Tibetan
ག་གསལ་བའི་བྱ་བ་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་བདག་གཅིག་པུ་གསལ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ན་མ་རིག་པས་བསླད་པས་གཉི་ག་གསལ་བར་བྱེད་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདི་ལ་དོན་དམ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་རེ་ཞིག་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་རང་གསལ་བ་ལ་ནི་གདོན་མི་ཟ་སྟེ་དེ་མེད་ན་མྱོང་བ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་བདག་མ་ཡིན་པ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་རིགས་ཏེ། ཡུལ་ཐ་དད་ཀྱང་ཡུལ་ཅན་ཐ་མི་དད་པར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དང་ཤས་པའི་རང་བཞིན་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་དེ་ཡང་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ན། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པས་མཐོང་འགྱུར་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་ན་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་ནི་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རང་དང་གཞན་རིག་པ་གཉིས་ཀྱི་འགལ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན། རིག་པ་དེ་གཉིས་གཞན་དུ་བདག་དང་བདག་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་གཅིག་པར་གསལ་བར་འགྱུར་ན། རིག་པ་ནི་གཉི་གའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །གང་ཡང་གང་ཞིག་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་གསལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་བཞེད་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་དེ་ལ་ཡང་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་མི་གསལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དོན་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རིག་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པའི་རིག་པ་གང་ཞིག་གང་དང་འབྲེལ་པར་སྣང་བའི་རིག་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །གཞན་དང་འབྲེལ་པར་སྣང་བའི་རིག་པ་ཉིད་ལ་ནི་དེ་དང་འབྲེལ་པས་ཁྱབ་སྟེ། འབྲེལ་པ་མེད་པ་དེ་ལྟར་སྣང་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དུས་མཚུངས་པར་སྣང་བ་དེ་གཉིས་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་མེད་ལ། ཡོད་ཀྱང་དེ་ནི་འབྲེལ་པར་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་དང་དུ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་ དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་འབྲེལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་འབྲེལ་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་དུ་འབྲེལ་པ་ཚོལ་བ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་ན་རིག་པ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་པར་སྣང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
正如陈述显现之作用，了知也是，当唯独自性显现之作用发生时，因无明所染污，故显现为二者皆显现。那么，对此而言，究竟真实为何呢？有些人说，要知道，觉性自明之体性是不可否认的，因为若无此，则一切体验皆将不复存在。自性所体验的，又怎会是他者的呢？因为自与非自是互相排斥而存在的，所以那些体验也理应互相矛盾。即使所缘不同，所缘者不异也是不合理的，他们这样说。如果那样的话，不真实的相状与觉知的自性就是相违的，因为事物与非事物是互相排斥而存在的，如同有与无一样。因此，如果它不显现于此，又怎能被错觉所见呢？当这样说时，导师自己已经说了显现。此外，自与他二者觉知的矛盾又是怎样的呢？如果那二者觉知是他者的，是自与非自的自性，那么当显现为一时，觉知就不是二者的自性，然而却是觉知的自性本身。如果任何事物不是显现的自性，那么它就不是显现的，如果有人这样说，那么不真实的相状也必然不显现。因此，应当了知，这另有他义。任何应被了知的觉知，与任何事物相关联而显现的觉知，与彼事物并非他体，例如自性一般。与他者相关联而显现的觉知本身，必然遍及与彼者的关联，因为若无关联而如此显现，则太过分了。如果本身是异体，那么同时显现的二者就没有因果之事物，即使有，那也不是显现关联的理由，如同无与烟雾一般。也不是所缘与所缘者之事物间的关联，因为在无相之侧，显现关联本身就是所缘与所缘者之事物，并且也正在彼者本身中寻找关联作为理由，因为若无关联，则将导致与一切觉知相关联而显现。
English
Just as the act of making manifest is stated, so is knowing. When the act of making manifest occurs solely by itself, it appears that both are made manifest because it is defiled by ignorance. Then, what is ultimately true in this? Some say that it is undeniable that the nature of awareness is self-illuminating, because if it were not, all experiences would cease to exist. How could what is experienced by oneself be another's? Because self and non-self exist in mutual exclusion, those experiences should also be mutually contradictory. Even if the objects are different, it is not reasonable for the experiencer to be non-different, so they say. If that were the case, the unreal aspect and the nature of awareness would be contradictory, because things and non-things exist in mutual exclusion, like existence and non-existence. Therefore, if it does not appear here, how can it be seen by delusion? When this was said, the teacher himself had already spoken of appearance. Furthermore, what kind of contradiction is there between self and other awareness? If those two awarenesses are other, are the nature of self and non-self, then when they appear as one, awareness is not the nature of both, but rather the nature of awareness itself. If anything is not the nature of manifestation, then it is not manifest, if someone says this, then the unreal aspect will necessarily not appear. Therefore, it should be understood that this has another meaning. Whatever is the awareness to be known, the awareness that appears in relation to anything is not different from that thing, just like self. The awareness that appears in relation to another is necessarily pervaded by the relation to that other, because if it appeared that way without relation, it would be too extreme. If it is itself different, then the two that appear simultaneously do not have the nature of cause and effect, and even if they do, that is not the reason for the appearance of relation, like non-existence and smoke. Nor is it a relation of object and subject, because on the side of the formless, the appearance of relation itself is the object and subject, and it is also in that itself that the relation is sought as a reason, because if there is no relation, it would lead to appearing in relation to all awarenesses.
