Tibetan
ར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་དེས་ན། ཐ་ན་དེ་ཡང་བསལ་ནས་སྣང་བ་ཁོ་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་པོར་ངེས་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ལས་བཟློག་ནས་ཕྲད་པ་ཡང་ཞེས་སྨོས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་མཛད་དོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱི། སྣང་བ་དང་ འདྲ་བར་དོན་སོ་སོ་ལ་ཐ་དད་པའི་ཕྲད་པ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དོན་དེ་གང་དང་གང་ལས་ལྡོག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་དང་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཕྲད་པ་སྟེ། དོན་དེ་དབང་པོ་དང་འབྲེལ་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཕྲད་པ་ནི་དབང་པོ་དང་དོན་དག་འབྲེལ་པ་ཡིན་ལ། ཕྲད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཆོས་ཏེ་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་འགའ་ཞིག་ཁོ་ནའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་སྟེ་དེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཚད་མ་ནི་དོན་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པ་དོན་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པའི་དངོས་པོ་དང་ཕྲད་པ་ན། ལྡོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་ཕྲད་པ་བྱེད་བྲག་མེད་ཀྱང་ངེས་པའི་ཆོས་ངེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཚད་མར་རིགས་ཏེ། ལྡོག་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་གྱིས་མ་ཆོད་པར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྲད་པ་དེ་ཡུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཡང་ཡུལ་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་འདི་ནི་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ནི་བློའི་སྣང་བ་དོན་དང་འདྲ་བས་བྱས་པ་དེས་ན་རྣམ་པར་འཇོག་བར་བྱེད་པ་གཞན་གྱི་བྱ་བས་བར་དུ་མཆོད་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མར་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྲད་པ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་ཡང་དངོས་པོ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུང་མོང་དུ་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ནམ། །འདི་ལྟར་དཔེར་ན་མངོན་སུམ་དོན་དེའི་སྔོན་པོ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་ཡིན་བ་དེས་ན་ཐུན་མོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་བར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློའི་རྣམ་པས་བྱས་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་ཅེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ངས་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་དེས་ན། སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་སེར་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་དུ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན་གྱི། ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་དེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་གཞན་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་ བ་ངེས་པར་འགྱུར་བའམ་མི་འགྱུར་བ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྣང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་གསལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་བདག་ཉིད་ལ་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། སྣང་བ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་འདི་ནི་སྔོན་པོའོ་ཞེས་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་རྣམ་པར་ཆད་པར་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་སྔོན་པོའི་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ངེས་པའི་རྐྱེན་པ་ལྟོས་ནས་ངེས་པའི་དོན་ལ་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་གནས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ངེས་པའི་རྐྱེན་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ཕྲད་པ་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ཕྲད་པ་ངེས་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་དོན་རྟོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པས་ངེས་པ་ནི་དོན་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲད་པ་ནི་ལྟན་པ་ཡིན་པས་ལྡན་པ་པོ་མ་བཟུང་ན་ཇི་ལྟར་འཛིན། འཁར་བ་མ་བཟུང་བར་འཁར་བ་ཅན་མི་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྡན་པ་པོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ལྡན་པ་ནི། ལྡན་པ་པོས་མེད་པར་མི་འཛིན་པ་དེས་ན་ལྡན་པ་ངེས་པ་ནི་ལྡན་པ་ངེས་པ་ནི་ལྡན་པ་པོ་སྔོན་དུ་བཟུང་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྡན་པ་པོ་ངེས་པ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པར་མི་འཐད་པས་དེ་མ་དེས་ན་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་ལྡན་པ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་སྤྱི་དང་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྤྱིའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུལ་དང་ཕྲད་པར་ངེས་པ་ན། རྒྱུ་མཚན་གཞན་འགའ་ཞིག་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་དང་ཕྲད་པར་ངེས་པ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཕྲད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་རྣམ་པར་གནས་པ་ཕྲད་པ་ངེས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། ཕྲད་པ་དེས་པའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིའི་རང་བཞིན་དང་ཕྲད་པར་ངེས་པ་ན་ཁྱད་པར་རྟོགས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་ཕྲད་པར་ངེས་པ་ཡང་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ངེས་པས་དོན་ངེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་ན། ངེས་པའི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕྲད་པ་ནི་ངེས་པའི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང
Chinese
因为是能作分别者，所以，甚至那也排除，为了唯独安立显现为能作分别者，从所示的次第颠倒，说了“也”字，以此作了辨析。不仅眼等单独不是量，而且，如显现一样，对各个义有差别的接触也不是量。以一切自体，那义从什么和什么相异的自体，从那义和那相异的自性自体而接触，即，那义与根相连。因为接触是根与义的相连，成为接触的那法的法性，即，仅了知具有相异理由的一些体性，因此。如此，量是了知义的理由。如果接触为了知义的理由，那么，与从一切相异的事物接触时，若生起具有一切相异之境的了知，也不是那样。因此，从什么理由接触没有差别，也必定成为决定的法，那本身合理成为量，因为不被其他相异的理由所断，能作分别者是能成立者。接触那境的一切自体没有差别，也了知境决定的自体差别，此是此，由体验所成立，是由心的显现与义相同所作，因此，能作安立，被其他作用隔断，那本身合理成为量。如依赖事物自性的接触，对一切自体没有差别，那样，现量的显现也依赖那事物，因此，不是对一切自体成为共同的吗？如此，譬如，现量随顺那义的蓝色，同样，也是刹那性，因此，因为是共同的，不是决定了知相异差别的理由，为何说由心的行相所作呢？虽是真实，然而，觉受是具有体验之境，因此，从体验蓝色与体验黄色自性没有差别，则体验必定不会成为差别。
