Tibetan
འགྱུར་ཏེ། དེ་སྒྲུབ་པའི་ངག་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་མི་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །ཆོས་ཅན་ལ་བསྟན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་བསམ་པ་མེད་པར་ཆོས་ཅན་གཞན་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཆོས་ཙམ་དང་འབྲེལ་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིས་བྱ་བ་ཆོས་ཙམ་དང་འབྲེལ་པ་བསྟན་པའི་རྟགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པས་སོ། །ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་ལྡན་པར་རྟོགས། །དེ་རྟགས་དག་ལ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་དེ་རྟོགས་སོ། །གསུངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་སོ། །མེ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྟར་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པར་ཡོད་པ་ཡང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་སྟེ་སྐྱོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སུན་འབྱུང་བ་བཤད་ནས་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཀླན་ཀའི་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར། བྱེ་བྲག་ཡོངས་སུ་མི་སྦྱོར་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྒྲའི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཡོངས་སུ་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡོད་བ་ཙམ་མོ། །དངོས་པོ་ཙམ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ཙམ་ཞིག་གོ །སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་དང་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་ཡོད་པ་ཡིས་སོ། །གལ་ཏེ་སྒྲའི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་མ་གཟུང་ན་ཇི་ལྟར་སྒྲ་ལ་གྲུབ་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་གཟུང་བར་བྱ་བ་ངེས་པ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྒྲའི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གཟུང་བར་ངེས་བ་ནི་མེད་དེ། ཡོད་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། བྱེ་བྲག་མེད་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་འདོད་པ་སྒྲུབ་པ་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡོད་པ་ཙམ་ལ་མི་རྟག་པ་ཙམ་གྱིས་ཁྱད་པར་གྲུབ་པ་ནི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡོད་པ་དེ་ཆོས་ཅན་གང་ལ་ཡོད་པར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་བརྗོད་ པས་རང་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་ཡང་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་ཡོད་པས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་བྱེ་བྲག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་ནི་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རྟགས་གཞལ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱོན་རྣམས་སྡུད་པའོ། །ཡོད་པ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ནམ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་རང་
Chinese
转变，意思是说，它将变成证明它的言辞。所谓“不被表相的法所迷惑”，就是随同。所谓“在有法上显示”，就是不考虑要证明的有法，而是在其他的有法例子上，极力显示仅仅是法相关的联系。因此，通过完全成立来做的事情是，通过显示仅仅是法相关的联系的表相，在要证明的有法上完全成立。也要理解为在有法上也具备。因此，在那些表相上，也要理解为在那成立的有法上，也具备周遍的法。所谓“说”，是说陈那论师。如同火等随同存在，成为能立一样，在自性等上存在，也不是没有过失，即不是没有缺点。为了在驳斥他方之后，回答自己一方的责难，说了“因为不完全施加差别”。因为不完全施加差别，即仅仅是存在。所谓“仅仅是事物”，即仅仅是无常。所谓“能立”，即仅仅是周遍者，以及通过周遍成立的存在。如果说，如果不掌握声音的存在等差别，如何能在声音上成立呢？对此，说了“对此，掌握差别是并非一定的”，即声音的存在等随同，掌握并非一定，因为依靠仅仅是存在的随同也可以做到，即使没有差别，也能在要证明的有法上，有能力成立所希望的，比如，仅仅是存在，通过仅仅是无常的差别成立，因为那个具备周遍的存在，无论在哪个有法上，都作为同品法陈述，因此，自己所周遍的法，无常也存在于那个有法上，因此可以理解。如果存在本身是要证明的，那么对于没有差别的随同，因为仅仅是存在已经成立，所以衡量表相等没有结果。所谓“此外”，是总结过失。所谓“在未成立的存在上如何存在”，即自性等从未成立存在，在那上面，如何存在它的自性的表相？自性等
English
It transforms, meaning that it will become the words that prove it. The so-called "not being confused by the dharma of the sign" means following. The so-called "showing on the subject of dharma" means not considering the subject of dharma to be proven, but rather, on other examples of subjects of dharma, to vigorously show only the connection related to dharma. Therefore, what is done through complete establishment is that, by showing the sign of the connection related only to dharma, it is completely established on the subject of dharma to be proven. It should also be understood as being present in the subject of dharma. Therefore, on those signs, it should also be understood that on that established subject of dharma, the pervasive dharma is also present. The so-called "said" refers to Master Dignāga. Just as fire and other accompanying things become the means of proof, existence in the self and others is not without fault, that is, not without defects. In order to refute the other party and then answer the accusations of one's own party, it is said, "Because the difference is not completely applied." Because the difference is not completely applied, that is, only existence. The so-called "only a thing" means only impermanence. The so-called "means of proof" means only the pervasive one, and existence established through pervasiveness. If it is said that if the difference of the existence of sound is not grasped, how can it be established on sound? To this, it is said, "To this, grasping the difference is not certain," that is, the accompanying of the existence of sound is not certain, because it can also be done by relying on the accompanying of only existence, even without difference, it is possible to establish what is desired on the subject of dharma to be proven, for example, only existence is established through the difference of only impermanence, because that existence with pervasiveness, no matter on which subject of dharma, is stated as a homogeneous dharma, therefore, the dharma that one pervades, impermanence is also present on that subject of dharma, therefore it can be understood. If existence itself is to be proven, then for the accompanying without difference, because only existence has already been established, measuring signs and so on has no result. The so-called "furthermore" is to summarize the faults. The so-called "how does it exist in unestablished existence" means that the self and others have never established existence, how can the sign of its own nature exist on it? Self and others
