Tibetan
ད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་ལ་ཡང་སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་པ་དང༌། མི་རྟག་པའི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་དག་ཐ་སྙད་དུ་བྱེ་བྲག་ཡོད་ཀྱི་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་དོན་ལ་ནི་གཅིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པའི་སྒྲའི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་བྱེ་བྲག་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་པ་སྟེ། རྟག་པའི་སྒྲ་ལས་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་ཏེ་བརྗོད་པའོ། །སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཆོས་ཅན་སྒྲས་མི་རྟག་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པས་བརྗོད་པ་སྟེ། སྒྲ་མ་ཡིན་པའི་མི་རྟག་པ་ལས་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་དོན་དུ་ནི་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་སྒྲ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་པ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བྱས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ། །འདུས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདོད་པ་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་མི་འདོད་ན་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་གཞན་ཐམས་ ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་གསལ་བར་རིགས་པའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་སྨོས་མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན། འདོད་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བདག་ནི་བྱེ་བྲག་པར་གྱུར་པའི་སྨྲ་བས་སྨྲའོ་ཞེས་རྩོད་པ་ན། བྱེ་བྲག་པ་དེས་སྒྲ་བྱས་པས་མི་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ན། དཔྱོད་པ་པ་ན་རེ། ཁྱེད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཐུབ་པ་གཟེགས་ཅན་གྱིས་སྒྲ་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། སྒྲ་མི་རྟག་ན་ནམ་མཁའ་དག་ཡོན་ཏན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྒྲ་རང་གི་སྟོན་པའི་ཁས་བླངས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་དང༌། དམ་བཅས་པ་རང་གི་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་པར་གཏན་ཚིགས་དང་དམ་བཅའ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་པ་ཡང་ཁས་ལེན་བར་སེམས་ལ། དཔྱོད་པ་པ་ཡང་སྐྱོན་ཡིན་པ་བྱེ་བྲག་པ་དང་དཔྱོད་པ་པ་ལ་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བས་ན་རྒོལ་བ་དེ་དག་བྱས་པས་སྒྲ་འཇིག་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དྲི་ཟའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་ན་བསྟན་བཅོས་ལས་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར། དྲི་ཡང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་ལ། མི་རྟག་པ་ནས་རྟག་པའི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བྱས་པའི་གཏན་ཚིགས་འགལ་བར་འགྱུར་ན། སྐྱོན་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སེམས་དེ་གཞན་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། རྟག་པ་འམ་མི་རྟག་པ་སེམས་པ
Chinese
是的。同样，在逻辑上，说“声音是无常的”和“无常的声音”在术语上有区别，但在意义上，声音本身就是无常的。同样，“无常的声音的声音”这个术语是通过区分法和有法来使用的，它是通过将声音从常声中区分出来而表达的。而“具有声音无常性”这句话，则是通过有法——声音，来区分无常性而表达的，因为它将声音从非声音的无常中区分出来。但这些在意义上没有任何区别，因为所有这些都希望理解声音具有无常的性质。而且，由于可以通过“所作性”的理由来理解这一点，因此对这种希望没有损害。因为“聚合存在”等不能实现所希望的。如果不想证明自性，那么为了清楚地表明所有其他的论典的意图都应该被证明，就没有必要提到自己了。因此，说了“所有其他的意图”等等。当一个胜论派的人争辩说：“我以胜论派的言语来说话”时，如果那个胜论派的人通过声音的所作性来证明声音是无常的，那么论敌会说：“因为你的导师，胜论派的迦那陀，承认声音是虚空的性质，如果声音是无常的，那么虚空就会变成性质。”因此，声音会变成没有自己导师的承诺，所以理由的“基地不成”和誓言与自己的论典相矛盾，会变成理由和誓言的过失，胜论派也这样认为。一些论敌和胜论派也说这是过失。如果这样，那么那些论者通过所作性来证明声音是坏灭的，如果他们认为声音本身就是乐神（Gandharva）的性质，那么意义就会颠倒，因为如果声音是无常的，那么它就会像论典以外的其他性质一样。香气也会变成无常的，并且会从无常变成不是常的性质，如果所作性的理由是矛盾的，那么为什么不考虑这个过失呢？“那对其他也是”这句话也同样适用于虚空的性质，即思考常或无常。
English
