Tibetan
ཡུལ་དང་འགལ་བར་བྱས་ཀྱང་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྡོག་པ་དེ་དག་ཀྱང་དངོས་པོ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པ་སྟེ་རྟོགས་པའོ། །དེའི་སྟོབས་དེ་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་བརྗོད་དེ། དངོས་པོའི་མཉན་པར་བྱེད་པས་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གནས་ཀྱི་རིགས་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བས་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷན་ཅིག་འདུག་ཀྱང་མི་འཇིག་པ་སྟེ། འཇིག་པའི་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་ཀྱང་ངོ༌། །བུམ་པ་ཞིག་པ་དེ་ལ་ཡང་བསལ་བ་སྟེ་དེ་སྣང་བ་ལས་སོ། །མི་སྣང་བར་གྱུར་པ་སྟེ། གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞིག་གི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་ཟད་པ་སྟེ། དེ་ནི་གྲངས་ཅན་དག་གི་ལུས་སོ། །མི་གནས་པ་སྟེ་གསལ་བར་མི་གནས་པ་དེ་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་སྟེ། འགལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ་བྱའོ་ཞེས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །རྒྱུས་དེ་ཞིག་བ་ལ་ཡོད་ན་ནི་ཞིག་པའམ་མི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འདི་ལ་ཁྱོད་དང་ཁོ་བོ་དག་གིས་ཞེ་ན་ངར་མི་བྱ་བ་སྟེ་དོན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་གི་དོན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གནོད་དེ་ཞེས་བྱ་ནི་གྲངས་ཅན་བདག་ཉིད་རྡུལ་དང་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་དང་ཤེས་པ་ཅན་རྣམས་ལའོ། །སེམས་པ་ཡོད་པ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་བདག་གིས་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། མི་དམིགས་ཀྱང་དེ་ལ་དེ་ཡོད་ན་རྡུལ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་བྱེ་བྲག་སྟེ་ཕན་ཚུན་སྟོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་མེད་པ་དེ་སྒྲུབ་ན་མི་དམིགས་པ་མ་རྟོགས་པ་སྒྲུབ་པའི་རྐྱེན་འགའ་ཡང་མེད་དེ་དགག་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ བས་ན་རྡུལ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ན་རྡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡང་བ་དང་འགལ་བ། མུན་པ་ནི་ལྕི་བ་དང་སྙིང་སྟོབས་ནི་གཡོ་བ་དང་སྲོམ་པ་དག་ཡིན་ལ། དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དགག་པ་མི་དམིགས་པས་བྱེད་དེ་ཡོད་ན་དེའི་རང་བཞིན་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །དེ་དག་དང་སེམས་པ་ཡོད་པར་ཡང་ཐ་དད་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་བ་མེད་པར་འདོད་པས་སོ། །དེའི་བདེ་བ་ཡང་མི་རིགས་པས་སོ། །མི་དམིགས་པས་དགག་པ་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མ་ཡིན་ཏེ། ཞོ་དང་མྱུ་གུ་དག་ནི་འོམ་དང་ས་བོན་བཞིན་དུ་བལྟར་རུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར
Chinese
即使与境相违，也与现量相违。那些相违也依赖于事物而成立，即是证悟。其力量以事物的力量来表达，因为事物能被听闻，所以在根的行境中安住的种类等差别不是原因。即使在一起也不会坏灭，即使与坏灭之因在一起也是如此。瓶子坏灭也是遮除，即是从显现中遮除。变成不显现，因为安住在主体的自性中，所以只是认为坏灭的想法而已，那是数论者的身体。不住，即是不明显地安住，就说是不恒常，因为没有相违。恒常也是指安住于如是的状态，要依次观察。如果因存在于坏灭中，那么坏灭或不显现的名称，你和我等是否要害怕呢？不应该害怕，因为事情就是那样存在的缘故。损害词语的意义的安立，即是数论者的自性，指微尘、黑暗、勇气和有知者等。如果有心识，即是众生，我如果认为它们互相不同，即使不观察到，如果它在那里，那么微尘等也存在，因此它们的体性差别，即是互相不会空无。如果成立它们互相不存在，那么没有成立不观察到的任何原因，因为遮破只是通过不观察到。因此，如果成立微尘等一个不存在于另一个中，那么微尘的体性就与轻相违，黑暗与重相违，勇气与动摇相违，生命也是如此。它们一个遮破另一个的自性，是通过不观察到而进行的，因为如果存在，就会像它的自性一样被观察到，因为没有观察到。它们和心识存在也是如此，那些差别是因为认为没有心识。它的安乐也是不合理的。通过不观察到而成立遮破，因此才说了不观察到的体性等。不是像那样的事物的随行比量，因为酸奶和苗芽等是可以像乳汁和种子一样观察的缘故。
English
Even if it contradicts the object, it also contradicts direct perception. Those contradictions are also established based on the object, which is realization. Its power is expressed by the power of the object, because the object can be heard, so the differences such as the types that abide in the realm of the senses are not the reason. Even if they are together, they will not be destroyed, even if they are together with the cause of destruction. The destruction of the pot is also a negation, that is, a negation from appearance. It becomes non-apparent, because it abides in the nature of the principal, so it is only a thought of destruction, that