Tibetan
ས་ནི་དངོས་པོ་ལ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ངག་རང་གིས་སོ། །བརྒྱུད་པས་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་དག་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །ཕྱོགས་དང་རྟགས་བརྗོད་དག་ཅེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་དེ་རྟགས་བརྗོད་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ངག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རང་གི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དངོས་སུ་དོན་རྟོགས་བསྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་གནས་བར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཕྱོགས་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའོ། །འབྲེལ་པ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའི་དབང་གིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདགས་པར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་ངག་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །གདགས་པའི་དོགས་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ངག་ལས་སོ། །ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། སྒྲ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བ་ལས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ངག་འཇུག་གོ །ནང་དུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་མ་ཐག་པའོ། །དེ་དྲན་པ་སྐྱེད་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་དོན་དྲན་པ་སྐྱེད་པའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཚུལ་གསུམ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱི་ངག་ཀྱང་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་པ་ཁོ་ནར་ནུས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །ཡུལ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སོ། །རྟགས་བརྗོད་བ་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པ་ནི་རྟགས་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་བརྗོད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་བས་ཀྱང་ནི་ནུས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ལས་ཀྱང་ཤེས་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ནུས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་དོགས་པ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་དེ་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་ཕྱོགས་སོ། །གལ་ཏེ་སྔ་ཕྱི་གང་དུ་ཡང་ཆད་བས་བཅད་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཚིག་བཞི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་མ་བསལ་བ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་བཞི་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་འཇུག་བ་བསལ་བས་ནི་གནོད་པར་འགྱུར་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ལོགས་སུ་བསྟན་ཏོ། །ངེས་པར་ཁས་བླངས་པ་ནི་སྒྲ་མི་རྟག་པའོ། ། དེའི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ནི་དཔེར་ན། བདག་མེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་བདག་སྟེ། དེ་དག་ཁས་མ་བླངས་ན་བདག་མེད་བ་མི་འབྱུང་བས་སོ། །སྐབས་ཀྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བས་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བརྩད་པ་ནི། གྲངས་ཅན་གྱིས་སྐབས་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། བདག་གི་དོན་ཞེས་མ་སྨྲས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྟགས་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་པ་མ་ཡིན་བའི་དོན་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཁྱད་བར་གཞན་སྤངས་པའི་ཚིག་གིས་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཉིད་དོ། །འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཞེས་བྱ་བར་གཞན་མ་སྤངས་པའི་ཚིག་གིས་ཆོས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པའོ། །རྣམ་པར་གཞག་པ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་བརྗོད་བའི་ལུགས་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་བཟློག་བ་བསྒྲུབ་བའི་འགལ་བ་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ལས་བཟློག་པ་བསྒྲུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་གི་ཁྱད་པར་ཙམ་གྱི་འགལ་བ་ཉིད་ནི་གཅིག་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་གཞན་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་འདུས་པ་ན་ཡིན་པ་ཞེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་ཡང་རང་བཞིན་བྱེ་བྲག་ཅན་དེ་དག་ཏུ་འདོད་པས་འདུས་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའི་དོན་ཞེས་སྐབས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་རྟགས་དོན་མེད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ངེ་ལྟ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་དག་གང་གིས་འབྲེལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དཔེ་ལ་ནི་འདུས་པའི་དོན་ཁོ་ན་དང་རྟགས་འབྲེལ་གྱི་ཅིག་ཤོས་དང་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་པོ། །གང་གིས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཙམ་མོ། །དེ་ནི་དཔེ་ལ་གཞན་འདུས་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པའི་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་དང་རྟགས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དང་འགལ་བ་འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་བྱེད་པ་ཡང་དེ་དང་འགལ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་འདྲེན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་མེས་ཀྱང་གྲང་བའི་རེག་པ་ལ་སོགས་པར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་འགལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་དག་གིས་ཁྱབ་པར་བྱེད་བ་དང་འགལ་བ་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཚང་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ཁྱབ་བར་བྱ་བ་དང་འགལ་བ་དཔེ་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དཔེ་མལ་ཆ་ ལ་སོགས་བ་ལ་འདུས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་བྱེད་བ་མ་ཚང་བའོ། །དེ་ཙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བ་དག་ཀྱང་ངོ༌། །གང་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེ་གང་ལ་ཡང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟགས་དང་འབྲེལ་བའོ། །རྟགས་དང་དཔེ་དག་མེད་བ་དེའི་ཕྱིར་རྟགས་གང་ལས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བརྗོད་པའི་ཆོས་
Chinese