Yes. Similarly, in logic, saying "sound is impermanent" and "impermanent sound" have terminological differences, but in meaning, sound itself is impermanent. Similarly, the term "sound of impermanent sound" is used by distinguishing between dharma and dharmin, and it is expressed by distinguishing sound from permanent sound. And the phrase "having the nature of impermanence of sound" is expressed by distinguishing impermanence by the dharmin, sound, because it distinguishes sound from the impermanence of non-sound. But these have no difference in meaning, because all of them want to understand that sound has the nature of impermanence. Moreover, since this can be understood by the reason of "being made," there is no harm to this wish. Because "existence of aggregation" etc. cannot accomplish what is desired. If one does not want to prove the self, then in order to clearly show that all other intentions of the treatises should be proven, there is no need to mention oneself. Therefore, it is said "all other intentions" etc. When a Vaisheshika argues, "I speak with the speech of a Vaisheshika," if that Vaisheshika proves that sound is impermanent by the made-ness of sound, then the opponent will say, "Because your teacher, Kanada of the Vaisheshikas, admits that sound is a quality of space, if sound is impermanent, then space will become a quality." Therefore, sound will become without the promise of one's own teacher, so the reason's "basis is unestablished" and the pledge contradicts one's own treatise, it will become a fault of reason and pledge, the Vaisheshikas also think so. Some opponents and Vaisheshikas also say that this is a fault. If so, then those debaters prove that sound is destructible by made-ness, if they think that sound itself is the quality of a Gandharva, then the meaning will be reversed, because if sound is impermanent, then it will be like other qualities besides the treatise. Fragrance will also become impermanent, and it will become not a permanent quality from impermanence, if the reason of made-ness is contradictory, then why not consider this fault? The phrase "that is also the same for others" also applies to the quality of space, that is, thinking about permanent or impermanent.
Tibetan
འི་སྐབས་ཡིན་གྱིས་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ནི་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཅན་དེ་སྒྲའི་ཆོས་སུ་མི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་པོའི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པར་བརྟགས་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་གྱི་དངོས་པོའི་ཆོས་མ་ཡིན་པའིའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ལས་ཁས་བླངས་པས་ཀྱང་གནོད་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་དྲིལ་སའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དོ་ཡང་བསྟན་བཅོས་པས་ཁས་བླངས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་མི་འགྱུར་ན་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་སྒྲ་ལས་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་རྒོལ་བའི་འདོད་པ་ཡིན་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་ པ་ཅི་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཏེ། འདི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲ་མི་རྟག་པའི་སྤྱིའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྒྲའི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མི་རྟག་ཅེས་པ་སྤྱིའི་ཕྱོགས་གཅིག་རྒོལ་བའི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཡིན་པ་ཙམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་སྒྲའི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ནས་བརྗོད་པའོ། །དོན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཚུལ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ནམ་ཡང་མི་འདོར་བར་རྒོལ་བའི་འདོད་པ་འཇུག་པ་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་དེ་མཐའ་ཡས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྙེད་ཀྱི་རྟགས་དང་འབྲེལ་བ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་སྒྲ་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་བློའིའོ། །དེ་འགོག་པ་ནི་དེ་དང་འགལ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་མི་འདོད་པའི་བློ་མི་རྟག་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟར་འཇུག་པ་ནི་དེ་ལྟར་རང་རིག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཚད་མ་མེད་བཞིན་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་འདོད་རྒྱལ་གྱིས་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྒྲུབ་པའི་རྒོལ་བ་ནི་བྱས་པའི་གཏན་ཚིགས་སྨྲ་བའི་རྒོལ་བའི་འདོད་པ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པར་མི་འདོད་པའི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་བ་ཙམ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་ན་འདི་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན
