Tibetan
ཡང་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་ནི་འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ངེས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་ནི་བལྟ་བར་བྱ་བ་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་སྣང་བ་ན་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་ནི་རྣམ་པར་ངེས་པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྔོན་པོ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་སྣང་བའི་རང་བཞིན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དམ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟའོ། །འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་འགའ་ལས་ནི་གཉི་གའི་ཐུན་མོང་གི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ལ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་སྒྲོ་འདོགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དག་རྣམ་པར་གནས་པ་དེ་དག་ཉིད་གཅིག་སྣང་བ་ན་རང་བཞིན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་ནི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་དང་ལྡན་པར་སྣང་བར་ངེས་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་པོའི་སྣང་བ་ནི་ཤེས་པས་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་ཤེས་ཀྱི། བདེ་བའི་རྣམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གང་ཞིག་ཤེས་པས་རང་བཞིན་གང་སྤངས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞི་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ལས་གཞན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པའི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔོན་པོ་ཉིད་དང་དབྱིབས་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་བདེ་བ་ནི་ནང་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གནས་དབྱིབས་མེད་པ་དེར་གྱུར་པའི་སྔོན་པོས་སྟོང་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་དེ། གཟུང་བའམ་ཡང་ན་འཛིན་པར་གསལ་བ་ལས་དེ་ནི་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་བདེ་བའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ གཟུང་བ་དེའི་འཛིན་པར་བྱེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དག་འགལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མྱོང་བ་དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་བཞིན་ནོ། །སྔོན་པོ་དང་བདེ་བ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་སྤངས་ནས་དུས་གཅིག་ཏུ་འགལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ།
Chinese
再者，这是很明显的。因为没有谁能确定蓝色不是刹那，因为刹那本身不是自性确定的。如果像快乐等一样，刹那本身有一点确定性，那么当看到它完全被抛弃时，就会确定它不是刹那。然而，刹那本身没有任何确定性。因此，当蓝色显现时，就会怀疑显现的自性是刹那还是非刹那。由于某些错误的因素，会将非刹那的标签强加于两者共同的自性之上。因此，当那些真实存在的事物显现为一个时，可以确定它们是空无其他自性的。刹那本身没有任何形状，因此不能确定它看起来具有完全被抛弃的特征。蓝色的显现被意识知晓为完全抛弃了快乐的形状，但它不是快乐的形状。意识体验到某种自性抛弃了某种自性，那么由于相互抛弃，它就与那自性不同。因此，体验到的快乐与作为执著之基础的所取相分离，它空无蓝色本身、形状以及与执著分离的所取相。即使那样，也可以确定快乐体验到的是空无蓝色的，因为蓝色变成了内在执著的无形状之处。体验到的与所取相分离的快乐，不可能与能取相分离。从所取或能取的显现来看，它不是所取，因此它就是能取。因此，这样一来，任何快乐的形状，都可以确定是那个所取的能取者。因此，那些具有相反自性的对境的体验，不是依赖于一个自性的，例如快乐和痛苦的对境。蓝色和快乐也是相互抛弃，并在同一时间体验到是相反的。
English
Furthermore, it is clear. Because no one can be certain that blue is not momentary, because momentariness itself is not of a certain nature. If momentariness itself had a little certainty, like happiness and so on, then when it is seen that it is completely abandoned, it would be certain that it is not momentary. However, momentariness itself has no certainty at all. Therefore, when blue appears, there is doubt as to whether the nature of appearance is momentary or non-momentary. Due to some erroneous factors, the label of non-momentary is imposed on the common nature of both. Therefore, when those truly existent things appear as one, it can be determined that they are empty of other natures. Momentariness itself does not have any shape, so it cannot be determined that it appears to have the characteristic of being completely abandoned. The appearance of blue is known by consciousness to have completely abandoned the shape of happiness, but it is not the shape of happiness. Whatever nature is experienced by consciousness as having abandoned some nature, then due to mutual abandonment, it is different from that nature. Therefore, the happiness that is experienced as being separate from the apprehended aspect, which is the basis of attachment, is empty of blue itself, shape, and the apprehended aspect that is separate from attachment. Even so, it can be determined that happiness experiences emptiness of blue, because blue has become the shapeless place of inner attachment. Happiness experienced as being separate from the apprehended aspect cannot be separate from the apprehending aspect. From the appearance of the apprehended or the apprehending, it is not the apprehended, therefore it is the apprehending itself. Therefore, in this way, whatever the shape of happiness is, it can be determined to be the apprehender of that apprehended. Therefore, those experiences of objects with contradictory natures do not depend on one nature, such as the objects of happiness and suffering. Blue and happiness are also mutually abandoned and experienced as contradictory at the same time.