地是于事物迷乱。现量是宗的语词自身。由比量是依于从宗的净所生。名为宗和所立因的语词，如果那样，那所立因的语词是因为是结合的语词，难道不是使理解吗？答：说了名为安住于自己的能立，不是真实地安住于成办理解义，因为与宗相同。名为语词的是声音。名为因为关联不决定，是因为随意的缘故。名为想要安立，是因为结合的语词是能成办，是理解之因的缘故。安立的怀疑先前已经说过了。如果从那，是从宗的语词。如何进入呢？如果说声音是无常的，如果问为什么，从成为犹豫，因为是所作的缘故，能立的语词进入。名为向内理解，是那的自性义。于那，是刚过去的。名为生起那忆念，是生起属于三相之内的义忆念。又，不只是义是仅仅三相，语词也能安立仅仅说三相的能力。名为境语词的是宗。所立因语词进入是不可能的，因为所立因无境的缘故。这已经说过了，名为由比量也不能，和名为也想要从犹豫中知晓。另外，不只是不能，也是没有怀疑。必定没有指示那，是宗。如果无论先后，都是以中断所断的处所。名为四句，是不应理，因为也是没有遣除的缘故。如果问，这四句是由于遣除宗的体性不进入，遣除成为损害的缘故，所以分别指示。必定承认的是声音是无常的。 那的无则不生不是虚空的功德。无则不生比如，承认无我的无则不生是无常，痛苦，空和无我，如果不承认那些，则不随顺无我。
English
The ground is confusion about things. Direct perception is the statement of the subject itself. Inference is based on what arises from the purity of the subject. How are the statements of the subject and the sign called? If that is the statement of the sign, isn't it understood because it is a statement of combination? Answer: It is said that it abides as its own proof, not truly abiding in accomplishing the understanding of meaning, because it is the same as the subject. What is called a statement is sound. What is called because the connection is uncertain is because of intention. What is called wanting to establish is because the statement of combination is what accomplishes, it is the cause of understanding. The doubt of establishment has been said before. If from that, it is from the statement of the subject. How does it enter? If it is said that sound is impermanent, if asked why, from becoming hesitant, because it is made, the statement of proof enters. What is called understanding inwardly is the meaning of that nature. To that, it is the immediate past. What is called generating that memory is generating the memory of meaning belonging to the three aspects. Also, not only is the meaning merely three aspects, but the word can also establish the ability to only speak of the three aspects. What is called the object statement is the subject. It is impossible for the sign statement to enter because the sign has no object. This has been said, called that even by inference it is not possible, and called also wanting to know from doubt. Furthermore, not only is it not possible, but there is also no doubt. Certainly, it does not indicate that, it is the subject. If whether before or after, it is a place cut off by interruption. What is called four sentences is unreasonable, because it is also not eliminated. If asked, these four sentences are separately indicated because the nature of the subject does not enter, because eliminating becomes harmful. What is certainly admitted is that sound is impermanent. That which does not arise without it is not the quality of space. That which does not arise without it, for example, admitting that without self, what does not arise without it is impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. If those are not admitted, then it does not follow selflessness.
Chinese
结束语。所谓的“场合”，例如佛教徒争辩说没有自我，数论派为了反驳这种情况而说，即使不说“自我的意义”，也能理解。如果不是这样，就没有理由了。所谓“不是聚集的意义”，是用排除其他差异的词语来区分法。所谓“不是聚集的意义”，是用不排除其他差异的词语来区分有法。所谓“仅仅是分别”，仅仅是语言表达的方式。像这样表达，从法的区分中推导出相反的结论，以及从有法的区分中推导出相反的结论，仅仅是名称上的差异，实际上是相同的。如果说即使说了“其他”，也不意味着“在聚集之中”，那么，因为他们认为那些具有特殊自性，所以应该通过场合来证明仅仅是不聚集的意义。否则，就没有理由了。如果说即使这样，会有什么过失呢？回答说，已经说了“它们之间有什么联系”。例如，在例子中，仅仅是聚集的意义，与作为理由的联系的另一方不成立，所以联系没有成立。如何表达“什么”呢？仅仅是其他的意义。也就是说，在例子中，其他聚集本身的作用是需要证明的，并且理由的随同成立。即使这样，需要证明的那个和随同并不存在，因为与它相反的不聚集的作用也与它相反。如果用具有随同性的理由来引导，就会导致荒谬的结论，例如火也会有寒冷的触感等等。这样，所有的理由都是矛盾的，因为它们遍及并引导矛盾。例子也会变得不完整，因为与自己的遍及和矛盾在例子中是不可能的。或者，在例子中，例如在瓦砾中，不聚集的作用是不完整的。所谓“仅仅如此”，也是指矛盾。所谓“无论在哪里”，是指无论在哪个例子中。所谓“随同”，是指与理由的联系。因为没有理由和例子，所以无法从任何理由中理解。表达的法
English
Concluding remarks. The so-called "occasion" is like the Samkhyas arguing to refute the Buddhists' contention that there is no self, saying that even if the "meaning of self" is not mentioned, it can be understood. If it were not so, there would be no reason. The so-called "not the meaning of aggregation" is the distinction of dharma by words that exclude other differences. The so-called "not the meaning of aggregation" is the distinction of the subject of dharma by words that do not exclude others. The so-called "merely distinguishing" is merely the manner of verbal expression. Expressing it in this way, the contradiction of proving the opposite from the distinction of dharma, and proving the opposite from the distinction of the subject of dharma, are merely differences in name, but in reality, they are the same. If it is said that even if "other" is said, it does not mean "in the aggregation," then, because they consider those to have a special nature, it should be proven by the occasion that it is only the meaning of non-aggregation. Otherwise, there is no reason. If it is said that even so, what fault would there be? It is answered that it has already been said, "What is the connection between them?" For example, in the example, the meaning of mere aggregation and the other side of the connection as the reason are not established, so the connection is not established. How is "what" expressed? It is merely the meaning of other. That is, in the example, the action of other aggregation itself is what needs to be proven, and the concomitance of the reason is established. Even so, that which needs to be proven and the concomitance do not exist, because the action of non-aggregation, which is contrary to it, is also contrary to it. If one leads with a reason that has concomitance, it will lead to absurd conclusions, such as fire also having a cold touch, and so on. In this way, all reasons are contradictory, because they pervade and lead to contradictions. The example will also become incomplete, because the pervasion and contradiction of oneself are impossible in the example. Or, in the example, such as in rubble, the action of non-aggregation is incomplete. The so-called "only that much" also refers to contradictions. The so-called "wherever" refers to whatever example. The so-called "concomitance" refers to the connection with the reason. Because there is no reason and example, it cannot be understood from any reason. The dharma of expression.