Tibetan
དངོས་པོ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་མིན་པ་གཞན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །འབྲེལ་པར་བྱེད་པ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ལ། འབྲེལ་པར་བྱས་པ་རྟོགས་པ་ཡང་འབྲས་བུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་གཞལ་བྱ་དང་འབྲེལ་པར་བྱས་པ་རྣམ་པར་གཞག་ པར་བྱ་བའི་ཚད་མ་སྟེ། རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་དམ་པར་གྱུར་པ་ནི་གཞལ་བྱའི་རང་བཞིན་ཉིད་དེ། དོན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད། གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པའི་བྱ་བ་སྐྱེད་པར་ནུས་ན་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་ནུས། རྣམ་པར་འཇོག་པ་པོ་ཡིན་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་པོར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གང་ཅུང་ཟད་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ལས་བྱ་བ་གང་འགྲུབ་པ་དེ་ནི་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འགའ་ཞིག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་རྟོགས་པའོ། །འགའ་ཞིག་གིས་ལ་སོ་སོར་ངེས་པ་རྣམ་པ་འཇོག་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ལས་ཤེས་པ་དེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ལ་ངེས་པར་རྣམ་པར་འཇོག་ནུས་པའོ། །དེས་ན་འདི་ནི་དོན་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་གིས་འགའ་ཞིག་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ན། བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པའམ། རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ན་ཡང་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པར་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་གཞག་པའམ། རྣམ་པར་གཞག་འཇོག་གི་དངོས་པོ་ཕོངས་པས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རེག་བས་ངེས་པར་བརྟགས་པ་ན་གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་འབྱོར་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།། འགའ་ཞིག་ནི་སྐྱེ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། འགའ་ཞིག་ནི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཡིན་ཏེ། གང་ལས་སྐྱེས་པ་དང་གང་ལས་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེད་པར་བྱེད་
Chinese
事物不是意义的自性，此外什么也没有。联系也是能立，联系后所证悟的也是果。因此，可量是证悟，可量与联系是分别所立的量。分别安立者本身成为殊胜的能立，是可量的自性，与意义相同。既然产生之因就是分别安立者，为何说与意义相同就是能立呢？既然它能产生证悟之作用，为何不能分别安立呢？即使是分别安立者，为何不能成为它的产生者呢？因为是所要成立的缘故，不是一切都是一切所要成立的。因为是能成立的缘故，不是一切稍微有所作为的都是能成立的。那么，是怎样的呢？回答说：然而，这表示差别。从什么能立而成就什么作用，那就是它的能立。因此，有些是产生识之作用的能立，即证悟随行和随逆。有些是分别确定各自的分别安立的能立，即从什么知识能够确定地分别安立蓝色等作用。因此，这是究竟的意义，即当有些产生有些的作用时，因为是作者，所以分别安立也是由它来做，或者在分别安立时，也是它的产生者，这样来分别安立是不可能的。因为产生者被分别安立为所生之事物，或者由于缺乏分别安立之事物而进行分别思择不是的，然而，当通过接触确定思择时，什么如何到来，就那样进行分别安立。有些是产生的能立，有些是分别安立的能立，即知道从什么产生和从什么分别安立。因为产生
English
There is nothing else that is not the very nature of things. Connecting is also the means of proof, and realizing what is connected is also the result. Therefore, the measurable is realization, and the connection with the measurable is the valid means of establishing distinctions. The very act of distinguishing becomes the supreme means of proof, which is the very nature of the measurable, being identical with meaning. Since the cause that generates is the very one that distinguishes, why say that being identical with meaning is the means of proof? Since it is capable of generating the act of realization, how can it not be capable of distinguishing? Even if it is the one who distinguishes, how can it not become its generator? Because it is what is to be proven, not everything is what is to be proven by everything. Because it is the means of proof, not everything that is even slightly active is also the means of proof. So, how is it? It is said: However, this indicates a distinction. Whatever action is accomplished from whatever means of proof, that is its means of proof. Therefore, some are the means of proof for the action of generating consciousness, that is, realizing what follows and reverses. Some are the means of proof for distinguishing and establishing each separately, that is, from what knowledge one is able to definitively distinguish and establish actions such as blue. Therefore, this is the ultimate meaning, that is, when some do the action of generating some, since it is the doer, the distinguishing is also done by it, or when distinguishing, it is also its generator, it is not possible to establish distinctions in this way. Because the generated is distinguished as the object of the generator, or because the object of distinguishing is lacking, it is not a matter of conceptualizing, but when one ascertains through contact, however something arrives, that is how it is to be distinguished. Some are the means of proof for generating, and some are for distinguishing, that is, knowing what is generated from and what is distinguished from. Because generating
Tibetan