is the body of the Samkhyas. Not abiding, that is, not abiding clearly, is said to be impermanent, because there is no contradiction. Constant also refers to abiding in such a state, and should be observed sequentially. If the cause exists in destruction, then should you and I be afraid of the name of destruction or non-appearance? We should not be afraid, because things exist as they are. Harming the establishment of the meaning of words refers to the nature of the Samkhyas, such as atoms, darkness, courage, and the knowing. If there is consciousness, that is, sentient beings, if I think that they are different from each other, even if they are not observed, if it is there, then dust and so on also exist, therefore their characteristic differences, that is, they will not be mutually empty. If it is established that they do not exist with each other, then there is no cause to establish the unobserved, because negation is only through the unobserved. Therefore, if it is established that one of the dusts does not exist in the other, then the nature of the dust contradicts lightness, darkness contradicts heaviness, courage contradicts shaking, and so is life. They negate each other's nature through non-observation, because if it exists, it would be observed like its nature, because it is not observed. It is the same with them and the existence of consciousness, those differences are because they think there is no consciousness. Its happiness is also unreasonable. Negation is established through non-observation, therefore the nature of non-observation and so on are mentioned. It is not a subsequent inference of such objects, because yogurt and sprouts can be observed like milk and seeds.
Tibetan
་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་དེ་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བར་གྱི་གནས་སྐབས་ནི་མངོན་པར་བྱུང་བའོ། །དེ་ནི་མི་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔར་ཡང་བར་གྱི་མངོན་པར་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པས་མཐོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔར་མི་མཐོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་མངོན་པའི་མཚན་ཉིད་ངེ༌། བར་དུ་བཏང་ན་ནི་དེའི་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཞིག་ཀྱང་བུམ་པའི་རྫས་ཉིད་ན་རྟག་གོ་ཞེ་ན། རྫས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་དག་འགལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་གཞན་པ་ཉིད་དུ་སྔར་མང་དུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་གཏན་ཚིགས་དང་རྒྱུ་འོ་མ་ལ་སོགས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ཞོ་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པར་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་འགྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེའི་དངོས་པོ་རྒྱུ་ལ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །རི་བོང་གི་རྭ་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་མ་ནི་ཞོ་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ཡང་སྟེ་འོ་མ་ལ་ཞོ་མེད་ན་ཡང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་འོ་མ་དེའི་ཞོ་ཁོ་ན་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་འོངས་ཤེ་ན། རང་གི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་ལྟར་ནུས་པ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྣང་བའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྒྱུ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཅན་དག་གི་ཡིན་དེ་དཔྱད་པའོ། །གལ་ ཏེ་ཞོ་དེ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཁྱད་པར་ཡོད་ན་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདས་མ་ཐག་ཏུ་སྨྲས་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཞོ་དེ་ལས་ནུས་པ་གཞན་ནོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རིགས་པ་དེ་དག་གིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་དག་རང་བཞིན་གཞན་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་དམ་བཅའ་བའི་མཚན་ཉིད་དག་བཤད་ནས། ད་ནི་གཏན་ཚིགས་བཤད་པར་འདོད་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་མེད་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །དེ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་རྣམ་གཉིས་སོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡང་རྣམ་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་ག་ཡིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །སོ་སོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཕྱོགས
