Tibetan
ན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པས་དབང་པོ་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་མི་སྐྱེད་དོ། །བསྐྱེད་ན་ནི་དོན་གཅིག་གིས་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བློ་སྐྱོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལྟར་དབང་པོའི་ཤེས་པ་གཅིག་ཀྱང་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མིག་ཀྱང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་གི་དོན་གཞན་ སྒྲ་ཡང་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་བ་བཞིན་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། རྣམ་བར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། དཔང་པོའི་བློ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཡིད་ནི་དོན་གྱི་ནུས་བ་ཉེ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ་དབང་བོའི་བློ་ནི་དོན་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་དེ། དོན་ཉེ་བ་ལ་མི་ལྟོས་ན་ཅིས་སྐྱེད་ཅེ་ན། རྟོག་བའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླང་བ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དབང་གི་ཡུལ་སྣང་བའོ། །ཡིད་ནི་དབང་པོའི་དོན་མ་ངེས་པར་འཛིན་ལ་དབང་པོའི་བློ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྲུབ་པའོ། །རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་དོན་དུ་སྣང་བར་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་མྱོང་བ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་དོན་དུ་ལྷན་ཅིག་གམ་སྟེ་འདི་བུམ་པ་ཞེས་སོ། །སོ་སོར་ཏེ་བརྡ་ལ་མ་བྱང་བའི་སྒྲ་དང་དོན་དུ་སྣང་བ་ལྟ་བུར་རོ། །དོན་ནི་དབང་པོ་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ཉེ་བར་སྦྱོར་ཏེ་སྒྱེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་མཐར་ཐུག་བ་ནའོ། །སྒྲ་དྲན་པའི་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་དབང་པོའི་བློ་སྐྱེད་ནའོ། །དབང་བོའི་བློ་དེའི་དོན་བསྒྲིབས་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་ཉེ་བ་ཙམ་གྱིས་སྐྱེད་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་ཡོད་པས་ཤེས་པ་མི་སྐྱེད་ཀྱི་དྲན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྡའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྤྱི་དྲན་པ་མེད་པའི་དོན་ལ་སྒྲ་དེ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་སྟེ། སྒྲའི་སྒོ་ནས་འཛིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་གང་གཞན་བརྡར་མ་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་བརྡ་མ་བྱས་པའི་སྣམ་བུའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྔོན་གྱི་སྒྲ་དྲན་པ་ཉིད་འདོད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དྲན་པར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱིས་ལྷན་ཅིག་བྱས་པའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། དོན་གྱིས་དྲན་པའི་བག་ཆགས་སད་པར་བྱས་པའི་འགྱུར་བ་ནང་སྟེ། ཤེས་པ་ལ་མེད་ན་སྒྲའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། དོན་དེའི་མིང་དྲན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲའི་བྱེ་བྲག་དྲ
Chinese
由于不是产生那的识的自性，所以不能产生其他根的识，因此不产生。如果产生，则一个事物会导致所有根的智慧产生。那样的话，就像意识一样，一个根的识也会缘所有事物，因为眼睛也是依靠色而产生的识，也会执持其他事物，声音也是如此。如果说：‘那就是那样，就像意识一样。’那么，只是具有分别的意识，而不是根的智慧。为什么呢？因为意识不依赖于事物的功能接近，而根的智慧则依赖于事物接近。如果不依赖于事物接近，那如何产生呢？‘由分别的习气所唤起。’这样说了，那是它的境显现。意识执持根的事物不确定，而根的智慧则与此相反，已经成立了。分别的习气为什么会产生显现为事物的现象呢？因为那是与显现的现象，色和声音等任何一种体验相关的缘故。由于它所抛掷，声音和事物一起，或者说‘这是瓶子’。或者分开，就像对于不熟悉名称的声音和事物显现一样。事物是与根识的产生接近的，显现地趋向于产生，最终是那样。或者依靠声音回忆的接近，而产生根的智慧。根的智慧会遮蔽那个事物，仅仅依靠事物接近不会产生，因为有事物不会产生识，而是产生回忆的缘故。在名称的时期，对于没有忆念的显现的共同表达的事物，那个声音接近，不是通过声音来执持，就像其他没有命名的声音一样。例如，就像没有命名瓶子的布的声音一样。因此，必须想要之前的声音忆念。回忆也是不合理的，与事物一起的差别，事物唤醒了回忆的习气所产生的变化在内部，如果识中没有，声音的差别，回忆那个事物的名称是不合理的，声音的差别忆
English