English
Because it is the one who makes distinctions, therefore, even that is eliminated, and in order to establish only appearance as the one who makes distinctions, reversing the order shown, the word "also" is spoken, thereby making an analysis. Not only are the eye and so on not valid means of cognition alone, but also, like appearance, contact that differs for each object is not a valid means of cognition. With all self, that object from what and what is different self, from that object and that different nature self contact, that is, that object is connected with the sense power. Because contact is the connection of the sense power and the object, the nature of that which has become contact, that is, only knowing some nature with different reasons, therefore. Thus, a valid means of cognition is the reason for knowing the object. If contact is the reason for knowing the object, then, when contacting an object that is different from everything, if a cognition arises that has all different objects, it is not like that either. Therefore, from what reason contact has no difference, it must also become a definite dharma, that itself is reasonable to become a valid means of cognition, because it is not cut off by other different reasons, the one who can make distinctions is the one who can establish. Contact that object all self has no difference, also know object definite self difference, this is this, established by experience, is made by the appearance of the mind is the same as the object, therefore, can make establishment, is interrupted by other actions, that itself is reasonable to become a valid means of cognition. As the contact that depends on the nature of things has no difference to all self, so the appearance of direct perception also depends on that thing, therefore, is it not common to all self? Thus, for example, direct perception follows the blueness of that object, similarly, it is also momentary, therefore, because it is common, it is not the reason for definitely knowing different differences, why say made by the aspect of the mind? Although it is true, however, sensation is the object of experience, therefore, from experiencing blue and experiencing yellow nature has no difference, then experience will certainly not become different.
Chinese
哦，這個詞是一定的。但是，所有體驗的差別都是由此而來的，這句話是不一定的。因為，從其他因緣而來的體驗，有可能確定，也有可能不確定。其中，顯現的體驗，是依賴於清晰等因緣，而在自身產生確定。而顯現的確定性，也是為了理解事物的差別而設立的。例如，看到這個是藍色的，這種對所取之相的完全確定的認知，就是理解藍色的意義。因此，顯現的體驗是依賴於確定的因緣，而對確定的事物產生理解的根本原因。如果與確定的因緣相結合的相遇成為量，那麼相遇的確定性就不是那樣為了理解事物而設立的。相遇所產生的確定性並不是事物的確定性。因為相遇是依存的，如果不抓住所依存者，又如何抓住呢？就像不抓住拐杖就無法抓住拄拐杖的人一樣，被所依存者所區分的依存，如果沒有所依存者就無法抓住。因此，依存的確定性是依賴於事先抓住所依存者。而所依存者的確定性也是沒有原因就無法成立的，因此，沒有它，就沒有它的特殊依存的確定性。即使有事物的共性和相遇，如果確定是與共性的自性之境相遇，那麼，從其他一些原因確定是與特殊的事物相遇，那才是原因，而不是相遇本身。不僅僅是事物的安立不是相遇的確定性，相遇也不是產生它的原因。因為，如果確定是與共性的自性相遇，就無法理解特殊性。而且，確定是與特殊性相遇，也是以事先理解事物的特殊性為前提的。而且，理解事物的特殊性也是沒有原因就無法成立的。如果某種確定性使事物變得確定，那麼它就是體驗，並且被稱為依賴於確定的因緣而進行安立的原因。因此，相遇不是依賴於確定的因緣而理解特殊事物的安立的量。又
English
Oh, this word is certain. However, the statement that all differences in experience come from this is not certain. Because, experiences arising from other causes may or may not become certain. Among these, the experience of appearance relies on conditions such as clarity to generate certainty in oneself. And the certainty of appearance is also established to understand the distinctions of things. For example, the completely certain cognition of the apprehended aspect, such as seeing "this is blue," is the understanding of the meaning of blue. Therefore, the experience of appearance is the fundamental cause for understanding the certain object, relying on the condition of certainty. If the encounter together with the condition of certainty becomes valid cognition, then the certainty of the encounter is not established in that way for understanding the object. The certainty arising from the encounter is not the certainty of the object. Because the encounter is dependent, how can one grasp it without grasping the one on which it depends? Just as one cannot grasp the one with a cane without grasping the cane, the dependence distinguished by the one on which it depends cannot be grasped without the one on which it depends. Therefore, the certainty of dependence relies on grasping the one on which it depends beforehand. And the certainty of the one on which it depends cannot be established without a cause, so without it, there is no certainty of its particular dependence. Even if there is a generality of things and an encounter, if it is certain that it is an encounter with the nature of generality, then it is the cause that determines that it is an encounter with a particular thing from some other reasons, and not the encounter itself. Not only is the establishment of things not the certainty of the encounter, but the encounter is also not the cause of its arising. Because, if it is certain that it is an encounter with the nature of generality, it is impossible to understand the particularity. Moreover, the certainty of encountering the particularity is also based on the prior understanding of the particularity of things. And the understanding of the particularity of things cannot be established without a cause. If a certain certainty makes things certain, then it is an experience, and it is called the cause of establishment relying on the condition of certainty. Therefore, the encounter is not a valid cognition for establishing the understanding of particular things relying on the condition of certainty. Again