English
Therefore, it does not depend on an object to be experienced, as those who speak of external objects conjecture. Therefore, that experience itself is not the nature of something else. How could the nature of consciousness become something else? Because the nature of something else is not other. If it is not to be apprehended by another mind, then how is this to be individually cognized by direct perception, being the very object of true experience? That is also the very nature of this, that is, the nature of direct perception. This is what is said: it itself is the direct perception for itself, but not for another. When it arises in the nature of experience, it is the direct perception for its own nature. Because that direct perception is itself fully manifest by the very nature of knowledge, and does not depend on another to be manifest like blue and so on. Therefore, it is shown that it makes itself manifest, just like manifestation. Because appearance is said to make itself manifest when it is itself fully manifest. This is what is said: in this self-awareness, there is no difference between the grasped and the grasper, but when the self is fully manifest, it is shown as the nature of the direct perception that grasps itself. How then is the manifestation of blue and so on their experience? It is said: blue and so on are also called experience. This term also does not express difference, but rather refers to the experience that is the very nature of blue and so on. Is not the aspect of the grasped confused? How then does it become the nature of experience? Indeed, this is emphatically proclaiming the negation of other things. Therefore, the meaning is this: whatever is manifested by consciousness, other things such as blue and so on do not exist, but the very consciousness that is deluded is like this, it shows the aspect of non-existence. The aspect shown by the nature of consciousness is transformed from itself and manifest, and when it is manifest only by itself, it is called its own nature. Finished.
Tibetan
་པ་དང་ རྣམ་པར་ཆད་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་དང༌། གང་ཡང་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དང་དེའི་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ན་རྣམ་པ་དེ་གཉིས་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་མྱོང་བ་སྟེ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་གསུམ་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། གང་གི་ཕྱིར་གཟུང་བ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཡང་མྱོང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ནང་གི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡང་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན་རང་བཞིན་གསུམ་དུ་འགྱུར་ལ། རང་གི་རང་བཞིན་མྱོང་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ལ་དེའི་འཛིན་པའི་བྱ་བ་ནང་གི་རྣམ་པ་ནི་གཉིས་པ་དེའི་སིམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མྱོང་བ་ནི་གསུམ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་རྣམ་པར་ཆད་པར་སྣང་བ་ལ་ནི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་ཆད་པར་འཛིན་པར་སྣང་གི་རང་གི་རང་བཞིན་ལ་ནི། རྣམ་པར་མ་ཆད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་སྣང་ངོ་ཞེས་ཏེ། དེར་ནི་བཟུང་བ་དམིགས་པ་དང་རང་གི་རང་བཞིན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཉིས་ཐ་དད་པར་སྣང་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མི་དད་ཀྱང་འོན་ཀྱང་གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་གསལ་བར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་ལ། བཤད་པ། གང་ལ་རིག་བྱ་དང་རིག་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་མེད་ན་དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་དེ་དག་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེ་ན། བཤད་པ་གང་གི་ཚེ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཏེ་རྣམ་པ་གང་གིས་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསླད་པའི་འཁྲུལ་པས་མཐོང་ཞིང་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་འདི་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མ་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་མ་རིག་པ་འདི་ཉིད་དེ། མི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་སྟོན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོན་པའི་ནུས་པ་ནི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཡིན་ལ། དེ་དང་ལྡན་པ་ལས་ཀྱང་ཤེས་པ་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ ཉིད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་བདག་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཟུང་འཛིན་རྣམ་ཕྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་
Chinese
以及，任何体验到断灭之相的所取之相，以及任何执持喜悦等自性的能取之相及其体验，如果如实地体验到这些，那么这两个相和执持的自性体验，岂不是会变成三个非所欲之物吗？因为所取是所取之物，能取之相也是所体验之物，内部的完全决断也是自证的自性，将会这样讲。对此进行区分时，会变成三种自性，体验自己的自性被称为第三种相。因此，蓝色等是所取之相，其执持之业内部的相是第二种，其清凉等自性体验是第三种。如《释量论》中说：“所取之相显现为断灭，识也显现为执持断灭，而对于自己的自性，则显现为不断灭地体验。”那里说的是所取是所缘，以及体验自己的自性这二者显现为不同的。即使不相同，然而具有所取和能取之相的识，因为是胜义谛，所以不会变成二元对立。不是实有之物不会显现清楚，如同兔角一样。对于这个疑问，回答说：对于任何没有能知和所知之相的。如果那些没有，那么那些如何显现呢？回答说：在任何时候，即因为以任何方式被无明的习气所染污的错乱所见和所证悟，因此这样安立。意思是说：对于无明者来说，这个无明本身，就是完全显示不真实自性的。因此，显示没有识之自性的能力是无明的习气，并且从与之具有的识自身完全显示 自身中没有的所取之相，以及依赖于它的能取本身来显示自身。因此，所取能取区分的体性，即区分的
English
And, whatever is the aspect of the grasped that experiences cessation, and whatever is the aspect of the grasper that holds the nature of joy, etc., and whatever is its experience, if these are experienced as they are, then wouldn't these two aspects and the experience of grasping's nature become three undesirable things? Because the grasped is the object to be grasped, and the aspect of the grasper is also the object to be experienced, and the internal complete determination is also the nature of self-awareness, it will be said. When this is distinguished, it becomes three natures, and experiencing one's own nature is called the third aspect. Therefore, blue, etc., are the aspects of the grasped, and the internal aspect of its grasping activity is the second, and the experience of its coolness, etc., is the third. As it says in the Pramāṇavārttika: "The aspect of the grasped appears as cessation, and consciousness also appears as grasping cessation, but for its own nature, it appears as experiencing without cessation." There it is said that the grasped is the object, and experiencing one's own nature, these two appear as different. Even if they are not the same, however, the consciousness with the aspect of the grasped and the grasper, because it is the ultimate truth, will not become dualistic. Things that are not real will not appear clearly, like a rabbit's horn. To this doubt, the answer is: For anything that does not have the aspects of the knower and the known. If those are not there, then how do those appear? The answer is: At any time, that is, because in any way it is seen and realized by the delusion that is defiled by the habits of ignorance, therefore this is established in this way. The meaning is: For the ignorant, this ignorance itself is what completely shows the unreal nature. Therefore, the power to show the nature of no consciousness is the habit of ignorance, and from having that, consciousness itself completely shows the aspect of the grasped that is not present in itself, and the grasper itself that depends on it to show itself. Therefore, the characteristic of distinguishing the grasped and the grasper, that is, the distinguished
