Tibetan
ཡིན་ཏེ། གཉི་གའི་རྟེན་ཡང་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲའི་བྱེ་བྲག་ཆོས་ཅན་ལ་སྒྲའི་སྤྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་བ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་ཡང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲའི་སྤྱིའི་ཆོས་ཅན་ལ་སྒྲའི་ཁྱད་པར་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྔ་ མ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་མ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན་ལ་དོན་གྱི་སྤྱི་བསྒྲུབ་བྱར་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་སྒྲ་ལྷན་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་ཁྱད་པར་གྲུབ་ན་ཡང་དོན་གྱི་སྤྱི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ཉེ་བར་བླངས་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་སྤྱི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁྱད་པར་དང༌། རྟགས་སྒྲ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཅན་ཡང་རྟགས་ཀྱི་བྱ་བའི་སྔོན་རོལ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་སྔོན་རོལ་དུ་དོན་གྲུབ་ན་སྒྲ་སྦྱར་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་རྣམས་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲ་ལས་དོན་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཚད་མ་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །འདིར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། འཇུག་པའི་ཡུལ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚད་མར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཚིག་ལས་དོན་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི། གང་གིས་བུམ་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་འགའ་ཞིག་སྤངས་ནས་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་འཇུག་པའི་ཡུལ་འགའ་ཞིག་བཞག་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པའི་འཇུག་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་དག་ནི་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པར་སྤྲོའི། བུམ་པའི་སྒྲས་ནི་ཡུལ་འགའ་ཞིག་གིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བུམ་པ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་དེ་དག་དེ་ལ་མ་མཐོང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྒྲ་དེ་དག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པར་རུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ན། གང་ལ་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་
Chinese
是的，因为二者的所依也是法。声音的差别作为法，声音的共同性也不是理由，因为那与意义没有关联。声音与意义的关联是所说和能说，而差别也不是能说。声音的共同性作为法，声音的差别也不是理由，那也如前一样，因为与所要证实的意义没有关联。如果意义的差别作为法，意义的共同性被理解为所要证实，即使那样，意义的差别与声音一起，没有所说和能说的实体，因此不应理作为宗法的自性。即使意义的差别成立，由于意义的共同性成立，因此取近的理由是无意义的。即使意义的共同性是法，由于所要证实的差别和理由声音没有关联，因此本身不是理由。法也是理由的作用之前成立的，因此在声音结合之前，如果意义成立，结合声音有什么用？如果本身不成立，又怎么会是法呢？因此，声音等没有宗法，因此从两种方式的声音中无错乱地理解意义是其他的量，这是其他人的观点。这里应当考察：将进入的境分别安立的是量。对此，即使与将要表达的外境意义有联系，但是从词中产生理解意义的知识，凭借那，凭借什么，寻求瓶子意义的某些舍弃，而进入某些，安立进入的某些境是不存在的。像这样，与境的差别相关的进入的境的实物，人们乐于进入。瓶子的声音没有指示以某些境差别开来的瓶子，怎么会对那进入呢？为了指示那，如果没有在那见到那些，等等这样说，那些声音不是见到与所要证实的实物相关联的宗的差别法，人们会对什么进入呢？
English
Yes, because the basis of both is also a dharma. The particularity of sound as a dharma is also not a reason for the generality of sound, because it has no connection with meaning. The connection between sound and meaning is what is said and what is said, and the difference is also not what is said. The generality of sound as a dharma is also not a reason for the particularity of sound, that is also as before, because it has no connection with the meaning to be proven. If the particularity of meaning as a dharma, the generality of meaning is understood as what is to be proven, even so, the particularity of meaning and sound together, there is no entity of what is said and what is said, therefore it is not reasonable as the nature of the property of the subject. Even if the particularity of meaning is established, since the generality of meaning is established, therefore taking the proximate reason is meaningless. Even if the generality of meaning is a dharma, since the difference to be proven and the reason sound have no connection, therefore it is not itself a reason. The dharma is also established before the function of the reason, therefore before the combination of sound, if the meaning is established, what is the use of combining sound? If it is not established itself, how can it be a dharma? Therefore, sounds etc. do not have the property of the subject, therefore understanding meaning without confusion from the sound of two ways is another valid cognition, this is the view of others. Here it should be examined: what distinguishes the object of entry is considered valid cognition. To this, even if it has a connection with the external object meaning to be expressed, but the knowledge of understanding meaning arises from the word, by means of that, by means of what, some seeking the meaning of the pot abandon, and enter some, establishing some object of entry is non-existent. Like this, the actual objects of the object of entry related to the difference of the object, people are happy to enter. The sound of the pot does not indicate the pot distinguished by some object, how can one enter that? In order to indicate that, if those are not seen in that, etc. it is said like this, those sounds are not seen as the particular dharma of the subject that can be related to the object to be proven, what will people enter?
