Tibetan
བྱ་བ་དང་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་གཞན་གྱི་མངོན་སུམ་གཞན་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡང་འགྱུར་ན། མངོན་སུམ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འགལ་བ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་གིས་ནི་སྐྱོན་གཞན་སྡུད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་མངོན་སུམ་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རིག་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ན་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་ཡོད་པ་ཙམ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྲུབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ལོངས་སྤྱད་པའི་ཡུལ་ནི་ཤེས་པར་བྱས་སོ་ཞེས་སྐྱེས་བུས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ན་ནི་ ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དམིགས་པ་མ་ཤེས་ན་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་ཡང་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དབྱིག་པ་མ་ཤེས་ན་དབྱིག་པ་ཅན་བཞིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཐ་དད་པར་ཡང་ཤེས་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་ལོངས་སྤྱད་བཞིན་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལོངས་སྤྱད་པ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་ན། རིག་བཞིན་པའི་ཡུལ་ཡོད་པ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་པ་རིག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཙམ་ནི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ལ་ངེས་པར་མི་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡང་བདག་གིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཡུལ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་བདག་ཉིད་སོ་སོ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དམིགས་པ་ཡིན་པར་སྐྱེས་བུས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ན། ལོངས་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་ངེས་པ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལོངས་སྤྱོད་པར་ནི་བདག་ཉིད་སོ་སོ་ལ་ཐ་དད་པར་དམིགས་པར་བྱ་བ་ལས་གཞན་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླ
Chinese
所有行为和享受都将变得非显现，例如，他人之显现，他人显现所作之享受，如若变得非显现，自身亦然，则亦为显现。因此，所有与体验相违背的事物都将成为非显现的过失，所以，亲近享受是显现的。所谓“业”，即是“为此”之义，因为有境，所以境成为享受的过失，境成为享受。又，以“又”字来总集其他过失。因为境是显现者，是亲近受用，而非其他，因此，因为被认知，仅仅是存在受用之境，就成为体验成立的享受。如此，所享受之境是已被知晓，是士夫所应知晓的。若非如此，若未完全知晓成为所缘之自性，则对于所享受之事物，不会成为享受本身。享受即是所缘，若不知晓所缘，则亦不会知晓其特殊之义，如若不知杖，则如不知有杖者一般。亦不会知晓享受之能知晓的各别法。因此，因为知晓正在享受之境，享受就成为知晓享受之自性，若仅仅是存在正在认知之境，就成为享受是认知，若如此，亦不合理。如此，仅仅是知晓成为享受之自性之境是共同的，例如，对于色法，不会确定这是他人的，同样，享受亦不会确定为我所见，成为特殊，例如，仅仅是存在境，对于各个自体没有差别，同样，享受之自性亦将没有差别。再者，若士夫了知所缘即是所缘，则对于所享受之事，亦不会有确定为享受者。因此，对于享受，除了在各个自体上分别观待之外，不会承认其他所缘之自性。
English
All actions and enjoyments will become non-manifest. For example, if the enjoyment made manifest by another's manifestation becomes non-manifest, so too will one's own, then it is also manifest. Therefore, all things that contradict experience will become the fault of being non-manifest. Therefore, close enjoyment is manifest. The term "action" means "for the sake of that." Because there is an object, the object becomes the fault of being enjoyed, the object becomes enjoyed. Also, "also" gathers other faults. Because the manifest object is closely used, not another, therefore, because it is cognized, merely the existence of the object of use becomes the enjoyment that is established by experience. Thus, the enjoyed object is known, it is to be known by a person. If it is not so, if the nature of becoming an object is not fully known, then for the object to be enjoyed, it will not become enjoyment itself. Enjoyment is the object itself, so if the object is not known, then its particular meaning will not be known either, just as not knowing a stick is like not knowing someone with a stick. There is also no knowledge of the separate dharmas that make enjoyment known. Therefore, because the object known as being enjoyed becomes known as the nature of enjoyment, if merely the existence of the object being cognized becomes enjoyment as cognition, then that is also not reasonable. Thus, merely the object known as the nature of enjoyment is common, for example, for form, it is not certain that this belongs to someone else, similarly, enjoyment will also not be determined as seen by me, becoming special, for example, merely the existence of an object, there is no difference for each self, similarly, the nature of enjoyment will also become without difference. Furthermore, if a person understands that the object to be cognized is the object, then there is no certainty that the object to be enjoyed is the enjoyer. Therefore, for enjoyment, apart from looking separately at each self, one will not acknowledge another nature of the object.