Tibetan
།གཅིག་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཐ་སྙད་ནི་འགལ་བའི་ཆོས་འདུ་བ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་དེས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ལས་ཐ་དད་པར་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱི་དབང་གིས་གྲུབ་པས་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་གཉི་ག་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་དུ་མ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཅི་སྟེ་གཅིག་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་གཅིག་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དེའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རིག་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བས་འབྲས་བུར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རིག་པ་ནི་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་སྣང་བ་གང་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གང་ཞིག་གང་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་རིག་པར་གྱུར་པ་དེ་དོན་དམ་པར་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཐ་དད་པར་གྱུར་ན་ནི་འོ་ན་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཞིག་འགའ་ལས་ཀྱང་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཕྱིའི་དོན་གྱི་ཚུལ་ལ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་བཀག་ནས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེའི་ཚེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཐ་མི་དད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་སྐད་དུ་མ་རྟོགས་པ་ལས་བཟློག་པ་དང༌། སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ན་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་གཞན་གྱིས་མ་ཤེས་ཏེ། རང་བཞིན་གསུམ་ནི་ གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དངོས་མཐོང་མེད་ཕྱིར་གཅིག་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དག་གིས་སྟོན་པར་བྱེད་དེ་བློའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །མ་རིག་པས་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་རྣམ་པར་བསླད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་བློའི་བདག་ཉིད་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང༌། རིག་པ་རྣམས་ཐ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་བཅས་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྔགས་གྲུབ་པ་དང་སྨན་ལ་སོགས་པས་མིག་བསླད་པ་སྟེ
Chinese
具有一个所缘的体验的名称，被仅仅是具有不含矛盾法聚集的自性之所缘的因所遍及，具有矛盾法的所缘与遍及相违。领受安乐等自性的执持相与所取相各别，是由体验本身的力量所成立，因此应当成立名称。如果那二者是实物，那么就应当成立多数。如果一个是无实物，那么就是无一。执持相的所取相执持安乐等自性，凡是说识是果的，那也是显现，因此所取和执持相以及安乐等自性识是第三者。具有遣返理由的是显现的自性，而不是其他的相，如同刹那。再者，凡是完全舍弃某物而成为识，那在究竟上是与它各别的。如果由于遣返的理由而成为各别，那么，青色等任何事物都不会与任何事物各别，因为没有其他的各别之因。当遮止外境的体性上没有相的方面，而安立具有相的方面时，那时依赖于随后的比量不相同，而说这与不领悟相违，与非青色相违是一个识，但不是由体验所成立。那怎么是具有遣返理由的自性，也不是被其他所知，三种自性是成立的。因此说：因为没有现量见，所以不是一。这些偈颂显示了，什么是没有智慧自性的种种差别的。凡是被无明所见，颠倒且被迷惑的那些，会与所取和执持以及识等各别一起，了悟智慧的自性，例如咒语成就和药物等迷惑眼睛一样。
English
The term for experiencing a single object is pervaded by the cause of merely having an object of nature devoid of contradictory aggregates, and the object with contradictory qualities is contradictory to being pervasive. The aspect of grasping the nature of happiness, etc., is different from the aspect of what is grasped, and it is established by the power of experience itself, therefore the name should be established. If both of them are real entities, then plurality should be established. If one is not a real entity, then it is non-existence. The grasping aspect of that, the grasping of the grasped aspect, the nature of happiness, etc., whatever is said to be the result by those who speak of consciousness, that is also an appearance, therefore the grasped and the grasping aspect and the nature of happiness, etc., consciousness is the third. That which has the reason of exclusion is the very nature of whatever appears, and not another aspect, like a moment. Furthermore, whatever, having completely abandoned something, becomes consciousness, that is ultimately different from it. If it becomes different by reason of exclusion, then, in that case, whatever is blue, etc., will not become different from anything, because there is no other cause of difference. When the aspect of being without an appearance in the nature of external objects is prevented, and the aspect with an appearance is established, then, at that time, relying on the subsequent inference that is not different, it is said that this, being contrary to non-comprehension, and being contrary to non-blue, is one consciousness, but it is not established by experience. How is that the nature of having a reason for exclusion, and it is also not known by others, the three natures are established. Therefore it is said: Because there is no direct perception, it is not one. These verses show what is not the division of the nature of mind. Whatever is seen by ignorance, is inverted and confused, those will realize the nature of mind together with whatever is different, such as the grasped and the grasper and consciousness, just as mantras accomplished and medicine, etc., confuse the eyes.