Tibetan
་ཇི་ལྟར་ཕྲད་པ་དོན་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ནི་དོན་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཉིད་ལ་སྔོན་པོ་ཉིད་དུ་ངེད་པར་བྱེད་དོ། །སྔོན་པོར་སྣང་བ་ངེས་པ་དེ་ཉིད་ནི་དོན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ནི་སྣང་བ་ཉིད་དོ། །ཕྲད་པ་ནི་རང་ཉིད་ངེས་པར་ཤེས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མར་ཕ་རོལ་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉེ་ཡང་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་རྟོགས་པས་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། འདྲ་བ་ཁོ་ན་ངེས་པའི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཚད་མར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དང་འདྲ་བ་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དོན་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་འབྲས་བུའི་ཞེས་ཚད་མ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མཛད་ནས། དེ་ཉིད་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཚད་མའི་འབྲས་བུའི་ཚུལ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་འདྲི་བ་རྩོམ་མོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྟེ། ཚད་མའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཐེ་ཚོམ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཁྱེད་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་འདོད་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི། དོན་རིག་པ་དེ་འདི་གང་ཞིག་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཅི་ཞིག །ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་པ་ཉིད་འདིའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནམ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་མིན་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་ཉིད་ཡིན། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི་འདྲི་བ་མི་འཐད་དེ། རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཐབས་ཀྱིས་འདི་ཚད་མ་འདྲི་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་སྨྲས་པ། མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་མངོན་དུ་གྲུབ་པའི་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་གཞག་པ་མྱོང་བ་འདི་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དེས་ན་འདི་ལ་ཚད་མ་འདྲི་བས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་ཚད་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚད་མ་དྲིས་ན་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དྲིས་པར་འགྱུར་ལ་འདི་ཞེས་བྱ་བས་ཀྱང་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་པ་ན། འདྲི་བ་ཡོད་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཚད་མའི་ཡུལ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ ཀྱང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བའི་མྱོང་བ་ཡོད་པ་འདིའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཁྱོད་ལ་ཡོད་པའི་ཚད་མ་དྲིས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དྲིས་པ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་དེ་མ་རྟོགས་ན་ནི་ཡང་གསལ་བར་དྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པའི་རིགས་པ་འདི་ཐ་དད་པར་གྱུར་པའི་དོན་དེ་རིག་པ་ཡིན་པར་རྒྱུ་གང་གིས་རྣམ་པར་གཞག །ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བས་དག་གིས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་སྔོན་པོའི་དོན་ལས་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པར་ནི་མི་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདྲ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་དོན་མྱོང་བར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདྲ་བ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བ་དག་གིས་ཞེས་བྱེ་བྲག་མེད་པར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཉི་ག་ཡང་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ། །འདི་དག་ཅི་ཟིག་ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་ཞེས་ངེས་པར་རྟོག་པ་ལས་འདི་བརྗོད་དོ། །འདྲ་བ་ལས་ནི་ཐ་སྙད་གྲུབ་བ་ལ། འདྲ་བ་ཡང་སྐྱེས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ཧ་ཅང་ཁྱབ་ཆེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འོ་ན་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཡུལ་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་སྔོན་པོར་འཛིན་ལ་སྔ་མ་ཡང་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཐལ་བ་འདིར་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དངོས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དོན་ནི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དངོས་སུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མཚོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་སྔོན་པོ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་སྔ་མ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དེས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྔོན་པོའི་དོན་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྔོན་པོར་སྣང་བ་ཡུལ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་དོན་སྔོན་པོའམ་དེ་སྟེ་གཉི་ག་ཞེས་མི་ཤེས་སོ། །ཡུལ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པར་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་འདྲ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདྲ་བར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
正如相遇依赖于确定意义而证悟一样，显现并非依赖于确定意义而证悟。然而，它使显现为蓝色的事物被认为是蓝色本身。确定显现为蓝色的事物本身就是对事物的区分。因此，区分的原因就是显现本身。相遇并非被对方承认为凭借自身确定知识而进行区分的量，而是仅仅因为它是知识的原因。即使所有自身都接近，也仅仅证悟某些法，因为依赖于其他原因。仅仅相似性依赖于确定的条件而成为区分的原因，因此，唯有它才应被认为是量。因此，对于那些宣称外境存在的人来说，与事物相似的识是量，而以证悟事物自性的方式进行区分则是果，这样，在区分了量及其果之后，为了否定它，以及为了对那些宣称识是量之果的人以另一种方式进行区分，而开始提问。然后，被称为“从那以后”是指紧接着，紧接着对量之果进行区分之后，这个疑惑就产生了：你们这些想要量之果的人，那个外境的，对事物的认知是什么呢？它的本体是什么呢？正如正在体验的那样，这难道是它的本体吗？体验并非是错觉，而是其他的自性。另一方面，询问将要体验的识的本体是不恰当的，因为这是以其自身自性的方式来询问量。因此，想到这是在询问量，就说道：这就是显现的、显现成立的识。这就是说，我们所区分的作为量之果的体验，是由现量成立的，因此，对它进行量的询问有什么用呢？另一方面，由于事物本身的存在是量先行的，如果询问它的量，那就是在询问存在本身，并且用“这”来指代显现的事物，那么，在询问已经存在的事物方面是不合理的。因此，它不是量的对象，而是区分
