其他的，就是標誌的法，也就是本質，如果沒有遍及地把握，以及反面的剩餘，那些被稱作 那樣的三種特徵。為了捨棄存在和展示剩餘，有理性的人等等，捨棄了標誌的存在的法，而說具有剩餘。展示不遍及，是因為不陳述沒有它就不會產生的自性，以及從它產生的特徵的關係，因此陳述了不遍及。標誌是沒有它就不會產生的，因此能讓人理解。展示剩餘，接近地集合就是接近地建立。在例子中看到能力的標誌，也將所要證成的有法集合起來，那就是接近地集合。那也是依賴於相似的例子，同樣聲音也是被造作的，應該那樣做，因此被稱作接近地建立。接近地總結就是接近地建立。
English
then it will depend on others. To know its statement is not complete. The meaning is that when inferring one's own meaning, it is completely certain. Inferring the meaning of others is merely a statement, so there is no need to state it separately. If someone says that the scholar's subsequent statement does not depend on the nearby indication, nor is it a statement of the definition of word knowledge, that is correct. However, in any case, correct knowledge is not written for the purpose of showing it to the wise. Rather, it is for those who cannot understand it themselves, just as words are shown to those who cannot state it themselves. This statement itself, whatever the writing, is for children to understand. Is correct knowledge not incomprehensible? If one knows the connection between sound and meaning, and also knows the meaning, but does not know the combination of sounds that understand it, that is impossible. In order to dispel this doubt, the scholar shows ignorance. As it is, without going beyond the sign, one understands the thing with the sign, that is, from the sign with three modes, one understands the thing to be proven from the smoke. Even if one understands in this way, one can see speaking and stating like a sign. Showing others is the dharma of the sign, that is, the essence, if it is not grasped pervasively, and the remainder of the opposite, those are called such three characteristics. In order to abandon existence and show the remainder, rational people, etc., abandon the existing dharma of the sign and say that it has a remainder. Showing non-pervasiveness is because it does not state the nature of what does not arise without it, and the relationship of the characteristics arising from it, therefore it states non-pervasiveness. The sign is what does not arise without it, so it can make people understand. Showing the remainder, closely gathering is closely establishing. Seeing the sign of ability in the example, and also gathering the subject to be proven, that is closely gathering. That is also relying on similar examples, and similarly sound is also created, it should be done that way, therefore it is called closely establishing. Closely summarizing is closely establishing.
Chinese
是也。要证成的意义是确立的意义。重复它就是结论。而且，为了遮遣对具有能见作用的因之法，以颠倒的方式理解，因此，应视其为以“声音是无常的”来作结论的自性。这些语句也以与那些结合不同的方式来表达。如果依赖于例子，则在已知无则不生的因之法上，当先前已显示时，与法之关联是确定的。对于它，还需要作什么接近的指示呢？完全成立的无则不生之因，显示了自己要证成的某些东西是存在的，因为是无则不生的缘故。因为对于它，因的境不存在错乱。为了遮遣它，结论也丝毫没有作用。因此，为了使孩童理解意义，并且也见到颠倒的理解，即使所说之名称没有差别，但为了显示能成立的次第，说出为他者利益的随理比量是必要的。如是显示了分类之后，为了显示定义而宣说。其中，在自义和为他义的随理比量中，自义的随理比量是：凡是具有三相的，就是具有三相的因，从它那里见到隐蔽的意义，就是知识，是确定的。如果从具有三相的因中，自己 难道不会生起知识吗？然而，没有说及隐蔽的意义。因此，如果仅仅说了具有三相的因，就会成为见到它的随理比量，为什么不会有这种过失呢？回答说：因是使人理解的，而使人理解的，也是了知并且忆念与要证成的事物之间的关联。正因为如此，才想要以忆念来间隔的因是使人理解的，因为以引出要证成的事物无则不生来间隔的缘故。当它的自有境的见生起之时，因本身就是事物本身，但仍然没有成立为因。凡是以见到关联并且忆念而生起的知识，那必定是由因所知的之外的其他东西。
English
It is so. The meaning to be proven is the meaning of establishing. Repeating it is the conclusion. Moreover, in order to negate the wrongly understanding of the object of the reason that has the function of seeing, it should be regarded as the nature of concluding with "sound is impermanent." These statements are also expressed differently from those combinations. If relying on examples, then on the object of the reason that is known to be non-arising without it, when it has been shown before, the connection with the object is certain. What need is there to give a closer indication to it? The reason that is fully established as non-arising without it shows that some of what is to be proven by itself exists, because it is non-arising without it. Because for it, there is no confusion in the object of the reason. To negate it, the conclusion also has no function at all. Therefore, in order for children to understand the meaning, and also to see the inverted understanding, even if the names spoken do not differ, it is necessary to express the inference for the sake of others in order to show the order of what can be established. Having shown the classification in this way, it is explained in order to show the definition. Among the inferences for oneself and for others, the inference for oneself is: whatever has the three aspects is the reason with the three aspects, and seeing the hidden meaning from it is knowledge, it is certain. If knowledge does not arise in oneself from the reason with the three aspects, However, the hidden meaning is not mentioned. Therefore, if only the reason with the three aspects is mentioned, it will become an inference of seeing it, why would there not be this fault? The answer is: the reason is what makes one understand, and what makes one understand is also knowing and remembering the connection with what is to be proven. Precisely for this reason, it is desired that the reason that is interrupted by memory is what makes one understand, because it is interrupted by bringing out that what is to be proven does not arise without it. When the seeing of its own object arises, the reason itself is the thing itself, but it is still not established as the reason. Whatever knowledge arises from seeing the connection and remembering, that must be something other than what is known by the reason.