Chinese
如果所缘未达究竟，那么因为安住于后后的所缘，自己的所缘就无法成就。因此说，前前之境不会成就。如果心想：如果后后的意识不生起，那么先前的意识就不会成就。既然是先前的意识所生起，那么先前和后后的境就必定成就，为什么说即使意义相违也不会了悟呢？对于这个疑问，回答说：即使一个意识没有成就，一切都不会成就。如果先前的意识存在，就能缘取某些事物，那么如果对意识的意识一点也不了知，那么，因为意识没有成就，事物就不会成就，所以才要寻求意识的意识。因此说，如果一个没有成就，一切都不会成就，所以什么也不会了悟。如果心想：当所缘达到究竟时，一切就都缘取了吗？对此，也说了它的生起是究竟的，因为一切都能生起缘取自身的意识。如果一个意识不能生起具有自身之境的其他意识，那么一切都不会改变，因为没有自证，所以对一切都没有差别。如果有些是自证，那么也会达到究竟。否则就不是。如果没有究竟，也会变成盲人和哑巴，这与经验相违背。如果承认在某个地方所缘是究竟的，那么究竟的所缘就是自己的自性，没有其他，会缘取我和境的形象，其他的，也就是先前的所缘，也会变成自和他者的觉性的自性。因为没有差别的因，所以一个本身和另一个与自证的自性相离是不合理的。因此，这个论证成立。因为差别被设定为次第的理由。如果一个缘取两个，那么一个的行为就不合理，因为如果一个只是刹那，那么在第二个行为的时候就不会存在。如果不是刹那，那么它就没有差别，因为没有能力区分，所以与自身自性相关的一切行为都会同时发生。因此，
English
If the object of focus is not ultimately reached, then because one dwells on subsequent objects of focus, one's own object of focus cannot be accomplished. Therefore, it is said that the earlier and earlier objects will not be accomplished. If one thinks: if the later consciousness does not arise, then the earlier consciousness will not be accomplished. Since it is generated by the earlier one, then the objects of the earlier and later ones must be accomplished, why is it said that even if the meanings are contradictory, one will not realize it? To this doubt, it is explained: even if one consciousness is not accomplished, everything will not be accomplished. If the earlier consciousness exists and some things are focused on, then if one does not know even a little about the consciousness of consciousness, then, because consciousness is not accomplished, things will not be accomplished, so one seeks the consciousness of consciousness. Therefore, it is said that if one is not accomplished, everything will not be accomplished, so nothing will be realized. If one thinks: when the object of focus reaches the ultimate, will everything be focused on? To this, it is also said that its arising is ultimate, because everything can give rise to the consciousness that focuses on itself. If one consciousness cannot give rise to another consciousness that has its own object, then everything will not change, because without self-awareness, there is no difference to everything. If some are self-aware, then they will also reach the ultimate. Otherwise, it is not. If there is no ultimate, one will become blind and dumb, which contradicts experience. If one admits that the object of focus is ultimate in some place, then the ultimate object of focus is one's own nature, without anything else, and the image of self and object will be focused on, and the other, that is, the earlier object of focus, will also become the nature of self and other's awareness. Because there is no cause for difference, it is unreasonable for one itself and another to be separated from the nature of self-awareness. Therefore, this argument is established. Because difference is set as the reason for sequence. If one focuses on two, then the action of one is unreasonable, because if one is only momentary, then it will not exist at the time of the second action. If it is not momentary, then it has no difference, because there is no ability to distinguish, so all actions related to one's own nature will happen simultaneously. Therefore,
Tibetan
གཏན་ཚིགས་འགྲུབ་པོ། །གང་ཞིག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཟླ་བ་གཅིག་ལས་གཉིས་པ་བཞིན་ནོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཡང་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་མ་ངེས་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དང་འགལ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པས་ཐ་དད་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གི་སྒྲ་ནི་གཏན་ཚིགས་གཞན་གསལ་བ་སྟོན་པ་ནི་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རིག་པའི་སྒྲ་འཛིན་པའོ། །རིག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འདིའི་དོན་ནི་དེ་ལྟར་གསལ་བའོ། །རིག་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཏེ་རིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་གསལ་བར་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རིག་པ་རིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་གསལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རིག་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