Tibetan
ང་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་བདག་ཉིད་སོ་སོ་ལ་ཐ་དད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་དམིགས་པར་བྱ་བ་ལས་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་རིག་པར་མི་འགྱུར་རོ།། འདི་སྙམ་དུ་ཡུལ་ལས་ཐ་དད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཡང་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ལོངས་སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་ནི་སྐྱེས་བུ་སོ་སོ་ལ་དེས་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡོད་པ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་ཅེ་ན། བཤད་པ། ལོངས་སྤྱོད་པ་ཐ་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་ངེས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་ཀྱང་ངོ༌། །དེས་ན་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡོད་པ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་པ་རིག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་མེད་པ་དེ་ནི་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་ བྱ་བའི་དོན་བྱེད་པར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མེད་ཅེ་ན། བཤད་པ། ཡུལ་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་ཤེས་པར་བྱས་པའི་དོན་ནི་ལོངས་སྤྱད་པ་ཡིན་ལ། ལོངས་སྤྱད་པར་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པར་གྱུར་བའི་དོན་གྱི་གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཉིད་ལོངས་སྤྱད་པའི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་གྱུར་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ་ལོངས་སྤྱད་པའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་ཀྱང་མེད་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡོད་པ་ཙམ་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཡོད་པ་ཙམ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་མ་ཤེས་ཀྱང་ཡུལ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕ་རོལ་གྱི་འདོད་པ་སུན་དབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་ནས་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་ཡོད་པ་ཉིད་ཙམ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མ་གྲུབ་བ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ། ལོངས་སྤྱོད་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པས་སོ། །འོ་ན་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་རྟགས་ལས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། རྟགས་ཅན་ནི་རྟགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་སྟེ། རྟགས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ནི་གཏན་ཚིགས་བསགས་པ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་འདིས་ཀྱང་རྟགས་གྲུབ་པ་ཡི
Chinese
应当阻止。否则，如果各自执著于各自不同的享受者，那么就无法通过其他的差别来认识与此相应的境。有人会想，虽然与境不同的享受者不是现量，但也存在于自己的相续中。而享受者本身对于每个补特伽罗来说是决定的，并且也与所享受的事物不同，因此，为什么说境的存在本身就是享受呢？回答说：即使存在不同的享受者，也与不存在没有差别。就像不存在的享受者肯定不是享受者一样，即使存在也是如此。因此，因为没有差别，所以境的存在本身就成了认识的享受者。不存在的事物无法实现自己要实现的意义，而存在的事物难道没有能力吗？那么，为什么说没有差别呢？回答说：因为无法确定境的享受者与境本身不同的那个东西，也就是因为不显现的缘故。这里要理解的是，所享受的是享受，而享受也是享受的处境。因此，所认识的事物的某些处境才适合成为享受的差别，成为享受者。不同的享受者也不是认识，因此，就像其他的享受者一样，所享受的事物的差别虽然在事物上存在，也与不存在没有差别。因此，仅仅是境的存在，就成了认识的境的存在，成了享受。为了驳斥对方“即使不认识，也是认识境”的观点，所以承诺并说“仅仅是成为认识的存在”。为什么无法确定呢？回答说：因为享受者不是现量。如果说隐蔽的享受者可以通过推理来认识，回答说：具有相的是通过相来连接的，也就是说，具有相的理由的附近的享受者不是享受者，因为不是享受的自性。或者说是积累了因，这个因也成立了相。
English
It should be prevented. Otherwise, if each clings to their own different enjoyers, then it will be impossible to recognize the corresponding object through other differences. Someone might think, although the enjoyer different from the object is not directly perceived, it also exists in one's own continuum. And the enjoyer itself is definite for each individual, and is also different from the things to be enjoyed, therefore, why say that the existence of the object itself is enjoyment? The answer is: even if there are different enjoyers, there is no difference from non-existence. Just as a non-existent enjoyer is certainly not an enjoyer, so it is even if it exists. Therefore, because there is no difference, the existence of the object itself becomes the knowing enjoyer. What does not exist cannot realize the meaning it wants to achieve, but does what exists have no ability? Then, why say there is no difference? The answer is: because it is impossible to determine what is different from the enjoyer of the object itself, that is, because it does not appear. What needs to be understood here is that what is enjoyed is enjoyment, and enjoyment is also the state of enjoyment. Therefore, some states of the things that are known are suitable to become the difference of enjoyment, to become the enjoyer. The different enjoyer is also not knowledge, therefore, like other enjoyers, although the difference of the things to be enjoyed exists in things, there is no difference from non-existence. Therefore, only the existence of the object becomes the existence of the known object, becomes enjoyment. In order to refute the opponent's view that "even if one does not know, one knows the object," therefore, one promises and says "only the existence that becomes knowledge." Why is it impossible to determine? The answer is: because the enjoyer is not directly perceived. If one says that the hidden enjoyer can be known through inference, the answer is: what has a sign is connected through the sign, that is, the nearby enjoyer with the reason of the sign is not the enjoyer, because it is not the nature of enjoyment. Or it is the accumulation of reasons, this reason also establishes the sign.