Tibetan
་མ་གྲུབ་པ་ནི་སྒྲ་ལ་མིག་གིས་གཟུང་བའོ། །དེ་ཡང་དམ་བཅའ་བར་འགྱུར་ ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས་མིག་གིས་གཟུང་བ་བཤད་པ་དེ་སྒྲ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པའི་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པས་གྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མིག་གིས་གཟུང་བ་སྟེ་བསྟན་བཅོས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་འོངས་པའོ། །དེ་ཁོ་ནའི་ཚིག་གིས་བཟློག་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པས་འོངས་བ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཡང་རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་ཅན་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་མི་འདོད་ཀྱང་བསྟན་བཙོས་བྱེད་པས་འདོད་པས་ཡང་ཕྱོགས་པས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་དོན་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཁོ་ནས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་ནི་དོན་འགའ་ཡང་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་པའམ། བྱེ་བྲག་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་བདག་གི་འདོད་པས་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དུ་བདག་ཉིན་གྱི་སྒྲ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་རྣམས་མི་རིགས་པར་མ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསྟན་བཅོས་ལ་བདག་ཉིད་མི་འདོད་བས་མི་འཇུག་ཅེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་འདིག་ལས་ཏེ། འདི་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ཅེས་མ་སྨྲས་ཀྱང་བདག་ཉིད་འདོད་ན་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གང་གིས་ན་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྦྱོར་བའི་འབད་བ་བྱེད། གལ་ཏེ་བསྐུལ་བའི་དོན་དུའོ་ཞེ་ན། ཚད་མས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ལ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གགས་མི་བྱེད་དེ་མི་གནོད་ན་ཅིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ་རང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཚིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཅེས་བྱ་བའོ། །གང་ཡང་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་གནོད་ནའོ། །ཡང་རྣམ་པར་བཤད་བ་བྱེད་པ་གཞན་དག་ནི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འདི་ལྟར་འཆད་དེ། གཞུང་ལུགས་ཞེས་བྱ་བའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་ཡོད་པའིའོ། །རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་བའོ། །དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟགས་སྦྱོར་བའི་སྐབས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་གཟུང་བའི་དོན་དུ་འཆད་པའོ། །ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ དོན་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན
Chinese
未成立是因为用眼睛执取声音。那也成了相违的誓言，因为论典中说用眼睛执取，那是论典中说的声音上未成立的未成立。以理成立的所立是眼睛执取，因为是从论典中产生的，就像虚空的功德一样，这是以理成立的。不能仅仅用那个词来遮止，因为以理成立的是事物的自性。另外，“自性”这个词，如果辩论者认为“自性”是指具有方分的自性，即使不承认自性，但因为造论而承认，又因为方分而变成外道，所以变成有意义的，因为仅仅用“承认”这个词就能成立，所以“自性”这个词没有增加任何意义。如果说，在佛教或胜论派的论典等中，为了“以我的意愿进入”这个意义而说了“自性”这个词。那么，“又”这个词的意思是不仅前面的不合理。对于“论典不以自性不承认而不进入”的怀疑，这是不合理的。为什么呢？即使不说“自性”，如果承认自性也会进入。因此，以什么理由要努力使用“自性”这个词呢？如果说是为了劝勉，那么已经说了“量”，因为论典不会被现量等量妨碍，如果不损害，怎么会退回，自己不会进入呢？“词”是指“我”。“任何也不进入”是指被现量等量损害的情况。还有，其他进行分别解说的人是这样解释“自性”这个词的：存在于称为“宗派”的已成立的宗义中。是被极度著名的量所成立的。在分析的时候，“自己”是指在建立宗义的时候。那个是指为了抓住自己体性的法而解释的。“什么也不是”是指没有意义的。如果说，在分析的时候，自己体性成立的法
English
The unestablished is because sound is apprehended by the eye. That also becomes a contradictory pledge, because the scriptures say that apprehension by the eye, that is the unestablished unestablished spoken of in the scriptures on sound. The proposition established by reason is apprehension by the eye, because it arises from the scriptures, like the qualities of space, this is established by reason. It cannot be refuted by that word alone, because what is established by reason is the very nature of things. Furthermore, if the debater considers the word "self-nature" to refer to the nature of a part, even if he does not acknowledge self-nature, he acknowledges it by composing treatises, and because of the part, he becomes an outsider, so it becomes meaningful, because it can be established by the word "acknowledgment" alone, so the word "self-nature" does not add any meaning. If it is said that in the treatises of Buddhism or Vaisheshika and so on, the word "self-nature" is spoken for the meaning of "entering with my intention." Then, the word "again" means not only that the previous ones are unreasonable. Regarding the doubt that "the treatise does not enter because it does not acknowledge self-nature," this is unreasonable. Why? Even if "self-nature" is not spoken, it will enter if self-nature is acknowledged. Therefore, for what reason should one strive to use the word "self-nature"? If it is said that it is for the sake of exhortation, then "valid cognition" has already been spoken, because the treatise will not be hindered by direct perception and other valid cognitions, and if it does not harm, how will it retreat, and it will not enter by itself? "Word" refers to "I." "Nothing enters" refers to the case where it is harmed by direct perception and other valid cognitions. Furthermore, others who make separate explanations explain the word "self-nature" in this way: it exists in the established tenets called "schools of thought." It is established by extremely famous valid cognition. In the analysis, "oneself" refers to the time of establishing tenets. That refers to the explanation for grasping the dharma of one's own nature. "Nothing at all" refers to being meaningless. If it is said that, in the analysis, the dharma in which one's own nature is established
Tibetan