་རིག་བ་ནི་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་གྱི། གཞན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རིག་པ་ནི་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །རིག་པ་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་དུ་ཆུག་མོད། རིག་པ་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་གསལ་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཉིད་ག་ལས་ཤེ་ན། དེ་གཞན་འགའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་པ་དེ་གཞན་འགའ་ཞིག་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་རིག་པ་ནི་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ནི་གསལ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གསལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲོན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གསལ་བའི་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྒྲོན་མ་ལས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དེས་ན། བུམ་པའི་གསལ་བ་སྒྲོན་མའི་བདག་ཉིད་དུ་གསལ་བ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྒྲོན་མ་ལས་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་པས་དོན་གསལ་ བར་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་ཁོ་ནའོ། །བདག་རིག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་བདག་ཉིད་གསལ་བ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལས་རང་བཞིན་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེས་ན། བདག་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི
Chinese
论式成立。凡是与某事物一同显现的事物，就不是与该事物相异的，例如从一个月亮显现出两个月亮一样。蓝色等所取的对境之相，也是与识一同显现而确定的。相异则遍及一同显现不确定，因为没有关联的缘故。与此相反的是一同显现确定，因此，能遍的反面，以显现而遮止了相异。又字是显示其他论式成立，即是“识”也。名为“也”的语声，是执持识的语声。名为“识”的这个语声的意义是，如是显现。识就是如是，即是于识的自性中极明显地显现，而不是其他的。又，如何识于识的自性中显现呢？说“彼”字，因为识就是它的自性之故，因为是显现的自性之故。如此说来，因为识是显现的自性，而不是其他的，因此识是在识的自性中显现的。识是显现的自性固然可以，但识仅仅在体验的自性中显现，而不是在其他中显现，这些是从何而来的呢？说“它不是其他的”，因为识不是其他任何事物的体性，然而仅仅是知识，因此识仅仅在体验的自性中显现。如果名为“显现”是与显现者相异的事物的自性，那么显现就不会在显现者的自性中显现，例如灯和一同成为一个识的对境，名为显现的显现者是与灯不同的体性，因此，瓶子的显现在灯的自性中显现，然而却是与灯不同的自性一样。识所显现的对境，不是与识不同的自性，然而仅仅是识。如自证识一样，例如自性显现不是与显现者不同的自性，因此，自性显现的
English
The argument is established. Whatever is definitely perceived together with something is not different from it, just as two moons appear from one moon. The aspects of objects such as blue are also definitely perceived together with consciousness. Difference is pervaded by the uncertainty of simultaneous perception, because there is no connection. The opposite of this is the certainty of simultaneous perception; therefore, the opposite of the pervasive factor, by being perceived, prevents difference. The word 'also' indicates that another argument is being clarified, which is 'consciousness' also. The word 'is called' holds the sound of consciousness. The meaning of this word 'consciousness' is that it appears as such. Consciousness is thus, it appears very clearly in the nature of consciousness, and is not other. Furthermore, how does consciousness appear in the nature of consciousness? It is said 'that,' because consciousness is its very nature, because it is the nature of clarity. Thus, because consciousness is the nature of clarity and is not other, therefore consciousness appears in the nature of consciousness. It may be granted that consciousness is the nature of clarity, but how is it that consciousness appears only in the nature of experience and not in anything else? It is said, 'It is not something else,' because consciousness is not the essence of anything else, but is only knowledge, therefore consciousness appears only in the nature of experience. If 'appearance' were the nature of an object different from what makes it appear, then appearance would not appear in the very nature of what makes it appear, just as the illuminator of appearance, which is a lamp, and which becomes the object of a single consciousness together with the lamp, is of a nature different from the lamp. Therefore, the appearance of the pot appears in the nature of the lamp, but is of a nature different from the lamp. Whatever object is made clear by consciousness is not of a nature different from consciousness, but is only consciousness. Like self-awareness, for example, self-illumination is not a nature different from the illuminator, therefore, the self-illuminating