Tibetan
དོན་ཅི་ཞིག་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད། འགའ་ཞིག་ཏུ་རང་གི་དངོས་པོ་མཐོང་བ་ན་དེར་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཉེ་བ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ན། སྐྱེས་བུ་གང་ལ་སྒྲ་མཐོང་བ་དེ་ལ་ནི་དོན་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་ནུས་པ་ མ་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་བུམ་པ་གནས་པ་དེར་ནི་སྒྲ་མ་མཐོང་སྟེ། དེས་ན་སྒྲ་ནི་རང་གི་ཡུལ་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ཉེ་བར་སྡུད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པའམ་ལྡོག་པར་བྱེད་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཞིག་སྤོང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་དབེན་པའི་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བཟོད་པའི་ཚིག་སྟེ། སྒྲ་གང་ཞིག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་བྲལ་བས་ན་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་མི་བསྒྲུབ་ཅིང༌། འགའ་ཞིག་ཏུ་འགའ་ཞིག་འགོག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་ཡན་ལག་སྡུད་པ་མ་ཡིན་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བདག་གིར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་མི་བཟོད་པའོ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲ་རྣམས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་མཚུངས་པར་མཐོང་ནས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ཞིག་དང་སྒྲ་སྔར་འབྲེལ་པར་མཐོང་བ་དེ་ལ་དྲན་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་དེ་དག་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་སྔར་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དྲན་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པ་སྔ་ན་མེད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་རྟོགས་པ་ཡང་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་དོ། །དྲན་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་དེར་ཡང་དྲན་པའི་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པ་ཡང་དྲན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པ་ལས་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་དུ་རྟགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལས་སྔ་ན་མེད་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་རྟོགས་པར་བྱ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཉི་ག་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་རྟགས་དག་མཐོང་བ་ཙམ་ལ་དྲན་པ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་དོན་གྱི་ཤུགས་ལས་ཡིན་པའི་ཡུལ་དང་དུས་གཞན་ན་གནས་པའི་མེས་ནི་ཡུལ་
Chinese
以何种方式来接近要证成的事物呢？在某些情况下，当看到自己的事物时，显示出没有它就不会产生的事物是接近的，这被认为是进入的支分。对于能够听到声音的人来说，没有能力接近要证成的事物。在某个方向等地方，瓶子存在的地方就听不到声音。因此，声音不是在自己的领域中接近要证成的事物，所以它不是进入或退出的原因。同样，对于那些成为舍弃之自性的进入之境的事物，也不是显示与要证成的事物无关的某些方面。哦，这个词是无法忍受的。因为声音不具备方向的属性，所以无法证成某些方向，并且在某些情况下不会阻止某些事物，因此，认为它不是进入和退出的支分，而是真实的量，这是无法忍受的。另一方也认为声音类似于比量，因此提到了“什么”等等。对于那些先前看到与声音相关的事物，会引发记忆。因此，它们是真实的量。如果因为引发记忆就不是真实的量，那么比量也会变成不是真实的量，因为它也是先前见过的境。如果说它能理解先前没有的境的差别和关联，那么从声音产生的理解也与境的差别有关联。如果说记忆的境是不确定的，那是不对的，因为在那里也与记忆的境和时间的差别有关联。依赖于事物的境的差别和关联，与依赖于记忆的境的差别和关联，只有少许差别。在所有情况下，都应该说，要从作为理由的所证成的事物中理解先前没有的少许事物。因为这两者之间没有差别。因为声音和作为理由的事物，仅仅是看到就能产生记忆的行为，没有差别。境和时间的差别也是从意义的力量产生的，存在于其他境和时间中的火是境
English
In what way does one approach the object to be proven? In some cases, when one sees one's own object, showing that the object that cannot arise without it is close is considered a limb of entering. For someone who can hear sound, there is no ability to approach the object to be proven. In a certain direction, etc., where a pot exists, sound is not heard. Therefore, sound is not approaching the object to be proven in its own domain, so it is not a cause of entering or retreating. Similarly, for those things that become the object of entering with the nature of abandonment, it is also not showing certain aspects that are devoid of the meaning of the object to be proven. Oh, this word is unbearable. Because sound does not possess the attribute of direction, it cannot prove certain directions, and in some cases it does not prevent certain things, therefore, considering it not a limb of entering and retreating, but a true measure, is unbearable. The other party also sees sounds as similar to inference, so they mentioned "what" etc. For those who have previously seen things related to sound, it evokes memory. Therefore, they are true measures. If because it evokes memory it is not a true measure, then inference would also become not a true measure, because it is also the object of what has been seen before. If it is said that it understands the difference and connection of the object that was not there before, then the understanding arising from sound is also related to the difference of the object. If it is said that the object of memory is uncertain, that is not correct, because there too it is related to the difference of the object and time of memory. The difference and connection of the object that relies on things, and the difference and connection of the object that relies on memory, have only a slight difference. In all cases, it should be said that one should understand a little something that was not there before from the object to be proven as the reason. Because there is no difference between the two. Because sound and the object as the reason, merely seeing them evokes the act of memory, there is no difference. The difference of object and time also arises from the power of meaning, and fire existing in other objects and times is the object.