Since it is not the nature of producing that consciousness, it cannot produce the consciousness of other senses, therefore it does not produce. If it produces, then one object would cause the wisdom of all senses to arise. In that case, like the consciousness, one sense consciousness would also focus on all objects, because the eye is also a consciousness that arises dependent on form, and it also holds other objects, sound as well. If you say, 'That is just like that, just like consciousness,' then it is only the consciousness with discrimination, not the wisdom of the senses. Why? Because consciousness does not depend on the proximity of the function of the object, while the wisdom of the senses depends on the proximity of the object. If it does not depend on the proximity of the object, then how does it arise? 'Aroused by the habit of discrimination.' It is said, that is the appearance of its realm. Consciousness holds the object of the senses uncertainly, while the wisdom of the senses is the opposite of that, it has been established through experience. Why does the habit of discrimination produce the phenomenon of appearing as an object? Because it is related to the experience of any manifest phenomenon, such as form and sound. Because it is thrown by it, sound and object together, or 'This is a pot.' Or separately, like the appearance of sound and object for those who are not familiar with the name. The object is close to the production of sense consciousness, manifestly tending to produce, and ultimately that is it. Or, relying on the proximity of sound memory, the wisdom of the senses arises. The wisdom of the senses will obscure that object, it will not arise merely by the proximity of the object, because having an object does not produce consciousness, but produces memory. In the time of naming, for the object without the memory of the common expression of manifestation, that sound is close, it is not held through sound, like other unnamed sounds. For example, like the sound of cloth that has not been named for a pot. Therefore, it is necessary to want the previous sound memory. Memory is also unreasonable, the difference together with the object, the change produced by the object awakening the habit of memory is internal, if there is no consciousness, the difference of sound, it is unreasonable to remember the name of that object, the difference of sound reme
Tibetan
ན་པ་དེ་དེས་བྱས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ན། དོན་དེ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྣམ་བུ་ཀུན་ནས་བསླང་བ་མ་ཡིན་པའི་བུམ་པའི་སྒྲས་སྣམ་བུ་མི་འཛིན་པ་ལྟར་དེའི་མིང་དེས་དོན་དེ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དྲན་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་དྲན་པའི་ བག་ཆགས་སད་པའི་འགྱུར་བ་དྲན་བ་ལ་མི་ལྟོས་པས་བློ་ལ་དོན་གྱིས་བྱེད་ན་ནི། བློ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་དྲན་པ་ལ་ཅི་སྟེ་ལྟོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དོན་བློ་སྐྱེད་པར་ཞུགས་པ་ན་དྲན་པས་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་དེས་ནའོ། །ནུས་བ་ཞུགས་བའི་དོན་གྱིས་དྲན་པ་བསྐྱེད་པའི་དུས་ན་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གང་སྔོན་བློ་ཡི་སྐྱེད་བྱེད་མིན། །ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དབྱེར་མེད་དོ། །ནུས་པ་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དེ་ནི་དེས་ཀྱང་སྟེ་དྲན་པ་སྐྱེད་པ་ནང་བསྐྱེད་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །བློ་གཅིག་ལ་ཡང་སྔར་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱི་ནས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་དོན་དེའི་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ་བློ་ཡང་དེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དོན་མེད་ཀྱང་མིག་བློར་འགྱུར་རོ། །འདི་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་བས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་སྟེ་དྲན་པ་ཡོད་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བློའི་དོན་འདིའི་རྗེས་སུ་བྱ་བ་སྟེ་དེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་ནི་རང་བཞིན་དེས་རང་བཞིན་དེ་ལ་མི་ལྟོས་པ་སྟེ་རང་བཞིན་དེ་ལ་མི་བརྟེན་པའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་དབྱུག་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱ་བ་སྐྱེས་བུ་དང༌། དེ་དག་གི་འབྲེལ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་བའི་རྣམ་བར་གཞག་པ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