Tibetan
དེའི་ཕྱིར་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་རྒྱང་རིང་པོར་བརྗོད་པ་དང་འབྲེལ་པར་བྱའོ། །བདག་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་པ་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་འབྲེལ་པ་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་རྒྱུའི་དངོས་པོས་ཉེ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་དང་དོན་དང་ཕྲད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དབང་པོ་དང་དོན་དག་གི་འབྲེལ་པ་དང༌། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡིད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སྟེ། ཤེས་པའི་རྒྱུ་དེ་རྣམས་ལ་ཡོད་ཀྱང་སྟེ། རེ་ཞིག་བྱེ་བྲག་ནི་མེད་མོད་ཀྱི་འགའ་ཞིག་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་ཀྱང་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པར་གྱུར་བ་ལ་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་མེད་ཅིང་མཚུངས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེའི་ངེས་པར་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ལ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་ཤེས་པར་གཏོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་གཏོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ངེས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པའི་ཐ་དད་པ་ནི་ཤེས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་དེ་ཉིད་བྱེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་རོལ་ནི་བརྟགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་ཉིད་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དག་མི་འབྲེལ་ལ། ཤེས་པ་དང་དོན་མ་འབྲེལ་ན་ཡང་བྱེ་བྲག་འདི་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱེད་པར་གྱུར་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་མ་བྱས་ཀྱང་ངེས་པར་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་དོན་ལ་སོ་སོར་ངེས་བ་ནི་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གི་མཐུས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་བྱ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགྱུར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བྱེད་པའི་དེ་ཉིད་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ དོན་ནོ། །བསྒྲུབ་བར་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུའོ། །རང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་བྱེད་པ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་
Chinese
因此，才说了“不是它的自性”。“尼”这个语助词是“因为什么”的意思，即因为什么不是确定自性的，因此要与长远的叙述联系起来。凡是没有成为自性的，那存在就存在于根等相关联的事物上，因为那些是与因的实体接近的，而不是其他的缘故。所谓“根与境相遇”，就是根与境的关联，以及那些等，就是指意等，虽然存在于认识的因那里，暂时没有差别，但有些有差别，即使在被称为“境”的业的差别各异的情况下，也没有自性各异的差别，并且由于与相同自性的自性之识不是它的决定者，因此不是作者。因为如果识是对不同境的确定，那么外境的差别也因为是属于识的差别的因，而成为确定属于识的差别的因，那么属于根等的不同就不是识的差别，因为那样会变成识的差别本身在起作用，而且外境是应该被考察的，这就是所说的“没有自性各异”。因此，识与所识不相关联，即使识与境不相关联，这个差别也不会成为衡量所知之物的成立的理由。如果成为作者的差别是由于其自身的体性而变成这样的，即虽然没有造作认识的差别，却成为决定者，因此对境的各自确定不是以识的差别为先导的，如果这样说，那是不合理的，因为凭借某种力量，即使自性没有差别，但以其自身的作用变成差别，也没有任何事物可以安住于被称为“自性作者”的状态，然而，作者的那个本身就是造差别者本身的意思。 要成立的理由是差别的因。以自己的差别来造作行为的差别时，就能成立
English
Therefore, it is said that "it is not its own nature." The word "ni" means "for what reason," that is, for what reason it is not the determiner of its own nature, therefore it should be connected with a long-range narrative. Whatever has not become its own nature, that existence will exist in things related to the senses and so on, because those are close to the substance of the cause, and not for other reasons. The so-called "encounter of the senses and objects" is the connection of the senses and objects, and those and so on, refer to the mind and so on, although they exist in the cause of cognition, there is no difference for the time being, but some have differences, even in the case where the differences in the action called "object" are different, there is no difference in the difference of self-nature, and because the knowledge of the same self-nature is not its determiner, therefore it is not the maker. Because if consciousness is the determination of different objects, then the difference of external objects also becomes the cause of determining the difference belonging to consciousness because it is the cause of the difference belonging to consciousness, then the difference belonging to the senses and so on is not the difference of consciousness, because that would become the difference of consciousness itself is functioning, and the external object is to be examined, which is what is said to be "without different self-natures." Therefore, consciousness and the knowable are not related, and even if consciousness and the object are not related, this difference will not become the reason for establishing the measure of what is to be known. If the difference that becomes the maker is due to its own nature, that is, although it does not create the difference of cognition, it becomes the determiner, therefore the respective determination of the object is not preceded by the difference of cognition, if it is said like this, it is unreasonable, because by some power, even if the self-nature has no difference, but it becomes a difference by its own function, there is nothing that can abide in the state called "self-nature maker," however, that very maker itself is the meaning of the difference maker itself. The reason to be established is the cause of difference. When the difference of action is created by one's own difference, it can be established.