Chinese
罗。因此，如果说“如果它存在”，那么中间的状态就是显现。因为它是不变的自性，所以之前也是中间显现的自性，因此是可以通过目标看到的。如果说它是之前不可见的特征，那么就是不显现的特征。如果放到中间，那就是它的毁灭。如果说即使特征消失，瓶子的物质本身也是永恒的，那么变成其他物质本身就是不一致的，没有其他什么了。因此，这些显现都是矛盾的特征，因此它们是其他，之前已经多次说过了。因此，生起的理由和因牛奶等，它的结果酸奶，像那样生起，生起的自性成立，但结果的实物存在于因中，则不是。这是说，与兔子的角有什么区别呢？牛奶不是酸奶的自性，也就是说，即使牛奶中没有酸奶。如果说牛奶只是生起酸奶的自性，那么就说了“自己的因”等等。像这样，能力又是什么呢？也就是说，在不显现的状态下，以能力的自性存在于因中，这是数论者的观点，这是考察。如果
English
Ro. Therefore, if it is said "if it exists," then the intermediate state is manifestation. Because it is the immutable nature, so before it was also the intermediate manifestation nature, so it can be seen through the object. If it is said that it is the characteristic of being invisible before, then it is the characteristic of non-manifestation. If put in the middle, then it is its destruction. If it is said that even if the characteristics disappear, the substance of the vase itself is eternal, then becoming another substance itself is inconsistent, there is nothing else. Therefore, these appearances are contradictory characteristics, so they are others, which has been said many times before. Therefore, the reason for arising and the cause of milk, etc., its result yogurt, arising like that, the nature of arising is established, but the substance of the result exists in the cause, then it is not. This is to say, what is the difference from a rabbit's horn? Milk is not the nature of yogurt, that is, even if there is no yogurt in milk. If it is said that milk only gives rise to the nature of yogurt, then it is said "one's own cause" and so on. Like this, what is the ability again? That is to say, in the state of non-manifestation, existing in the cause as the nature of ability, this is the view of the Samkhyas, this is the examination. If
Tibetan
་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་དམ་བཅའ་བ་དང༌། ཕྱོགས་དག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་རྟགས་དོན་མེད་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་ན་ནི་གཞི་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཕྱོགས་ནི་ཆོས་ཅན་ཏེ། ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲའི་དོན་དངོས་ལ་གནོད་པ་ཡོད་ཅིང་བཏགས་པས་གནོད་པ་སྤོང་པ་དང༌། གདགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་ན་གདགས་པར་བྱས་ན། འདིར་སློབ་དཔོན་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ན་རེ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གདགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེ་ན། དགོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དང་པོའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཏེ། དུ་བ་དང་མིག་གིས་གཟུང་བ་དག་དང༌། ཁ་བཟང་དཀར་ཏེ་ཁྭའི་གང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པ་དགག་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ཡོད་པས་སོ། །དགོས་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ ཞེས་སྤྱི་ཉེ་བར་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་འདྲ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་ཕྱོགས་སུ་གདགས་སུ་མི་རུང་བའི་ཆོས་ཅན་དག་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཅན་སེལ་བ་ནའོ། །མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཁྲའི་གནག་བ་ཞེས་བྱ་བ་དག་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདིར་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ཞེས་སྨྲ་བས་ཀྱང་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་དོན་གྱིས་རྟོགས་པས་ཆོས་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་སྟེ་རྟོགས་སོ། །དེར་ཆོས་ཅན་ཞེས་སྨོས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲུབ་པོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། དཔེ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཏན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དཔེའི་ཆོས་ཅན་ཡང་ཉེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འབྲེལ་པ་དེ་གྲུབ་པས་བསྒྲུབ་པར་ནུས་ཀྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དཔེ་ལ་ཡོད་པས་འགྲུབ་པས་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ཡང་འགྲུབ་པར་བྱེད
Chinese
如果说是“的”法，那么就是所要成立的、所要承诺的。因为“方”等是名称的异名，所以就变成了“所要成立的法”。这样一来，能立就没有意义了，因为所要成立的已经成立了。如果未成立，那么基就不会成立了。如果这样说，那么“方”就是有法，因为是近取假立的缘故。如果词的实义有损害，而假立能避免损害，并且有假立的理由，那么就进行假立。这里学诚大德说，因为没有必要，所以不进行假立。如果这样说，那么并非没有必要，因为一切有法的法，就是所要成立的有法的最初的有法，以及非二者的有法的法，例如烟和眼所见等，以及白色的好脸，因为是乌鸦的容器的缘故，按照顺序。所有这些都是为了遮破是因，因为有必要。那么这个必要又是如何成就的呢？因为是所要成立的方的那一方，也就是因为是有法，所以“方” 作为总相，是为了能了知可以近取假立的有法，因此能遣除不能假立为方的有法。像那样，“也”这个词就是为了遣除非方的有法。因为是眼所见等，所以舍弃了“黑色的灰”等，因为那些不是方的法。如果这里要说有法的法，那么仅仅说“法”也是依赖于其他的，因此通过有法就能领悟意义，所以法仅仅依靠有法就能成立并领悟。在那里，说“有法”就能间接成立是所要成立的有法。为什么呢？因为是近取的缘故。因为因是所要成立的因，而且存在于所要成立的有法上才是因，存在于比喻等上则不是，因为已经成立了，并且根本不能成立。如果这样说，那么比喻的有法也是近取的缘故，像这样，因为那个关系成立了才能成立，否则就不能成立，那个也存在于比喻上才能成立，所以比喻的有法也能成立。
English
If it is said to be "of" the dharma, then it is what is to be established and what is to be promised. Since "direction" and others are synonyms of names, it becomes "the dharma to be established." In that case, the sign is meaningless because what is to be established has already been established. If it is not established, then the basis will not be established. If this is said, then "direction" is the subject, because it is proximately imputed. If the actual meaning of the word is harmful, and imputation avoids harm, and if there is a reason for imputation, then imputation is done. Here, the learned Dignāga says that because there is no need, imputation should not be done. If this is said, then it is not that there is no need, because the dharma of all subjects is the first subject of the subject to be established, and the dharma of the subject that is neither of the two, such as smoke and what is seen by the eye, and the white good face, because it is the container of the crow, in order. All of these are to negate that it is a reason, because there is a need. How is that need accomplished? Because it is one side of the direction to be established, that is, because it is a subject, "direction" As a general characteristic, it is to understand such a subject that can be proximately imputed, so it eliminates the subjects that cannot be imputed as directions. Like that, the word "also" is to eliminate the subjects that are not directions. Because it is to be seen by the eye, etc., it abandons "black ashes," etc., because those are not the dharma of the direction. If here the dharma of the subject is to be said, then merely saying "dharma" also relies on others, so through the subject, the meaning can be understood, so the dharma merely relies on the subject to be established and understood. There, saying "subject" indirectly establishes that it is the subject to be established. Why? Because it is proximate. Because the reason is the cause to be established, and it is a cause that exists on the subject to be established, but it does not exist on examples, etc., because it has already been established, and it cannot be established at all. If this is said, then the subject of the example is also proximate, like this, because that relationship is established, it can be established, otherwise it cannot be established, and that also exists on the example to be established, so the subject of the example can also be established.