Tibetan
་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བ་སྨོས་སོ། །འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་འགལ་བའོ། །ཚད་མས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཚད་མས་གནོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གསུམ་པ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །ཚད་མས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་གནོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་འགལ་བ་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་བར་རོ། །འགལ་བས་ཁྱབ་བའི་རང་བཞིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་གནས་པའི་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཡང་ངོ༌། །དེ་འགལ་བར་བཞག་པ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་སྤངས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་རང་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྟོས་པ་པོ་མེད་པས་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་སྤངས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་ བ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྤངས་ཀྱང་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟ་བུར་ཞེ་ན། ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པས་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དེ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ངེས་པ་མེད་པ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་འགལ་བ་སྟེ། དེའི་དངོས་པོ་དང་དེའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པ་དེའི་དངོས་པོ་མེད་པས་ཁྱབ་པ་ནི་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ནིའོ། །དེ་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་ཏེ་ཕན་ཚུན་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ཡང་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤུགས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་བརྒྱུད་པས་འགལ་བ་སྟེ། དེ་དང་དེ་མེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་འགལ་ལ། འགལ་བ་དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་དེའི་ཤུགས་ཀྱིས་སོ། །ཤུགས་ཀྱིས་འགལ་བ་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱོར་བ་དེས་རང་བཞིན་འགལ་བ་ལས་གཞན་སྦྱོར་བ་དང། ཤུགས་ཀྱིས་འགལ་བ་ཡང་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བས་ཁྱབ་པ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་འགལ་བ་དམིགས་པ་ལས་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་ངག་དག་གི་སྦྱོར་བར་བརྗོད་པ་ནི་དོན་ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་ལ་རུང་གི་མེད་པ་ལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྒྲའི་དོན་ཕྱིའི་དོན་མ་ཡིན་པར་བསམས་པའོ། །དེ་བཀག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པ་དགག་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་ཞེ་ན། ཡུལ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྟགས་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡོད་
Chinese
之所以说“因为不确定”等等，是因为已经陈述了。所谓“相违”，是指互相排斥而存在的相违。所谓“非由量成立”，是指仅仅是互相排斥而存在，所谓“非由量损害”，是指并非其他第三者。如果不是由量损害，而是说互相排斥而损害，那就会变成仅仅是现见自性相违。所谓“也具有相违的自性”，是指即使不是互相排斥而存在的相违也可以。之所以将它设定为相违，是因为它不是互相排斥而存在的。因为依赖性和伴随性被排除，就不能成立为必然产生。因为像兔角等自身不存在，没有依赖者，即使排除了依赖性和伴随性，必然产生也不会存在。对于它本身，即使排除了必然产生，也不会存在依赖性和伴随性。那么，应该怎样呢？因为是互相排斥而存在的周遍自性，所以必然产生和不确定是互相排斥而存在的相违，因为那是它的事物和它的事物不存在。确定它的事物不存在所周遍的是依赖于他者。这也是间接的，即使不是互相排斥，也是具有它的法，所以间接的意思是通过间接相违。它和它不存在是直接相违，与相违者具有是它的间接相违。证明间接相违的量会变成非现见的论式，意思是说，通过那个论式，除了自性相违之外，间接相违也会成立，所以为了说明这一点，说“相违所周遍的非现见”，是为了说明论式不同于现见自性相违。陈述有法之语的论式，是因为意义适合于有有法，不适合于没有有法，这是因为认为声音的意义不是外在的意义。这不会被遮止，意思是说，不会遮止怀疑等等。为什么不陈述论式呢？因为说了“没有对境”，因为没有成立标志的基础。如果说，因为是否定论式，所以是非现见，那么，因为分别念存在。
English
The reason for saying "because it is uncertain" etc., is because it has already been stated. The so-called "contradiction" refers to the contradiction that exists by mutually excluding each other. The so-called "not established by valid cognition" means that it merely exists by mutually excluding each other. The so-called "not harmed by valid cognition" means that it is not another third party. If it is not harmed by valid cognition, but it is said that it is harmed by mutually excluding each other, then it will become merely the direct perception of self-contradiction. The so-called "also possessing the nature of contradiction" means that even if it is not a contradiction that exists by mutually excluding each other, it is still possible. The reason for setting it as a contradiction is that it does not exist by mutually excluding each other. Because dependence and accompaniment are excluded, it cannot be established as necessarily arising. Because things like rabbit horns do not exist themselves, there is no dependent, so even if dependence and accompaniment are excluded, necessary arising will not exist. For itself, even if necessary arising is excluded, dependence and accompaniment will not exist. So, what should it be like? Because it is the pervasive nature of existing by mutually excluding each other, necessary arising and uncertainty are contradictions that exist by mutually excluding each other, because that is its thing and its thing does not exist. What is pervaded by the non-existence of its thing is dependence on others. This is also indirect, even if it is not mutually exclusive, it is a dharma that possesses it, so the meaning of indirect is contradiction through indirectness. It and its non-existence are directly contradictory, and possessing the contradictory is its indirect contradiction. The valid cognition that proves indirect contradiction will become a non-perception syllogism, meaning that through that syllogism, in addition to self-contradiction, indirect contradiction will also be established, so in order to explain this, it is said that "non-perception pervaded by contradiction" is to explain that the syllogism is different from the direct perception of self-contradiction. Stating the syllogism of the words of the subject is because the meaning is suitable for having a subject, and not suitable for not having a subject, this is because it is thought that the meaning of sound is not an external meaning. This will not be prevented, meaning that doubt etc. will not be prevented. Why not state the syllogism? Because it is said that "there is no object", because the basis of the sign has not been established. If it is said that because it is a negative syllogism, it is non-perception, then because conceptual thought exists.