Tibetan
།དེས་ན་འདིར་ཐ་དད་པ་ལ་ནི་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་རྒྱུ་འབྲེལ་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ན། འདྲེས་པར་སྣང་བ་ལ་ཐ་མི་དད་པས་ཁྱབ་ལ། ཐ་མི་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་འགལ་བས་ཁྱབ་པ་དམིགས་པའོ། །མི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡང་རིག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མེད་མོད་དངོས་པོ་ལ་མེད་པའི་འབྲེལ་པ་བསམས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཇི་ལྟར་གསལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་ལ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་སོ། །རྣ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་དམིགས་པའི་དོན་ནི་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་དོན་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དམིགས་པའི་དོན་གཞན་ཡིན་ལ། རིག་པའི་དོན་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་དུས་མཉམ་པར་སྣང་བའི་དོན་གསལ་བའི་དོན་དུ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་དང༌། རིག་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཐ་དད་པར་མི་འདོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲས་པ་ལ་ཡང༌། སློབ་དཔོན་གྱིས། དེའི་ཕྱིར་སྣང་དོན་དེ་བློ་དག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་སེལ་བ་གཉིས་པོ་འདི་ཉིད་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྨྲ་བའི་ཚུལ་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ནི་རང་རང་རིག་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་དེ། རྟོག་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་བདག་ཉིད་རིག་པ་འདི་བདག་ཉིད་རིག་པའི་རང་བཞིན་དེའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གཞག་འཇོག་གི་དངོས་པོ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་དང་བསྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ རིག་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ནི་བདག་ཉིད་རིག་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུའི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་འདྲ་བ་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འཁྲུལ་པས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ལ་ཚད
Chinese
因此，在此，对于差别，由于混合显现的因不适宜作为关联，所以周遍的无现见，从不相顺的方面退还时，混合显现为无差别所周遍，并且无差别与差别相违所周遍是现见的。如果说，不真实的相也是与识一同没有关联吗？虽然没有，但对于事物，思量没有的关联有什么用呢？如果问：如何变得明了呢？答：由于无明的力量，已经说过了。正因为如此，对于蓝色等显现，由于没有自性差别，所以蓝色等是彼之自性，因此，就显现的自性本身而作名言。无相的方面所缘的意义是混合显现的意义，而且，那也是如此明了的。因此，所缘的意义是其他的，识的意义也是其他的，所说的那些是明了的。因此，在那样的无相的方面，同时显现的意义，为了明了的意义而一同缘是决定的，并且，识是作为理由而说的。对于有相的方面，不希望所取的相显现为差别，因此，对于说有相者，阿闍黎说：因此，显现义即是智慧。等等，以此来显示遣除无相的方面，这二者本身将要显示。因此，对于识的说法方式，执取的相的分别的自性，希望是各自自证的成立者，因为从分别的自性，此自性识是安立自性识的自性的事物之故。这是这样说的，从安立的实物，有应成和能成的名言，因为识是了知的自性之故，所以是差别性的自性 识的名言。因此，对于说识者，执取的相是安立自性识的因的量。对于外境的事物，相似是量，而且，那也是由错乱而确定为差别性的。显现为喜悦等自性的识的自性也是果，因此，对于那
English
Therefore, here, for differences, since the cause of appearing mixed is not suitable as a connection, the pervasion is not observed, and when reverting from the dissimilar side, the appearance of being mixed is pervaded by non-difference, and the pervasion that non-difference and difference are contradictory is observed. If it is said, is the unreal aspect also without connection with consciousness? Although it is not, what is the use of contemplating a non-existent connection for things? If asked, how does it become clear? The answer is: due to the power of ignorance, it has already been said. Precisely because of this, for appearances such as blue, since there is no difference in nature, blue and so on are the nature of that, therefore, the term is made for the nature of appearance itself. The meaning of focusing on the aspect of non-appearance is the meaning of appearing mixed, and that is also clear in that way. Therefore, the meaning of the object is different, and the meaning of consciousness is also different, what is said is clear. Therefore, in that aspect of non-appearance, the meaning of appearing simultaneously, focusing together for the sake of clarifying the meaning is definite, and consciousness is stated as the reason. For the aspect with appearance, it is not desired that the appearance of what is grasped appears as different, therefore, for those who speak of having appearance, the teacher says: Therefore, the meaning of appearance is wisdom. And so on, this will show the elimination of the aspect of non-appearance, these two themselves will be shown. Therefore, for the way of speaking about consciousness, the nature of the conceptualization of grasping is desired to be the establisher of self-awareness, because from the nature of conceptualization, this self-awareness is the object of establishing the nature of self-awareness. This is said in this way, from the established entity, there are the terms of what is to be proven and what proves, because consciousness is the nature of knowing, therefore, it is the term of the distinctive self-awareness. Therefore, for those who speak of consciousness, the aspect of grasping is the valid measure of the cause of establishing self-awareness. For external objects, similarity is the valid measure, and that is also determined as difference due to delusion. The nature of consciousness that appears as the nature of joy and so on is also the result, therefore, for that