Tibetan
རང་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྣམ་པར་བསླད་པ་ཅན་ཏེ། མ་རིག་པས་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ན་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་མྱོང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསླད་པས་ཤེས་པའི་སྐྲ་ཤད་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཆའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་བ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་མྱོང་བ་ཐ་དད་པ་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཚེ་སྟེ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་གི་མཚན་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བའི་བློའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་གསུམ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལ་བརྩད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་གལ་ཏེ་མེད་པ་གསལ་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མེད་པའི་རི་བོང་གི་རྭ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མ་རིག་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་བ་ནི་རྒྱུད་ལ་མེད་ཀྱི། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་ནུས་པ་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་བས་ཁ་ན་མཐོ་བ་མེད་དོ། །འདི་ཡང་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གང་གི་ཚེ་ཕྱིའི་དོན་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་ལས་གཞན་རིག་པའི་རིག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང་དེ་རིག་པ་རང་རིག་པ་ནི་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་བཤད་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་གང་དག་གི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་གང་གིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཉེ་བར་སྟོན་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་རིག་པས་ཉེ་བར་བསླད་པས་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཡང་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། བདག་ཉིད་རྣམ་པ་དེའི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཡང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པར་སྐྱེ་བ་དེ་དག་ལ་ནི་རིག་པར་བྱ་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་བདག་ཉིད་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་རིག་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །བདག་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རིག་གོ་ཞེས་ངེས་ཀྱི། བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མ་ཡིན་པ་ མ་ཡིན་ནམ། རིག་པ་ཡང་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྲས་བུར་བརྗོད་ཀྱི་རང་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཡུལ་དུ་རིག་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ནི་རང་རིག་པ་འབྲས་བུར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དོན་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་རིག་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང
Chinese
凡是自然体验到的，都是被蒙蔽的。当无明充分显现时，就会那样看到。正如所见，也会对能取、所取和体验的差别进行区分。例如，因眼翳而蒙蔽所知的毛发等，能取和所取部分的特征各不相同，以及能取之相的体验各不相同，都不是究竟真实的。因此，能取和所取的特征，其自性是什么呢？对于识论者以心之差别所分的这三者，不应争论。如果说，如果不存在的事物显现，那么兔角为什么不会显现呢？这并非如此，因为对于不存在的兔角，产生能近似显现的识之能力，在无明的自性中是没有的。而对于显现蓝色等的能力是存在的，因此不会太过分，没有过失。这又是为了安立量之果而说的。当外境不存在时，除了识之外，没有其他的能知之知，唯有自性是应知的，而那知，自证知就是果。对此的解释是：识论者认为，虽然不存在，但能近似显现能取和所取的相。因为那是被无明蒙蔽，所以也能近似显现不存在的相，并且自身不是那相的能取，却显现为能取，对于那些产生者来说，因为没有其他的应知，所以以颠倒的自性近似显现的自性是应知的。那知就是果。我了知外境，是确定的，但不是说我了知自身，不是吗？知也是依赖于确定而称为果，但自身不是果，如果这样说，那是真实的，然而因为自身被确定为境而知，所以不是说自证知是果，然而凡是了知意义，那就是自证知的体性。凡
English
Whatever is experienced naturally is obscured. When ignorance is fully manifested, it is seen that way. Just as it is seen, distinctions are also made between the grasper, the grasped, and the experience. For example, the characteristics of the parts of the grasper and the grasped, such as hair seen due to being obscured by cataracts, are different, and the experience of the aspect of the grasper is different, which is not ultimately real. Therefore, what is the nature of the characteristics of the grasper and the grasped? One should not argue about these three, which are distinguished by the mind of the consciousness proponents. If it is said that if non-existent things appear, then why doesn't a rabbit's horn appear? This is not so, because the power to generate consciousness that approximates the appearance of a non-existent rabbit's horn does not exist in the nature of ignorance. But the power to show blue and so on exists, so it is not too extreme, and there is no fault. This is also explained for the purpose of establishing the result of valid cognition. When there is no external object, then other than consciousness, there is no knowing of knowing, and only the self-nature is to be known, and that knowing, self-knowing, becomes the result. The explanation of this is: The consciousness proponents think that even if it does not exist, it approximates the appearance of the grasper and the grasped. Because it is obscured by ignorance, it can also approximate the appearance of non-existent forms, and although it is not the grasper of that form itself, it appears as the grasper. For those who arise, because there is no other knowable, the self-nature that approximates the appearance of the inverted nature is to be known. That knowing is the result. I know the external object, it is certain, but it is not said that I know myself, is it not? Knowing is also called the result in reliance on certainty, but it is not the result itself. If you say so, it is true, but because the self is determined to be known as an object, it is not said that self-knowing is the result, but whatever is the understanding of meaning, that is the nature of self-knowing. All