པ་དག་ལས་ནི་དོན་རྟོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཚོལ་བ་ ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་འཐད་པ་དེ་ནི་དེའི་སྒྲུབ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་འདི་རྣམ་པར་གནས་པ་ནའོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། འཛིན་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཁོ་ནའམ། དེ་ཙམ་མོ། །འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་དང་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནིའོ། །འདིས་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་བསྟན་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྔོན་པོའི་དོན་དམིགས་པ་ནི་ཤེས་པའི་རང་གི་རང་བཞིན་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་སྟེ། གཅིག་ནི་དོན་གྱི་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ་དམིགས་པ་གཉིས་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དམིགས་པ་བདག་ཉིད་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དང༌། དེ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པས་དོན་དམིགས་པ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་སྔོན་པོ་དམིགས་ཀྱི་སེར་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་འདིར་མི་འགྱུར་ལ། འབྲེལ་པ་ངེས་པ་མེད་ན་ཡང་དོན་ངེས་པར་མྱོང་བར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་འདི་ནི་གང་གིས་ལས་སོ་སོ་ལ་སྟེ། ལས་དང་ལས་ལ་རྣམ་པར་འབྱིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དང་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡུལ་།ངེས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བྱ་དགོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཡོངས་སུ་གཅད་པའི་ཡུལ་ནི་ལས་སུ་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པར་གནས་པའི་རྣམ་པ་སྟོན་པ་ནི་འདི་ནི་སྔོན་པོའི་ཡིན་ལ། འདི་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རམ་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་འགྱུར་ཏེ། འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་གང་གིས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱེད། །ཤེལ་གྱི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་དག་འབྲེལ་པས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རྟོགས་ པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་
Chinese
由于从这些方面来确定理解是不合理的，因此需要寻找其他的论证方法。 “对于那个”的意思是，凡是适合作为论证的事物，都应该被确立为那个的论证，这种方式是存在的。体验就是执取本身，只是执取的方式，或者仅仅是这样。具有与执取者的自性相似的自性的识，就是这样。 这表明了无法区分的原因，因为对于没有自性差别的体验，无法进行区分。因为对蓝色事物的关注仅仅是识的自身自性的关注，不存在一个是事物的，另一个是自性的两种关注。即使所关注的境是自性关注的自性，由于对识的自性没有差别，所以所有识的自性关注都是没有差别的，并且由于与它没有差别，所以对事物的关注也会变得没有差别。因此，对于“这是蓝色，不是黄色”这种对识的各个境的确定关联就不会成立。即使没有确定的关联，那么对事物确定体验的普遍认知也会丧失。因此，对于体验的自性没有差别这一点，凭借什么来区分各个作用呢？所谓区分作用和作用，就是指在不同事物上存在的境，必须成为那个确定的自性。因为作为作用之所依的完全确定的境，就被称为作用。显示存在方式的例子是：“这是蓝色的，那是其他的”。因为是从自性的差别或者关联的差别而改变，凭借关联的差别，将没有差别的识确立为有差别，所以为什么要说必须成为那个的自性呢？即使玻璃的自性没有差别，但由于所靠近的事物，通过关联而理解为有差别，同样，识也是凭借关联而进行区分的，如果这样说的话。
English
Since it is unreasonable to establish understanding from these aspects, it is necessary to seek other means of proof. 'Regarding that' means that whatever is suitable as a means of proof should be established as the proof of that, and this is how it exists. Experience is the very act of grasping, just the manner of grasping, or just that. It is the consciousness of a nature similar to the nature of the grasper. This indicates the reason for the inability to differentiate, because it is impossible to differentiate experiences that have no distinct nature. Because focusing on the color blue is solely the nature of focusing on the self-nature of consciousness, there is no dual focus where one is on the object and the other on the self-nature. Even if the object of focus is the nature of self-focus, since there is no distinction in the nature of consciousness, the focus on the nature of all consciousnesses is without distinction, and since there is no difference from it, the focus on objects also becomes without distinction. Therefore, the definite connection of knowing, 'This is blue, not yellow,' to each object of consciousness cannot occur here. Even if there is no definite connection, the well-known common understanding of definitely experiencing objects will be lost. Therefore, how can this lack of distinction in the nature of experience be applied to different actions? Differentiating action from action, which is to say, the object existing in different things, must become the nature of that certainty. Because the completely determined object that has become the basis of action is called action. Showing the manner of existence is like saying, 'This is blue, and that is something else.' Because it changes from the distinction of self-nature or the distinction of relation, and by the distinction of relation, the undifferentiated consciousness is established as differentiated, why should it be said that it must become the nature of that? Even though the nature of crystal is not distinct, it is understood as distinct through relation to what is near it. Similarly, consciousness is also differentiated by means of relation, if you say so.