Tibetan
བཞིན་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་འགའ་ཞིག་རྟགས་སུ་གྲུབ་ན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་མི་འདོད་པ་དེ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་རྟགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་སྟེ། གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་པ་འགའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཆོས་ཞེས་ཆོས་ཅན་ལས་ལྡོག་པ་ལྟ་བུར་བསྟན་ཏེ་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུར་རོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚིག་སྒྲ་དག་སྟེ་སྒྲའི་དོན་ཐ་དད་པས་ཀྱང་ངོ༌། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་གི་རྟེན་ཕྱིའི་དོན་ཏོ། །འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །འབྲས་བུ་ཡང་མི་སྲིད་པར་དོན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་ཅན་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་སོ། །དངོས་པོ་ལ་མི་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པའི་དངོས་པོ་ལ་མི་འཇུག་པའོ། །གལ་ཏེ་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་པར་དགག་པ་མ་ཡིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འོ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མེད་པར་བཀག་པ་སྟེ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡོག་པ་ཙམ་གྱི་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པས་གཞག་པ་ཡོད་པ་ལས་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་ཡང་མི་འགལ་བ་སྟེ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་ལུས་མེད་བྱ་བ་ལུས་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལ་ཡང་འཇུག་གོ །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ སྒྲས་ནི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་འཇུག་གོ །དེའི་ཕྱིར་གཉི་གའི་ཆོས་འཁྲུལ་པའོ། །མེད་པ་ལ་བཀག་པའི་སྒྲས་འཇུག་པར་བཤད་པ་ན་གསལ་བྱེད་པ་ན་རེ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་བཀག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དགག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནའོ། །ད་ནི་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནའོ། །གལ་ཏེ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགག་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དགག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པ་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དགག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དགག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྒྲིབ་པ་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མཚན་ཉིད་དང་ཡུལ་དག་གཞ
Chinese
如果某些具有自性的法作为因成立，那么由于其自性成立的缘故，为何不承认主物等就是那个自性呢？因为它们没有差别。如果自性成为所立的因，那么如何成为因和有因的差别呢？即使是自己的自性，也要依靠舍弃其他差别的某些方面，像显示法与有法相异那样，看起来像是不同的。法和有法的词语虽然相同，但词语的意义却不同。所要表达的是，它们所依赖的是外在的意义。这是显示没有自性的因。通过意义可以理解果也不可能存在，因为主物等在所希望的差别中没有成立，所以它们的果也一点都不会成立。不依赖于事物的意思是不适用于不存在的事物。如果说即使是否定不存在，也适用于事物，那么就说了否定不是不存在。那么那是怎样的呢？是否定没有，即仅仅是事物的所有法都相反的不存在。从分别念所安立的存在中推出理证。那也是不相违背的，那又是怎样的呢？例如说无身，无身本身就是非存在，也适用于什么都没有。又这个词语表示也适用于心等存在。因此，两种法都是错误的。在解释用否定没有的词语来适用时，解释者说：因为非存在不存在，因为没有基础，所以不是否定的对象。那是说非存在不是否定的对象。现在那是怎样的意思是，非存在不是所要成立的对象。如果说仅仅通过非存在也能成为否定的对象，那又是怎样的呢？因为否定的定义就是与成立相反。或者说，仅仅通过不是成立的方式也能成为否定的对象，那又是怎样的呢？说了否定的定义就是与遮蔽相反，定义和对象等其他。
English
If some characteristics of inherent nature are established as a sign, then since its inherent nature is established, why would one not accept that the chief and others are that very nature, since they are not different? If inherent nature itself is the object to be proven by the sign, then how can there be a distinction between the sign and the object possessing the sign? Even if it is one's own nature, it is still shown as if different by relying on some aspects that exclude other distinctions, like showing that a dharma is different from a possessor of dharma. The words 'dharma' and 'possessor of dharma' are the same, but the meaning of the words is different. What is to be expressed is that their basis is the external meaning. This is showing that there is no sign of inherent nature. It should be understood through implication that the result is also impossible, because the chief and others are not established in the desired distinctions, so their result will not be established even a little. 'Not relying on things' means not applying to non-existent things. If it is said that even if it is a negation of non-existence, it still applies to things, then it is stated that the negation is not non-existence. Then how is that? It is the negation of absence, that is, the absence that is merely the opposite of all the qualities of a thing. The reason is inferred from the existence established by conceptual thought. That is also not contradictory, and how is that? For example, saying 'bodiless' means that bodilessness itself is non-existent, and it also applies to nothing at all. The word 'also' indicates that it also applies to existent things such as the mind. Therefore, both qualities are mistaken. When explaining that it applies with the word 'negation of absence,' the explainer says, 'Because non-existence does not exist, because there is no basis, it is not an object of negation.' That is to say that non-existence is not an object of negation. Now, 'how is that' means that non-existence is not the object to be proven. If it is said that even through mere non-existence, it can become an object of negation, then how is that? Because the definition of negation is simply the opposite of establishment. Or, if it is said that even through not being a mode of establishment, it can become an object of negation, then how is that? It is said that the definition of negation is simply the opposite of obscuration, definition and object, etc.