Chinese
是时候了，就不是虚空的功德。所谓“不是”，就是虚空的功德不是时候，就不是。为什么呢？如果说，有法的事物，作为声音的法，与无常是一体的，那么，因为没有实物的关联。所谓“因为没有实物的关联”，就是说，虚空的功德本身，仅仅是被认为是论著的对象，而不是实物的法。因此，才说了“从论著中”等等。如果从论著中承认也会有损害，那么，如果这样，铃声的功德本身，也同样被论著家所承认，因此会产生矛盾。如果不矛盾，那么虚空的功德本身也不会矛盾，因为没有差别。如果从声音中，虚空的功德本身也是辩论者的意愿，那么也应该去论证。理由是什么呢？通过推论。像这样，应该论证的是，声音无常的总体方面之一，声音的自性是虚空的功德，因此应该论证的法，无常，这个总体方面之一，是辩论者的意愿。如果说，仅仅是差别，那么，所谓“仅仅是差别”，就是承认虚空的功德本身是声音的自性之后所说的。意思是，它的自性，就是自己的法的差别，无数的方面，永远不会放弃，辩论者的意愿介入，应该论证的法，不会停止，会无限地延伸。那么，无限延伸会有什么问题呢？因为会变得无法论证，因为无法理解那么多的征相和关联。颠倒的体验是，想要在声音上论证虚空的功德本身，是意识的。阻止它，就是与它相违背，就是不这样认为的意识，想要论证仅仅是无常。像这样介入，就是像这样亲身体验自证。对此，即使没有量，也凭借力量，随心所欲地想要论证虚空的功德，说“有”，这样的论证者，就是说做了的理由的论证者，他的意愿是不想论证虚空的功德，这与自证的现量相违背，是普遍存在的。如果认识到仅仅想要论证无常的自性，那么对于这个虚空的功
English
It is the time, then it is not the merit of space. The so-called "not" is that the merit of space is not the time, then it is not. Why is that? If it is said that the object of dharma, as the dharma of sound, is one with impermanence, then, because there is no connection of real objects. The so-called "because there is no connection of real objects" means that the merit of space itself is only considered as the object of treatises, not the dharma of real objects. Therefore, it is said "from the treatises" and so on. If admitting from the treatises would also cause harm, then, if this is the case, the merit of the bell sound itself is also admitted by the treatise writers, therefore it would cause contradiction. If it does not contradict, then the merit of space itself will not contradict, because there is no difference. If from the sound, the merit of space itself is also the debater's intention, then it should also be argued. What is the reason? Through inference. Like this, what should be argued is that one of the general aspects of the sound being impermanent, the nature of the sound is the merit of space, therefore the dharma that should be argued, impermanence, one of these general aspects, is the debater's intention. If it is said that it is only a difference, then, the so-called "only a difference" is said after admitting that the merit of space itself is the nature of the sound. The meaning is that its nature, that is, the differences of its own dharma, countless aspects, will never be abandoned, the debater's intention intervenes, the dharma that should be argued will not stop, it will extend infinitely. Then, what problem will there be with infinite extension? Because it will become impossible to argue, because it is impossible to understand so many signs and connections. The reversed experience is that wanting to argue for the merit of space itself on the sound is the consciousness. Preventing it is contradicting it, that is, the consciousness that does not think so, wanting to argue for only impermanence. Intervening like this is like personally experiencing self-awareness. Regarding this, even without measure, also relying on strength, wanting to argue for the merit of space as one pleases, saying "there is", such an arguer, is the arguer who says the reason for doing, his intention is not to argue for the merit of space, this contradicts the self-awareness of direct perception, it is universally present. If one recognizes the nature of only wanting to argue for impermanence, then for this merit of space