Tibetan
པ་འགའ་ཞིག་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་བྱེད་པ་མེད་པར་ནི་འགའ་ཡང་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་གནས་ཀྱང་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་མི་བྱེད་ན། ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་འོ་ན་ནི་འབྲེལ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི་གང་ལས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་འཇོག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་བ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་དེས་ན་ངེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བཤད་པ། བྱེད་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་དེ་ཁྱད་པར་མེད་ན། རང་ཉིད་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་ན་བྱ་བ་དེའི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་དེ་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལ་གནས་པའི་ཁྱད་པར་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱིས་ཀྱང་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་བྱ་བ་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། བྱེད་པར་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་འབྲེལ་པ་ཅན་དེ་ཡང་དོན་རྣམས་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་ཅན་དེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པར་ག་ལ་འགྱུར། འདི་སྙམ་དུ་དོན་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་འབྲེལ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། འབྲེལ་པ་ཅན་དེས་ནི་ཤེས་པའི་དོན་སོ་སོ་ལ་ངེས་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དོན་ལ་གནས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དེའི་ཡང་ལག་མ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དོན་ལ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བྱེ་བྲག་དོན་སོ་སོ་ལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། འདི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཡན་ལག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། རྟོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ན་ཡང་མ་ཤེས་པ་ད་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་དང་འབྲེལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་པར་གཞག་ལྟ་ཅི་སྨོས། འདི་ལྟར་འདི་སྔོན་པོ་དང་ འབྲལ་ལམ་འོན་ཏེ་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཇི་ལྟར་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་སྔོན་པོ་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ངེས
Chinese
某些作用会发生，但如果没有作用的差别，那么任何作用都不是所谓的“作用”。因为作用的本身就是差别的因，因此，虽然感官等存在差别，但如果不能将认识的性质作用区分开来，那么不确定的就不是作用。有人会想，那么通过关联性本身，认识就会产生差别，而不是通过建立自性的差别，否则就会陷入与形式相关的谬误。如果关联者也是区分者，那么它肯定会确定下来，有人会这么想。对此，解释说：如果想要作用的差别没有差别，那么如果自身没有差别，那么该作用的差别也不会成立。因此，它不是确定的。因为即使是感官所具有的差别，关联者也已经区分了没有自性差别的作用。而且，想要作用的差别关联者，对于诸法来说，也是共同的没有差别的，因此，关联者怎么能区分作用呢？有人会想，存在于事物上的相的差别是关联者，而关联者是为了在认识的各个事物上确定差别，因此是确定的，存在于事物上的相不是共同的。如果有人这么想，即使存在于事物上的蓝色等相的差别，也不是作用的差别的分支，因此不是作用。这是这样说的：即使存在于事物上的性质的相的差别，对于各个事物来说是不同的，但这不是区分认识的差别的分支，因为那仅仅是没有体验过的。即使在体验到领悟时，如果是不了解的，也不能认识到与现在的关联性，更不用说通过与它的关联性来区分了。例如，这个是与蓝色分离，还是与其他的关联，因为没有自性的差别，所以在区分时会犹豫，那么，具有犹豫的自性的蓝色关联者，怎么能确定犹豫的自性呢？
English
Some actions will occur, but without the distinction of actions, no action is called an "action." Because the very act of acting is the cause of distinction, therefore, although differences exist in the senses and so on, if the action of the nature of knowing cannot be distinguished, then what is uncertain is not an action. Someone might think, then through relatedness itself, knowledge will become distinct, but not through establishing the distinction of self-nature, otherwise it would fall into the fallacy of being associated with forms. If the relator is also a distinguisher, then it will definitely be determined, someone might think. To this, it is explained: If the difference of the action that is desired has no difference, then if the self has no difference, then the difference of that action will also not be established. Therefore, it is not definitive. Because even the difference that exists in the senses, the relator has already distinguished the action that has no difference in self-nature. Moreover, the difference relator that is desired to act, for all things, is also commonly without difference, therefore, how can the relator distinguish the action? Someone might think that the difference of the aspect that exists on things is the relator, and the relator is to determine the difference on each of the objects of knowledge, therefore it is definitive, the aspect that exists on things is not common. If someone thinks this way, even if there is a difference in the aspect of blue and so on that exists on things, it is not a branch of the difference of action, therefore it is not an action. This is what is said: Even if the difference of the aspect of the nature that exists on things is different for each thing, this is not a branch of distinguishing the difference of knowledge, because that is only what has not been experienced. Even when experiencing comprehension, if it is not understood, one cannot recognize the connection with the present, let alone distinguish it through its connection. For example, this is separated from blue, or related to others, because there is no difference in self-nature, so there will be hesitation in distinguishing, then how can the blue relator with the nature of hesitation determine the nature of hesitation itself?