Tibetan
བཞག་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་ལ་ཡོད་པར་སྣང་བ་ནི་ཡོད་པར་རྟེན་པའོ། །མེད་པར་སྣང་བ་ནི་མེད་པར་རྟེན་པའོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉི་གར་སྣང་བ་ནི་གཉི་གར་རྟེན་པ་སྟེ་བུམ་པ་དང་རི་བོང་གི་རྭ་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་དང་གོ་རིམས་བཞིན་ཏེ། ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་སྣང་བ་དང༌། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དག་ཏུ་སྣང་བ་གཉི་གར་བསྟན་པ། དེར་ནི་ཕྱི་དངོས་ཉེར་བླངས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་དགག་ པ་དེར་ནི་ཕྱིའི་དངོས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་ལས་གཞན་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་དགག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྒྲ་དོན་མེད་མིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྦྱོར་བ་བརྗོད་ཕྱིར་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་མེད་པ་ནི་བརྗོད་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །དེའི་རྣམ་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲ་བ་བོ་སྒྲས་སྟོན་པ་ཡང་ངོ༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཤེས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོན་པ་དང་ཉན་པ་པོའོ། །སོ་སོར་མི་སྣང་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་རྒོལ་བ་དང༌། ཕྱིར་རྒོལ་བ་ལ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །འདི་ལ་གཞན་རིགས་པ་ནི་མེད་དེ། གཞན་དེ་བརྫུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་མ་ཐོབ་པ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །འདི་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་འདི་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་དེ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་བློ་དོན་ཡུལ་ཅན་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དངོས་སུ་ནི་བློ་ལ་སྣང་བའི་དོན་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པའི་མཚན་ཉིད་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་བསྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་དགག་པ་དེ་ལ་ཡང་ཕ་རོལ་གྱིས་ཇི་ལྟར་བཞག་པ་སྟེ། མི་གསལ་བ་དང་རྟག་པ་དང་སྤྱི་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དག་ཏུ་བློ་ལ་སྣང་བ་དེའི་ཕྱིའི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མི་དམིགས་པའི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་གཞི་སྒྲུབ་པས་སོ། །དེ་བློ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བའི་བློ་དེའི་ཕྱིའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུའོ། །འདིར་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་སེམས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ
Chinese
安立是于分别所显现，于有显现者是依于有，于无显现者是依于无，于有与无二者显现者是依于二者，如瓶子和兔角以及非有身者等，次第而说。非有身者是如虚空等显现有，兔角等显现为无，二者皆已显示。于彼处取外物，如是等，是说遮破主物等。于彼处，所谓外物，是从分别所显现之外的自相。彼不应执取而遮破。如是，声非无义，显现于分别之主物等法，并非不存在。何以故？为说结合之故，于分别所显现，无则言说不可能。以彼之相状生起之故，亦是也，所谓语者以声显示亦是也。因与果之识，是说能示者与听者。不各别显现，是自相之义。各别自证之故。如是，于立论者与反驳者，以自证现量而成立。于此无有他理，因他为虚妄故。未曾真实获得者，是未来。于此无有损害之故，是说于分别所显现，于此无有损害，故不成为无。此等欲为识境之义，是说此等一切声，实则是识所显现之义。又于彼安立之体性，成立无因性，是说遮破主物等，又于彼，他者如何安立，即于识所显现之不明显与常与总与生起者等，成立彼之外因无有，如是不见之有，以成立分别所显现之基故。彼为识安立之义，是说主物等显现之识，彼非外因，是为安立之义。于此，实物即是心，是说主物
English
Establishment is what appears to conceptualization; what appears as existent relies on existence; what appears as non-existent relies on non-existence; what appears as both existent and non-existent relies on both, such as a pot, a rabbit's horn, and a non-corporeal entity, in that order. A non-corporeal entity, such as space, appears as existent, while a rabbit's horn, etc., appears as non-existent; both have been shown. There, taking external objects, such as the chief principle, is refuting them. There, the so-called external object is the self-character other than what appears to conceptualization. It should not be grasped and refuted. Thus, sound is not meaningless; the chief principle, etc., which appear to conceptualization, are not non-existent as subjects. Why? Because of stating the connection; if what appears to conceptualization is non-existent, then speech is impossible. Also, because it generates the aspect of that, it is also so, meaning the speaker shows with sound. The knowledge of cause and effect refers to the teacher and the listener. Not appearing separately is the meaning of self-character. Because it is individually self-cognized. Thus, for the proponent and the opponent, it is established by self-cognizant direct perception. Here, there is no other reasoning, because the other is false. What has not been truly obtained is the future. Because there is no harm here, it means that what appears to conceptualization, there is no harm here, so it does not become non-existent. These desire to be objects of consciousness, meaning all these sounds are actually meanings that appear to consciousness. Also, in that, establishing the nature of establishment as having no cause, means refuting the chief principle, etc., and also in that, how others establish it, that is, the unclear, permanent, general, and generating things that appear to consciousness, establishing that there is no external cause for them, thus the existence of the unseen, because it establishes the basis of what appears to conceptualization. That is for the purpose of establishing consciousness, meaning the consciousness of the appearance of the chief principle, etc., that is not an external cause, is for the purpose of establishing. Here, the real thing is the mind, meaning the chief principle.