་ཅིའི་ཕྱིར་རྟོགས་ཤེ་ན། རང་གི་འདོད་བས་བརྟགས་བའི་བྱེ་བྲག་སྟེ་སྤྱི་གཅིག་དུམ་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་སྒྲ་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དང༌། མི་རྟོགས་པ་ལ་སྤྱི་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་དང༌། དོན་གཅིག་ལ་འདུ་བ་ཅན་ཡོད་པ་དག་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཉིད་ཚིག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ཉིད་འདོད་པས་བརྟགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཉིད་ཚིག་གི་དོན་ཏོ། །བརྟགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཚིག་གི་དོན་ཀྱང་ཡིན་ལ་དོན་ལ་རག་ལས་པའི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡིན་པས། བརྟགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་དོན་ལ་རག་ལས་བའི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ནི་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམས་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་བརྟགས་པའི་དོན་ལ་རག་ལས་པའི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་སྟེ། རག་ལས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡང་ཡིན་པས། རག་ལས་པའི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཅན་ཏེ། དོན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྣང་བའོ། །དེ་མ་ཡིན་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་སྟེ་རང་དགར་སྣང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་མེད་བ་རྟོགས་པ་ཙམ་དག་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་སྒྲུབ་པའོ། །དགག་བ་ནི་གསལ་བའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་རྟགས་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་པའོ། །འགའ་ཡང་མེད་དེ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དག་གི་འཇུག་པ་ནི་དོན་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་དོན་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། མ་ནིང་གཟུགས་བཟང་མི་བཟང་ཞེས། །འདོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཅི་ཕན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དག་ཀྱང་དགག་པའི་ཕྱིར། དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་གཉིས་ལ་གྲུབ་པའི་གཞི་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུའོ། །རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་སྤྱིར་གྲུབ་པའོ། །འདིའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་དཔྱོད་པའི་གཞིར་བྱེད་པ་མེད་དེ། གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ནི་མེད་དེ། སྤྱིར་མཐུན་པའི་ཐ་སྙད་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བརྟགས་པ་དག་དགག་བར་བྱ་བར་ནི་རིགས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་གཞིར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་ནི་རྟགས་ཀྱི་ཡུལ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་སྟེ་ཆོས་ཅན་ནི་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ ན་སྟེ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། འདོད་པས་སོ། །དེ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་ཞེས་བྱ་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཕྱོགས་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་དང་པོར་བསྟ
Chinese
为什么领悟呢？因为是自己意欲所考察的差别，即是总的、单一的片段所包含的，声音具有虚空的功德等。对于不领悟，有从总的显现中分离出来的不同，以及包含在同一意义中的情况等。那即是词的意义。因此，自己意欲所考察的差别即是词的意义。考察的差别既是词的意义，又不是依赖于意义的紧密结合，所以，考察的差别不是依赖于意义的紧密结合。那是由于不是唯一的缘故。男人的意欲所考察的意义是依赖的紧密结合，既是依赖，又是紧密结合，所以是依赖的紧密结合，即是意义所产生的显现。那不是，即不是，是随意显现。对于如此无意义的仅仅是领悟等进行分别安立，就是成立。遮破就是显明。结合就是通过因相等来领悟。任何也没有，因为具有分别念的人们的进入是为了成办事情的目的而努力，但那样是没有成办事情的缘故。因此，就像所说的： “对于非男非女，外貌好不好，有贪欲的人们考察有什么用？” 假如为了遮破不是自己的自相，难道不是进行观察吗？如果这样问，就说了“同样地”，对于自己的两个自性没有成立的基础，就是同样地。对于辩论者和反驳者来说，是共同成立的。没有作为观察的基础来观察“这的自性是怎样的”，因为基础没有成立的缘故。因此，没有进行基础名言，因为不能进行共同一致的名言的缘故。因此，对于考察应该遮破的，不是作为同类因的基础。因为自己的声音是为了显示因的境的缘故。还有一些，即有法是完全成立的，即说是存在的，是由于意欲。为了显示那本身是成立的，所以有法不是应该成立的，用“自己”这个词语说应该成立的体性是宗法，如果这样说，那也是不合理的，因为首先显示了“自己的体性”。
English
Why is it realized? Because it is the distinction examined by one's own intention, that is, what is contained in the general, single fragment, such as the quality of space in sound. For non-realization, there are differences separated from the general manifestation, and cases where there are those that are included in the same meaning. That itself is the meaning of the word. Therefore, the distinction examined by one's own intention is the meaning of the word. The distinction of examination is both the meaning of the word and not a close combination dependent on meaning, so the distinction of examination is not a close combination dependent on meaning. That is because it is not multiple. The meaning examined by the intention of a person is a close combination of dependence, which is both dependence and close combination, so it is a close combination of dependence, which is the appearance produced by meaning. That which is not, is not, it is a spontaneous appearance. To establish distinctions for such meaningless mere realizations is to establish. Refutation is clarification. Combination is realization through signs and so on. There is nothing, because the entry of those with conceptualization is to strive for the purpose of accomplishing things, but that is because there is no accomplishment. Therefore, as it is said: "What is the use of examining whether a hermaphrodite is good-looking or not by those who have desire?" If it is not to examine in order to refute what is not one's own characteristic, then? If you ask this, it is said, "Similarly," for the two characteristics of oneself, there is no basis for establishment, it is the same. It is generally established for the debater and the refuter. There is no basis for examining "what is the nature of this," because the basis is not established. Therefore, there is no basis for terminology, because it is not possible to make a common terminology. Therefore, what should be refuted by examination is not the basis of the sign of the genus. Because one's own voice is to show the object of the sign. Also, some, that is, the subject, is completely established, that is, it is said to exist, it is due to intention. In order to show that it is established itself, so the subject is not to be established, the word "self" says that the nature to be established is the property of the subject, if you say so, that is also not reasonable, because it first shows "one's own nature."