་དབྱུག་པ་ཅན་ཞེས་བྱའི་དབྱུག་པ་སྐྱེས་བུ་ཅན་ཞེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྙེད་བཟུང་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པའི་བློ་ཡིས་སྐྱེས་བུ་དབྱུག་པ་ཅན་ཞེས་བ་སྡུ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་ཀྱི་གཞན་དུ་དེ་ལས་བཟློག་ན་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །དབྱུག་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བ་ལང་འགྲོ་བ་ཅན་ཞེས་བྱའི་འགྲོ་བ་ལ་ལང་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །རྣམ་པར་གཞག་པ་མི་ཤེས་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མཚན་ཉིད་ཐ་དད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་དག་ཐ་དད་པ་མངོན་སུམ་གྱི་བློ་ལ་མི་སྣང་བས། རིགས་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱ་བའི་ཤེས་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་མ་དང་ཆུ་ངག་སྔར་ཐ་ད
Chinese
如果那不是它所做的，因为与那个事物没有关联，就像不是从各方面提起粗布的瓶子的声音不执持粗布一样，因为它的名字不会使人理解那个事物。如果甚至在没有生起忆念的时候，忆念的习气苏醒的变化不依赖于忆念而对心识起作用，那么，生起心识本身为何要依赖忆念呢？应当理解为这个意思。因为当事物进入生起心识时，忆念会成为障碍。在能力进入的事物生起忆念的时候，它不生起心识，正是因为这个原因。什么先前不是心识的生起者，亲近结合没有差别。因为能力进入本身没有差别。那个事物也是如此，即生起忆念不是在内部生起作用。对于一个心识来说，先前不是要生起的，以及之后是要生起的，这不合理。这样，那个事物不是生起者，而且心识也不是它要生起的，因此，即使没有事物，眼识也会产生。因为这不依赖于它。忆念亲近结合，即如果有忆念，那么它立即存在，因此，心识的事物是这个的随行者，即它要生起的。事物是，自性不依赖于那个自性，即不依赖于那个自性。区分者是杖，区分的对象是人，以及它们的关系，以及世间的安立，即称为“有杖的人”，而不是“杖有人”。抓住那么多之后，通过区分的心识，称之为“有杖的人”。如果是这样，那么就区分了，否则，如果与此相反，那么就不是。用“有杖者”等来说明，例如，称为“有行走的牛”，而不是称为“行走有牛”，等等。如果不了解安立，就不会成为区分者等的知识。因为不同的自性的关系，不同的事物不会显现在现量的心识中，所以不会成为种姓等的区分者和区分对象的知识。牛奶和水等先前是不同的
English
If that is not what it does, because it is not related to that thing, just as the sound of a pot that does not raise coarse cloth from all sides does not hold coarse cloth, because its name will not make one understand that thing. If even when memory does not arise, the change of the habit of memory awakening does not depend on memory and acts on the mind, then why should the arising of mind itself depend on memory? It should be understood as this meaning. Because when things enter into the arising of mind, memory becomes an obstacle. At the time when the thing that has entered the ability arises memory, it does not arise mind, precisely for this reason. What was not previously the producer of mind, close combination is no different. Because the entry of ability itself is no different. That thing is also like that, that is, the arising of memory is not acting internally. For one mind, it is not reasonable that it was not to be arisen previously, and that it is to be arisen later. Thus, that thing is not the producer, and the mind is not what it is to be arisen, therefore, even if there is no thing, eye consciousness will arise. Because this does not depend on it. Memory closely combines, that is, if there is memory, then it exists immediately, therefore, the thing of mind is the follower of this, that is, it is to be arisen. Things are, nature does not depend on that nature, that is, it does not depend on that nature. The distinguisher is a staff, the object to be distinguished is a person, and their relationship, and the establishment of the world, that is, called "a person with a staff", not "a staff with a person". After grasping so much, through the mind of distinguishing, it is called "a person with a staff". If it is so, then it is distinguished, otherwise, if it is the opposite of this, then it is not. Use "one with a staff" etc. to explain, for example, called "a cow with walking", not called "walking with a cow", and so on. If you do not understand the establishment, it will not become the knowledge of the distinguisher etc. Because the relationship of different natures, different things will not appear in the direct perception of the mind, so it will not become the knowledge of the distinguisher and the object to be distinguished of genus etc. Milk and water etc. were previously different