English
Just as encounter depends on ascertaining meaning to realize, appearance does not depend on ascertaining meaning to realize. However, it makes what appears as blue be considered blue itself. Determining what appears as blue is itself the distinction of things. Therefore, the cause of distinction is appearance itself. Encounter is not acknowledged by the other party as a valid means of distinction by virtue of knowing itself definitively, but merely because it is the cause of knowledge. Even though all selves are close, only some dharmas are realized, because they depend on other causes. Only similarity depends on definite conditions to be the cause of distinction, therefore, only it should be considered valid. Thus, for those who assert the existence of external objects, cognition similar to things is valid, and distinguishing in the manner of realizing the nature of things is the result, thus, after distinguishing the valid means and its result, in order to negate it, and in order to distinguish in another way for those who assert that cognition is the result of valid means, the question is initiated. Then, what is called "from then on" means immediately after, immediately after distinguishing the result of valid means, this doubt arises: you who desire the result of valid means, what is that external, cognition of things? What is its essence? Is this its essence, just as it is being experienced? Experience is not an illusion, but another's own nature. On the other hand, it is inappropriate to ask about the nature of the cognition that will be experienced, because this is asking about the valid means in the manner of its own nature. Therefore, thinking that this is asking about the valid means, it is said: this is the manifest, the cognition that is established manifestly. This is to say, what we distinguish as the result of valid means, this experience, is established by manifest valid means, therefore, what is the use of asking about the valid means for it? On the other hand, since the existence of things themselves is preceded by valid means, if one asks about its valid means, then one is asking about existence itself, and when the manifest thing is indicated by "this," then it is unreasonable to ask about something that already exists. Therefore, it is not the object of valid means, but distinction
Chinese
说这是具有特殊对象的，这就是显而易见的体验。像这样问你拥有的量不是，而是问与意义相关的相的特殊性。如果没理解，就再清楚地问。这种体验到的道理，以什么理由来确定那不同的事物是知识？另一方回答说，因为和生起相似。也因为和生起相似。世间之人并不认为这个识是从蓝色事物中生起的，因此，生起不是术语的原因，但原因是相似。因为以相似的方式体验识，所以才将体验事物确定为体验，因此相似是术语的原因。说和生起相似，没有差别，这表明两者都是术语的组成部分。为了确定这些如何接近术语，以及如何需要，所以说了这些。从相似中术语成立，相似也来自生起。现在为了表明确定的原因非常普遍，所以说了“那么”。所谓对象相同，如果后来的识执着于蓝色，并且先前的识也是，那么就会出现这个过失。紧随其后的事物，直接产生的事物是对象，这表明了直接产生。像这样，暂且执着于蓝色的先前识显现为蓝色，第二个相似的事物，由紧随其后的因所产生的事物，也仅仅因为执着于蓝色事物而显现为蓝色。那么，产生相似的事物，是紧随其后的识的蓝色显现是对象吗？或者，是蓝色事物，或者两者都不是？无法知道。在对象本身中进行考察，识本身是合理的，因为那是紧随其后的组成部分，并且以相似的方式体验。事物不是，因为仅仅因为没有看到它，所以没有看到相似之处。
English
Saying that it has a special object, this is the obvious experience. Asking what measure you have is not, but asking about the particularity of the aspect related to meaning. If you don't understand it, ask more clearly. By what reason is this experienced reason determined that the different thing is knowledge? The other party replied, because it is similar to arising. Also because it is similar to arising. Worldly people do not think that this consciousness arises from blue things, therefore, arising is not the reason for the term, but the reason is similarity. Because experiencing consciousness in a similar way, experiencing things is determined as experience, therefore similarity is the reason for the term. Saying that it is similar to arising, without distinction, this shows that both are components of the term. In order to determine how these approach the term, and how they are needed, these are said. From similarity, the term is established, and similarity also comes from arising. Now, in order to show that the reason for determination is very common, it is said "then". The so-called same object, if the later consciousness clings to blue, and the previous consciousness is also, then this fault will occur. The thing immediately following, the thing that directly produces is the object, which indicates direct production. Like this, for the time being, the previous consciousness clinging to blue appears as blue, the second similar thing, the thing produced by the immediately following cause, also only appears as blue because it clings to blue things. Then, does the similar thing that produces, the blue appearance of the immediately following consciousness, is the object? Or, is it the blue thing, or neither? It is impossible to know. Examining in the object itself, consciousness itself is reasonable, because that is the component immediately following, and experiencing in a similar way. Things are not, because simply because it has not been seen, so the similarity has not been seen.